II SA/Wa 1431/23

II SA/Wa 1431/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-04-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski
Joanna Kruszewska-Grońska
Sławomir Antoniuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 171
art. 99 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.)
Dz.U. 2015 poz 1236
par. 3 ust. 1, par. 4 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości  uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia  zasadniczego.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 105 ust. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant referent Beata Kowalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę
Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją z [...] maja 2023 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775); zwanej dalej K.p.a., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. K. od własnej decyzji z [...] marca 2023 r. nr [...] o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego dotyczącego przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym od [...] października 1995 r. do [...] września 1999 r. oraz od [...] lipca 2004 r. do [...] stycznia 2005 r., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że A. K. raportem z [...] listopada 2022 r. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji z prośbą o zwolnienie ze służby z Policji z dniem [...] lutego 2023 r.
Rozkazem personalnym z [...] stycznia 2023 r. nr [...] Komendant Główny Policji, na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2023 r. poz. 171), zwolnił A. K. ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2023 r. Przedmiotowa decyzja została doręczona stronie [...] lutego 2023 r. Wobec niewniesienia odwołania od wskazanej decyzji stała się ona ostateczna [...] lutego 2023 r.
Raportem z [...] lutego 2023 r. (który wpłynął do Wydziału [...] i [...] Komendy Głównej Policji [...] lutego 2023 r.) A. K. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o zaliczenie do wysługi lat okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w okresie od [...] października 1995 r. do [...] września 1999 r. oraz od [...] lipca 2004 r. do [...] stycznia 2005 r. i uwzględnienie tych okresów przy ustalaniu prawa do nagrody jubileuszowej. Do raportu wymieniony załączył zaświadczenie z [...] października 2012 r. Burmistrza [...] potwierdzające fakt pracy w gospodarstwie rolnym rodziców D. i W. K. w charakterze domownika.
Wystąpieniem z [...] lutego 2023 r., przekazanym drogą mailową do Wydziału [...] i [...] Komendy Głównej Policji, A. K. uzupełnił powyższy raport dokumentami mającymi potwierdzić omawiane okoliczności związane z pracą w gospodarstwie rolnym rodziców, tj. oświadczeniem z [...] stycznia 2012 r. D. i Pana W. K. o zamieszkiwaniu i pracy w gospodarstwie rolnym, oświadczeniem z [...] stycznia 2012 r. świadków o zamieszkiwaniu i pracy w gospodarstwie rolnym, zaświadczeniem z [...] stycznia 2012 r. z Zespołu Szkół Ekonomicznych i Technicznych w [...] o uczęszczaniu do szkoły, zaświadczeniem Kierownika Internatu przy Zespole Szkół Ekonomicznych i Technicznych w [...] o niekorzystaniu z internatu, informacją ze Starostwa Powiatowego w [...] o własności gospodarstwa rolnego oraz wypisem orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy z [...] stycznia 1998 r. oraz z [...] stycznia 2001 r. o uznaniu W. K. za niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym.
Komendant Główny Policji decyzją z [...] marca 2023 r. nr [...] umorzył w całości postępowanie administracyjne w przedmiocie przyznania A. K. prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym od [...] października 1995 r. do [...] września 1999 r. oraz od [...] lipca 2004 r. do [...] stycznia 2005 r., wskazując, że z uwagi na fakt, iż policjant został zwolniony ze służby w Policji [...] lutego 2023 r. to przedmiotowe postępowanie administracyjne, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć.
Od powyższego rozstrzygnięcia A. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając naruszenie art. 12 § 1 i 2 K.p.a., art. 35 § 1 i 2 K.p.a. i art. 105 ust. 1 K.p.a., tj. zasady gwarancji szybkości i prostoty postępowania; błędne ustalenie, że stan faktyczny uległ tak istotnym zmianom, aby nie było możliwym merytoryczne jej rozpoznanie oraz uznanie, że zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania.
Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Komendant Główny Policji decyzją z [...] maja 2023 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu decyzji organ, powołując się na art. 99 ust. 1 i ust. 2, art. 101 ust. 1 i art. 106 ust. 3 ustawy o Policji, a także § 3 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1236, z późn. zm.) i § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom (Dz. U. Nr 100 poz. 913, z późn. zm.), wskazał, że zarówno uposażenie, prawo do jego wzrostu z tytułu wysługi lat, jak i prawo do nagrody jubileuszowej może być przyznane wyłącznie policjantowi aktualnie pełniącemu służbę. Tymczasem skarżący rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji z [...] stycznia 2023 r. nr [...] został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2023 r., na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Decyzja w tej sprawie jest ostateczna. Tym samym od [...] lutego 2023 r. skarżący nie posiada już statusu policjanta. Zatem brak było podstaw do merytorycznego orzekania przez organ administracji publicznej w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym od [...] października 1995 r. do [...] września 1999 r. oraz od [...] lipca 2004 r. do [...] stycznia 2005 r. Decyzja merytoryczna w ww. przedmiocie może bowiem dotyczyć tylko osoby aktualnie uprawnionej do uposażenia z tytułu pełnionej służby. Na poparcie swojego stanowiska organ drugiej instancji przywołał orzeczenia sądów administracyjnych. Komendant podkreślił, że organy orzekające w sprawie powinny wziąć pod uwagę stan faktyczny i prawny, który istnieje w dniu orzekania.
Ustosunkowując się do argumentu skarżącego, że "Komendant wiedząc, iż w najbliższym czasie wnioskodawca planuje odejść na emeryturę, zobowiązany był niezwłocznie wydać merytoryczną decyzję", organ odwoławczy wyjaśnił, że wniosek skarżącego z [...] lutego 2023 r. o zaliczenie do wysługi lat okresu pracy w gospodarstwie rolnym wpłynął do Wydziału [...] i [...] Komendy Głównej Policji, [...] lutego 2023 r., który został następnie uzupełniony wystąpieniem z [...] lutego 2023 r., co oznacza, że już po złożeniu pisemnego zgłoszenia wystąpienia ze służby, tj. raportu z [...] listopada 2022 r., a także po wydaniu przez Komendanta Głównego Policji rozkazu personalnego z [...] stycznia 2023 r. nr [...] w sprawie zwolnienia ze służby w Policji. Tym samym jakiekolwiek twierdzenia lub zarzuty wskazujące, że organ administracyjny nie kierował się zasadami ekonomiki procesowej, czego skutkiem była zwłoka w jego ostatecznym zakończeniu jeszcze przed faktycznym zwolnieniem policjanta ze służby należy uznać za niezasadne. Zaznaczył, że policjant decyduje, kiedy złożyć dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-5 rozporządzenia. Tak więc w sytuacji, gdy skarżący dokumenty te przedstawił już po złożeniu raportu o zwolnienie ze służby w Policji, to powinien liczyć się z tym, że postępowanie w tej sprawie może nie zostać zakończone wydaniem decyzji ostatecznej (prawomocnej), zgodniej z jego żądaniem, do dnia jego zwolnienia ze służby, zwłaszcza jeśli postępowanie to wymaga przeprowadzenia szeregu dowodów.
Zdaniem Komendanta w rozpoznawanej sprawie przesłanka umorzenia postępowania zaistniała w czasie jego trwania. Już bowiem po wszczęciu postępowania organ administracji stracił możliwość orzekania o przyznaniu bądź odmowie przyznania stronie określonego prawa, z uwagi na rozwiązanie stosunku służbowego, z którym przedmiotowe uprawnienie jest ściśle związane. Prowadzenie zatem przez Komendanta Głównego Policji postępowania administracyjnego, mogącego skutkować wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania A. K. prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym było i jest bezprzedmiotowe, a ewentualna merytoryczna decyzja w tej sprawie byłaby niewykonalna w dniu jej wydania. Tym samym obarczona byłaby wadą kwalifikowaną, co determinowałoby do wyeliminowania jej z obrotu prawnego przez stwierdzenie jej nieważności.
