Orzeczenie · 2019-03-22

II SA/Wa 1294/18

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2019-03-22
NSAAdministracyjneŚredniawsa
policjadyscyplinakara dyscyplinarnaśrodki przymusu bezpośredniegosiła fizycznadokumentacja służbowaodpowiedzialność funkcjonariuszapostępowanie administracyjnesąd administracyjny

Sprawa dotyczyła skargi policjanta P.G. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji, które utrzymało w mocy orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji o wymierzeniu kary dyscyplinarnej w postaci wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe. Zarzuty wobec policjanta dotyczyły niezasadnego zastosowania siły fizycznej (kopnięć) wobec osoby doprowadzanej do wytrzeźwienia P.S. oraz nieprawidłowego dokumentowania przebiegu interwencji w notatniku służbowym. Organy dyscyplinarne, opierając się m.in. na analizie nagrania z monitoringu szpitalnego, uznały policjanta za winnego obu przewinień. Policjant w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwestionował prawidłowość ustaleń organów, zarzucając m.in. dowolną ocenę dowodów, w tym nagrania z monitoringu, które według niego nie pozwalało na jednoznaczne stwierdzenie użycia kopnięć. Podnosił również, że jego wyjaśnienia dotyczące agresywnego zachowania P.S. oraz próby wejścia do radiowozu zostały pominięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę policjanta. Sąd uznał, że organy dyscyplinarne prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa, a zebrany materiał dowodowy, w tym nagranie z monitoringu, jednoznacznie potwierdza popełnienie przez policjanta zarzucanych mu przewinień. Sąd podkreślił, że nawet jeśli jakość nagrania nie pozwalała na jednoznaczne stwierdzenie kontaktu fizycznego, to dynamika zdarzenia i inne dowody wskazują na niezasadne użycie siły fizycznej. Sąd odrzucił również argumenty dotyczące nieprawidłowego dokumentowania czynności, wskazując na obowiązek policjanta wynikający z przepisów prawa i karty opisu stanowiska pracy. Kara dyscyplinarna została uznana za współmierną do popełnionych przewinień.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Policji, w szczególności w zakresie oceny dowodów (nagrania z monitoringu) oraz obowiązku prawidłowego dokumentowania czynności służbowych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z postępowaniem dyscyplinarnym wobec funkcjonariusza Policji.

Zagadnienia prawne (3)

Czy nagranie z monitoringu, mimo ograniczonej jakości obrazu, może stanowić wystarczający dowód na niezasadne użycie siły fizycznej przez funkcjonariusza Policji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, nagranie z monitoringu, analizowane w kontekście całokształtu zdarzenia i innych dowodów, może stanowić podstawę do stwierdzenia popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, nawet jeśli nie pozwala na jednoznaczne określenie celu wszystkich ruchów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że dynamika zdarzenia zarejestrowanego na monitoringu, w połączeniu z innymi dowodami, pozwala na stwierdzenie, że ruchy nogą policjanta były kopnięciami, a nie próbą wejścia do pojazdu czy udzielenia pomocy. Nawet jeśli jakość nagrania nie jest idealna, nie dyskwalifikuje go jako dowodu.

Czy nieprawidłowe dokumentowanie przebiegu służby w notatniku służbowym przez funkcjonariusza Policji, polegające na braku precyzyjnego określenia czasu i miejsca poszczególnych czynności, stanowi naruszenie dyscypliny służbowej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, takie zaniechanie stanowi naruszenie dyscypliny służbowej, nawet jeśli policjant tłumaczy to pośpiechem lub brakiem odpowiedniego instruktażu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obowiązek prawidłowego dokumentowania przebiegu służby jest podstawowym obowiązkiem policjanta, wynikającym z przepisów prawa, wytycznych oraz karty opisu stanowiska pracy. Tłumaczenia policjanta o pośpiechu lub braku szkoleń nie usprawiedliwiają zaniedbania tego obowiązku.

Czy odmowa składania zeznań przez innego funkcjonariusza Policji, wobec którego toczy się odrębne postępowanie, może być traktowana jako okoliczność obciążająca dla obwinionego policjanta?

Odpowiedź sądu

Nie, odmowa składania zeznań przez świadka, który skorzystał z przysługującego mu prawa, nie może być traktowana jako okoliczność obciążająca dla obwinionego.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że organy dyscyplinarne nie traktowały odmowy zeznań przez drugiego policjanta jako dowodu winy P.G., a jego wina została udowodniona innymi środkami dowodowymi.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę funkcjonariusza Policji na orzeczenie dyscyplinarne o wymierzeniu kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.

Przepisy (10)

Główne

u.o.P. art. 132 § 1

Ustawa o Policji

Policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej.

u.o.P. art. 132 § 2

Ustawa o Policji

Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych.

u.o.P. art. 132 § 3

Ustawa o Policji

Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy (pkt 2) oraz niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa (pkt 3).

Pomocnicze

u.ś.p.b. art. 14 § 1

Ustawa o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

Siły fizycznej można użyć lub wykorzystać ją w przypadkach, o których mowa w art. 11.

u.ś.p.b. art. 14 § 2

Ustawa o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

Używając siły fizycznej lub wykorzystując siłę fizyczną, nie zadaje się uderzeń, chyba że uprawniony działa w celu odparcia zamachu na życie lub zdrowie własne lub innych osób albo na mienie lub przeciwdziała ucieczce.

u.o.P. art. 132a

Ustawa o Policji

Przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy policjant ma zamiar jego popełnienia lub popełnia je na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach.

Wytyczne nr 2 KGP art. § 4 § 4

Wytyczne nr 2 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 czerwca 2007 roku w sprawie zasad ewidencjonowania, wypełniania oraz przechowywania notatników służbowych

Wpisy dotyczące poszczególnych czynności powinny być krótkie, rzeczowe, i zawierać dane niezbędne do opracowania innej dokumentacji, a w szczególności czasu przyjęcia zgłoszenia, miejsca oraz czasu rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych czynności.

u.o.P. art. 134 § 4

Ustawa o Policji

Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe jest jedną z kar dyscyplinarnych.

u.o.P. art. 134d

Ustawa o Policji

Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe oznacza odwołanie lub zwolnienie z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i powołanie lub mianowanie na stanowisko służbowe niższe od dotychczas zajmowanego.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd oddala skargę, jeżeli brak jest podstaw do jej uwzględnienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nagranie z monitoringu, mimo ograniczonej jakości, potwierdza niezasadne użycie siły fizycznej. • Wyjaśnienia policjanta stoją w sprzeczności z obrazem zdarzenia z monitoringu. • Nieprawidłowe dokumentowanie przebiegu służby stanowi naruszenie dyscypliny. • Tłumaczenia policjanta o pośpiechu lub braku szkoleń nie usprawiedliwiają zaniedbania obowiązku dokumentowania.

Odrzucone argumenty

Nagranie z monitoringu nie jest dowodem pełnowartościowym z uwagi na niską jakość obrazu. • Zeznania P.S. o braku kopnięć i nieczuciu się pokrzywdzonym powinny być uwzględnione. • Wyjaśnienia policjanta o agresywnym zachowaniu P.S. i próbie wejścia do radiowozu powinny być uznane za wiarygodne. • Odmowa składania zeznań przez K.P. nie może obciążać P.G. • Powody, dla których P.G. nie odnotował czasu i miejsca czynności, świadczą o braku jego winy.

Godne uwagi sformułowania

dynamika obrazu sprawia natomiast, że oglądając materiał w ruchu odnosi się wrażenie jakby policjant zadawał kopnięcia w nogi leżącego "zatrzymanego." • zostałem wrzucony jak szmata do lodówy • nie zadaje się uderzeń, chyba że uprawniony działa w celu odparcia zamachu na życie lub zdrowie własne lub innych osób albo na mienie lub przeciwdziała ucieczce • bieżące i zgodne ze stanem faktycznym dokumentowanie w notatniku służbowym przebiegu służby i rozpoczęcie każdej czynności służbowej

Skład orzekający

Łukasz Krzycki

przewodniczący

Iwona Maciejuk

sprawozdawca

Ewa Kwiecińska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Policji, w szczególności w zakresie oceny dowodów (nagrania z monitoringu) oraz obowiązku prawidłowego dokumentowania czynności służbowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z postępowaniem dyscyplinarnym wobec funkcjonariusza Policji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd ocenia dowody w postępowaniu dyscyplinarnym, zwłaszcza w kontekście użycia siły przez funkcjonariuszy i prawidłowości dokumentacji. Jest to istotne dla zrozumienia odpowiedzialności służb mundurowych.

Policjant ukarany za kopnięcia i błędy w notatniku – sąd potwierdza winę.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst