II SA/Sz 611/24

II SA/Sz 611/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-10-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska
Katarzyna Sokołowska /przewodniczący/
Krzysztof Szydłowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Ochrona przyrody
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1336
art. 83 ust. 1 pkt 1, art. 44 ust. 1
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie Asesor WSA Krzysztof Szydłowski (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 października 2024 r. sprawy ze skargi P. O. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzewa oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 24 maja 2024 roku Nr SKO/PG/451/2184/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie po rozpatrzeniu odwołania Prokuratury [...] orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Szczecin z 28 marca 2023 r. (znak: WOŚr-11.6131.28.2023.AS) odmawiającej wydania zezwolenia na usunięcie z terenu nieruchomości ul. [...] dz. nr [...], obręb [...] w S. - 1 szt. drzewa z gat. Platan klonolistny, o obwodzie pnia 330 cm mierzonego na wysokości 130 cm.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że wnioskiem z 9 stycznia 2023 r. Prokuratura [...] zwróciła się do Prezydenta Miasta Szczecin o wydanie zezwolenia na usunięcie wskazanego wyżej drzewa. Wnioskodawca oświadczył, że drzewo na wysokości 130 cm posiada obwód mierzący od 130 do 150 cm, zaś jego usunięcie wpłynie pozytywnie na bezpieczeństwo przebywających w budynku osób, m. in. w przypadku konieczności prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych przy pomocy podnośnika i drabin mechanicznych poprzez zapewnienie większego dostępu do części elewacji budynku.
W dniu 23 stycznia 2024 r. przeprowadzono wizję lokalną działki nr [...], w której udział wziął przedstawiciel wnioskodawcy. W trakcie wizji stwierdzono m. in., że obwód pnia przedmiotowego drzewa na wysokości 130 cm mierzy 330 cm, drzewo znajduje się w dobrym stanie zdrowotnym i położone jest w odległości 3,5 m od narożnika jednokondygnacyjnego budynku. Przedstawiciel wnioskodawcy oświadczył wówczas, że do akt załączony zostanie projekt dostosowania terenu działki nr [...] do obecnie obowiązujących przepisów p-poż. oraz dokumentacja wskazująca na konieczność wykonania hydroizolacji przy budynku.
Wezwaniem z 15 lutego 2023 r. Prezydent Miasta Szczecin zwrócił się do wnioskodawcy o sprecyzowanie żądania oraz dostarczenie dokumentów wskazanych w protokole z wizji lokalnej.
W odpowiedzi na wezwanie Prokuratura [...] wskazała, że wycięcie przedmiotowego drzewa podyktowane jest zwiększeniem bezpieczeństwa pożarowego obiektu, bowiem aktualnie korona drzewa zagradza drogę przejazdu dużych samochodów Straży Pożarnej oraz dostęp do elewacji wysokiej części budynku. Odnośnie zaś kwestii dostarczenia dokumentów wskazanych w protokole z wizji lokalnej z 23 stycznia 2023 r. wnioskodawca poinformował, że wykonanie tej dokumentacji zaplanowane jest w późniejszym terminie.
Po umożliwieniu stronie wypowiedzenia się w sprawie organ I instancji decyzją z 28 marca 2024 roku o odmówił wydania zezwolenia na usunięcie drzewa. Organ wskazał w uzasadnieniu powyższej decyzji, że przedmiotowe drzewo z uwagi na swoje rozmiary spełnia wymogi do uznania go za pomnik przyrody, znajduje się w dobrym stanie zdrowotnym i w związku z tym stanowi wartościowy drzewostan. Jednocześnie organ nie stwierdził, aby drzewo mogło stanowić zagrożenie dla sąsiedniego budynku. W uzasadnieniu decyzji wskazano również na możliwość dokonania redukcji korony drzewa w określonym zakresie.
W odwołaniu o powyższej decyzji Prokuratura [...], zarzucała m. in. naruszenie przepisów art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody ze względu na odmowę wydania zezwolenia na usunięcie drzewa w wyniku błędnego uznania, że drzewo nie zagraża funkcjonowaniu sąsiedniego budynku. Ponadto zarzucono naruszenie przepisów art. 7, 8, 77 i 80 k.p.a. poprzez naruszenie zasady proporcjonalności chronionych interesów i wydanie decyzji jedynie w oparciu o własne ustalenia, przypuszczenia i obserwacje organu nie będące wiedzą specjalną.
Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia powyższego odwołania i wyjaśnił, że drzewo znajduje się w bardzo dobrym stanie zdrowotnym, ma prawidłowo rozbudowany system korzeniowy oraz symetryczną koronę, przez co ma prawidłową statykę. Wbrew informacji zawartej we wniosku drzewo na wysokości 130 cm posiada obwód pnia mierzący 330 cm, a więc w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z 4 grudnia 2017 r. (Dz. U. z 2017 roku, poz. 2300) spełnia wymogi do uznania go za pomnik przyrody. Z tych względów organ I instancji prawidłowo uznał, że przedmiotowe drzewo stanowi przykład wartościowego drzewostanu. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala stwierdzić, że drzewo nie wykazuje spróchnienia i nie stwarza przez to zagrożenia dla bezpieczeństwa. Nie jest to też okoliczność kwestionowana przez stronę. Ze względu zaś na wiek oraz wielkość, omawiane drzewo ma ustabilizowany system korzeniowy, który nie będzie ulegał dalszemu rozrostowi.
W kwestii kolizji drzewa z wjazdem na posesję ciężkiego sprzętu strażackiego Kolegium wskazało natomiast, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw, aby uznać, że przedmiotowe drzewo może pogarszać bezpieczeństwo pożarowe sąsiedniego budynku ze względu na brak możliwości dojazdu czy dostępu ciężkiego sprzętu strażackiego. W sprawie uwzględnić należy fakt, że sąsiedni budynek jest budynkiem parterowym, w związku z czym trudno zgodzić się z argumentacją strony, że ewentualna akcja gaśnicza będzie wymagała bezpośredniego dojazdu ciężkiego sprzętu strażackiego (np. wozu drabiniastego). Jedyne niedogodności związane z istnieniem przedmiotowego drzewa jakie dostrzegło Kolegium to zacienianie sąsiedniego budynku oraz zajmowanie miejsca na posesji, które mogłoby być wykorzystane na miejsca parkingowe.
Kolegium wskazało również, że pomimo początkowych deklaracji przedstawiciela strony odnośnie dostarczenia dodatkowych dowodów i zwracania się przez organ I instancji do strony o ich dostarczenie, ostatecznie strona dowodów tych nie dostarczyła. Dowody te - zgodnie z informacją przedstawiciela strony uczestniczącego w oględzinach dnia 23 stycznia 2023 r. - miały wykazać niespełnienie wymogów bezpieczeństwa pożarowego oraz kolizję drzewa z planowanymi pracami wykonania hydroizolacji fundamentów budynku.
Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu odnośnie braku zasięgnięcia przez organ I instancji informacji specjalistycznych - zlecenia wykonania opinii dendrologicznej - Kolegium wskazało, że nie w każdym przypadku sporządzenie takiej opinii jest konieczne. W uzasadnieniu skarżonej decyzji wskazano, że osoby prowadzące przedmiotowe postępowanie posiadają odpowiednie wykształcenie i doświadczenie zawodowe oraz specjalistyczną wiedzę z zakresu dendrologii i ochrony przyrody. Organ I instancji w trakcie wizji lokalnej dnia 23 stycznia 2023 r. stwierdził, że pień drzewa znajduje się w odległości 3,5 m od narożnika sąsiedniego budynku, zaś obwód pnia na wysokości 130 cm mierzy 330 cm. Do ustalenia tych faktów nie jest wymagane posiadanie wiadomości specjalistycznych. Nadto organ ustalił, że drzewo znajduje się w bardzo dobrym stanie zdrowotnym, zaś jego korona mierzy około 12 m. Uwzględniając wykształcenie i doświadczenie pracownika organu I instancji prowadzącego przedmiotowe postępowanie trudno zakwestionować prawidłowość tych ustaleń, zwłaszcza że strona też tych ustaleń nie kwestionuje. Inaczej wyglądałaby sytuacja, gdyby drzewo wykazywało objawy złego stanu zdrowotnego - np. posiadałoby widoczne zmiany chorobowe czy znaczny posusz gałęzi - i konieczne byłoby dokonanie oceny zachowania żywotności czy też oceny zagrożeń dla sąsiedztwa. Tego rodzaju przypadki nie występują jednak w przedmiotowej sprawie, bowiem drzewo nie wykazuje żadnych zmian chorobowych czy znacznego posuszu mogących świadczyć o prawdopodobnym niezachowaniu żywotności.
