II SA/Sz 706/19

II SA/Sz 706/19 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2020-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
Katarzyna Sokołowska /przewodniczący/
Patrycja Joanna Suwaj /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Ochrona przyrody
Sygn. powiązane
III OSK 2729/21 - Wyrok NSA z 2023-09-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151, art. 3 par. 1, art. 134 par. 1,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2009 nr 151 poz 1220
art. 84
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jednolity
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew oddala skargę.
Uzasadnienie
1. W dniu [...] grudnia 2012 r. Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich w K., działając na wniosek firmy [...] J. F. (dalej przywoływany jako: "Skarżący"), złożony w dniu 30 października 2012 r., zmieniony w dniach 14 listopada 2012 r. i 3 grudnia 2012 r., wydał decyzję, którą zezwolił na usunięcie 9 szt. drzew gatunku [...] z terenu działki nr [...] obr. [...], ul. [...] w K. w terminie do 31 marca 2013 r. W pkt 2 decyzji zarządca drogi ustalił opłatę za usunięcie 8 drzew w wysokości [...] zł, w pkt 3 organ nałożył warunek posadzenia 18 sztuk drzew innych gatunków na terenie tej działki w terminie do dnia 31 października 2015 r. Natomiast w pkt 4 decyzji Organ odroczył termin uiszczenia opłaty do czasu zastąpienia usuniętych drzew nowymi drzewami. Dodatkowo w pkt. 5 Organ stwierdził, że zezwolenie nie podlega opłacie za usunięcie 1 drzewa [...]).
2. W dniu 24 listopada 2015 r. Organ zawiadomił stronę o terminie odbioru wykonanych nasadzeń zastępczych, jako warunku decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., zmienionej w dniu [...] października 2013 r. W wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdzono, że na terenie działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...] zostało nasadzonych 28 sztuk drzew, jednak stanowi to wykonanie warunku nałożonego decyzją z dnia [...] maja 2014 r., zmienionej w dniu [...] października 2015 r. Potwierdził to również sam zainteresowany w piśmie z dnia 28 stycznia 2016 r. W dniu kontroli, tj. w dniu [...] grudnia 2015 r. (protokół podpisany przez przedstawiciela strony bez zastrzeżeń) nie stwierdzono innych nowo posadzonych drzew na działce nr [...] poza wymienioną liczbą 28 sztuk drzew, co oznaczało, że strona nie wykonała decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., i nie posadziła 18 sztuk nowych drzew w terminie do 31 października 2015 r. Strona nie wnioskowała o kolejną zmianę decyzji w przedmiocie zmiany terminu na wykonanie nasadzeń zastępczych.
3. W dniu 22 marca 2016 r. Skarżący złożył wniosek o uznanie nasadzeń
18 sztuk drzew na terenie innej własnej działki przy ul. [...] w K. jako warunku decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., gdyż wcześniej wykonane nasadzenia dla realizacji decyzji przy ul. [...] zostały zniszczone przez użytkowników utworzonego samowolnie parkingu, na terenie pod przyszłą budowę. Skarżący zaznaczył, że zlecił prace nasadzeniowe firmie zewnętrznej, która niestety okazała się nierzetelna i nie wystąpiła o zmianę miejsca nasadzeń. Te wyjaśnienia nie zostały przez Organ uwzględnione. W dniu 13 listopada 2018 r. Skarżący został zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie warunku decyzji z dnia [...] września 2013 r. dotyczącego wykonania nasadzeń zastępczych, natomiast w dniu 21 listopada 2018 r. przeprowadzono oględziny działki nr [...], podczas których stwierdzono, że na jej terenie rosną 32 sztuki drzew liściastych, czyli tyle samo ile poprzednio, natomiast podczas kolejnych oględzin w dniu 5 grudnia 2018 r. dokonanych na wniosek Strony ustalono, że tych drzew jest 33 sztuki.
4. Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. Zarząd Dróg i Transportu w K. ustalił, że opłata administracyjna naliczona w decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., zmienionej w dniu [...] października 2013 r., w wysokości [...] zł nie podlega umorzeniu. W specyfikacji będącej częścią decyzji Organ szczegółowo przedstawił sposób wyliczenia należnej opłaty.
