II SA/Sz 592/24

II SA/Sz 592/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-01-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Świerzko-Bukowska
Joanna Wojciechowska /przewodniczący sprawozdawca/
Wiesław Drabik
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 660/24 - Postanowienie NSA z 2024-11-19
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 35 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 35 ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesław Drabik, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 7 czerwca 2024 r. nr K-AP-2.7840.16.2024.PP(4) w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Starosta S. i, działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 30b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 ze zm., dalej "u.p.b.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej "k.p.a") wydał w dniu 8 lutego 2024 r. decyzję nr 503/2023/2024, w której dla S. spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej "inwestor") zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno – budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku stacji paliw S. dwóch wiat nad stanowiskami do tankowania i stanowiskami obsługowymi, dwóch podziemnych zbiorników dwupłaszczowych na paliwa, totemu i monolitu MVI, szczelnego zbiornika na deszczówkę, przyłącza i zewnętrznej instalacji elektrycznej i teletechnicznej, zewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, instalacji paliwowej oraz miejsc postojowych z jednym kompresorem powietrza w S., na terenie działek nr [...] i [...], obręb [...]
P. S. (dalej "skarżący"), jako właściciel działki nr [...] bezpośrednio sąsiadującej z terenem inwestycji złożył odwołanie od ww. decyzji, w którym zarzucił organowi pominięcie go jako strony postępowania. Wskazał, że nie brał udziału przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Podał, że w sprawie brak jest stanowiska Miasta S. w zakresie zgodności wniosku o pozwolenie na budowę z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jego zdaniem, projekt jest niezgodny z treścią rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, bazy i stacje gazu płynnego, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie. Skarżący poinformował, że strefa ochrony przed wybuchem powinna mieścić się na terenie własnej działki inwestora, a na działce sąsiedniej wyłącznie w oparciu o stosowną zgodę, której inwestor nie posiada.
Wojewoda Zachodniopomorski wydał w dniu 7 czerwca 2024 r. decyzję nr K-AP-2.7840.16.2024.PP (4), w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i przywołał treść art. 35 ust. 1, art. 32 ust. 4, art. 35 ust. 4 u.p.b.
Inwestor wystąpił wnioskiem z 24 listopada 2023 r. o pozwolenie na budowę budynku stacji paliw S. dwóch wiat nad stanowiskami do tankowania i stanowiskami obsługowymi, dwóch podziemnych zbiorników dwupłaszczyznowych na paliwa, totemu i monolitu MVI, szczelnego zbiornika na deszczówkę, przyłącza i zewnętrznej instalacji elektrycznej i teletechnicznej, zewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, instalacji paliwowej oraz miejsc postojowych z jednym kompresorem powietrza w S., na terenie działek nr [...] i [...], w obrębie [...]. Do wniosku dołączono projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno - budowlany oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane.
Dla terenu objętego wnioskiem obowiązują ustalenia uchwały Nr [...] Rady Miasta S. z dnia 18 grudnia 2017 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Koszalińska - 3" w S. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 19 stycznia 2018 r. poz. [...]). Ustalenia planu składają się z przepisów ogólnych, a także z ogólnych oraz szczegółowych zasad i warunków kształtowania przestrzeni oraz z ustaleń końcowych. Dla poszczególnych terenów funkcjonalnych mają zastosowanie wszystkie rodzaje ustaleń. Integralną częścią uchwały jest rysunek stanowiący załącznik nr 1a i 1b.
Działka nr [...] obręb [...] w S., na której przewidziano budowę stacji paliw położona jest w granicach terenu przeznaczonego pod zabudowę usługową, oznaczonego na rysunku planu symbolem B-18.U. Ustalenia szczegółowe dla tego terenu zawarto w § 31 uchwały.
Zgodnie z zasadami i warunkami zabudowy i zagospodarowania określonymi w § 31 pkt 3 planu, na powyższym obszarze, oprócz budynków usługowych (lit. a), dopuszcza się: składy, magazyny, obiekty infrastruktury technicznej, związane z wytwarzaniem energii, o której mowa w lit. d (lit. b), budynki infrastruktury technicznej inne niż wymienione w lit. b, lokalizowane na działkach budowlanych, o których mowa w pkt 2 lit. c (lit. c). Ponadto na terenie tym dopuszcza się wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych z wykorzystaniem paneli fotowoltaicznych (lit. d). Wysokość budynków ograniczono do 15 m, a dodatkowo do 6 m - w przypadku budynków infrastruktury technicznej (lit. e). Liczba kondygnacji została również ograniczona do trzech, zaś w przypadku budynków infrastruktury technicznej - do jednej. Geometrię dachów ograniczono do nachylenia połaci pod kątem 45° lub mniejszym. Powierzchnia zabudowy została ograniczona do 70 % powierzchni działki budowlanej, przy intensywności zabudowy - max. 1,40. Powierzchnia terenu biologicznie czynnego powinna natomiast wynosić co najmniej 10 % powierzchni działki budowlanej, zaś w przypadku przeznaczenia pod stację paliw - co najmniej 5 % powierzchni działki budowlanej.