Niezasadne wobec tego byłoby ustosunkowanie się przez Komendanta Głównego Policji do zarzutów i twierdzeń strony zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, odnoszących się do wadliwie przeprowadzonego przez organ postępowania. Jak już bowiem wcześniej wskazano umorzenie przedmiotowego postępowania znosi skutki dokonanych przez organ czynności procesowych zmierzających do merytorycznego rozpatrzenia i załatwienia sprawy. Stanowi ono wyłącznie formalne zakończenie tego postępowania.
Organ zwrócił uwagę, że aktualny brak możliwości uwzględnienia stronie okresu przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za pracę w indywidualnym gospodarstwie rolnym skutkuje też brakiem możliwości przyznania mu prawa do nagrody jubileuszowej. Istotne jest przy tym, że przepisy ustawy o Policji, jak i przepisy powołanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. nie przewidują formy decyzji dla zaliczenia danego okresu do okresu służby, od którego zależy nabycie przez policjanta prawa do nagrody jubileuszowej.
Powyższa decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez A. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego rozstrzygnięcia, podczas gdy prawidłowe było uchylenie tej decyzji i przyznanie mu prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym rozkazem personalnym.
W związku z powyższym wniósł o: zobowiązanie organu do wydania w terminie 30 dni rozkazu personalnego w przedmiocie przyznania mu prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym oraz nagrody jubileuszowej, sprostowania wydania świadectwa służby (o okresy pracy w gospodarstwie oraz o wysokość ostatniego należnego uposażenia) i przesłanie nowej informacji do Zakładu Emerytalno Rentowego MSWiA skorygowanej o wysokość ostatniego należnego uposażenia, w związku ze zwiększoną wysługa lat.
Skarżący wskazał, że organ wydając decyzję w przedmiocie zaliczenia do wysługi lat pracy w gospodarstwie rolnym rozpatruje wniosek w oparciu o przedłożony dokument potwierdzający okresy pracy w tym w gospodarstwie. Dokumentem takim jest zaświadczenie wydane przez właściwy urząd gminy. W przedmiotowej sprawie zaświadczenie takie zostało dostarczone wraz z raportem. Komendant Główny Policji jako organ decyzyjny, w oparciu o przedłożony dokument potwierdzający lata pracy wydaje rozkaz personalny o uznaniu do wysługi lat pracy w gospodarstwie rolnym. W przypadku braku dokumentu potwierdzającego lata pracy organ wszczyna i przeprowadza postępowanie administracyjne mające na celu zbadanie zasadności ubiegania się o zwiększenie wysługi lat w oparciu o inne dostarczone dokumenty oraz dowody.
W niniejszej sprawie właściwy miejscowo organ gminy, po otrzymaniu wniosku o zbadanie sprawy, przeprowadził szczegółowe postępowanie administracyjne w przedmiocie zbadania zasadności wydania dokumentu potwierdzającego okresy pracy w gospodarstwie rolnym. Na jego podstawie wydał mu stosowne zaświadczenie, z którego wynika, iż pracował w gospodarstwie rolnym w pełnym wymiarze godzin, określono okres pracy i zawarto informację na temat dokumentów i dowodów, w oparciu o które wydano zaświadczenie. W tej sytuacji nie było podstaw do ponownego prowadzenia szczegółowego postępowania administracyjnego w tej sprawie. Bezsporna jest także kwestia słuszności uznania okresów pracy do wysługi jego lat.
Skarżący zwrócił uwagę, powołując się na art. 35 § 1 i 2 K.p.a., że Komendant Główny Policji powinien niezwłocznie wydać rozkaz personalny w przedmiocie zaliczenia do wysługi lat okresów pracy w gospodarstwie rolnym, mając świadomość, że w najbliższym czasie planuje odejść na emeryturę. Tymczasem wszczął postępowanie administracyjne, aby po 30 dniach je umorzyć z tego względu, że skarżący nie jest już czynnym funkcjonariuszem Policji. Istotą przedmiotowej sprawy jest to, iż w chwili złożenia raportu dostarczono wszystkie niezbędne do wydania decyzji dokumenty. W chwili złożenia raportu skarżący był czynnym funkcjonariuszem, a organ miał czas na wydanie rozkazu w tym zakresie. Podkreślił, że od momentu wszczęcia postępowania, aż do jego umorzenia organ nie przeprowadził żadnej czynności procesowej ani dowodowej. Bezczynnie zwlekał 30 dni, aby po tym czasie umorzyć postępowanie. Postępowanie to miało jedynie charakter pozorny mający na celu uzyskanie zwłoki umożliwiającej wydanie niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.
Pismem z 14 sierpnia 2023 r. skarżący podtrzymał skargę wskazując, że przedmiotowa sprawa powinna zostać rozstrzygnięta przez organ w postaci wydania pozytywnego lub negatywnego rozkazu personalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji utrzymująca w mocy własną decyzję z [...] marca 2023 r. o umorzeniu postępowania w sprawie dotyczącej prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu stażu pracy A. K. w indywidualnym gospodarstwie rolnym w okresie od [...] października 1995 r. do [...] września 1999 r. oraz od [...] lipca 2004 r. do [...] stycznia 2005 r., odpowiada prawu.
Jak wynika z akt sprawy kontrolowana sprawa administracyjna została wszczęta [...] lutego 2023 r., czyli w momencie, w którym skarżący był funkcjonariuszem Policji. Zaznaczyć należy, że raportem z [...] listopada 2022 r., który wpłynął do Wydziału [...] i [...] Komendy Głównej Policji [...] lutego 2023 r. A. K. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji z prośbą o zwolnienie ze służby w Policji [...] lutego 2023 r. W związku z tym rozkazem personalnym z [...] stycznia 2023 r. nr [...] Komendant Główny Policji, na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, zwolnił skarżącego ze służby z [...] lutego 2023 r. Powyższe rozstrzygniecie stało się ostateczne [...] lutego 2023 r. Zgodnie z żądaniem skarżącego, od [...] lutego 2023 r. przestał on być funkcjonariuszem Policji. Zatem w toku postępowania prowadzonego w przedmiocie prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu stażu pracy w gospodarstwie rolnym skarżący utracił status policjanta.
Stosownie do treści art. 99 ust. 1 ustawy o Policji prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania policjanta na stanowisko służbowe. W myśl art. 99 ust. 2 powołanej ustawy z tytułu służby policjant otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne określone w ustawie. Według art. 101 ust. 1 ustawy o Policji wysokość uposażenia zasadniczego policjanta jest uzależniona od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat. Natomiast przepis art. 106 ust. 3 ustawy przewiduje, że prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie policjanta ze służby lub zaistniały inne okoliczności uzasadniające wygaśnięcie tego prawa.
Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, uposażenie zasadnicze policjanta wzrasta z tytułu wysługi lat o 2% po 2 latach służby i o 1% za każdy następny rok służby, aż do wysokości 20% po 20 latach służby, oraz o kolejne 2% za każde następne dwa lata służby do wysokości 32% po 32 latach służby - łącznie do wysokości 35% po 35 latach służby. Natomiast w przepisie § 4 ust. 1 rozporządzenia podano okresy, które zalicza się do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego policjanta.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że czynności związane z ustalaniem składników uposażenia dotyczą wyłącznie osób, które są funkcjonariuszami Policji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 194/16 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wskazał NSA w wyroku z 24 września 2014 r., sygn. akt I OSK 1317/13, ustalenie prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat dotyczy wyłącznie czynnego policjanta. Tylko bowiem policjantowi przysługuje uposażenie. Natomiast prawo do uposażenia wygasa z ostatnim dniem miesiąca, w którym nastąpiło zwolnienie ze służby. Z kolei ustalenie wysługi lat jest ściśle związane z uposażeniem, nie istnieje bowiem bez prawa do uposażenia. Nie można zatem ustalić wzrostu uposażenia w sytuacji, gdy po stronie osoby zainteresowanej brak jest prawa do uposażenia. Uposażenie jest świadczeniem przysługującym z tytułu stosunku służbowego, w jakim pozostaje osoba zgłaszająca roszczenie z tytułu uposażenia.
