II SA/Wa 1871/23

II SA/Wa 1871/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-05-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Kania /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Kube
Piotr Borowiecki
Symbol z opisem
6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Komisja Lekarska
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 398
art. 5, art. 47 ust. 1 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 maja 2024 r. sprawy ze skargi K.B. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby uchyla zaskarżone orzeczenie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. B. (dalej: "Skarżący") jest orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (dalej: "CKL", "Komisja II instancji") z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] utrzymujące w mocy orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej: "RKL", "Komisja I instancji") z dnia [...] marca 2023r. nr [...] w sprawie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby w Państwowej Straży Pożarnej (dalej: "PSP").
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] grudnia 2022 r. Komendant Powiatowy PSP w [...] skierował K. B. do właściwej rejonowej komisji lekarskiej celem ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby.
RKL orzeczeniem z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] rozpoznała u K. B.: zmiany w obrazie RTG kręgosłupa szyjnego pod postacią dyskopatii C5-C6 i C6-C7 - § 45 p. 1, kol. 7, lit. N; zmiany w obrazie RTG kręgosłupa L-S pod postacią niestabilności L-S, dyskopatii L5-S1 z przepukliną dotrzonową kręgu L5 - § 45 p. 1, kol., 7, lit. N.
Uwzględniając powyższe RKL orzekła, że Skarżący jest niezdolny do służby w Państwowej Straży Pożarnej.
Wskazała, że podstawę prawną orzeczenia stanowił art. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398 ), dalej: "ustawa z dnia 28 listopada 2014r.", oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 2035), dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia 11 października 2018 r.".
Pismem z dnia 6 kwietnia 2023 r. K. B. złożył odwołanie od ww. orzeczenia wnosząc o jego uchylenie w całości i wydanie nowego orzeczenia określającego kategorię zdolności do służby w PSP, ewentualnie, o uchylenie orzeczenia w całości, skierowanie na wymagane badania i wydanie nowego orzeczenia przez CKL, ewentualnie, uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez RKL.
W uzasadnieniu wskazał, że opinia lekarza podlegającego pod RKL w [...] została skonsultowana ze specjalistą neurochirurgiem G. G. Opinia tego specjalisty została dołączona do dokumentacji medycznej i przekazana do RKL przed wydaniem orzeczenia. Opinia zawierała informacje, że brak jest zmian kręgosłupa mających wpływ na sprawność fizyczną Skarżącego. Ponadto ww. specjalista zaprzeczył występowaniu niestabilności L/S. Zdjęcie rentgenowskie wykonane w dniu [...] stycznia 2023 r. na potrzeby orzeczenia o zdolności do służby zostało ponownie skonsultowane w dniu [...] kwietnia 2023 r. z A. P. - specjalistą ortopedą, traumatologiem oraz lekarzem medycyny sportowej. Uzyskane zaświadczenie również stwierdza brak cech niestabilności, dyskopatii czy przepukliny dotrzonowej we wskazanych przez RKL odcinkach kręgosłupa. Badanie RTG - powtórzone na koszt Skarżącego - odbyło się w dniu [...] kwietnia 2023 r. W opisie badania nie stwierdza się chorób wykluczających zdolność do służby na podstawie przepisów rozporządzenia MSWiA z dnia 11 października 2018 r., a wspomniane odcinki szyjne oraz lędźwiowo-krzyżowe są wolne od zmian dyskopatycznych, nie stwierdza się niestabilności. Jedynym elementem ukazanym w powtórnym badaniu RTG jest nieco pogłębiona lordoza odcinka lędźwiowego.
Powołując § 64 pkt 2 załącznika do ww. rozporządzenia Skarżący podniósł, że skoro domniemany stan chorobowy został wykluczony przez ww. lekarzy, to nie jest on tak rozwiniętą jednostką chorobową, która wymagałaby rehabilitacji czy leczenia. Należałoby więc uznać, że nie wpływa ona negatywnie na zdolność do służby. Poza tym należałoby poddać w wątpliwość to, czy ta jednostka chorobowa rzeczywiście występuje u Skarżącego.
