II SA/Sz 550/25

II SA/Sz 550/25 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-12-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Świerzko-Bukowska /sprawozdawca/
Renata Bukowiecka-Kleczaj
Wiesław Drabik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 725
art. 71 ust. 1 pkt 2, art. 71a ust. 1 i 2,  ust. 4, art. 72a, art. 83 ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 138 par. 1 pkt 1, art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Drabik Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Aneta Ciesielska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi K. B. i P. B. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2025 r. nr WOA.7721.143.2024.KSa w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania I. oddala skargę, II. oddala wniosek uczestników postępowania o zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie (dalej: "ZWINB", "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. w S. (dalej: "PINB", "organ I instancji") z dnia 29 sierpnia 2024 r., nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania części budynku przy ul. [...] w S..
Jak wynika z uzasadnienia powyższej decyzji oraz akt administracyjnych pismem z dnia 25 marca 2024 r. K. B. i P. B. (dalej: "skarżący") zawiadomili PINB o bezprawnej zmianie sposobu użytkowania przez A. i M. K. (dalej: "uczestnicy postępowania") sposobu użytkowania pomieszczenia na odpady stałe, znajdującego się na parterze budynku przy ul. [...] w S.. Pomieszczenie to jest wykorzystywane jako część samodzielnego lokalu użytkowego przez uczestników postępowania, zaś skarżący pozbawieni zostali miejsca na gromadzenie odpadów stałych oraz dostępu do głównych zaworów instalacji cieplnej i wodnej budynku i głównego wodomierza.
Prowadząc postępowanie wyjaśniające PINB zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., który poinformował, że w rozpatrywanym przypadku nie doszło do zmiany warunków higieniczno-sanitarnych w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.
Pismem z dnia 11 lipca 2024 r. PINB poinformował skarżących, że nie znajduje podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie bezprawnej zmiany sposobu użytkowania wskazywanego przez skarżących pomieszczenia.
Pismem z dnia 26 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżących wniósł o rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy decyzją administracyjną.
W dniu 1 sierpnia 2024 r. PINB z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zmierzającej do wyjaśnienia czy w części budynku przy ul. [...] w S. (pomieszczenie na parterze) doszło do zmiany sposobu użytkowania.
Decyzją z dnia 29 sierpnia 2024 r., nr RIN.5145.7.1036.2024.WT, na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a."), w związku z art. 71, art. 71a i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 725 ze zm., dalej: "u.p.b."), PINB umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmierzającej do wyjaśnienia, czy w części budynku przy ul. [...] w S. (pomieszczenie na parterze), doszło do zmiany sposobu użytkowania.
W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w wyniku dokonanych ustaleń prowadzonych podczas prowadzonego postępowania oraz przeprowadzonych czynności wyjaśniających związanych ze wcześniejszym zgłoszeniem dotyczącym możliwości wykonania samowolnych robót budowlanych stwierdzono, że:
1. Projekt budowalny budowy kamienicy mieszkalno-biurowej w S., [...] - kwartał [...], zatwierdzony do decyzji nr 66 o pozwoleniu na budowę z dnia 19 listopada 1997 r., przewidywał że sporne pomieszczenie zostanie wykonane jako pomieszczenie przedsionka (komunikacyjne) do pomieszczenia "śmietnika" i pomieszczenia technicznego.
2. Aneks nr 1 do projektu kamienicy przy ul. [...] w S. z czerwca 2000 r. przewidywał wykonanie w pomieszczeniu pierwotnie przeznaczonym na odpadki stałe - lokalu usługowego a w dawnym przedsionku - pomieszczenia "śmietnika".
3. Decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia 24 listopada 2000 r, udzielono pozwolenia na użytkowanie kamienicy mieszkalno-usługowej zlokalizowanej w kwartale [...]-tym [...] przy ul. [...] w S., z lokalem biurowym na parterze oraz pomieszczeniem na odpadki stałe, po jednym lokalu mieszkalnym na I i Il piętrze wraz z poddaszem nieużytkowym.
4. Spółdzielnia Mieszkaniowa P. w likwidacji (do niedawna właściciel ww. pomieszczenia), pismem z dnia 20 marca 2024 r. poinformowała, że wyraziła zgodę na połączenie lokalu usługowego U1 z pomieszczeniem gospodarczym.