Zwolnienie ze służby uniemożliwia zatem prowadzenie postępowania w przedmiocie ustalenia wysługi lat w stosunku do osoby, która nie jest już pozostającym w czynnej służbie funkcjonariuszem Policji, pobierającym uposażenie. W związku z tym Komendant Główny Policji trafnie w decyzji z [...] marca 2023 r. umorzył postępowanie na mocy art. 105 § 1 K.p.a., z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie może odnosić się do sytuacji, gdy występuje stosunek administracyjnoprawny, w ramach którego strona ma prawo żądać od organu administracji skonkretyzowania jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego. Bezprzedmiotowość postępowania może mieć charakter przedmiotowy lub podmiotowy. Bezprzedmiotowość podmiotowa postępowania administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy strona postępowania administracyjnego przestała istnieć lub straciła zdolność do czynności prawnych. Natomiast bezprzedmiotowość przedmiotowa postępowania administracyjnego występuje w przypadku, gdy brak jest któregokolwiek z elementów konstruujących przedmiot tego postępowania, czyli w sytuacji, gdy dyspozycja normy administracyjnego prawa materialnego nie może być wykonana z powodu braku jednego z warunków sytuujących tę normę. Zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Z bezprzedmiotowością mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ administracji publicznej stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego załatwienia sprawy. Skutki umorzenia postępowania polegają na tym, że toczącego się prawidłowo postępowania od czasu zaistnienia przyczyn określonych w ustawie nie prowadzi się dalej i kończy się bez osiągnięcia celu, dla którego postępowanie zostało wszczęte (por. wyrok NSA z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I OSK 194/16).
W niniejszej sprawie Komendant Główny Policji wydał rozstrzygnięcia o charakterze formalnym. Po stwierdzeniu bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego wynikającej z utraty przez skarżącego statusu funkcjonariusza Policji, organ nie zajmował się ustalaniem stanu faktycznego w kontekście charakteru pracy skarżącego w gospodarstwie rolnym. To prawidłowe, zdaniem Sądu, stanowisko zostało utrzymane w mocy. Nie znajdując podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, organ Policji nie stosował przepisów prawa materialnego, a zatem nie mógł ich naruszyć. Tym samym nie doszło też do zarzucanego przez skarżącego naruszenia przepisów proceduralnych w aspekcie ustalenia i oceny ww. stanu faktycznego.
Odnosząc się do zarzutu związanego z kwestionowaniem rodzaju wydanego przez uprawniony organ rozstrzygnięcia (decyzja administracyjna - rozkaz personalny) należy odwołać się do przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 maja 2020 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. z 2020 r. poz. 1113, z późn. zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, sprawy osobowe policjantów dotyczą m. in. mianowania, wyznaczenia lub powołania na stanowisko służbowe, zwolnienia lub odwołania z tego stanowiska oraz należnego na nim uposażenia. Z kolei § 3 ust. 3 powołanego rozporządzenia, jednoznacznie stwierdza, że sprawy osobowe załatwia się na piśmie w formie rozkazu personalnego, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Komendant Główny Policji wydał decyzję z [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania administracyjnego dotyczącego przyznania prawa wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym, w oparciu o art. 105 K.p.a., który stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że nie odnosi się on do spraw osobowych policjantów, które powinny być załatwiane rozkazem personalnym właściwego organu Policji. Przepis ten reguluje rozstrzyganie przez organ w sytuacji ziszczenia się przesłanek powodujących umorzenie postępowania administracyjnego. Innymi słowy, w przypadku rozstrzygania przez organ o przyznaniu prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego - organ rozstrzyga rozkazem personalnym (de facto mającym charakter decyzji administracyjnej), natomiast w przypadku umorzenia postępowania w tym zakresie wydaje decyzję o umorzeniu tego postępowania.