Skarżący podniósł również, że od dwóch lat pracuje jako żołnierz zawodowy w [...] Pułku Artylerii w [...]. Wykonane badania okresowe nieprzerwanie od 2 lat nie wykazały żadnej nieprawidłowości skutkującej niezdolnością do służby. Wskazał, że jest osobą aktywną fizycznie, uprawia czynnie sport - lekkoatletykę w [...] Klubie Lekkoatletycznym (ZLKL), gdzie przechodził co 6 miesięcy badania okresowe, które nie wykazały nieprawidłowości w zakresie stanu zdrowia czy sprawności fizycznej.
Do odwołania Skarżący załączył: zaświadczenia lekarskie z dnia [...] stycznia 2023 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2023 r., badanie RTG z dnia [...] kwietnia 2023 r., badania okresowe dotyczące pracy w Zawodowej Armii WP.
CKL orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...], na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r., utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.
W uzasadnieniu CKL wskazała, że sprawa została rozpatrzona w trybie zaocznym. Na podstawie analizy dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej stwierdziła, że brak dolegliwości ze strony kręgosłupa nie stanowi wystarczającej rękojmi do uznania kandydata za zdolnego do służby w PSP. Nieprawidłowy obraz radiologiczny kręgosłupa przeczy istnieniu pełnego zdrowia kandydata, tym samym czyni kandydata niezdolnym do służby w PSP. Na podstawie całości obrazu uznano, że Skarżący jest niezdolny do służby w PSP. Kwalifikacja orzecznicza RKL w [...] jest zasadna.
Pismem z dnia 10 sierpnia 2023 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie CKL z dnia [...] czerwca 2023 r. zarzucając:
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że Skarżący nie jest zdolny do służby w PSP w sytuacji, gdy należyta ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym zwłaszcza dokumentów dotyczących stanu zdrowia
Skarżącego, winna skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej i kolejno ustaleniem, że Skarżący jest zdolny do służby w PSP, ewentualnie uchyleniem zaskarżonego orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia,
- naruszenie art. 47 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r., a to poprzez niesłuszne utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia w sytuacji, gdy należyta ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym zwłaszcza dokumentów dotyczących stanu zdrowia Skarżącego, winna skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia RKL w [...] i kolejno ustaleniem, iż Skarżący jest zdolny do służby w PSP, ewentualnie uchyleniem zaskarżonego orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia,
- naruszenie art. 6 i art. 33 ust. 3 ww. ustawy poprzez przyjęcie za RKL w [...] błędnej kwalifikacji kategorii zdrowia Skarżącego i ustalenie, że jest on niezdolny do służby w PSP, podczas gdy ustalenie to jest niespójne z materiałem dowodowym zebranym w sprawie,
- naruszenie art. 33 ust. 1 ww. ustawy poprzez błędną ocenę stanu zdrowia Skarżącego, dokonaną nawet bez przeprowadzenia badania lekarskiego specjalisty z zakresu ortopedii - w kierunku prawidłowego określenia stanu zdrowia Skarżącego, w sytuacji, gdy w świetle stanowiska organów jawiło się to jako niezbędne, zwłaszcza wobec składu opiniującej w sprawie komisji organu II instancji, wśród których brak było lekarzy rzeczonej specjalności, a jednocześnie z dokumentacji leczenia i diagnostyki Skarżącego wynikają wnioski specjalistów z zakresu ortopedii, które potwierdzają zdolność do służby Skarżącego w PSP i tym samym potwierdzają niesłuszność konstatacji opiniujących w sprawie specjalistów, które legły u podstaw zaskarżonych w toku postępowania orzeczeń,
- art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. poprzez brak szczegółowego uzasadnienia prawnego i faktycznego zaskarżonego orzeczenia, w sytuacji, gdy - w świetle powyższych zarzutów - uzasadnienie to winno bezwzględnie odnosić się do podniesionych okoliczności i treści dokumentacji Skarżącego,
- naruszenie: art. 77 § 1 w związku z art. 75 § 1 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania i wydanie zaskarżonego orzeczenia z rażącym naruszeniem prawa w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do wydania takiego orzeczenia; art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonego orzeczenia w oparciu o niekompletny, powierzchowny, wewnętrznie sprzeczny i niespójny materiał dowodowy w sytuacji, gdy konsekwencje wykonania orzeczenia mają ogromne znaczenie dla Skarżącego; art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie przed wydaniem orzeczenia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań, w sytuacji gdy obowiązek taki został bezwzględnie nałożony na organ prowadzący postępowanie w trybie administracyjnym; art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez odstąpienie od wydania orzeczenia według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydawania przez organ orzeczenia; art. 138 § 1 pkt. 2 k.p.a. poprzez nieuchylenie orzeczenia RKL w [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy, pomimo tego, że jako obarczone wieloma naruszeniami, nie powinno się ostać.
