Pełny tekst orzeczenia II SA/Wa 1385/24

II SA/Wa 1385/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Koziarski /sprawozdawca/
Iwona Maciejuk /przewodniczący/
Karolina Kisielewicz-Sierakowska
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 250 § 1w związku z art. 258§2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski (spr.), , Protokolant referent Magdalena Morawiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi J. C. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do udzielenia pomocy mieszkaniowej oddala skargę
Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...], Zarząd Dzielnicy [...] Miasta [...], działając na podstawie § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725) oraz § 35 ust. 1, § 1 pkt 11 w zw. z § 4 uchwały nr XXIII/669/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz z 2019 r. poz. 14836, z późn. zm.), dalej "uchwała w sprawie zasad wynajmowania lokali", nie zakwalifikował J. C., (dalej "skarżący") do udzielenia pomocy mieszkaniowej.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skarżący (ur. 1963 r., stan cywilny: rozwiedziony) prowadzący 1-osobowe gospodarstwo domowe, wystąpił z wnioskiem
o zawarcie urnowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego m. [...]. Podał również, że zgodnie z § 4 w związku z 1 ust. 11 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali pomoc mieszkaniowa może być udzielona osobom, które wykażą, że m. [...] jest miejscem ich stałego pobytu.
Organ wskazał, że na postawie oświadczenia skarżącego ustalono, iż aktualnie przebywa on na terenie nieruchomości położonej we wsi [...], gmina [...] nr działki [...] o numerze [...]. Zgodnie z Aktem Notarialnym Repetytorium [...] skarżący zakupił ww. nieruchomość w dniu [...] października 2019 r.
Ponadto organ podał, że wniosek skarżącego został zaopiniowany przez Komisję Mieszkaniową w dniu [...] lipca 2024 r. i uzyskał opinię negatywną. Zarząd Dzielnicy [...] m. [...], negatywnie rozstrzygnął ww. wniosek w oparciu o § 4 w związku z § 1 ust. 11 ww. uchwały (wnioskodawca nie zamieszkuje na terenie m. [...]).
Na powyższą uchwałę skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 § 1 i art 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych istotnych dla prawidłowego rozpoznania sprawy oraz dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, polegającego na tym, że nie przesłuchano skarżącego.
Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ nie wziął pod uwagę § 7 ust. 4 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, która stwierdza, że jeśli wnioskodawca w związku z warunkami mieszkaniowymi znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej i byłoby to zgodne z zasadami współżycia społecznego, zarząd dzielnicy na podstawie analizy i oceny sytuacji życiowej i majątkowej wnioskodawcy może postanowić o zwolnieniu z warunków,
o których mowa w ust. 1, czyli warunków dotyczących kryterium metrażowego. Organ jednak nie podjął nawet próby wnikliwego przeanalizowania warunków mieszkaniowych i sytuacji życiowej skarżącego, tym samym dopuszczając się rażącego zaniedbania swoich obowiązków i naruszył prawa skarżącego podejmując zaskarżoną uchwałę.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej o oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej uchwale. Ponadto, ustosunkowując się do zarzutów skargi, organ wyjaśnił, że sprawy dotyczące zawierania umów cywilno-prawnych nie podlegają pod materię Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący jasno wskazał, że miejscem jego pobytu jest gmina [...]. Podejmując uchwałę o odmowie udzielenia pomocy mieszkaniowej, organ oparł się na § 1 ust. 11, który umożliwia odrzucenie wniosku bez dalszej analizy w przypadku wykazania, że m.[...] nie jest miejscem stałego zamieszkania wnioskodawcy.
W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił, że Sąd nieprawidłowo zwrócił mu, na podstawie art. 66 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935,
z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wcześniej wniesione pismo procesowe z [...] grudnia 2024 r. W tym zakresie pełnomocnik skarżącego wskazał, że występujący w sprawie organ
w treści odpowiedzi na skargę nie wskazał pełnomocnika procesowego do tej sprawy. Nie podał także adresu do doręczeń pełnomocnika, zaś samo pierwsze pismo organu
w sprawie - odpowiedź na skargę - podpisali reprezentanci organu w rozumieniu prawa administracyjnego (Burmistrz i Z-ca Burmistrza Dzielnicy [...] m. [...]), nie zaś zawodowy pełnomocnik, który widnieje w pkt, 1 Zarządzenia Sądu z [...] sierpnia 2024 r.
W ocenie pełnomocnika skarżącego, jeśli zatem uznać za prawidłowe ustalenie Sądu, które legło u podstaw pisma z [...] grudnia 2024 r. ("ZWROT PISMA" w trybie art. 66 § 1 p.p.s.a.), iż organ istotnie jest reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wspomniana odpowiedź organu na skargę obarczona jest brakiem formalnym z art. 46 § 1 pkt 1 i § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a. (organ nie wskazał bowiem pełnomocnika w treści pisma ani nie podał adresu do doręczeń pełnomocnika zawodowego w pierwszym piśmie
w sprawie. Sąd nie uruchomił dotąd procedury sanowania tych braków względem organu i zamiast tego bezpodstawnie zwrócił pismo strony z [...] grudnia 2024r., sporządzone po zapoznaniu się pełnomocnika z urzędu z aktami i prawidłowo złożone z odpisem pisma
i załączników dla organu - wobec złożenia przez organ pisma (odpowiedzi na skargę) niespełniającego wymogów formalnych i nie zawierającego informacji pozwalających na uznanie, iż organ faktycznie jest reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika.
Pełnomocnik skarżącego podniósł również, że dołączone do akt pełnomocnictwo ogólne z [...] marca 2008 r., stanowiące umocowanie do reprezentowania Prezydenta m. [...] przez r.pr. E. K., pochodziło od innego organu - ówczesnego Prezydenta m. [...] i nie pochodziło od organu wykonawczego występującego w sprawie.
W dalszej części pisma pełnomocnik skarżącego poparł skargę. Ponadto podniósł, że poprzez wydanie zaskarżonej uchwały organ dopuścił się naruszeń mogących mieć wpływ na treść zaskarżonej uchwały, tj.:
1) naruszenia prawa materialnego, tj. § 9 ust 1 lit a uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali poprzez niewłaściwe zastosowanie normy do stanu faktycznego sprawy (błąd subsumpcji) prowadzące do wydania uchwały odmownej w odpowiedzi na wniosek skarżącego o pomoc mieszkaniową, podczas gdy zgodnie z przywołaną normą: odmawia się pomocy mieszkaniowej, jeżeli wnioskodawca jest właścicielem lokalu, budynku mieszkalnego lub jego części pod warunkiem, że może ich używać lub posiada tytuł prawny do nieruchomości, której zbycie lub z której pożytki dają możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie, tymczasem skarżący nie posiada lokalu mieszkalnego, budynku mieszkalnego ani jego części, nie może używać nieruchomości gruntowej we wsi [...] do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych (są to grunty orne), zaś ewentualne zbycie tej nieruchomości nie pozwoli na zabezpieczenie potrzeb jego mieszkaniowych;
2) rażącego naruszenia przepisów postępowania, tj.:
a. art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie okoliczności sprawy i podjęcie uchwały w oparciu o wybiórczy materiał dowodowy poprzez: niedostateczne zbadanie charakteru nieruchomości gruntowej wskazanej przez skarżącego we wniosku inicjującym postępowanie, niezapoznanie się z treścią uzasadnienia wniosku, pobieżne (niedokładne) zapoznanie się z treścią załączonego aktu notarialnego Rep. [...] i w konsekwencji błędne przyjęcie, iż posiadana przez skarżącego nieruchomość gruntowa położona we wsi [...] stanowi miejsce jego pobytu, zaś skarżący nie posiada stałego miejsca pobytu w [...], gdy tymczasem z treści załączonego do wniosku aktu notarialnego Rep. [...] wynika, iż nieruchomość we wsi [...] gm. [...], KW nr [...] stanowi niezabudowaną działkę rolną - grunty orne o pow,. 0.1201 ha, nadto sam skarżący podał, iż stale przebywa w [...], zimową porą przebywając u ciotki – E. O. - zam. przy ul. [...] w [...] ([...]), zaś w pozostałe dni zamieszkując w przyczepie campingowej, jest osobą bezdomną, utracił w 2020 r. tytuł prawny do lokalu przy ul. [...] w [...], uprzednio zamieszkiwanego przez skarżącego wraz z byłą żoną J. C.;
b. art. 86 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącego pomimo niewyjaśnionego dostatecznie przez organ charakteru nieruchomości skarżącego oraz jego sytuacji mieszkaniowej i materialnej, podczas gdy w sytuacji istnienia niewyjaśnionych faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy organ może przesłuchać skarżącego, co na kanwie sprawy nie nastąpiło;
3) sprzeczności ustaleń faktycznych z treścią zgromadzonego materiału dowodowego poprzez całkowicie dowolne ustalenie, iż skarżący zamieszkuje we wsi [...] gm. [...] na działce nr [...], gdy tymczasem wskazana przez organ działka nie stanowi miejsca jego pobytu, bowiem jest to nieruchomość gruntowa niezabudowana, nadto skarżący podał, iż stale przebywa w [...], zimową porą przebywając u ciotki strony – E. O., zaś w pozostałe dni zamieszkując w przyczepie campingowej, jest osobą bezdomną, utracił w 2020 r. tytuł prawny do lokalu przy ul. [...] w [...], uprzednio zamieszkiwanego przez skarżącego wraz z byłą żoną.