5. Nie zgadzając się z decyzją Skarżący złożył odwołanie, wnosząc
o stwierdzenie realnego braku możliwości wykonania warunków decyzji, a więc jej nieważności lub o wznowienie postępowania. Skarżący podał, że od 2012 r. do początku 2016 r. na działce była prowadzona budowa dużego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z podziemnymi garażami, co bardzo utrudniało wykonanie trwałych nasadzeń oraz ich dopilnowanie. Terminy nasadzeń zastępczych ustalone także w innych decyzjach zbiegły się w tym samym czasie. Powierzchnia działki nr [...] wynosi [...] m˛, zaś teren, na którym można było wykonać nasadzenia stanowi stosunkowo wąski pas wzdłuż zachodniej i południowej granicy działki, mimo to strona widziała możliwość wykonania nasadzeń zastępczych drzew o niedużym pokroju korony również wzdłuż wschodniej granicy, między szeregiem istniejących garaży a realizowaną zabudową. W tym celu Skarżący wniósł w dniu 7 października 2015 r. o zgodę na nasadzenia drzew z zastępczym planem dodatkowych 29 sztuk drzew przy ul. [...] w miejsce wcześniej lokalizowanych na ul. [...], jednak Organ pismem z dnia 20 października 2015 r. odmówił posadzenia wnioskowanej ilości drzew, uzasadniając brakiem miejsca i małą odległością od budynków, wskazując, że istnieje możliwość dokonania przedmiotowych nasadzeń na terenie innej działki należącej do inwestora z zachowaniem określonych warunków. Skarżący jako inwestor prowadził wówczas również inwestycję na ul. [...] na działce nr [...], gdzie posadził 18 drzew, o których posadzeniu zgłosił w czasie kontroli w dniu 8 marca 2016 r. W związku z powyższym nasadzenia 18 drzew Skarżący nie mógł zrealizować jako warunku decyzji z braku miejsca, gdyż zostały wykonane nasadzenia w ilości 32 drzew z pozostałych decyzji, w tym 28 drzew liściastych za ul. [...] i 4 drzewa ponownie posadzone z decyzji z [...] września 2013 r., co i tak nie zostało przez organ uznane, bo powtórne nasadzenia nastąpiły po dacie 12 października 2015 r.
W kolejnym odwołaniu z dnia 17 stycznia 2019 r. Skarżący wyraźnie zaznaczył, że odwołuje się od decyzji Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu w K. z dnia [...] stycznia 2019 r. i jednocześnie składa odrębny wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., zmienionej decyzją z dnia [...] października 2013 r. w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew z terenu działki przy ul. [...].
6. Decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), art. 84 ust. 1 - 5a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220) i art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U z 2018 r. poz. 570), utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Dróg i Transportu w K. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] orzekającej o niepodleganiu umorzeniu opłaty w wysokości [...] zł za usunięcie drzew z terenu działki nr [...] przy ul. [...] w K..
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja Organu pierwszej instancji wydana została zgodnie
z obowiązującymi przepisami prawa. Ponieważ sprawa dotycząca wniosku
o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. jest przedmiotem odrębnego postępowania, Kolegium rozpatrzyło sprawę nieumorzenia opłaty (decyzja z dnia [...] stycznia 2019 r.) w trybie postępowania odwoławczego, zgodnie z wnioskiem Strony z dnia 17 stycznia 2019 r.
Organ II instancji wskazał, że materialnoprawą podstawą decyzji jest m.in. art. 84 ust. 1 - 5 ustawy o ochronie przyrody w brzmieniu obowiązującym w chwili ustalania opiaty oraz jej odroczenia. Pomimo bowiem nowelizacji ustawy o ochronie przyrody ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1045), zgodnie z art. 29 tej ustawy, do postępowań wszczętych przed jej wejściem w życie, stosuje się przepisy dotychczasowe, a wyjątki przewidziane w tej ustawie nie mają zastosowania
w niniejszej sprawie. W myśl przywołanej regulacji organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów odracza, na okres 3 lat od dnia wydania zezwolenia, termin uiszczenia opłaty za ich usunięcie, jeżeli zezwolenie przewiduje przesadzenie ich w inne miejsce lub zastąpienie innymi drzewami lub krzewami. Jeżeli przesadzone albo posadzone w zamian drzewa lub krzewy zachowały żywotność po upływie 3 lat od dnia ich przesadzenia, albo posadzenia lub nie zachowały żywotności z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, należność z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów podlega umorzeniu przez organ właściwy do naliczania i pobierania opłat.