W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia Komisji I instancji i ustalenie, że Skarżący jest zdolny do służby w PSP, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w celu przeprowadzenia postępowania i ostatecznie ustalenia, że Skarżący jest zdolny do służby w PSP; zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania.
W motywach skargi Skarżący podniósł w szczególności, że CKL rozpoznając ponownie sprawę powieliła błędy popełnione przez RKL, nie rozpatrzyła złożonej do akt sprawy dokumentacji, nie przeprowadziła żadnych czynności wyjaśniających, bezrefleksyjnie utrzymując w mocy zaskarżone orzeczenie.
Zdaniem Skarżącego, nawet jeżeli występują o niego zmiany wskazywane w orzeczeniach Komisji I i II instancji, to są one niewielkie, bezobjawowe, niewymagające leczenia czy rehabilitacji, o przebiegu niepostępującym. Istnieją zatem podstawy do zakwalifikowania Skarżącego do służby. Potwierdzają to specjaliści z zakresu ortopedii, którzy dokonywali diagnozy stanu zdrowia Skarżącego.
Skarżący powołał się na objaśnienia szczegółowe do § 64, zawarte w załączniku do rozporządzenia z dnia 11 października 2018 r., które stanowią, że "bezobjawowa obecność początkowych zmian o charakterze zwyrodnieniowym w obrazie radiologicznym nie upoważnia do rozpoznania choroby, gdyż jest to proces naturalny. Konieczne jest współistnienie zespołu objawów klinicznych i/lub zaawansowanie zmian widocznych w obrazie radiologicznym (pkt 1); kandydatów do służby, u których stwierdzono występowanie niewielkich zmian bezobjawowych, niewymagających leczenia ani rehabilitacji o przebiegu niepostępującym, należy zakwalifikować jako zdolnych (pkt 2)".
Skarżący powołał się na załączone do odwołania zaświadczenie lekarskie wskazując, że - jak wynika z ich treści - nie stwierdzono u niego dolegliwości czy chorób przewlekłych, nie potwierdzono niestabilności L/S, a co do pozostałych zmian w obrazie RTG - uznano je za pozbawione znaczenia klinicznego, nieograniczające sprawności pacjenta. Nie stwierdzono również klinicznych cech niestabilności, objawów ubytkowych lub korzeniowych. Wskazał, że stan zdrowia Skarżącego był co 6 miesięcy weryfikowany przez Przychodnię Sportową z tego powodu, że Skarżący trenował lekką atletykę. W toku tych badań nie stwierdzono żadnych uwag co do stanu jego sprawności fizycznej.
Skarżący podkreślił, że był żołnierzem zawodowym, służył na stanowisku obsługi. Był poddawany wielokrotnie badaniom, które służyły weryfikacji jego zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Każdorazowo stwierdzano, że Skarżący jest zdolny do zawodowej służby wojskowej z rozpoznaniem: zdrowy - bez uchwytnych zmian chorobowych. Nie stwierdzano jakichkolwiek schorzeń powodujących niezdolność do służby. Niezrozumiałe jest zatem, że Komisje lekarskie orzekające w niniejszej sprawie upatrują po stronie Skarżącego przeciwwskazań do pełnienia służby w PSP wobec rzekomych schorzeń i dolegliwości o tak istotnym charakterze.
Skarżący stwierdził, że ustalenia Komisji lekarskich I i II instancji mają charakter dowolny i budzą wątpliwości w świetle powołanych dokumentów zwłaszcza, że w skład Komisji II instancji weszli lekarze o specjalnościach odmiennych niż ortopedia (anestezjolog, internista, lekarz chorób wewnętrznych). Lekarze ci nie przeprowadzili żadnego dodatkowego badania, nie zarządzili uzupełnienia dokumentacji, lecz przyjęli za własną diagnozę wykonaną przez lekarzy orzekających w Komisji I instancji pomijając dokumentację złożoną przez Skarżącego.