Z kolei co do argumentacji skarżącego dotyczącej prawnego charakteru rozkazu personalnego wydawanego przez organy Policji, zauważyć należy, że stosunek prawny łączący policjanta z Policją ma charakter administracyjny (w tym zakresie istnieje utrwalona linia orzecznicza sądów administracyjnych). Natomiast zgodnie z powołanym rozporządzeniem w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów, sprawy osobowe policjantów załatwiane są w formie rozkazu personalnego. Innymi słowy - sprawy ze stosunku służbowego policjanta, a więc mającego charakter administracyjnoprawny, załatwiane są w drodze postępowania administracyjnego, a jego zakończenie uzależnione jest od rodzaju rozstrzygnięcia - decyzja administracyjna (jak w spornej sprawie w przedmiocie umorzenia postępowania, a więc rozstrzygnięcie nie mieście się w zakresie spraw osobowych), albo rozkazu personalnego (pozytywne - negatywne rozstrzygnięcie). Natomiast powołany w skardze wyrok, w stanie faktycznym, a przede wszystkim prawnym, nie są odzwierciedleniem sytuacji faktycznej i prawnej skarżącego. Analiza powołanego wyroku pozwala stwierdzić, że skład orzekający dokonał analizy prawnego znaczenia rozkazu personalnego wydawanego dla celów ewidencyjnych. Zauważyć należy, że sprawa zawisła przez sądem, odnosiła się do przepisów regulujących funkcjonowanie Wojska Polskiego, przy czym ustawodawca w przepisach regulujących funkcjonowanie Policji nie przewidział rozkazu personalnego dla celów ewidencyjnych, wydawanego przez organy Policji. W związku z tym, nie można rozstrzygnięcia w tym zakresie rozciągać (stosować per analogiam) na rozstrzygnięcia podejmowanego przez organy Policji, działające na podstawie przepisów regulujących funkcjonowanie Policji.
Odnosząc się zaś do zarzutów skarżącego dotyczących wszczęcia przez organ Policji postępowania administracyjnego należy wyjaśnić, że każdorazowo, gdy rozstrzygnięcie organu ingeruje w stosunek służbowy policjanta, obligatoryjnie wszczynane jest postępowanie administracyjne. Bezspornie sprawa z zakresu ustalenia uposażenia zasadniczego policjanta jest sprawą administracyjną, kończącą się rozstrzygnięciem administracyjnym. Zatem organ wszczynając postępowanie administracyjne zobligowany jest stosować przepisy K.p.a,. w tym te odnoszące się do postępowania dowodowego. Tym samym twierdzenie skarżącego, że organ Policji powinien niezwłocznie wydać rozkaz personalny w oparciu o przedłożone dokumenty wnioskodawcy, jak również to, że organ bezczynnie zwlekał 30 dni na wydanie rozstrzygnięcia, pozostaje bez oparcia w regulacji przepisów K.p.a. Zaznaczyć należy, że skarżący został zwolniony ze służby [...] lutego 2023 r., natomiast [...] lutego 2023 r. o godzinie [...] (a więc 19 minut przed przejściem, z prawnego punktu widzenia, na zaopatrzenie emerytalne) skarżący przesłał na adres e-mail organu uzupełniająco dokumentację przedmiotowego postępowania, w których data wystawienia opiewa na 2012 r. Tym samym nie sposób zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że to organ Policji "bezczynnie zwlekał 30 dni, aby po tym czasie jedynie umorzyć postępowanie".
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.