5. W związku z prowadzonymi czynnościami wyjaśniającymi w 2022 r. prowadzonymi w związku ze skarga na wykonanie samowolnych robót budowlanych dotyczących ww. pomieszczenia, a dotyczących wypełnienia 10-cio centymetrową płyta styropianową otworu drzwiowego oraz odtworzenie zamurowanego otworu drzwiowego PINB stwierdził, że przedmiotowe roboty budowlane nie stanowiły naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane.
Dalej organ I instancji wskazał, że zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z prośbą o zajęcie stanowiska, czy w przedmiotowym pomieszczeniu, doszło do zmiany sposobu użytkowania poprzez podjęcie bądź zaniechanie działalności zmieniającej warunki zdrowotne i higieniczno-sanitarne w rozumieniu przepisów art. 71 ust. 1 pkt 2 u.p.b., zaś pismem z dnia 9 lipca 2024 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. poinformował, że w ww. przypadku nie doszło do zmiany warunków higieniczno-sanitarnych w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 u.p.b.
Wobec powyższego organ I instancji stwierdził, że prowadzone postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części ww. obiektu budowlanego stało się bezprzedmiotowe.
Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 18 czerwca 2025 r. ZWINB, po rozpatrzeniu odwołania K. B. i P. B., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 u.p.b., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Przytaczając treść art. 71 ust. 1 pkt 2 u.p.b. oraz odwołując się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego kwestii zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego organ odwoławczy stwierdził, że zasadnie organ I instancji umorzył prowadzone postępowanie, bowiem nie doszło do zmiany sposobu użytkowania spornego pomieszczenia. Wskazał przy tym na pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia 9 lipca 2024 r. Wskazał także, że do kompetencji organów nadzoru budowlanego nie należy rozstrzyganie sporów własnościowych, a zatem kwestii połączenia lokalu usługowego U1 z rzeczonym pomieszczeniem oraz wyłączenia go z pomieszczeń wspólnych nieruchomości.
Końcowo wyjaśnił, że okoliczność, że w niniejszej sprawie nie doszło do zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego, nie zmienia jednak faktu, że wyjaśnienia wymaga kwestia ewentualnego naruszenia § 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.), która to powinna zostać zbadana przez PINB w odrębnym postępowaniu.
Nie zgadzając się z opisanym rozstrzygnięciem K. B. i P. B. zaskarżyli je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając mu naruszenie prawa procesowego przez:
1. naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i tym samym niedokonanie oceny prawnej na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, w tym dowodu z :
- decyzji Prezydenta Miasta S. w przedmiocie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego z dnia 19 listopada 1997 r., WUAiNB-IINa/BaB/ 7351/335/9,
- decyzji Prezydenta Miasta S. w przedmiocie zmiany pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego z dnia 25 września 2000 r., WABIIa/BaB/73531/357/10573/00,
- decyzji Prezydenta Miasta S. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego z dnia 24 listopada 2000 r., WAB-IIa/BaB/7355/284/59071/14074/00,
prowadzące do nieustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy faktów, a to tego, że po wydaniu ostatecznych decyzji administracyjnych doszło do faktycznej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego prowadzącej do konieczności wykonania robót budowlanych celem zapewnienia skarżącemu możliwości korzystania ze znajdujących się w budynku węzła cieplnego oraz pomieszczenia gospodarczego na odpady,
2. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego poprzez zaniechanie uzyskania zaświadczenia o zgodności sposobu użytkowania obiektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
a w konsekwencji powyższych naruszeń
3. naruszenie art. 104 § 2 k.p.a. i art. 107 k.p.a. poprzez nierozpoznanie sprawy co do istoty,
4. naruszenia prawa materialnego przez:
4.1. niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 34 ust. 4 w zw. z art. 71 ust. 1 u.p.b. w zw. z art. 16 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji poprzez pominięcie przy rozstrzyganiu odwołania treści osnowy ostatecznych decyzji administracyjnych, tj.:
- decyzji Prezydenta Miasta S. w przedmiocie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego z dnia 19 listopada 1997 r., WUAiNB-IINa/BaB/ 7351/335/9,
- decyzji Prezydenta Miasta S. w przedmiocie zmiany pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego z dnia 25 września 2000 r., WAB IIa/BaB/73531/357/10573/00,
- decyzji Prezydenta Miasta S. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego z dnia 24 listopada 2000 r., WAB-IIa/BaB/7355/284/59071/14074/00,
w tym pominięcie stanu prawnego i faktycznego wynikającego z tych decyzji, w szczególności wynikających z tych decyzji określonych funkcji i przeznaczenia nieruchomości,
4.2. błędną wykładnię § 3 pkt 13 w zw. z § 22 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 w zw. z § 133 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie polegającą na przyjęciu, iż:
- zlikwidowanie pomieszczenia gospodarczego na składowanie odpadów w rozumieniu § 3 pkt 13 ww. rozporządzenia nie stanowi zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu przepisu art. 71 ust. 1 u.p.b,
- wykonanie w budynku prac skutkujących pozbawieniem części właścicieli dostępu do węzła cieplnego nie stanowi zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu art. 71 ust. 1 u.p.b.,
- niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 71a ust. 1 u.p.b. poprzez jego niezastosowanie w sprawie.