Organ odwoławczy dokonał analizy projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego i wykazał, że spełnione zostały wszystkie wymagania wynikające z ustaleń planu zarówno w zakresie lokalizacji, jak i parametrów projektowanej zabudowy. Organ odwoławczy podał, że inwestycja obejmuje budowę stacji paliw wraz z niezbędnymi elementami infrastruktury technicznej oraz obiektami związanymi z jej obsługą. Wysokość jednokondygnacyjnego budynku stacji paliw wynosi 4,25 m, zaś magazynu i wiaty śmietnikowej - 3,29 m. Nachylenie dachów zgodnie z przedłożonym projektem wynosi 3°. Powierzchnia zabudowy stanowi 6,6 % powierzchni działki, zaś wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 0,06. Powierzchnia biologicznie czynna jest większa od dopuszczalnej i wynosi 25 %. Dostęp do drogi publicznej zapewniono bezpośrednio z terenu oznaczonego symbolem B-24.KD-Z (ul. R. ) - dz. nr [...] oraz od strony ronda drogi krajowej nr [...] - działki nr [...]. Inwestycja będzie wyposażona w instalacje wodociągową, kanalizacji sanitarnej, elektryczną, teletechniczną, technologiczną oraz odgromową. Odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenów utwardzonych przewidziano przez odwodnienia liniowe oraz wpusty deszczowe z osadnikami do zespołu urządzeń podczyszczających, a następnie połączone z wodami opadowymi z dachów budynku i wiat do zbiorników bezodpływowych podziemnych. Nadmiar wód zostanie przetłoczony poprzez przepompownię rurociągiem tłocznym do studni rozprężnej osadnikowej, a następnie grawitacyjnie do odbiornika ścieków deszczowych zgodnie z warunkami technicznymi operatora sieci wod.-kan. w S..
Organ odwoławczy wyjaśnił, że procedura wydawania pozwolenia na budowę przez organ administracji architektoniczno-budowlanej nie przewiduje uzyskiwania stanowiska organu gminy w zakresie zgodności wniosku o pozwolenie na budowę z zapisami obowiązującego planu miejscowego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit.a u.p.b., to organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że organ architektoniczno -budowlany jest zobowiązany poddać dokładnej analizie zapisy obowiązującego na danym obszarze planu miejscowego i ocenić przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno - budowlany pod kątem jego zgodności z ustaleniami takiego planu. Organ odwoławczy podał, że żaden przepis obowiązującego prawa nie obliguje organu do uzyskiwania stanowiska Miasta S. w powyższym postępowaniu, w szczególności w odniesieniu do oddziaływania planowanej inwestycji na działkę nr [...], należącą do skarżącego. Projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów w tym techniczno -budowlanych. Zarówno działka nr [...], jak i działki sąsiadujące stanowią nieruchomości niezabudowane. Wobec powyższego inwestycja nie naruszy wymagań dotyczących zapewnienia naturalnego oświetlenia, w tym nasłonecznienia pomieszczeń, zgodnie z § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. poz. 1225).
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839 ze zm.), planowana inwestycja zaliczona została do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może być wymagany na podstawie § 3 ust. 1 pkt 34. Na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r. poz. 1094 ze zm.), planowane przedsięwzięcie wymagało zatem uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W związku z powyższym Burmistrz Miasta S. na wniosek inwestora, decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach nr 01/2022 z dnia 2 sierpnia 2022 r. nr PP.6220.1.1.2022 stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz określił warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji, eksploatacji i użytkowania przedsięwzięcia. Planowana inwestycja nie narusza ustaleń określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Decyzja ta znajduje się w obrocie prawnym, wobec czego organ administracji architektoniczno - budowlanej związany jest jej zapisami. Kwestia prawidłowości jej wydania przez organ Gminy, w tym poprawności ustalenia stron tego postępowania oraz informowania o jego przebiegu, nie podlega ocenie organu administracji architektoniczno-budowlanej i pozostaje bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.