Kolegium zauważyło, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia umorzenia bądź też nienałożonej opłaty, nie jest co do zasady postępowaniem, którym rozpatrywana może być kwestia zasadności wymierzenia opłaty, jej zasadności lub wysokości. Niniejsze postępowanie oraz decyzja organu I instancji może dotyczyć jedynie kwestii związanych z umorzeniem lub odmową umorzenia ustalonej opłaty. Powoduje to, że zarzuty zgłoszone przez Stronę dotyczące niewykonalności nasadzeń zastępczych w liczbie oraz terminie ustalonej decyzją pozostają bez związku z prowadzonym postępowaniem.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, konsekwencją prawną odroczenia terminu płatności opłat za usunięcie drzew lub krzewów jest, poza sytuacją określoną w art. 84 ust. 5a u.o.p., konieczność powrotu do sprawy po upływie terminu odroczenia. Niewątpliwie musi być przeprowadzone w sensie procesowym (a nie materialnym) odrębne postępowanie w przedmiocie odroczonej opłaty za wycięcie drzew, które
- w zależności od poczynionych ustaleń - kończy decyzja o umorzeniu lub pobraniu tejże opłaty. Pierwsze z rozstrzygnięć winno być wydane w sytuacji wykonania przez stronę nałożonego decyzją warunkową obowiązku, gdy jednocześnie dojdzie do stwierdzenia, że przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy zachowały żywotność, uwzględnienie niezachowania przez nie żywotności nastąpiło z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości. W innym przypadku niezachowanie żywotności skutkuje orzeczeniem o pobraniu opłaty - art. 84 ust. 5 i 5a u.o.p. Nie ma przy tym istotnego znaczenia czy organ orzekał będzie o "pobraniu opłaty" czy też
o "pozostawieniu do uiszczenia należności". Przepis art. 84 ust. 5a art. 84 u.o.p. posługuje się bowiem sformułowaniem "uiszczenie opłaty", ale ust. 5 u.o.p. mówi
o "należności z tytułu ustalonej opłaty".
W wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdzono, że na terenie działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...] zostało nasadzonych 28 sztuk drzew, jednak stanowi to wykonanie warunku nałożonego decyzją z dnia [...] maja 2014 r. zmienionej w dniu [...] października 2015 r. Potwierdził to również sam zainteresowany w piśmie z dnia 28 stycznia 2016 r.
Zdaniem Kolegium Organ I instancji w sposób prawidłowy zweryfikował w terenie stan zrealizowanych przez Skarżącego nakazanych nasadzeń zastępczych i uznał, że Skarżący nie wywiązał się z obowiązku wykonania nasadzeń rekompensujących zgodnie z pkt. 3 decyzji. W dniu kontroli z 4 grudnia 2015 r. (protokół podpisany przez przedstawiciela strony bez zastrzeżeń) nie stwierdzono innych nowo posadzonych drzew na działce nr [...] poza wymienioną liczbą 28 sztuk drzew, co oznaczało, że Skarżący nie wykonał decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., zmienionej w dniu [...] października 2013 r., i nie posadził 18 nowych drzew w terminie do 31 października 2015 r. Skarżący nie wnioskował również o kolejną zmianę decyzji w przedmiocie zmiany terminu na wykonanie nasadzeń zastępczych.
W ocenie Kolegium, ujawnione okoliczności faktyczne, ustalone w trakcie oględzin uzasadniały stwierdzenie przez organ braku możliwości umorzenia naliczonej w decyzji opłaty za usunięcie drzew. Zdaniem Kolegium, Organ I instancji prawidłowo uznał, że w sprawie zaistniała bezprzedmiotowość postępowania prowadzonego w trybie art. 84 ust. 5 ustawy o ochronie przyrody, mającego doprowadzić do umorzenia opłaty orzeczonej w decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r.
Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż warunek umorzenia opłaty za usunięcie drzew - dokonanie nasadzeń zastępczych i zachowanie przez nich żywotności - nie został wypełniony. Powoduje to, że obowiązkiem organu właściwego w sprawach ochrony przyrody jest wydanie decyzji, w której stwierdzi, że opłata za usunięcie drzew, nie będzie podlegała umorzeniu.
Organ zauważył, że Skarżący potwierdza, że nie dokonał nasadzeń zastępczych w takiej liczbie, w jakiej miał obowiązek wynikający z 3 różnych decyzji nasadzić, ponieważ terminy ich nasadzeń zbiegły się w czasie. W ocenie Kolegium, te wyjaśnienia nie zasługują na uwzględnienie, gdyż Skarżący miał świadomość, iż jedynie posadzenie przedmiotowych drzew z jednoczesnym zachowaniem żywotności we wskazanym okresie, spowoduje że ustalona opłata zostanie umorzona. Powinien więc dokonać takich działań i czynności, które umożliwiłyby wykonanie nałożonego na niego obowiązku, nawet jeśli się posługuje firmą zewnętrzną.
Zadaniem strony jest wykonanie obowiązków nałożonych na nią w decyzji administracyjnej. Strona nie może dowolnie interpretować zapisów decyzji i zmieniać jej we własnym zakresie na własne potrzeby.
Organ podkreślił, że w sprawie Skarżący żadnych dowodów nie przedstawił. Wyjaśnienia złożone w odwołaniach z dnia 17 stycznia 2019 r. są tylko stanowiskiem strony, które nie uwalnia od odpowiedzialności za obowiązek dokonania nasadzeń zastępczych.
Organ wskazał, że J. F. składał 4 wnioski na usunięcie drzew, wskazując plany nasadzeń zastępczych i otrzymał 4 decyzje zezwalające na usunięcie drzew z działki nr [...].
I. decyzja z [...] sierpnia 2012 r. [...] - usunięcie 2 drzew, opłata [...] zł, obowiązek przesadzenia drzew (sprawa zakończona prawomocnie po wyroku Sądu nieumorzeniem opłaty).
II. decyzja z [...] grudnia 2012 r. [...] - usunięcie 9 drzew, opłata [...] zł, obowiązek posadzenia 18 sztuk drzew (sprawa będąca przedmiotem odrębnego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji na wniosek strony).
III. decyzja z [...] września 2013 r. [...] - usunięcie 2 drzew, opłata [...] zł obowiązek posadzenia 4 drzew.
IV. decyzja z [...] maja 2014 r. [...], zmieniona [...] października 2015 r. - usunięcie 24 drzew z terenu działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...], opłata [...] zł, obowiązek posadzenia 48 drzew, w tym 10 sztuk na terenie działki nr [...] obr. [...], 38 drzew na działce nr [...] obr. [...] (decyzja z [...] maja 2019 r. o umorzeniu opłaty w związku z dokonanymi nasadzeniami).
Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że na działce nr [...]
w wyniku zezwoleń na usunięcie drzew na stronę nałożono obowiązek dokonania nasadzeń zastępczych w ilości 50 drzew (18,28,4), natomiast strona do dnia kontroli
4 grudnia 2015 r. dokonała nasadzeń 28 drzew, jako obowiązek wynikający z decyzji
z [...] maja 2014 r. O tym fakcie strona poinformowała ZDM w K. pismem z dnia 13 listopada 2015 r. W dniu kontroli brakowało jednak nasadzeń 22 drzew z decyzji z [...] grudnia 2012 r. oraz z [...] września 2013 r.
Oznacza to, że opłaty za usunięcie drzew z decyzji z [...] grudnia 2012 r. ([...] zł) oraz decyzji z [...] września 2013 r. ([...] zł) zostały przez Organ uznane za niepodlegające umorzeniu, ponieważ warunek nasadzeń zastępczych
(18 drzew i 4 drzewa) nie został przez stronę wykonany.
