II SA/Wa 1786/16

II SA/Wa 1786/16 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-06-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Adam Lipiński
Ewa Marcinkowska /przewodniczący/
Janusz Walawski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne
Zabezpieczenie społeczne
Sygn. powiązane
I OSK 2413/17 - Wyrok NSA z 2018-05-30
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 145
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 61a par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Janusz Walawski (spr.), Adam Lipiński, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Z.S. na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania renty specjalnej – oddala skargę –
Uzasadnienie
UZASDADNIENIE
Prezes Rady Ministrów, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] września 2016 r. wydał postanowienie nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] września 2016 r. nr [...] , odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiocie przyznania Z. S. (zwanej dalej skarżącą) emerytury specjalnej w drodze wyjątku.
Organ w uzasadnieniu postanowienia podał, że decyzją z dnia [...] września 2004 r. odmówił przyznania skarżącej powyżej określonego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 stycznia 2005 r. sygn. akt 2205/04 umorzył postępowanie ze skargi na ww. decyzję w związku z cofnięciem skargi.
Prezes Rady Ministrów podniósł, że występując ponownie o przyznanie przedmiotowego świadczenia skarżąca powołała się na okoliczności, które zostały już wyjaśnione w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją z dnia [...] września 2004 r., a zatem zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa, nadto sprawa oparta jest na tej samej podstawie prawnej i faktycznej oraz na tożsamych żądaniach skarżącej. Zachodzi zatem uzasadniona przyczyna, o której mowa w art. 61a Kpa, zatem organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania.
Z. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2016 r., podkreślając swoje wybitne zasługi w różnych dziedzinach aktywność, trudną sytuację bytową, wynikającą ze zdarzeń losowych, wszechstronne wykształcenie oraz pracę społeczną.
Prezes Rady Ministrów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli rozstrzygnięcia wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego i przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa sąd jest władny wzruszyć zaskarżoną decyzję lub postanowienie. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) określa, w jakich sytuacjach decyzje lub postanowienia podlegają uchyleniu.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 61a §1 K.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 Kpa (czyli żądanie strony na podstawie, którego wszczyna się postępowanie administracyjne) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Przesłanki odmowy wszczęcia postępowania można usystematyzować według kryterium podmiotowego (strony postępowania) i przedmiotowego (podstawa prawna i faktyczna oraz treść żądania strony).
Uwzględnić należy ponadto inne przyczyny, których wystąpienie uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania. W doktrynie do takich innych uzasadnionych przyczyn zalicza się m. in. żądanie dotyczące sprawy rozstrzygniętej już decyzją lub w której prowadzone jest postępowanie (por. B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2012, s. 299).
Podkreślenia jednak wymaga, że tożsamość sprawy uzasadniająca odmowę wszczęcia postępowania w sprawie, zachodzi jedynie wówczas, gdy w sprawach tych występują te same podmioty, dotyczą one tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym.
Jak słusznie przyjął organ, taka sytuacja występuje w przedmiotowej sprawie, która jest tożsama ze sprawą zakończoną prawomocną decyzją Prezesa Rady Ministrów z [...] września 2004 r. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w sprawie rozstrzygniętej tą decyzją i w sprawie niniejszej występuje tożsamość podmiotowa (ten sam podmiot skarżący i organ) oraz tożsamość przedmiotu sprawy (świadczenie specjalne przewidziane w art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Dz. U. z 2016 r. poz. 887, z późn. zm.). Zmianie nie uległ również stan prawny, czyli art. 82 ust. 1 ww. ustawy, który nie podlegał nowelizacji od momentu wejścia w życie przedmiotowej ustawy. Niezmieniony pozostał również stan faktyczny sprawy w jego kluczowych elementach, mających istotne znaczenie dla sprawy. Skarżąca, pomimo twierdzeń, że w sprawie występują nowe okoliczności i fakty, nie precyzuje jednak, jakie nowe okoliczności i fakty miałyby w sprawie wystąpić, co uniemożliwia przyjęcie innej oceny stanu faktycznego, niż dotychczasowa.
Uwzględniając przytoczone okoliczności, jako prawidłowe należy zatem ocenić stanowisko organu, że zaistniały przesłanki uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania w sprawie przyznania skarżącej świadczenia specjalnego przewidzianego w art. 82 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Mając powyższe względy na uwadze, Sąd - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - skargę oddalił.