Natomiast w kwestii kolizji z aktualnymi wymogami bezpieczeństwa pożarowego czy kolizji z planowanymi pracami w obrębie sąsiedniego budynku organ odwoławczy wskazał, że kwestie bezpieczeństwa pożarowego budynku czy kolizji z pracami w obrębie fundamentów budynku nie stanowią informacji z zakresu dendrologii. Z tych względów Kolegium uznało, że w przedmiotowej sprawie nie było konieczne zlecanie sporządzenia opinii przez specjalistę z zakresu dendrologii.
Pismem z 2 lipca 2024 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł skargę na decyzję Kolegium z dnia 24 maja 2024 r. zarzucając skarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie:
1) art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, poprzez odmowę wydania zezwolenia na usunięcie drzew pojedynczych, w wyniku dowolnego uznania, że drzewo, o zezwolenie, na wycinkę którego ubiega się wnioskodawca, nie zagraża funkcjonowaniu budynku położonego przy tym drzewie, podczas gdy istnienie drzewa w tym miejscy zagraża bezpieczeństwu osób znajdujących się w budynku położonym na nieruchomości wnioskodawcy;
2) art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez naruszenie zasady proporcjonalności chronionych interesów oraz poprzez wydanie decyzji w oparciu jedynie o własne ustalenia, przypuszczenia i obserwacje organu nie będące wiedzą specjalną, w tym nie odnoszące się do twierdzeń przedstawionych przez wnioskodawcę, a tym samym naruszenie zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania.
Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Szczecin z dnia 28 marca 2023 r.
W uzasadnieniu powyższego stanowiska wskazano w szczególności, że Kolegium wadliwie wskazywało w zaskarżonej decyzji, że strona wnioskująca o zezwolenie na wycinkę drzew nie wykazała, że istotnie z punktu widzenia przepisu art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody wniosek jest zasadny. To bowiem na organach orzekających w sprawie ciąży obowiązek weryfikacji czy wniosek jest zasadny po rzetelnym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, zastosowaniu obowiązujących przepisów i należytym wyważeniu interesu skarżącej.
Zdaniem strony skarżącej w niniejszej sprawie organ nie poczynił ustaleń, które w sposób niewątpliwy potwierdziłby, że w danych okolicznościach faktycznych drzewo rosnące w pobliżu budynku, nie zagraża jego funkcjonowaniu. Organ poprzestał wyłącznie na wynikach oględzin. Zdaniem wnioskodawcy w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie, z punktu widzenia właściwej procedury i możliwych rozstrzygnięć, miało ustalenie stanu zagrożenia wywołanego obecnością drzewa w sąsiedztwie budynku. Dla kompletności i wszechstronności oceny w niniejszej sprawie zabrakło ustaleń w terenie, co do rzeczywistych odległości drzew od budynku, a także ustaleń specjalistów odnośnie możliwości działania służb w przypadku zaistnienia zdarzenia, które powodowałoby zagrożenie bezpieczeństwa do osób i mienia znajdujących się w budynku użyteczności publicznej, który jest jednocześnie siedzibą jednostek prokuratur. W niniejszej sprawie Kolegium nie poczyniło żadnych ustaleń szczegółowych w zakresie wysokości drzew. Nie ustalił jaka jest odległość gałęzi i koron drzew od ściany budynku, a jedynie wskazał, że drzewo jest usytuowane w odległości 3,5 m od narożnika budynku. Nie jest przy tym wiadome, od którego miejsca ta odległość została policzona. Bez tych danych wyjściowych nie można było ocenić wpływu drzew i ich obecności na funkcjonowanie i bezpieczeństwo pożarowe budynku. W gruncie rzeczy organ nie zweryfikował prawidłowo przesłanki z art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody. Obecnie rosnące drzewo uniemożliwia przejazd pojazdowi straży pożarnej co jest nie zgodne z wymogiem rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych §12 punkt 2. Mając na uwadze, że przejazd pojazdu straży pożarnej będzie się odbywać po łuku R=11 metrowym obrys pojazdu w ocenie skarżącego będzie kolidował z gałęziami oraz uniemożliwiał użycie drabin, podnośników i manewrowanie pojazdem. Istniejący system korzeniowy drzewa koliduje z przewidywaną przebudową drogi, która ma zapewnić nośność 100kN. Wnioskodawca szacuje, że będzie musiał wykonać koryto o głębokości 0,7 m pod konstrukcję drogi, system korzeniowy znajduje się w obrębie systemu odwodnienia budynku, drenażu, instalacji zewnętrznych. Wnioskodawca przewiduje również, że system korzeniowy zostanie w przyszłości odkryty przy uszczelnianiu ścian fundamentów izolacją pionową. Pierwotne zagospodarowanie obiektu nie przewidywało drzewa w tak bliskim sąsiedztwie budynku.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa, na podstawie wniosku strony skarżącej oraz organu administracji została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również podkreślić, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Materialnoprawną podstawę skarżonej decyzji stanowił art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1478).