Zdaniem Kolegium, niezasadny jest także argument Strony, że Organ nałożył obowiązek nasadzeń drzew na terenie działki [...] wbrew stronie i bez uwzględnienia fizycznych możliwości dokonania dużej liczby nasadzeń. Przede wszystkim to strona wnioskując o zgodę na usunięcie drzew, dołączała proponowany plan nasadzeń nowych drzew jako formę rekompensaty za wycięcie drzew znając układ geometryczny działki i plany jej zabudowy, a ponadto Skarżący sam wnioskował o nasadzenia drzew zgodnie z zastępczym planem dodatkowych 29 sztuk drzew przy ul. [...], działka [...], w miejsce wcześniej zlokalizowanych na ul. [...] (pismo Strony z 7 października 2015 r.), na co nie zgodził się ZDM w K.. Odmowa Organu podyktowana była brakiem miejsca na przedmiotowym terenie na dodatkowe nasadzenia przy uwzględnieniu odległości, jakie winny być zachowane od uzbrojenia, budynków i innych nasadzeń. Dodatkowo Organ wskazał, że istnieje możliwość dokonania nasadzeń na terenie innej działki, będącej w posiadaniu strony z zachowaniem opisanych warunków. Oznacza to, że to Skarżącemu pozostawiono wybór miejsca, na których można dokonać nasadzeń drzew.
Kolegium nie uwzględniło wniosku o powołanie biegłego na okoliczność braku możliwości wykonania decyzji, ponieważ taki obowiązek ciąży na stronie, a ponadto
w postępowaniu w sprawie nieumorzenia opłaty badane są tylko okoliczności, czy nasadzenia zostały wykonane zgodnie z obowiązkiem nałożonym w decyzji zezwalającej na usunięcie drzew, bez ustalania przyczyn niewykonania obowiązku, albo ustalenia czy ewentualne dokonane nasadzenia nie zachowały żywotności z przyczyn niezależnych od strony.
Ponadto nie uwzględniono wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia
[...] stycznia 2019 r. ponieważ zgodnie z art. 130 § 1 i § 2 k.p.a., przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu, zaś wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji.
7. Pismem z dnia 28 czerwca 2019 r. Skarżący złożył skargę na ww. decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej naruszenie:
- art. 84 ust. 1-5a ustawy o ochronie przyrody poprzez przyjęcie, iż brak fizycznej możliwości posadzenia drzew na nieruchomości w wyniku nałożenia się obowiązków wynikających z różnych decyzji nie jest okolicznością niezależną od posiadacza nieruchomości, a co za tym idzie, nie uzasadnia umorzenia opłaty z tytułu dokonanej wycinki,
- art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 78 k.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność braku możliwości fizycznego wykonania nasadzeń wskazanych w decyzji organu I instancji.
8. W odpowiedzi na skargę, Organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
9. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również podkreślić, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew nie zasługuje na uwzględnienie.
10. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
(Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220), zwanej dalej: "u.o.p.", w brzmieniu obowiązującym w chwili ustalenia opłaty i jej odroczenia.
Usunięcie drzew lub krzewów na podstawie udzielonego zezwolenia wiąże się
z obowiązkiem poniesienia opłaty przez posiadacza nieruchomości, z której drzewa lub krzewy są usuwane (art. 84 ust. 1 u.o.p.). Opłaty nalicza i pobiera organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów (art. 84 ust. 2). Opłaty za usunięcie drzew lub krzewów oraz termin ich usunięcia, przesadzenia lub posadzenia innych drzew lub krzewów ustala się w wydanym zezwoleniu (art. 84 ust. 3). Organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów odracza, na okres 3 lat od dnia wydania zezwolenia, termin uiszczenia opłaty za ich usunięcie, jeżeli zezwolenie przewiduje przesadzenie ich w inne miejsce lub zastąpienie innymi drzewami lub krzewami (art. 84 ust. 4). Dalsze działania zależą od okoliczności czy przesadzone albo posadzone drzewa lub krzewy zachowały żywotność po upływie wspomnianego okresu 3-letniego. Jeżeli drzewa lub krzewy zachowały żywotność lub nie zachowały żywotności z przyczyn niezależnych od posiadacza nieruchomości, należność z tytułu ustalonej opłaty za usunięcie drzew lub krzewów podlega umorzeniu (art. 84 ust. 5). Jeżeli przesadzone albo posadzone inne drzewa lub krzewy nie zachowały żywotności w okresie do 3 lat od dnia przesadzenia lub posadzenia, posiadacz nieruchomości jest obowiązany niezwłocznie do uiszczenia opłaty za usunięcia drzew (art. 84 ust. 5a).