W odpowiedzi na skargę CKL wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonym orzeczeniu. Dodatkowo wskazała, ze odczucie Skarżącego w zakresie stanu zdrowia nie ma decydującego wpływu na orzeczenie komisji lekarskiej w zakresie określenia zdolności do służby. Wymagania stawiane kandydatom są o wiele surowsze, niż wymagania stawiane osobom cywilnym uznawanym w powszechnym przeświadczeniu za zdolne do pracy. Nawet ewentualny brak u Skarżącego - w chwili obecnej - dolegliwości ze strony kręgosłupa, nie stanowi wystarczającej rękojmi uznania go za zdolnego do służby w PSP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie Centralna Komisja Wojskowa wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zaś ani uczestnik postępowania - Komendant Powiatowy PSP w [...], ani Skarżący – K. B. nie zażądali przeprowadzenia rozprawy. W związku z powyższym Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia CKL z dnia [...] czerwca 2023 r. stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
Ustawa ta określa zasady działania komisji lekarskich oraz zasady i tryb orzekania przez te komisje w sprawach ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydatów do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej.
Stosownie do art. 5 ustawy o komisjach lekarskich, zdolność fizyczną i psychiczną kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Ochrony Państwa, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i Służbie Więziennej ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria Z - "zdolny", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria N - "niezdolny", która oznacza, że stwierdzone choroby lub ułomności uniemożliwiają mu pełnienie służby.
W myśl art. 32 ust. 1 i 2 ww. ustawy, rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby i sporządza protokół badania, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby. Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie. Komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, oraz dokumentacji medycznej (...) (art. 33 ust. 1 ustawy).
Orzeczenie komisji lekarskiej zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Orzeczenia komisji lekarskich, które ustalają trwałą lub całkowitą niezdolność do służby uzasadnia się szczegółowo (art. 39 ust. 1 i ust. 5).
Od orzeczenia rejonowej komisji lekarskiej osobie badanej lub podmiotowi kierującemu tę osobę do rejonowej komisji lekarskiej przysługuje odwołanie do Centralnej Komisji Lekarskiej w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 1 ww. ustawy).
CKL rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów (art. 46 ustawy).
Zgodnie z art. 47 ust. 1 ww. ustawy, CKL po rozpatrzeniu odwołania: 1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo 2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo 3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Do postępowania odwoławczego prowadzonego przez CKL stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed rejonowymi komisjami lekarskimi (ust. 3).
Z powyższego wynika, że przepisy ustawy o komisjach lekarskich regulują pewne kwestie proceduralne odmiennie od rozwiązań przyjętych w procedurze określonej w Kodeksie postępowania administracyjnego. Jednakże stosownie do art. 4 ww. ustawy o komisjach lekarskich, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Utrzymując w mocy orzeczenie RKL w [...] z dnia [...] marca 2023 r. CKL podzieliła jej stanowisko co do kwalifikacji rozpoznanych schorzeń: zmiany w obrazie RTG kręgosłupa szyjnego pod postacią dyskopatii C5-C6 i C6-C7 - § 45 p. 1, kol. 7 - kat. N; zmiany w obrazie RTG kręgosłupa L-S pod postacią niestabilności L-S, dyskopatii L5-S1 z przepukliną dotrzonową kręgu L5 - § 45 p. 1, kol., 7 - kat. N.
Kwalifikacja ta została dokonana w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. poz. 2035).
Zgodnie z załącznikiem do ww. rozporządzenia "Wykaz chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa albo funkcjonariusza tych służb, do § 45 pkt 1 kwalifikuje się inne nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych i/lub badań obrazowych wymagające dalszej diagnostyki (kat. N). Paragraf ten nie zawiera objaśnień szczegółowych. Co istotne, paragraf ten jest umiejscowiony w Dziale IX Wykazu "Inne choroby wewnętrzne".