Zgodnie z powyższym przepisem usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości.
Nie jest przy tym kwestionowane przez stronę skarżącą, iż pomiary przeprowadzone w ramach oględzin dawały podstawy do stwierdzenia, że objęte wnioskiem drzewo posiada cechy pomnika przyrody bowiem obwód pnia – 330 cm - drzewa mierzony w centymetrach na wysokości 130 cm przekracza wartość 300 cm określoną w pkt 6 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 grudnia 2017 r. w sprawie kryteriów uznawania tworów przyrody żywej i nieożywionej za pomniki przyrody (Dz. U. poz. 2300).
Jakkolwiek w myśl art. 44 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, ustanowienie pomnika przyrody następuje w drodze uchwały rady gminy a w odniesieniu do objętego wnioskiem drzewa taka uchwała nie została dotychczas podjęta, organ nie mógł ignorować wartości przyrodniczej platana i trafnie zwrócił uwagę na powyższy aspekt sprawy.
W sprawie nie jest sporne, że udzielenie bądź odmowa wnioskowanego zezwolenia odbywa się w ramach uznania administracyjnego. Natomiast spór pomiędzy organem a wnioskodawcą dotyczy czy w realiach badanej sprawy organ nie naruszył zasady uznania administracyjnego. W szczególności strona skarżąca wywodzi, że drzewo, o zezwolenie, na wycinkę którego zabiega, zagraża funkcjonowaniu budynku położonego przy tym drzewie oraz bezpieczeństwu osób znajdujących się w budynku położonym na nieruchomości i może kolidować z przyszłymi pracami budowalnymi.
Dokonując oceny zasadności stanowiska skarżącej należy dostrzegać, iż po dokonaniu oględzin, których ustalenia nie były przez stronę kwestionowane, organ umożliwił wnioskodawcy przedstawienie dowodów na potwierdzenie jego twierdzeń poprzez przedłożenie dokumentów, których posiadanie deklarowała strona. Żadne dokumenty nie zostały przez skarżącą przedstawione natomiast w piśmie z 7 marca 2023 r. wnioskodawca wyjaśnił, że korona drzewa częściowo zagradza drogę przejazdu dużych samochodów Straży Pożarnej oraz dostęp do części elewacji wysokiej części budynku, a na konieczność wycięcia przedmiotowego drzewa wskazał inspektor ochrony przeciwpożarowej w trakcie ostatniego przeglądu obiektu.
W realiach niniejszej sprawy nie sposób uznać aby powyższe gołosłowne twierdzenia wnioskodawcy obligowały organ do dokonywania oceny ich zasadności poprzez zlecanie z urzędu sporządzania opinii, która w opisywanym zakresie musiałaby być opracowywana przez biegłych z zakresu pożarnictwa i budownictwa. Przy czym, co warto odnotować, strona skarżąca nie artykułowała w tym zakresie żadnych wniosków ograniczając się w istocie do zawartego w odwołaniu zarzutu braku podjęcia takich działań z urzędu. Zresztą nawet ewentualne potwierdzenie stanowiska strony, że korona objętego wnioskiem drzewa "częściowo zagradza drogę przejazdu dużych samochodów" nie dawało podstaw do twierdzenia, iż konieczna jest jego wycinka a nie wystarczą mniej radykalne działania np. w postaci odpowiednich przycięć korony drzewa.
