Pełny tekst orzeczenia

II SA/Sz 354/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Sz 354/26 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2026-05-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Joanna Wojciechowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 271 par. 1 pkt 1 i 2, art. 272 par. 1, art. 273 par. 1-3,  art. 277, art. 280 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 maja 2025 r. sygn. akt II SA/Sz 305/25 o odrzuceniu skargi na uchwałę Rady Gminy Świdwin z dnia 26 lutego 2025 r. nr XIII/92/2025 w przedmiocie zamiaru likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej w Oparzenie postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 maja 2025 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 305/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. G. na uchwałę Rady Gminy [S.] z 26 lutego 2025 r., nr [...] w przedmiocie zamiaru likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej w O. , z uwagi na niewykazanie przez stronę skarżącą naruszenia indywidualnego interesu prawnego postanowieniami kwestionowanej uchwały (art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Odpis wskazanego postanowienia z uzasadnieniem, doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 czerwca 2025 r. (dowód doręczenia, k. 48 tychże akt).
Na mocy postanowienia Sądu z 1 sierpnia 2025 r. stwierdzono, że wskazane postanowienie z 30 maja 2025 r. jest prawomocne od 15 lipca 2025 r.
W dniu 27 kwietnia 2026 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 10 akt sądowych II SA/Sz 354/26) J. G. wystąpił do Sądu ze skargą o wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 30 maja 2025 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 305/25, powołując się na art. 273 § 1 i 2 p.p.s.a.
W uzasadnieniu tej skargi skarżący powołał się na "złe" umocowanie jego pełnomocnika w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 305/25. Ponadto skarżący powołał się na błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, że występujące okoliczności nie dają podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia skargi. Skarżący podniósł, że Sąd pominął oczywisty wpływ wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1024/12 uchylający wyrok WSA w Szczecinie z 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 818/11
w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy z 29 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie likwidacji szkół wchodzących w skład Zespołu Szkół w O. .
Według skarżącego, zachodzi przesłanka z art. 271 § 1 i 2 p.p.s.a., oparta na fakcie, że prawomocne orzeczenie zostało wydane w wyniku naruszenia prawa (błędna ocena materiału dowodowego) oraz w sprawie, która powinna być rozstrzygnięta
w świetle utrwalonej linii orzeczniczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że przypadki, w których można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem zostały szczegółowo wymienione w Dziale VII ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia z powodu nieważności:
1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
W oparciu o art. 272 § 1 p.p.s.a można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.
Stosownie do art. 273 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że:
1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (§ 1).
Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2).
Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3).
Przed przystąpieniem do merytorycznego badania zarzutów skargi sąd - na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci.
W rozpoznawanej sprawie skarżący powołał się na dwie przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 271 § 1 pkt 2 oraz art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. oraz ujawnienie nowych okoliczności (art. 273 § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W świetle powyższych regulacji, badając dopuszczalność przedmiotowej skargi
o wznowienie postępowania sądowego, pod względem wskazanych wyżej przesłanek, Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu określonego
w art. 277 p.p.s.a., tj. trzymiesięcznego terminu liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (ujawnienie nowych okoliczności), a gdy podstawą jest podnoszona w skardze kwestia braku należytej reprezentacji - od dnia,
w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Zdaniem Sądu, skarżący nie zachował trzymiesięcznego terminu
do złożenia skargi o wznowienie postępowania, uwzględniając że w sprawie której dotyczy wznowienie był zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata). Z akt sprawy II SA/Sz 305/25 nie wynika przy tym, aby skarżący skutecznie cofnął pełnomocnictwo udzielone adwokatowi. Postanowienie z 30 maja 2025 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 12 czerwca 2025 r. Trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego upływał w dniu 12 września 2025 r. Stąd przedmiotowa skarga nadana 27 kwietnia
2026 r., została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, przewidzianego
do dokonania tej czynności.
