II SA/Sz 420/26

II SA/Sz 420/26 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2026-09-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-05-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Marzena Iwankiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 161 par.1 pkt 3,  art. 161 par.2, art. 54 par.3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpatrzeniu w dniu 16 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Prezesa [...] z dnia 24 marca 2026 r. nr [...]/1622214/2023 w przedmiocie zmiany wysokości świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 kwietnia 2026 r. M. K., wystąpiła - za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Szczecinie - ze skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 marca 2026 r. nr 010070/680/1622214/2023 utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie zmiany wysokości świadczenia wychowawczego.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że złożyła wniosek o świadczenie wychowawcze na małoletnie dziecko i początkowo uzyskała prawo do świadczenia w pełnej wysokości. Następnie ZUS zmienił wysokość świadczenia do połowy kwoty, powołując się na wyrok rozwodowy przewidujący opiekę naprzemienną. Organ uznał, że skoro istnieje prawomocne orzeczenie Sądu przewidujące opiekę naprzemienną sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, to świadczenie wychowawcze przysługuje każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty i to niezalenie od tego, czy drugi rodzic wystąpił z wnioskiem o świadczenie. Zdaniem skarżącej powyższe stanowisko organu nie odpowiada prawu, w związku z czym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował o jej uwzględnieniu w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie organ załączył do akt administracyjnych decyzję z dnia 11 maja 2026 r., którą uchylił w całości decyzję Prezesa ZUS z dnia 24 marca 2026 r. oraz decyzję ZUS z dnia 26 sierpnia 2024 r. i przyznał prawo do świadczenia wychowawczego na okres od 1 czerwca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. w kwocie 500 zł miesięcznie i na okres od 1 stycznia 202 r. do 31 maja
2024 r. w kwocie 800 zł miesięcznie. Jednocześnie stwierdził, że decyzja Prezesa ZUS z dnia 24 marca 2026 r. nie została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (tj. niż wskazane w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu tego przepisu mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja występuje, gdy zaskarżony akt zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego, w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a.
W myśl tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo
z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
W rozpoznawanej sprawie Prezes ZUS, korzystając z uprawnień autokontrolnych z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, uwzględnił w całości skargę M. K., skoro decyzją z dnia 11 maja 2026 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, jednocześnie przyznając skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego w pełnej wysokości. Wobec zastosowania przez organ art. 54 § 3 p.p.s.a., przestał zatem istnieć przedmiot zaskarżenia, co oznacza, że postępowanie sądowe wywołane skargą stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.