Jednocześnie ww. Wykaz obejmuje Dział XII "Choroby układu kostno-stawowego", gdzie do § 63 kwalifikuje się skrzywienie i wady kręgosłupa wrodzone lub nabyte nieupośledzające sprawności ustroju (pkt 1 - kat. Z/N; kol. 7), skrzywienie i wady kręgosłupa wrodzone lub nabyte upośledzające sprawność ustroju (pkt 2 - kat. N; kol. 7). Natomiast do § 64 kwalifikuje się choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa (pkt 1 - kat. N; kol 7), inne choroby kręgosłupa nieupośledzające sprawności ustroju (pkt 2 - kat. Z/N; kol. 7), inne choroby kręgosłupa upośledzające sprawność ustroju (pkt 3 - kat. N; kol 7).
Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 63 kwalifikacji orzeczniczej dokonuje się w oparciu o objawy kliniczne, stopień uszkodzenia organizmu i jego funkcjonowania. Rozpoznanie ustala się na podstawie dokumentacji leczenia szpitalnego lub w poradni specjalistycznej. Diagnostyka obrazowa pełni funkcję pomocniczą. Ponadto według punktu 2 należy kwalifikować między innymi: pourazową spondylozę, zespół wąskiego kanału kręgowego i chorobę Forestiera. Z kolei według objaśnień szczegółowych do § 64 pkt 1 bezobjawowa obecność początkowych zmian o charakterze zwyrodnieniowym w obrazie radiologicznym nie upoważnia do rozpoznania choroby, gdyż jest to proces naturalny. Konieczne jest współistnienie zespołu objawów klinicznych i/lub zaawansowanie zmian widocznych w obrazie radiologicznym. Według punktu 2 kandydatów do służby, u których stwierdzono występowanie niewielkich zmian bezobjawowych, niewymagających leczenia ani rehabilitacji o przebiegu niepostępującym, należy kwalifikować jako zdolnych. Natomiast według punktu 3 funkcjonariuszy ze znacznym upośledzeniem sprawności ustroju lub z szybko postępującym przebiegiem choroby należy kwalifikować jako niezdolnych.
Biorąc pod uwagę powołane wyżej postanowienia Wykazu oraz objaśnienia szczegółowe stwierdzić należy, że z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie wynika z jakich powodów CKL uznała za zasadną kwalifikację schorzeń rozpoznanych u Skarżącego przez RKL w [...]. Uzasadnienie nie zawiera w tym względzie żadnej argumentacji poza stwierdzeniem, iż "na podstawie całości obrazu uznano, że Skarżący jest niezdolny do służby w PSP", "nieprawidłowy obraz radiologiczny kręgosłupa przeczy istnieniu pełnego zdrowia kandydata, tym samym czyni kandydata niezdolnym do służby w PSP", "kwalifikacja orzecznicza komisji rejonowej jest zasadna".
Z powyższych twierdzeń nie wynika z jakich powodów CKL zaakceptowała stanowisko RKL co do kwalifikacji rozpoznanych schorzeń do § 45 pkt 1 (Dział IX "Inne choroby wewnętrzne"). Nie wyjaśniła swego stanowiska zwłaszcza w kontekście argumentacji odwołania, gdzie Skarżący odwoływał się do treści § 64 pkt 2 oraz objaśnień szczegółowych do tej jednostki redakcyjnej, które mają przecież charakter normatywny.
W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia CKL nie odniosła się również w żaden sposób do dokumentów załączonych do odwołania, obejmujących w szczególności opis badania RTG z dnia [...] kwietnia 2023 r. oraz zaświadczenia lekarskie z dnia: [...] stycznia 2023 r. oraz [...] kwietnia 2023 r.
Warto w tym miejscu wskazać, że w zaświadczeniu lekarskim z dnia [...] kwietnia 2023 r. lekarz specjalista z zakresu ortopedii i medycyny sportowej wskazał: "(...) pomimo opisu na rtg z dnia [...] stycznia 2023 r. brak cech patologii, która byłaby orzeczniczym przeciwskazaniem do kandydowania na strażaka PSP - bez klinicznych cech niestabilności, bez objawów ubytkowych i korzeniowych - pacjent po konsultacji z neurochirurgiem z dnia [...] stycznia 2023 r.". W czasie tej konsultacji lekarz specjalista neurochirurgii stwierdził: "Pacjent bez dolegliwości, bez wywiadu chorób przewlekłych. Opisywanej niestabilności L/S nie potwierdzam. Opisywane inne zmiany kręgosłupa są bez znaczenia klinicznego. Nie ograniczają sprawności pacjenta".