Projektowana stacja paliw nie znajduje się na terenach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r. poz. 1336 ze zm.). Projekt został uzgodniony bez zastrzeżeń pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych oraz pod względem wymagań ochrony przeciwpożarowej przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.
Organ odwoławczy podał, że inwestycja nie narusza ustaleń rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 24 lipca 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, bazy i stacje gazu płynnego, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 1707). Zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia, przez stację paliw płynnych należy rozumieć obiekt budowlany, w skład którego mogą wchodzić: budynek, podziemne zbiorniki magazynowe paliw płynnych, podziemne lub nadziemne zbiorniki gazu płynnego, odmierzacze paliw płynnych i gazu płynnego, instalacje technologiczne, w tym urządzenia do magazynowania i załadunku paliw płynnych oraz gazu płynnego, instalacje wodno-kanalizacyjne i energetyczne, podjazdy i zadaszenia oraz inne urządzenia usługowe i pomieszczenia pomocnicze. Projektowana stacja paliw wraz z urządzeniami i instalacjami spełnia wymogi wskazane w powyższej definicji. Ponadto określone w załączniku do powyższego rozporządzenia wymiary stref zagrożenia wybuchem dla urządzeń technologicznych baz paliw płynnych i baz gazu płynnego, stacji paliw płynnych i stacji gazu płynnego oraz rurociągów przesyłowych dalekosiężnych, określone zostały w pkt 6.3 projektu zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy podał, że strefy te nie wykraczają poza obręb działki objętej inwestycją. Dodatkowo, odległość odmierzaczy paliw płynnych od granic działek oraz budynków spełnia wymogi określone w § 98 ww. rozporządzenia, zaś odległość zbiorników i rurociągów technologicznych spełnia wymagania określone § 101. Obszar podlegający wyłączeniu z zabudowy wynosi w promieniu odpowiednio 10 m (od budynków o konstrukcji niepalnej - § 98 ust. 1 pkt 2) i 20 m (od innych budynków - § 98 ust. 1 pkt 3) od odmierzaczy paliw płynnych. Należy zauważyć, że obszar ten obejmuje zakresie południowo-wschodnią część działki skarżącego nr [...], jednakże nie wyklucza to możliwości zabudowy działki skarżącego.
Inwestycja realizowana na działce nr [...] została zaprojektowania, zapewniając poszanowanie uzasadnionych interesów stron postępowania, w tym wnoszącego odwołanie właściciela działki nr [...], wynikających z prawa do korzystania ze swojej nieruchomości stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b.
Organ odwoławczy podał, że jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi, bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób. O naruszeniu interesu osób trzecich można więc mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne przepisy, a w niniejszej sprawie sytuacja taka nie występuje.
Organ odwoławczy wskazał, że interes stron postępowania chroniony jest przez art. 5 ust. 1 pkt 9 u.p.b. i nie może naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 u.p.b. Prawo zabudowy może być ograniczone tylko przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - i tylko w tym zakresie organ administracji architektoniczno-budowlanej może ingerować w planowaną zabudowę.
Odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu ponosi wyłącznie projektant oraz projektant sprawdzający, którzy mają obowiązek dołączyć do projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Do projektu dołączono takie oświadczenia (art. 34 ust. 3d pkt 3 i ust. 3e u.p.b.). Projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany są kompletne oraz spełniają warunki wynikające z art. 35 ust. 1 u.p.b. Do wniosku dołączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Organ odwoławczy podał, że inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz 32 ust. 4 u.p.b., zatem organ administracji architektoniczno-budowlanej, stosownie do treści art. 35 ust. 4 u.p.b., nie mógł odmówić pozwolenia na realizację zamierzenia objętego wnioskiem.
Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji nie naruszył przepisów postępowania.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że pierwotny wniosek inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji obejmował szerszy jej zakres, uwzględniający dodatkowo realizację instalacji gazowej, której oddziaływanie w znacznym stopniu ograniczało zabudowę działki nr [...]. Wobec sprzeciwu skarżącego inwestor wskazał na planowaną zmianę zakresu inwestycji i wycofał wniosek o pozwolenie na budowę, celem uwzględnienia uwag właścicieli działek sąsiadujących z inwestycją. W konsekwencji inwestor ponownie złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę stacji paliw w ograniczonym zakresie, stanowiącym przedmiot niniejszego rozstrzygnięcia.