W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o:
I. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów:
1) wydruków KW nr [...] (2 str.) na okoliczność: powierzchni i charakteru nieruchomości gruntowej stanowiącej własność skarżącego, braku możliwości zamieszkania na terenie tej nieruchomości przez skarżącego, niewyjaśnienia przez organ wszystkich istotnych okoliczności sprawy, błędnych ustaleń faktycznych organu;
2) pisma pełnomocnika skarżącego z [...] grudnia 2024 r. opatrzonego prezentatą Sądu (5 str.) na okoliczność: prawidłowego oznaczenia strony i prawidłowego niezawarcia oświadczenia z art 66 § 1 zd,2 p.p.s.a. w treści pisma pełnomocnika skarżącego - wobec braku prawidłowego ustanowienia pełnomocnika organu w rozumieniu przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi;
II. stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, ewentualnie uchylenie uchwały w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ;
III. zobowiązanie organu do wydania w terminie 14 dni od uprawomocnienia wyroku uchwały w sprawie pomocy mieszkaniowej zgodnej z wnioskiem strony, albowiem strona spełnia kryterium dochodowe oraz lokalizacyjne dla uzyskania pomocy w postaci propozycji zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;
IV. przyznanie i zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w wysokości co najmniej 1,5 krotności stawki minimalnej, gdyż koszty te nie zostały przez stronę pokryte w całości ani w części.
Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał wnioski dowodowe zawarte w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2024 r.
W odniesieniu do wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z pisma z dnia [...] grudnia 2024 r. podniósł, iż kwestionuje fakt prawidłowego umocowania pełnomocnika organu w rozumieniu art. 46 p.p.s.a. Wskazuje, że na etapie przedłożenia odpowiedzi na skargę brak było podstaw do przyjęcia, że organ reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika.
Postanowieniem wydanym na rozprawie Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych zawartych w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późn. zm.), oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną,
z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać́ orzeczenia na niekorzyść́ skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).
Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę̨ na uchwałę̨ lub akt,
o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność́ tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Dokonując oceny legalności zaskarżonej uchwały w pierwszej kolejności wskazać należy, że uchwała w sprawie zasad wynajmowania lokali została wydana na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 725).
Z art. 21 ust. 3 pkt 5 ww. ustawy wynika, że zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy powinny określać́ tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokali zawierany na czas nieoznaczony
i o najem lokali socjalnych oraz sposób poddania tych spraw kontroli społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 stycznia 2017 r, wydanym
w sprawie sygn. akt I OSK 2151/16 (orzeczenia.nsa.gov.pl), wyraźnie wskazał, że
z przepisów uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., a także z art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy oraz o zmianie Kodeksu cywilnego oraz art. 2 i art. 7 Konstytucji RP, niewątpliwie wynika obowiązek, w sprawach rozpatrywania i załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu i zamianę lokalu należącego do mieszkaniowego zasobu gminy, podejmowania przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W trakcie postępowania organy powinny także działać́ praworządnie oraz uwzględniać́ interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy. W tym kontekście, pamiętając,
że zaskarżona uchwała ma charakter rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, można mówić́ o obowiązku stosowania standardów odpowiadających standardom wyznaczonym przez zasady ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także art. 7 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2010r., sygn. akt I OSK 997/09; orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu powyższe stanowisko należy odnieść́ również do spraw rozstrzyganych przez Zarządy Dzielnic m. [...] na podstawie aktualnie obowiązujących regulacji prawnych zawartych w uchwale Rady m.st. Warszawy nr XXIII/669/2019 z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy.(Dz. Urz. Woj. Maz. 2019 r. poz. 14836, z późn. zm.).
W ocenie Sądu, wniosek skarżącego został prawidłowo rozpatrzony w oparciu o przepisy uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali. Organ ustalił bowiem wszystkie okoliczności faktyczne kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonał prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego.
Stosownie do treści § 4 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali pomoc mieszkaniowa może być udzielana osobom, które spełniają kryteria określone w § 5 oraz warunki określone w § 7, z zastrzeżeniem § 8 i 9. Zgodnie zaś z § 1 pkt 11 uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali Ilekroć w tej uchwale jest mowa o osobie - należy przez to rozumieć osobę, która wykaże, że miasto stołeczne Warszawa jest miejscem jej stałego pobytu.
W świetle cytowanych przepisów, oprócz warunków określonych w § 5 oraz § 7 wnioskujący o udzielenie pomocy mieszkaniowej z zasobu mieszkaniowego miasta stołecznego Warszawy winien mieć miejsce stałego pobytu w [...].
Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. Stosownie natomiast do treści art. 1 ust. 1 z dnia 8 marca
1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, z późn. zm.) mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową.
Z treści złożonego przez skarżącego wniosku o udzielenie pomocy mieszkaniowej wynikało, że [...] nie jest miejscem jego stałego pobytu. We wniosku tym skarżący podał bowiem, że mieszka w przyczepie kampingowej na działce położonej w miejscowości [...], w gminie [...]. Skarżący wskazał, że jedynie czasowo ("gdy jest zimno") mieszka u swojej cioci na ul. [...] w [...]. Nawet zatem jeżeli skarżący przebywa w [...], to pobyt ten nie ma charakteru stałego. Prawidłowo zatem organ odmówił skarżącemu udzielenia pomocy mieszkaniowej.
Nie jest zasadny postawiony przez pełnomocnik skarżącego zarzut naruszenia § 9 ust. 1 pkt 1 lit a uchwały w sprawie zasad wynajmowania lokali, albowiem przepis ten nie był podstawą odmowy udzielania skarżącemu pomocy mieszkaniowej. Przepis § 9 ust. 1 pkt 1 uchwały w sprawie zasada wynajmowania lokali stanowi, że odmawia się pomocy mieszkaniowej, jeżeli:
1) wnioskodawca, jego małżonek, osoba pozostająca faktycznie we wspólnym pożyciu lub inna osoba zgłoszona do wspólnego zamieszkiwania:
a) jest właścicielem lokalu, budynku mieszkalnego lub jego części, lub,
b) posiada spółdzielcze prawo do lokalu: pod warunkiem, że może ich używać lub gdy posiada tytuł prawny do nieruchomości, której zbycie lub z której pożytki dają możliwość zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.
Powodem odmowy udzielenia skarżącemu pomocy mieszkaniowej, jak już wskazano wyżej, jest fakt, iż skarżący nie ma miejsca stałego pobytu w [...], a nie to, że jest on właścicielem nieruchomości. Organ nie był zatem zobowiązany do oceny, czy nieruchomość, której właścicielem jest skarżący daje mu możliwość zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.
W ocenie Sądu w sprawie nie doszło również do naruszenia zarzucanych przepisów postępowania. Stan faktyczny sprawy został przez organ wyczerpująco wyjaśniony. W oparciu o treść wniosku i dołączonych do niego dokumentów, organ ustalił, że [...] nie jest miejscem stałego pobytu skarżącego. Okoliczność ta została przyznana przez skarżącego i brak było jakichkolwiek podstaw do tego aby w tym zakresie przeprowadzać dodatkowe dowody.
Biorąc powyższe pod uwagę, brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem prawa. Organ prawidłowo odmówił zakwalifikowania skarżącego do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zarzuty podniesione w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2024 r. nie zasługiwały na uwzględnienie.
Wyjaśnić należy, że Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych skarżącego sformułowanych w piśmie procesowym jego pełnomocnika z dnia [...] grudnia 2024 r. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Przede wszystkim należy podnieść, że w sprawie nie było żadnych istotnych wątpliwości, które miałby wyjaśnić dowód z wydruku księgi wieczystej nieruchomości położonej w miejscowości [...], której właścicielem jest skarżący. Charakter tej nieruchomości nie był w istocie kwestionowany, a nadto wynika on z dołączonego do akt sprawy aktu notarialnego z dnia [...] października 2019 r.
Odnośnie dowodu z pisma procesowego z dnia [...] grudnia 2024 r., które Sąd zwrócił pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. 66 § 1 p.p.s.a., podnieść należy, że w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, które mogą wyjaśnić istotne wątpliwości w sprawie objętej skargą. Pismo z [...] grudnia 2024 r. nie ma takiego charakteru, albowiem jest to pismo procesowe złożone w toku postępowania sądowadministracyjnego w niniejszej sprawie.
Sąd wyjaśnia ponadto, że nie było żadnych wątpliwości co do tego, że organ
w postępowaniu przed tutejszym Sądem jest reprezentowany przez radcę prawnego. Do odpowiedzi na skargę organ dołączył odpis pełnomocnictwa dla radcy prawnego E. K.. Pełnomocnictwo to zostało udzielone przez Prezydenta m. [...].
Wyjaśnić przy tym należy, że organy dzielnicy prowadzą działalność gminną
w zakresie zadań przekazanych dzielnicy przez gminę. Zaskarżoną uchwałę Zarząd Dzielnicy [...] wydał na podstawie m.in. § 6 pkt 8 uchwały nr XLVI/1422/2008 Rady m.st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m.st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m.st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r. poz. 6725). Wobec tego pełnomocnictwo udzielone przez Prezydenta m [...] uprawniało radcę prawnego E. K. do reprezentowania organu w niniejszej sprawie.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.