Orzeczenie · 2015-04-01

II SA/Wa 123/15

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2015-04-01
NSAAdministracyjneWysokawsa
policjauposażeniewysługa latgospodarstwo rolnedomownikpostępowanie nadzorczestwierdzenie nieważnościk.p.a.prawo administracyjne

Sprawa dotyczyła skargi J.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji, która utrzymała w mocy wcześniejszą decyzję stwierdzającą nieważność rozkazu personalnego Komendanta Policji z 2011 r. w sprawie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Pierwotny rozkaz personalny ustalił 6% wzrost uposażenia, uwzględniając okres pracy w gospodarstwie rolnym rodziców. Komendant Główny Policji uznał ten rozkaz za wydany z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), zarzucając brak wystarczającego postępowania dowodowego i błędne uznanie skarżącego za domownika. WSA w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że Komendant Główny Policji błędnie zastosował tryb stwierdzenia nieważności. Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ma charakter wyjątkowy i nie służy ponownemu merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy. Wady dowodowe lub wątpliwości co do oceny materiału dowodowego nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, chyba że dochodzi do absolutnego braku postępowania dowodowego lub rażącego naruszenia praw strony. Sąd uznał, że pierwotny rozkaz personalny został wydany po zgromadzeniu materiału dowodowego, a zarzuty organu nadzoru sprowadzały się do odmiennej oceny tego materiału, co nie uzasadniało stwierdzenia nieważności. Tym samym, decyzje o stwierdzeniu nieważności zostały wydane z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 16 § 1 k.p.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ważne orzeczenie dotyczące prawidłowego stosowania trybu stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych, rozróżnienia między wadami prawnymi a błędami w ocenie dowodów, oraz zasady trwałości decyzji ostatecznych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji stosowania trybu stwierdzenia nieważności w sprawach dotyczących uposażenia funkcjonariuszy, ale ogólne zasady dotyczące postępowania nadzorczego mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy organ nadzoru może stwierdzić nieważność decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa, jeśli zarzuty dotyczą odmiennej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu zwykłym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ nadzoru nie może stwierdzić nieważności decyzji z powodu odmiennej oceny materiału dowodowego, gdyż takie wątpliwości powinny być rozstrzygane w postępowaniu zwykłym, a nie w trybie nadzwyczajnym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że Komendant Główny Policji myli zasady stosowane do oceny prawidłowości rozstrzygnięć w trybach zwykłych z zasadami oceny w postępowaniach szczególnych (stwierdzenie nieważności). Wady dowodowe lub wątpliwości co do oceny materiału dowodowego nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, chyba że dochodzi do absolutnego braku postępowania dowodowego lub rażącego naruszenia praw strony.

Czy okres pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców, przy jednoczesnym zatrudnieniu rodziców poza rolnictwem, może być wliczany do stażu pracy policjanta?

Odpowiedź sądu

Kwestia ta wymaga szczegółowego ustalenia stanu faktycznego i oceny, czy praca w gospodarstwie rolnym stanowiła stałe świadczenie i czy policjant spełniał wymogi domownika. W tej konkretnej sprawie sąd nie rozstrzygnął merytorycznie tej kwestii, skupiając się na proceduralnym aspekcie zastosowania trybu stwierdzenia nieważności.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że Komendant Główny Policji nie wykazał rażącego naruszenia prawa, a jedynie odmiennie ocenił stan faktyczny i materiał dowodowy niż organ pierwszej instancji. Zarzuty dotyczące braku wystarczających ustaleń co do charakteru pracy w gospodarstwie rolnym i statusu domownika sprowadzały się do sfery wątpliwości, a nie rażącego naruszenia prawa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji oraz poprzedzającą ją decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego.

Przepisy (11)

Główne

k.p.a. art. 156 § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Rażące naruszenie prawa zachodzi, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa, a charakter naruszenia powoduje, że decyzja nie może być akceptowana jako akt władczy wydany przez organ działający w państwie prawa. Nie chodzi o błędy w wykładni, lecz o przekroczenie prawa w sposób jasny i oczywisty. Dotyczy to zarówno prawa materialnego, jak i zasad procesowych.

u.w.o.p.w.i.g.r. art. 1 § 1 pkt 3

Ustawa o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy

Przepis określający warunki wliczania okresów pracy w gospodarstwie rolnym do stażu pracy.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat

Przepisy dotyczące ustalania uposażenia policjantów i wliczania okresów pracy.

k.p.a. art. 156 § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

u.w.o.p.w.i.g.r. art. 1 § ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy

Określa, jakie okresy pracy w gospodarstwie rolnym można wliczać do stażu pracy.

Pomocnicze

k.p.a. art. 16 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada trwałości decyzji ostatecznych. Postępowanie o stwierdzenie nieważności nie może przekształcić się w kolejny zwykły tryb kontrolny.

u.u.s.r. art. 6 § pkt 1 i 2

Ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników

Definicja rolnika i domownika na potrzeby ubezpieczenia.

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego.

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

Utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego

Uchylenie decyzji organu I instancji i orzeczenie co do istoty sprawy.

u.o.p. art. 106 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Określa moment, od którego następuje zmiana uposażenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nadzoru myli zasady stosowane do oceny prawidłowości rozstrzygnięć administracyjnych w trybach zwykłych z zasadami oceny stosowanymi w postępowaniach szczególnych (stwierdzenie nieważności). • Wady dowodowe lub wątpliwości co do oceny materiału dowodowego nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, chyba że dochodzi do absolutnego braku postępowania dowodowego lub rażącego naruszenia praw strony. • Komendant Główny Policji nie wykazał rażącego naruszenia prawa, lecz odmiennie ocenił stan faktyczny i materiał dowodowy.

Godne uwagi sformułowania

Komendant Główny Policji myli zasady stosowane do oceny prawidłowości rozstrzygnięć administracyjnych w trybach zwykłych z zasadami oceny takich rozstrzygnięć stosowanymi w postępowaniach szczególnych. • Poprzez brak takiego rozróżnienia, z postępowania o stwierdzenie nieważności rozkazu personalnego, organ uczynił quasi kolejną instancję, co uznać należy za działanie sprzeczne z wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a. zasadą trwałości decyzji ostatecznych. • Wady natury dowodowej, mniej czy bardziej przekonywujące danie wiary danym dowodom przez organ, wymykają się generalnie z oceny dokonywanej w ramach nadzwyczajnego trybu kontrolnego przewidzianego w art. 156 k.p.a. • Same wątpliwości, co do prawidłowości zgromadzonego materiału dowodowego i jego oceny nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji nieważności ostatecznego rozstrzygnięcia administracyjnego w oparciu o przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Skład orzekający

Ewa Kwiecińska

przewodniczący sprawozdawca

Sławomir Antoniuk

członek

Andrzej Góraj

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ważne orzeczenie dotyczące prawidłowego stosowania trybu stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych, rozróżnienia między wadami prawnymi a błędami w ocenie dowodów, oraz zasady trwałości decyzji ostatecznych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji stosowania trybu stwierdzenia nieważności w sprawach dotyczących uposażenia funkcjonariuszy, ale ogólne zasady dotyczące postępowania nadzorczego mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje istotne różnice między zwykłym a nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, co jest kluczowe dla praktyków. Pokazuje, jak organy mogą nadużywać trybu stwierdzenia nieważności.

Kiedy organ nadzoru przekracza swoje kompetencje? WSA wyjaśnia granice stwierdzenia nieważności decyzji.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst