Pełny tekst orzeczenia

II SA/Wa 1125/07

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Wa 1125/07 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-07-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2007-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Stanisław Marek Pietras /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Sygn. powiązane
I OSK 1705/07 - Postanowienie NSA z 2007-11-23
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w W. w przedmiocie uposażenia postanawia - odrzucić skargę. -
Uzasadnienie
W dniu 19 kwietnia 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga [...] z dnia 15 listopada 2006 r., zatytułowana "pozew", i przekazana według właściwości przez Sąd Rejonowy [...] Wydział [...] Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
W skardze A. S. wniósł o zasądzenie na Jego rzecz zaległego wynagrodzenia do wysokości grupy [...], za okres od grudnia 2003 r. do czerwca 2004 r., oraz wyrównania należności wypłaconych przy zwalnianiu ze służby zawodowej wraz z ustawowymi odsetkami.
W związku z brakiem właściwego oznaczenia przedmiotu skargi, Sąd wezwał A. S. do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonego aktu bądź wniosku, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej oraz organu, który zaskarżony akt wydał. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wyjaśnił, że według Jego wiedzy sprawy z zakresu roszczeń finansowych rozpatrywane są przez sądy powszechne, ponadto, jako emeryt wojskowy nie podlega już Ministrowi Obrony Narodowej a organem zaskarżonym uczynił Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w W. Nadto skarżący wniósł o podjęcie decyzji w sprawie rozpatrzenia Jego sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny lub przekazanie jej do właściwego Sądu Rejonowego.
Wobec nieprawidłowego wykonania wezwania, Sąd ponownie wezwał A. S. do wskazania przedmiotu zaskarżenia zgodnie z przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący poinformował Sąd, że według Jego wiedzy pozew z 15 listopada 2006 r. powinien być rozstrzygnięty przez Sąd Rejonowy [...], ponieważ nie dotyczy konkretnego aktu administracyjnego, a realizacji umowy o pracę i wniósł o odesłanie Jego sprawy do rozpatrzenia wskazanemu wyżej Sądowi Rejonowemu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) lub o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tzn. powinna zawierać, m. in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo wniosku, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej.
Ponadto, zgodnie z treścią art. 58 § 4 powołanej ustawy sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt 1 (czyli braku właściwości sądu administracyjnego), jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że Sąd nie miał podstaw prawnych do przekazania skargi do rozpoznania przez sąd powszechny – zgodnie z żądaniem skarżącego.
Natomiast nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie stanowi obligatoryjną podstawę do jej odrzucenia bez możliwości merytorycznego rozpoznania skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.