11. W rozpatrywanej sprawie, w decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich w K. zezwolił na usunięcie 9 szt. drzew z terenu działki nr [...] obr. [...], ul. [...] w K. w terminie do 31 marca 2013 r. W pkt 2 decyzji zarządca drogi ustalił opłatę za usunięcie 8 drzew w wysokości [...] zł, w pkt 3 Organ nałożył warunek posadzenia 18 sztuk drzew na terenie tej działki w terminie do dnia 31 października 2015 r. Natomiast w pkt 4 decyzji Organ odroczył termin uiszczenia opłaty do czasu zastąpienia usuniętych drzew nowymi drzewami. Dodatkowo w pkt. 5 Organ stwierdził, że zezwolenie nie podlega opłacie za usunięcie 1 drzewa ([...]). W wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdzono, że na terenie działki nr [...] zostało nasadzonych 28 sztuk drzew, jednak stanowi to wykonanie warunku nałożonego decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Potwierdził to również sam zainteresowany w piśmie z dnia 28 stycznia 2016 r., tłumacząc się m.in. tym, że terminy nasadzeń drzew z różnych decyzji zbiegły się w czasie.
Mając na uwadze powyższe, zgodzić się należy ze stanowiskiem Organu zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż warunek umorzenia opłaty za usunięcie drzew z terenu działki nr [...] - dokonanie nasadzeń zastępczych
i zachowanie przez nich żywotności - nie został spełniony. Powoduje to,
że obowiązkiem organu właściwego w sprawach ochrony przyrody było wydanie decyzji, w której stwierdza się, że opłata za usunięcie drzew nie będzie podlegała umorzeniu.
12. W ocenie Sądu, zarzuty skargi sprowadzające się stwierdzenia, że brak było fizycznej możliwości posadzenia drzew na nieruchomości w wyniku nałożenia się obowiązków wynikających z różnych decyzji, co winno być ustalone w ekspertyzie powołanego przez organ biegłego, są całkowicie nieuzasadnione.
Wskazać w tym miejscu należy, że treść decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r.
o pozwoleniu na usunięcie drzew z terenu działki nr [...] była jednoznaczna i nie została zakwestionowana przez skarżącego w trybie odwoławczym. Tym samym, uznać należy, że Skarżący miał świadomość, iż jedynie posadzenie drzew z jednoczesnym zachowaniem żywotności we wskazanym okresie, spowoduje że ustalona opłata zostanie umorzona. Powinien więc dokonać takich działań i czynności, które umożliwiłyby wykonanie nałożonego na niego obowiązku, nawet jeśli się posługuje firmą zewnętrzną, w szczególności, że stronie pozostawiono wybór miejsca, na którym można było dokonać nasadzeń drzew.
13. W ocenie Sądu, nie ma również racji Skarżący, że to Organy nie dopełniły obowiązku wyczerpującego wyjaśnienia powoływanych przez niego okoliczności. Wbrew stanowisku Skarżącego, ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał nie na organie, lecz na nim. Owszem, zasada prawdy obiektywnej nakłada na organ obowiązek prowadzenia postępowania wyjaśniającego, ale nie zwalnia z inicjatywy dowodowej strony postępowania, o czym świadczy aktualne brzmienie art. 7 k.p.a.
W tej sytuacji zarzut niedopuszczenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność braku możliwości fizycznego wykonania nasadzeń i w konsekwencji naruszenia przepisów postępowania przez brak wszechstronnego zebrania i oceny materiału dowodowego jest niezasadny. Wbrew argumentom Skarżącego Organy miały uzasadnione, racjonalne podstawy w materiale dowodowym do przyjęcia zasadniczej dla rozstrzygnięcia sprawy tezy, że niewykonanie ww. warunku wynikającego z decyzji
z dnia [...] grudnia 2020 r. nastąpiło z przyczyn leżących po stronie Skarżącego.
14. Nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.