II SA/Wa 1520/15

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. T. na akt Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia grupy zaszeregowania uposażenia zasadniczego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], powołując się na art. 27 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1404, ze zm.) odwołał z dniem [...] maja 2015 r. U. T. ze stanowiska zastępcy naczelnika urzędu celnego. Natomiast decyzją nr [...] działając na podstawie art. 86 ust. 2 i 3 oraz art. 188 ust. 1 ww. ustawy przeniósł funkcjonariusza z dniem 1 czerwca 2015 r. do pełnienia służby w Wydziale [...] w Izbie Celnej w [...].

Następnie aktem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] działając na podstawie art. 113 ustawy o Służbie Celnej w związku z § 8 pkt 2 i § 10 rozporządzenia MF z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie stanowisk służbowych funkcjonariuszy celnych, trybu awansowania oraz dokonywania zmian na stanowiskach służbowych (Dz. U. nr 87, poz. 559 ze zm.) z dniem [...] czerwca 2015 r. nadmienił, że strona będzie pełniła służbę stałą w Izbie Celnej w [...] na stanowisku starszego eksperta Służby Celnej; z uposażeniem zasadniczym wg XX grupy uposażenia zasadniczego określonego mnożnikiem kwoty bazowej w wysokości 2,614; dodatkiem za stopień służbowy - przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 0,505 oraz dodatek za wieloletnią służbę wg obowiązujących przepisów.

Pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. U. T. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]. Strona zażądała ustalenia warunków pełnienia służby w zakresie grupy uposażenia zasadniczego wg XXI grupy uposażenia zasadniczego, określonej mnożnikiem kwoty bazowej w wysokości 2,721.

Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] organ poinformował, że zmiana stanowiska służbowego poprzez przeniesienie na stanowisko służbowe starszego eksperta Służby Celnej nastąpiła na prośbę strony zatem w niniejszej sytuacji nie miała zastosowania norma przewidziana w art. 150 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, a określenie grupy uposażenia na poziomie XX grupy uposażenia zasadniczego było adekwatne do wartości aktualnie wykonywanych zadań i zgodnie z przepisami prawa.

U. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 12 sierpnia 2015 r. na akt Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] wnosząc o jego uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającego go rozstrzygnięcia z dnia [...] maja 2015 r. Wskazanemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów art. 107 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 150 ustawy o Służbie Celnej, § 8 i 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie stanowisk służbowych funkcjonariuszy celnych oraz § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie uposażenia zasadniczego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Zgodnie z art. 188 ust 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1404 ze zm.) w przypadku wydania decyzji o przeniesieniu, powierzeniu pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, przeniesieniu na niższe stanowisko, przeniesieniu na inne lub równorzędne stanowisko służbowe w związku z reorganizacją jednostki organizacyjnej, określeniu warunków pełnienia służby w związku ze zniesieniem jednostki organizacyjnej bądź zawieszeniu w pełnieniu obowiązków służbowych, funkcjonariusz może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby, funkcjonariusz może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, złożyć odwołanie do Szefa Służby Celnej (art. 188 ust. 2). Od decyzji wydanej w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydanej w wyniku odwołania przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w odrębnych przepisach (art. 188 ust. 6).

Natomiast zgodnie z art. 189 ustawy o Służbie Celnej, spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w art. 188 ust. 1 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy.

W ocenie Sądu skarga U. T. nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie istota sporu pomiędzy skarżącą a organem dotyczy ustalenia warunków pełnienia służby - określenia grupy zaszeregowania uposażenia zasadniczego. Skarżąca kwestionuje bowiem jedynie fakt obniżenia grupy uposażenia zasadniczego w związku z odwołaniem ze stanowiska kierowniczego i mianowaniem na stanowisko eksperckie.

Roszczenie o zaliczenie do odpowiedniej grupy uposażenia ma charakter – cywilnoprawny. Wobec czego może być przedmiotem sporu między równoprawnymi stronami. Spory takie rozstrzygać mogą sądy powszechne - sądy pracy. Przepisy art. 188 i 189 ustawy o Służbie Celnej całościowo regulują rozstrzyganie sporów o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy, przy czym ich hipotezy dotyczą konkretnych roszczeń ze stosunku służbowego. Czynności podejmowane przez organ administracyjny w związku z dokonanymi zmianami na stanowiskach służbowych, mogą zostać poddane kontroli sądowoadministracyjnej tylko wówczas, gdy ustawa wprost tak stanowi.

Natomiast norma art. 189 ustawy o Służbie Celnej ma charakter procesowy. Określa właściwość sądów pracy w sprawach o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy innych, niż wymienione w art. 188 ustawy, a zatem także w sprawach zaliczenia do określonej grupy uposażenia zasadniczego. Prowadzi to do wniosku, że sąd administracyjny nie może w tym zakresie badać wydanych przez organ rozstrzygnięć.

Normę art. 189 ww. ustawy, należy uznać za podstawę do dochodzenia roszczenia o grupę uposażenia zasadniczego będącego przedmiotem skargi U. T. z dnia 12 sierpnia 2015 r. w postępowaniu przed sądem pracy. Zatem wniesienie przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest niedopuszczalne.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.