Wobec tak postawionych zarzutów skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu wywiedli, że kamienica przy ul. [...] została pierwotnie zaprojektowana jako kamienica ze śmietnikiem dla kwartału [...], z jednym lokalem biurowym i jednym mieszkaniem oraz sieciami odpowiednich przyłączy. Przyłącza techniczne zlokalizowano w pomieszczeniu technicznym z otworem drzwiowym usytuowanym w przestrzeni pod schodami zewnętrznymi prowadzącymi do funkcji na wyższych kondygnacjach, którymi są obecnie oba lokale skarżących. Dostęp do ww. pomieszczenia technicznego był zapewniony z pomieszczenia przedsionka zaprojektowanego z otworem drzwiowym prowadzącym do ciągu pieszego prowadzącego do bramy przejściowej. Pomieszczenie techniczne, w którym zgodnie z projektem umieszczono przyłącza techniczne (wod.-kan., instalacja tryskaczowa, instalacja c.o.) jest wydzielone trwałymi ścianami stropu znajdującego się nad schodami prowadzącymi do funkcji na wyższych kondygnacjach oraz ścianami tworzącymi boki tych schodów.
Wskutek zmian do projektu zatwierdzonych decyzją o zmianie pozwolenia na budowę z dnia 25 września 2000 r. kamienica została przeprojektowana na budynek z jednym lokalem biurowym oraz dwoma lokalami mieszkalnymi. Powierzchnia nowo projektowanego lokalu biurowego (stanowiącego obecnie własność uczestników postępowania, a uprzednio stanowiącego część większej powierzchni śmietnika dla całego [...] kwartału) wynosiła 27,40 m˛. Pomieszczenie śmietnika, pierwotnie zaprojektowane w obecnym lokalu uczestników postępowania, zostało przeniesione do pomieszczenia przedsionka. Przy czym powyższe rozwiązania projektowe przewidywały istnienie trwałej (murowanej) ściany pomiędzy lokalem stanowiącym własność uczestników postępowania a pomieszczeniem śmietnika.
Prawidłowo dokonane ustalenia faktyczne, winny doprowadzić organy do wniosku, że na skutek faktycznej zmiany sposobu użytkowania części nieruchomości - pomieszczenie śmietnika oraz pomieszczenie techniczne, zostały wyłączone ze wspólnego użytku mieszkańców kamienicy i skarżący nie mają dostępu do pomieszczenia na gromadzenie odpadów stałych ani do pomieszczenia technicznego, w którym znajduje się węzeł wraz z zaworami ciepłej i zimnej wody.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Uczestnicy postępowania – w piśmie z dnia 8 grudnia 2025 r. – wnieśli o oddalenie skargi i zasądzenie na ich rzecz od skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego oraz opłaty od pełnomocnictwa. W piśmie tym uczestnicy postępowania podnieśli, że sporne pomieszczenie nigdy nie stanowiło części wspólnej nieruchomości – stanowiło własność Spółdzielni a obecnie jest własnością uczestników, z żadnego dowodu nie wynika aby doszło do zmiany sposobu użytkowania tego pomieszczenia, od zawsze było ono użytkowane jako pomieszczenie dla celów gospodarczych (tj. magazynowania rzeczy należących do Spółdzielni, a następnie uczestników postępowania), część zaworów znajdowała się we wnęce pod schodami w tzw. pomieszczeniu technicznym a następnie została przeniesiona do szachtu w miejscu ogólnodostępnym, zaś główne zawory od zawsze znajdowały się w piwnicy.
Na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c); 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach.
W przypadku zaś gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., podlega oddaleniu.
Przedmiotem kontroli jest decyzja ZWINB utrzymująca w mocy decyzję PINB umarzającą postępowanie administracyjne w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania części budynku przy ul. [...] w S..
Wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 71 ust. 1 u.p.b. przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności:
- podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń;
- podjęcie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zaliczanej do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej (art. 71 ust. 2 zd. 1 u.p.b.).
W razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego - stosownie do art. 71a ust. 1 u.p.b. - w drodze postanowienia:
1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części;
2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2.
Po upływie terminu lub na wniosek zobowiązanego, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i - w przypadku stwierdzenia jego wykonania - w drodze postanowienia ustala wysokość opłaty legalizacyjnej (art. 71a ust. 2 zd. 1 u.p.b.).
Zgodnie z art. 71a ust. 4 u.p.b. w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.
Postępowanie w sprawie wydania ww. decyzji wszczyna się z urzędu (art. 72a u.p.b.).
W świetle przytoczonych powyżej przepisów w pierwszej kolejności należy dostrzec, że postępowanie w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części nie jest postępowaniem wnioskowym. W konsekwencji wniosek o wszczęcie postępowania czy też zawiadomienie o nielegalnej zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego może co najwyżej dać asumpt do podjęcia przez organ nadzoru budowlanego czynności wyjaśniających w tej sprawie. W przypadku braku podstaw do prowadzenia postępowania wystarczające jest pisemne poinformowanie o tym zawiadamiającego (por. uchwała NSA z dnia 8 września 2025 r., sygn. akt II OPS 2/25, dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie pismem z dnia 11 lipca 2024 r. PINB w odpowiedzi na skargę skarżących poinformował ich, że nie znajduje podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie - co należy ocenić jako prawidłowe i wystarczające. Niemniej jednak w dniu 1 sierpnia 2024 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania części budynku przy ul. [...] w S., a konkretnie pomieszczenia znajdującego się na parterze tegoż budynku.
Opierając się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym organ I instancji doszedł do przekonania, że nie doszło do zmiany sposobu użytkowania w rozumieniu art. 71 ust. 1 u.p.b. Wbrew zarzutom skargi organ I instancji dokonał analizy wskazywanych decyzji Prezydenta Miasta S.: pozwolenia na budowę z dnia 19 listopada 1997 r., zmiany pozwolenia na budowę z dnia 25 września 2000 r., pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego z dnia 24 listopada 2000 r. W przedmiotowym pomieszczeniu nie zostały wykonane roboty budowlane czy podjęte jakiekolwiek inne działania wpływające na bezpieczeństwo jego użytkowania, wymagające zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W szczególności nie doszło do zmiany warunków higieniczno-sanitarnych w rzeczonym pomieszczeniu, co potwierdził Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S.. Słuszne jest przy tym stanowisko organu odwoławczego, że rozstrzyganie sporów własnościowych nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Skarżący zmiany sposobu użytkowania upatrują w tym, że pomieszczenie oznaczone w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją o zmianie pozwolenia na budowę z dnia 25 września 2000 r. jako "śmietnik", wskutek zmian własnościowych połączone zostało z lokalem usługowym i stanowi własność uczestników postępowania, co w konsekwencji spowodowało, że skarżący nie mają dostępu ani do pomieszczenia na gromadzenie odpadów stałych ani dostępu do pomieszczenia technicznego, w którym znajduje się węzeł wraz z zaworami ciepłej i zimnej wody. Podkreślić zatem należy, że to czy jest zapewnione miejsce do składowania odpadów, istnieje dostęp do zaworów instalacyjnych czy też czy konieczne jest - jak podnoszą skarżący - wykonanie robót budowlanych, aby takie miejsce do składowania odpadów czy dostęp do zaworów instalacyjnych zapewnić, nie podlega ocenie w toku postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
Stosownie do art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Z uwagi na ustalenie, że nie doszło do zmiany sposobu użytkowania wskazanego pomieszczenia, brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania, a zatem należało je umorzyć.
W świetle powyższego skarga jak i zarzuty w niej postawione nie zasługiwały na uwzględnienie. Odmienna od oczekiwań skarżących ocena materiału dowodowego przez organy nie oznacza, że decyzje są wadliwe.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., postanowił oddalić skargę.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika uczestników postępowania o zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego od skarżących, Sąd stwierdza, że brak jest podstaw prawnych do wydania takiego rozstrzygnięcia. Wyjaśnić należy, że w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, tj. w pierwszej instancji, zgodnie z art. 200 p.p.s.a. zasadą jest, że zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona lub umorzono postępowania w wypadkach wymienionych w art. 201 p.p.s.a.