II SA/SZ 220/04

II SA/Sz 220/04 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2005-05-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Arkadiusz Windak
Barbara Gebel /przewodniczący sprawozdawca/
Iwona Tomaszewska
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne
Ewidencja ludności
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 87 poz 960
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 lipca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant St. Sekr. Sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2005 r. sprawy ze skargi Cz. W. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zameldowania oddala skargę
Uzasadnienie
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł C. W. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji jako niezgodnej z prawem, gdyż dokonano zameldowania G. i M. W. nie w lokalu mieszkalnym, ale na budowie. Na tejże budowie między innymi jest niewykończone szambo, brak centralnego ogrzewania i przyłącza gazowego, brak energii elektrycznej, brak balustrad, brak schodów i elementów konstrukcji dachu.
W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Sądu G. W. stwierdza, że w przedmiotowym lokalu zamieszkuje od [...] lat razem z dziećmi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
O zameldowaniu lub odmowie zameldowania, w razie wątpliwości, muszą decydować przesłanki wywodzone z przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz.U. z 2001 r. Nr 87, poz.960 z późn.zm.). Zgodnie z art.9b tej ustawy zameldowanie na pobyt stały lub czasowy następuje pod oznaczonym adresem, zaś adres określa się przez podanie:
1) w gminach, które uzyskały status miasta - nazwy miasta (dzielnicy), ulicy, numeru domu i lokalu (pomieszczenia) oraz nazwy województwa,
2) w innych gminach - nazwy miejscowości, numeru domu i lokalu (pomieszczenia), nazwy gminy i województwa.
Dane co do adresu mogą budzić wątpliwości tylko co do tych elementów adresu, a zatem braku miasta, ulicy, domu, lokalu, pomieszczenia w którym ma nastąpić zameldowanie. Nie można natomiast wprowadzić do badania tego elementu stanu faktycznego innych okoliczności faktycznych.
Nie jest rzeczą organu właściwego w sprawach ewidencji ludności dokonywanie oceny, czy określony obiekt budowlany nadaje się na miejsce pobytu ludzi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, gdyż za niedopuszczalne należy uznać badanie tej kwestii w oparciu o przepisy prawne zawarte w innych ustawach, do których przepisy będące podstawą działania organu administracji publicznej nie odsyłają.
Pobyt stały w danym lokalu oznacza zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego lub długotrwałego przebywania, z wolą koncentracji w danym miejscu swoich spraw życiowych, w tym założenia ośrodka osobistych i majątkowych interesów ( art.10 ust.1 w związku z art.6 ust.1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz w związku z art.25 Kc). Czynność zameldowania jedynie potwierdza istniejący stan faktyczny.
Skoro G. W. i M. W. w lokalu przy ul. [...] faktycznie zamieszkują od [...] r. i w tym miejscu koncentrują swoje sprawy życiowe, zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł C. W. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji jako niezgodnej z prawem, gdyż dokonano zameldowania G. i M. W. nie w lokalu mieszkalnym, ale na budowie. Na tejże budowie między innymi jest niewykończone szambo, brak centralnego ogrzewania i przyłącza gazowego, brak energii elektrycznej, brak balustrad, brak schodów i elementów konstrukcji dachu.
W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Sądu G. W. stwierdza, że w przedmiotowym lokalu zamieszkuje od [...] lat razem z dziećmi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
O zameldowaniu lub odmowie zameldowania, w razie wątpliwości, muszą decydować przesłanki wywodzone z przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz.U. z 2001 r. Nr 87, poz.960 z późn.zm.). Zgodnie z art.9b tej ustawy zameldowanie na pobyt stały lub czasowy następuje pod oznaczonym adresem, zaś adres określa się przez podanie:
1) w gminach, które uzyskały status miasta - nazwy miasta (dzielnicy), ulicy, numeru domu i lokalu (pomieszczenia) oraz nazwy województwa,
2) w innych gminach - nazwy miejscowości, numeru domu i lokalu (pomieszczenia), nazwy gminy i województwa.
Dane co do adresu mogą budzić wątpliwości tylko co do tych elementów adresu, a zatem braku miasta, ulicy, domu, lokalu, pomieszczenia w którym ma nastąpić zameldowanie. Nie można natomiast wprowadzić do badania tego elementu stanu faktycznego innych okoliczności faktycznych.
Nie jest rzeczą organu właściwego w sprawach ewidencji ludności dokonywanie oceny, czy określony obiekt budowlany nadaje się na miejsce pobytu ludzi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, gdyż za niedopuszczalne należy uznać badanie tej kwestii w oparciu o przepisy prawne zawarte w innych ustawach, do których przepisy będące podstawą działania organu administracji publicznej nie odsyłają.
Pobyt stały w danym lokalu oznacza zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego lub długotrwałego przebywania, z wolą koncentracji w danym miejscu swoich spraw życiowych, w tym założenia ośrodka osobistych i majątkowych interesów ( art.10 ust.1 w związku z art.6 ust.1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz w związku z art.25 Kc). Czynność zameldowania jedynie potwierdza istniejący stan faktyczny.
Skoro G. W. i M. W. w lokalu przy ul. [...] faktycznie zamieszkują od [...] r. i w tym miejscu koncentrują swoje sprawy życiowe, zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.