W skardze o wznowienie skarżący nie powołał jakichkolwiek okoliczności mających wskazywać na rzeczywiste pozbawienie jej możliwości działania w sprawie
II SA/Sz 305/25. Z treści skargi wynika, że pełnomocnik miał odmienne od skarżącej zapatrywania co do zaskarżenia postanowienia z 30 maja 2025 r. Zdaniem Sądu, nie oznacza to jednak, że skarżący został pozbawiony możliwości działania i został pozbawiony prawa do obrony. W judykaturze przyjęte jest, że brak należytej reprezentacji (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.), nie dotyczy sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik, nawet wówczas, gdy wykonuje on swoje obowiązki w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanego skutków (por. postanowienie NSA
z 15 lutego 2011 r., sygn. akt I GSK 155/12). W języku prawnym ugruntowane jest stanowisko, że ww. przepis znajduje zastosowanie w przypadkach braku lub wadliwego umocowania osoby, która miała być pełnomocnikiem, nie zaś w przypadku braku skutecznego działania w procesie prawidłowo ustanowionego pełnomocnika
(por. postanowienie WSA w Białymstoku z 9 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Bk 1637/25).
Jeżeli zaś mowa o podnoszonych przez skarżącego przesłankach z art. 273
§ 1 i 2 p.p.s.a., to powyższa ocena Sądu co do niezachowania przez skarżącego terminu z art. 277 § 1 p.p.s.a. zachowuje swoją aktualność również na gruncie wskazanych tu podstaw wznowienia postępowania sądowego. Do uprawdopodobnienia zachowania przedmiotowego terminu nie mogą być wystarczające ogólnikowe wyjaśnienia skarżącego, że "o możliwości wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego dowiedział się w zeszłym tygodniu". Istotne jest, że o orzeczeniu sądowym skarżący dowiedział się w dniu 12 czerwca 2025 r., w której to dacie prawidłowo umocowany jej pełnomocnik odebrał postanowienie z 30 maja 2025 r. i w terminie ustawowo przewidzianym skarżący nie podjął skutecznych działań w celu podważenia legalności postanowienia o odrzuceniu skargi.
Na marginesie jedynie Sąd zauważa, że wystąpienie przesłanki z art. 273 § 1 i 2 p.p.s.a., tj. oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym oraz istnienie nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, nie zostało w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione istnieniem właściwych środków dowodowych czy faktów, do których odsyłają te przepisy. Jak wskazuje się jednocześnie w judykaturze, skarga o wznowienie postępowania nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu sprzeczności orzecznictwa
z innymi wyrokami wydanymi w podobnych sprawach. Sąd bada każdą sprawę osobno
i wydaje orzeczenie zależne od zebranego materiału, ustaleń i zaistniałych okoliczności
i dotyczy ono tylko tej sprawy, w której zapadło (por. postanowienie NSA z 9 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1065/10).
Z treści skargi wynika, że wystąpienie przesłanki wznowienia strona skarżąca wiąże z faktem istnienia prawomocnego orzeczenia sądowoadministracyjnego dotyczącego analogicznej sprawy ze sprawą, w której jego skargę odrzucono. Jednakże późniejsze wykryte orzeczenie, jeżeli ma mieć wpływ na wynik sprawy, musi dotyczyć tej samej sprawy. Nie chodzi w tym przypadku o takie same czy podobne sprawy, lecz o orzeczenia tożsame zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym.
W aspekcie podmiotowym chodzi o identyczność strony w postępowaniu, natomiast
w aspekcie przedmiotowym - o stan faktyczny, podstawę prawną, treść żądania strony (uprawnienia) lub treść obowiązku. Sprawy o sygn. II SA/Sz 818/11 i sygn. I OSK 1024/12 oraz sygn. II SA/Sz 305/25 nie łączy tożsamość stron postępowania sądowego. Skarżący był bowiem stroną postępowania jedynie w sprawie o sygn. II SA/Sz 305/25. Ponadto przedmiot wyżej wskazanych spraw nie jest tożsamy. W sprawach o sygn. I SA/Sz 818/11 i sygn. I OSK 1024/12 przedmiot sprawy dotyczył uchwały o likwidacji placówki oświatowej, zaś w sprawie o sygn. I SA/Sz 305/25 przedmiot skargi dotyczy uchwały w sprawie zamiaru likwidacji placówki oświatowej, a zatem dotyczył spraw rodzajowo różnych. Zatem również z uwagi na ww. okoliczności niniejsza skarga nie spełnia wymagań ustawowych w zakresie opierania się na ustawowo podanych rzeczywistych przyczynach uzasadniających żądanie wznowienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, orzekł jak w postanowieniu, na podstawie
art. 280 § 1 w związku z art. 277 p.p.s.a.
Orzeczenia sądów administracyjnych powołane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia są dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.