Skarżący złożył skargę na ww. decyzję i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i odmowę zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego oraz odmowę udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestora, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie:
1. art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 u.p.b. w zw. z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (dalej "rozporządzenie" ) - w zakresie, w jakim ogranicza zabudowę działki nr [...] - w sytuacji gdy oddziaływanie stref ochronnych powinno roznosić się na terenie własnej działki inwestora /wnoszącego o pozwolenie na budowę / lub działki sąsiedniej - ale w oparciu o stosowne zgody;
2. przepisów postępowania nakazujących organom przeprowadzenie kompleksowego i wszechstronnego postępowania dowodowego - m. in. art. 6 - 10 i 15 k.p.a., w tym przez organ drugiej instancji, który ograniczył się jedynie do stwierdzenia, iż decyzja Starosty S. została wydana zgodnie z przepisami, podczas gdy nie uwzględnia ona w ogóle stanowiska skarżącego i jest z nim oczywiście sprzeczna, a w szczególności została wydana z naruszeniem szeregu przepisów wskazywanych zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w niniejszej skardze, a tym samym zaskarżona decyzja została wydana także bez zachowania faktycznej, merytorycznej i kompleksowej kontroli rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji - zgodnie z naczelną zasadą dwuinstancyjności;
3. art. 89 i n. k.p.a., poprzez odmowę przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, o co wnosił skarżący pismem z dnia 10 kwietnia 2024 r., m. in. w celu rozpoznania kwestii oddziaływania inwestycji na jego nieruchomość, ewentualnego uzgodnienia wynikających z tego kwestii. Instytucja rozprawy administracyjnej przewiduje m. in. szersze możliwości wykazania swoich racji, aniżeli stricte postępowanie na dokumentach, do czego ograniczyły się organy administracyjne. Skarżący wskazuje zatem, że niniejsza sprawa wymagałaby choćby oględzin (ewentualnie innych dowodów, w tym z opinii biegłego), które rozprawa administracyjna zapewnia do przeprowadzenia. Kierując się zatem koniecznością uwzględnienia interesów faktycznych i prawnych stron niniejszego postępowania, jedynie przeprowadzenie rozprawy administracyjnej pozwoliłoby je uchwycić;
4. przepisów prawa materialnego poprzez uznanie, iż:
- w postępowaniu przed Starostą S. nie było konieczności uzyskania stanowiska Miasta S. w zakresie zgodności wniosku o pozwolenie na budowę z zapisami miejscowego planu, w tym oddziaływania planowanego zamierzenia budowlanego na działkę nr [...] w sposób ograniczający, degradujący parametry dla tej działki wynikające z ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie doszło do naruszenia przepisów art. 71 i n. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 49 i 49a k.p.a., poprzez uniemożliwienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowych uwarunkowaniach nr 1/2022 z dnia 2 sierpnia 2022 r. (znak sprawy: PP.6220.1.1.2022) wydaną przez Burmistrza S., w tym do wniesienia odwołania.
Skarżący wskazał, że istota niniejszego postępowania oraz obowiązujące przepisy wymagają uzyskania stanowiska Miasta S. . Ponadto wyjaśnił, że uniemożliwiono mu wzięcia udziału w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:
Spór w sprawie dotyczy prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego organ administracji architektoniczno -budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego, w tym dołączenie:
c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
3a) dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:
a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;
4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:
a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
W razie spełnienia ww. wymagań oraz warunków wynikających z art. 32 ust. 4 u.p.b., organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 u.p.b.).
Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że projektowana inwestycja nie narusza zapisów mpzp oraz ustaleń określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia.
Działka, na której przewidziano budowę stacji paliw położona jest w granicach terenu mpzp przeznaczonego pod zabudowę usługową. Zarówno przedmiotowa działka, jak i działki sąsiednie stanowią nieruchomości niezabudowane.
Planowana inwestycja zaliczona została do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak wynikało z akt, Burmistrz Miasta S. na wniosek inwestora, decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach nr 01/2022 z dnia 2 sierpnia 2022 r. znak PP.6220.1.1.2022 stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia oraz określił warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji, eksploatacji i użytkowania przedsięwzięcia. Planowana inwestycja nie narusza ustaleń określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Decyzja ta znajduje się w obrocie prawnym i jest wiążąca dla organu architektoniczno-budowlanego.
Zgodzić należy się z organem odwoławczym, że kwestia prawidłowości wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, w tym poprawności ustalenia stron tego postępowania oraz informowania o jego przebiegu, nie podlega ocenie organu administracji architektoniczno - budowlanej i pozostaje bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.