I jakkolwiek nie ulega wątpliwości, że podstawą wydania orzeczenia w przedmiocie zdolności do służby jest dokumentacja orzecznicza zgromadzona przed komisją lekarską, to jednak - wobec treści ww. zaświadczeń lekarskich - koniecznym, zdaniem Sądu, było ustosunkowanie się przez CKL do załączonych do odwołania dokumentów zwłaszcza w kontekście kwalifikacji schorzenia dokonanej przez RKL.
CKL, nie wyjaśniając z jakich powodów uznała za prawidłowe zakwalifikowanie przez RKL w [...] schorzeń Skarżącego do § 45 pkt 1 (Dział IX "Inne choroby wewnętrzne") i nie odnosząc się do zarzutów i argumentów odwołania, dopuściła się naruszenia art. 39 ust. 5 w związku z art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. W istocie bowiem uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia jest ogólnikowe i nieprzekonujące, a w konsekwencji nie poddaje się kontroli Sądu. Uzasadnienie orzeczenia, które ma charakter decyzji administracyjnej, powinno być tak skonstruowane, aby zarówno osoba badana, jak i sąd administracyjny kontrolujący legalność orzeczenia, miał możliwość poznania motywów, jakimi kierował się organ podejmując rozstrzygnięcie w sprawie.
Rolą uzasadnienia jest objaśnienie toku rozumowania, który doprowadził organ (komisję lekarską) do zastosowania przepisu prawa w konkretnej sprawie. W sferze faktów (uzasadnienia faktycznego) chodzi o wyjaśnienie okoliczności wskazujących na potrzebę lub konieczność wydania decyzji w danej sprawie i wobec określonych podmiotów oraz wpływu tych okoliczności na treść rozstrzygnięcia. W sferze prawa (uzasadnienia prawnego) chodzi zaś o wskazanie obowiązującej normy i jej znaczenia ustalonego w drodze wykładni.
Samo zatem stwierdzenie CKL, że "brak dolegliwości ze strony kręgosłupa nie stanowi wystarczającej rękojmi do uznania kandydata za zdolnego do służby w PSP" oraz, że "nieprawidłowy obraz radiologiczny kręgosłupa przeczy istnieniu pełnego zdrowia kandydata, tym samym czyni kandydata niezdolnym do służby w PSP", nie czyni zadość obowiązkom CKL wynikającym z ww. przepisów ustawy.
Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżone orzeczenie CKL zostało wydane co najmniej przedwcześnie, z naruszeniem ww. przepisów ustawy, a naruszenie to, zdaniem Sądu, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że sąd administracyjny kontrolując orzeczenia komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do służby (określenie kategorii zdolności do służby) rozstrzyga kwestie formalne, dotyczące procedury wydawania orzeczeń oraz kwalifikacji rozpoznanych schorzeń do obowiązujących przepisów prawa. Sąd administracyjny nie rozstrzyga natomiast kwestii medycznych, a więc prawidłowości rozpoznania schorzeń czy zastosowanych do tego metod diagnostycznych. W związku z tym, podzielając zastrzeżenia Skarżącego co do kwalifikacji rozpoznanych u niego schorzeń w świetle postanowień Wykazu, Sąd nie mógł odnieść się do tej części argumentacji Skarżącego, która dotyczy samego rozpoznania u niego tychże schorzeń.
Ponownie rozpoznając sprawę CKL uwzględni dokonaną przez Sąd ocenę prawną. Podda wnikliwej analizie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w kontekście schorzeń rozpoznanych u Skarżącego przez RKL w [...]. W razie potrzeby przeprowadzi dodatkowe badania bądź zgromadzi dodatkową dokumentację. Rozważy argumentację przedstawioną w odwołaniu, również odnośnie kwalifikacji schorzeń do postanowień ww. "Wykazu chorób i ułomności (...)" i weźmie pod uwagę treść załączonych do odwołania dokumentów.
Podejmując rozstrzygnięcie w sprawie należycie je uzasadni stosownie do poczynionych wyżej uwag i zgodnie z wymogami art. 39 ust. 5 w związku z art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r.
Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.