Skoro we wniosku strona skarżąca wywodziła, że usunięcie drzewa wpłynie pozytywnie na bezpieczeństwo przebywających w budynku osób, m. in. w przypadku konieczności prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych przy pomocy podnośnika i drabin a w czasie oględzin twierdziła, iż dysponuje projektem dostosowania terenu działki nr [...] do obecnie obowiązujących przepisów p-poż. wywodząc następnie, że korona drzewa zagradza drogę przejazdu dużych samochodów Straży Pożarnej oraz dostęp do elewacji wysokiej części budynku, to brak przedłożenia jakichkolwiek dokumentów czyni niezasadnymi zarzuty oparte na wskazanych w skardze przepisach postępowania. Organy nie mogły nie dostrzegać, że objęte wnioskiem drzewo stanowi przykład wartościowego drzewostanu a nadto, iż znajduje się w bardzo dobrym stanie zdrowotnym, ma prawidłowo rozbudowany system korzeniowy oraz symetryczną koronę, przez co ma prawidłową statykę i zasadnie oczekiwały od strony skarżącej przedstawienia jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie zagrożeń dotyczących budynku czy osób w nim przebywających, które mogłyby stanowić podstawę ewentualnych dalszych ustaleń w tym zakresie. Przy czym nie można tracić z pola widzenia, iż twierdzenia skarżącej dotyczą stanu bezpieczeństwa budynku użyteczności publicznej, który przecież niewątpliwe podlegał przed rozpoczęciem użytkowania stosownej weryfikacji pod kątem bezpieczeństwa przeciwpożarowego a następnie podlegał też stosownym kontrolom okresowym. Tego typu budynki mogą też być poddawane przez organy Państwowej Straży Pożarnej czynnościom kontrolno-rozpoznawczym (art. 23 i nast. ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej; t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1443 z późn. zm.). O przeprowadzenie takich działań skarżąca może zawnioskować w każdej chwili i okazać organowi administracji ustalenia organów państwowych wyspecjalizowanych w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
W zakresie twierdzeń strony skarżącej, iż rosnące drzewo uniemożliwia przejazd pojazdowi straży pożarnej czyniąc niezębnym jego wycinkę warto dostrzec, iż wzrost przeszło 100 letniego drzewa do jego aktualnego stanu nie sposób uznać za zdarzenie nagłe. Wręcz przeciwnie w okresie jego wzrostu niewątpliwie kwestia powyższa musiała być już wielokrotnie rozważana jako okoliczność wpływająca na stan bezpieczeństwa budynku użyteczności publicznej. Zatem z jednej strony dopuszczenie budynku do użytkowania jak i brak zastrzeżeń organów straży pożarnej w powyższej kwestii nie daje podstaw do uznania racji strony skarżącej.
Wbrew zarzutom skargi chybiony jest zarzut co do braku rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Wbrew zaprezentowanemu w skardze stanowisku nie było rolą organów administracji rozpatrujących wniosek o wycięcie drzewa poszukiwanie dowodów mających na celu uwzględnienie wniosku strony o wycięcie drzewa z przyczyn wskazanych we wniosku i dalszych pismach strony. Lakoniczność twierdzeń wnioskodawcy w tym zakresie, które nie tylko nie zostały oparte na żadnych dowodach, ale nawet nie zostały poparte rzeczową argumentacją uniemożliwiło organowi ich szersze rozważenie w uzasadnieniach kwestionowanych decyzji.
W ocenie Sądu organy trafnie też uznały, iż brak było podstaw do wykonania opinii dendrologicznej. Taka opinia nie w każdym przypadku jest konieczna. Również w ocenie Sądu, skoro strona skarżąca nie kwestionuje w istocie dobrego stanu drzewa, oględziny przeprowadzone przez osoby mające odpowiednie wykształcenie i doświadczenie zawodowe oraz specjalistyczną wiedzę z zakresu dendrologii i ochrony przyrody były wystarczające dla istotnych w sprawie ustaleń, co do stanu drzewa jako ewentualnej podstawy uzasadniającej jego wycięcie. Słusznie też uznano, że dla weryfikacji takich ustaleń jak odległość pnia drzewa od narożnika sąsiedniego budynku nie są niezbędne wiadomości specjalne. Szczególnie, że ustaleń w tym zakresie nie kwestionował przedstawiciel wnioskodawcy uczestniczący w oględzinach. Przy czym również sporządzona dla potrzeb postępowania dokumentacja zdjęciowa jasno ukazuje posadowienie drzewa względem budniku.
Podstawy do uwzględnienia żądania strony skarżącej nie dawały też twierdzenia dotyczące potencjalnych problemów mogących potencjalnie zaistnieć w razie planowanej hydroizolacji budynku oraz wykonania nowego zagospodarowania terenu, w tym przebudowy drogi wewnętrznej w miejscu usytuowania przedmiotowego drzewa. Ogólnikowość twierdzeń w tym zakresie oraz brak przedstawienia dokumentacji dotyczącej owych planów, do czego organ wzywał stronę skarżącą, uniemożliwiał organom administracji szersze odniesienie się do przedmiotowych twierdzeń
W świetle powyższego zarzuty dotyczące naruszenia art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody nie zasługiwały na uwzględnienie. W ocenie Sądu nie doszło też do naruszenia wskazywanych w skardze przepisów postępowania a postępowanie organów administracji było należycie wnikliwe.
Z powyższych względów Sąd, nie stwierdziwszy podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, zobowiązany był oddalić skargę, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.