Podkreślić należy, że procedura wydawania pozwolenia na budowę przez organ administracji architektoniczno - budowlanej nie przewiduje uzyskiwania stanowiska organu gminy w zakresie zgodności wniosku o pozwolenie na budowę z zapisami obowiązującego planu miejscowego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit.a u.p.b., to organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że organ architektoniczno -budowlany jest zobowiązany poddać dokładnej analizie zapisy obowiązującego na danym obszarze planu miejscowego i ocenić przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno - budowlany pod kątem jego zgodności z ustaleniami takiego planu. Brak jest przepisu, który zobowiązywałby ten organu do uzyskiwania stanowiska Miasta S. stwierdzającego zgodność planowanej inwestycji z założeniami mpzp i brakiem oddziaływania jej na nieruchomość skarżącego.
Wskazać należy, że projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów w tym techniczno - budowlanych. Projektowana stacja paliw nie znajduje się na terenach objętych formami ochrony przyrody. Projekt budowlany został uzgodniony bez zastrzeżeń pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych oraz pod względem wymagań ochrony przeciwpożarowej przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.
Za organem odwoławczym należy powtórzyć, że inwestycja nie narusza ustaleń rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 24 lipca 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, bazy i stacje gazu płynnego, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 1707). Zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia, przez stację paliw płynnych należy rozumieć obiekt budowlany, w skład którego mogą wchodzić: budynek, podziemne zbiorniki magazynowe paliw płynnych, podziemne lub nadziemne zbiorniki gazu płynnego, odmierzacze paliw płynnych i gazu płynnego, instalacje technologiczne, w tym urządzenia do magazynowania i załadunku paliw płynnych oraz gazu płynnego, instalacje wodno -kanalizacyjne i energetyczne, podjazdy i zadaszenia oraz inne urządzenia usługowe i pomieszczenia pomocnicze. Projektowana stacja paliw wraz z urządzeniami i instalacjami spełnia wymogi wskazane w powyższej definicji. Ponadto określone w załączniku do powyższego rozporządzenia wymiary stref zagrożenia wybuchem dla urządzeń technologicznych baz paliw płynnych i baz gazu płynnego, stacji paliw płynnych i stacji gazu płynnego oraz rurociągów przesyłowych dalekosiężnych, określone zostały w pkt 6.3 projektu zagospodarowania terenu. Odległość odmierzaczy paliw płynnych od granic działek oraz budynków spełnia wymogi określone w § 98 ww. rozporządzenia, zaś odległość zbiorników i rurociągów technologicznych spełnia wymagania określone § 101. Obszar podlegający wyłączeniu z zabudowy w promieniu wynosi odpowiednio 10 m (od budynków o konstrukcji niepalnej - § 98 ust. 1 pkt 2) i 20 m (od innych budynków - § 98 ust. 1 pkt 3) od odmierzaczy paliw płynnych. Należy zauważyć, że obszar ten obejmuje zakresie południowo - wschodnią część działki skarżącego nr [...], jednakże nie wyklucza to możliwości zabudowy działki skarżącego. W istocie ograniczenia w zabudowie działki skarżącego wynikają z zapisów mpzp oraz norm technicznych dotyczących odległości potencjalnej zabudowy od granicy działki sąsiedniej czy od drogi.
Odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu ponosi wyłącznie projektant oraz projektant sprawdzający, którzy mają obowiązek dołączyć do projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.
Zdaniem Sądu, organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego, ani procesowego. Zebrały materiał dowodowy i dokonały jego oceny. Zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Okoliczność, że z zebranego materiału dowodowego skarżący wywodzi inne wnioski niż organy, nie świadczy o tym, że naruszyły one przepisy postępowania.
Podkreślić należy, że zarzut naruszenia przepisów procesowych może być uznany za skuteczny dopiero gdy zostanie wykazane istnienie związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Skarżący takiego związku nie wykazał.
Skarżący złożył wniosek o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Jednakże decyzja o przeprowadzenia rozprawy pozostaje w kompetencjach organu administracyjnego prowadzącego postępowanie. Co do zasady organ administracyjny powinien przeprowadzić rozprawę, gdy zachodzi potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz gdy jest to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin. Według organu administracji, nie zaistniały okoliczności uzasadniające przeprowadzenie rozprawy. W niniejszej sprawie strony przedstawiły swoje stanowiska i były one organowi znane, zaś przeprowadzenie rozprawy nie doprowadziłaby do uproszczenia i przyspieszenia postępowania.
Należy wspomnieć również, że w niniejszej sprawie rozpoznawany był wniosek inwestora złożony ponownie (po sprzeciwie skarżącego), który uwzględniał uwagi właścicieli sąsiednich działek.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i na podstawie art. 151 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), skargę oddalił.