II SA/Sz 159/25

II SA/Sz 159/25 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2025-04-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Katarzyna Sokołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III OSK 1648/25 - Wyrok NSA z 2025-10-07
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 190
art. 63 ust. 1
Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie
Dz.U. 2017 poz 935
art. 2 pkt 1, art. 9 pkt 2 i 3, art. 11, art. 16, art. 17 ust. 1
Ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw
Dz.U. 2024 poz 935
art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1465
art. 101 ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym ponownej skargi A. K. na zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] w przedmiocie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 Dolina Płoni i Jezioro Miedwie PLH320006 postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł ([...] złotych).
Uzasadnienie
Postanowieniem z 31 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Sz 239/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę A. K. na zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z 4 kwietnia 2014 r. w przedmiocie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru [...]. Jak wynika z uzasadnienia wskazanego postanowienia, powodem odrzucenia skargi było uchybienie terminu do wniesienia skargi, liczonego od momentu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Zaskarżone zarządzenie należy do aktów prawa miejscowego i jako wydane przed dniem 1 czerwca 2017 r. wymagało wyczerpania szczególnego trybu zaskarżenia tego aktu do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie, organ nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które otrzymał w dniu 10 marca 2023 r., zatem termin 60 dni do złożenia skargi upływał w dniu 9 maja 2023 r. (wtorek). W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę w dniu30 marca 2024 r., zatem po upływie przewidzianego terminu, co skutkowało odrzuceniem skargi. Wskazane postanowienie jest prawomocne.
W dniu 9 lutego 2025 r. (data wpływu na elektroniczną skrzynkę pocztową organu – ePUAP, k. 2 akt sądowych), A. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z kolejną skargą na wskazane wyżej zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Szczecinie z 4 kwietnia 2014 r.
W dniu 10 lutego 2025 r., na sądowy rachunek bankowy wpłynęła kwota 300 zł, uiszczona tytułem wskazanej skargi (dowód: wydruk dokumentu elektronicznego, k. 86 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga okazała się niedopuszczalna.
Na wstępie należy przypomnieć, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie
i administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2023 r., poz. 190 ze zm., dalej: "u.w.a.r.w"), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym przez wojewodę lub organ niezespolonej administracji rządowej, w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
Nie jest sporne, że zaskarżone zarządzenie z 4 kwietnia 2014 r. stanowiące plan zadań ochronnych dla obszaru [...], jest aktem prawa miejscowego.
Należy tu wyjaśnić, że w ślad za przepisami art. 2 pkt 1 oraz art. 9 pkt 2 i 3 oraz art. 11 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935), z dniem
1 czerwca 2017 r. został zniesiony zawarty w art. 63 ust. 1 u.w.a.w.r. obowiązek wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, a przepis art. 52 § 4 ustawy
z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
z 2016 r., poz. 718 zm., dalej zwanej w skrócie: "p.p.s.a.") został uchylony oraz zmieniony został termin określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. Jednakże na mocy art. 16
i art. 17 ust. 2 powołanej ustawy zmieniającej, zmiany te dotyczą wyłącznie aktów
lub czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy.
Zgodnie z brzmieniem art. 63 ust. 1 u.w.a.r.w. w brzmieniu przed ww. nowelizacją, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym przez wojewodę lub organ niezespolonej administracji rządowej, w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia, zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
Skoro wskazany przepis art. 63 ust. 1 u.w.a.w.r. w brzmieniu wyżej wskazanym wymaga, aby zaskarżenie zarządzenia (będącego aktem prawa miejscowego) do sądu administracyjnego było poprzedzone bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, to nie może budzić wątpliwości, że dopuszczalna jest tylko jedna skarga tego samego podmiotu, który dokonał wezwania. Tożsame stanowisko, na tle stosowania art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej w 2017 r.) i zaskarżenia uchwały samorządu gminnego, zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/20 oraz z 5 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2929/12. Należy zaznaczyć, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w powołanych wyżej przepisach jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonego aktu prawa miejscowego jednokrotnie (dotyczy oczywiście aktów prawa miejscowego wydanych przed nowelizacją dokonaną w 2017r.), a następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu. Jeżeli zatem strona uruchomi takie postępowanie, które musi być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia z naruszenia prawa, a następnie skarga zostanie odrzucona, to ponowne wniesienie w tej samej sprawie takiej samej skargi byłoby podważeniem sensu rygorów procesowych i skutków ich stosowania. Skoro więc przepis art. 101 ust. 1 ustawy
o samorządzie gminnym (a zatem także i przepis art. 63 ust. 1 u.w.a.w.r. – uwaga Sądu) wymaga, aby zaskarżenie uchwały samorządu gminnego do sądu administracyjnego było poprzedzone bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, nie może budzić wątpliwości, że dopuszczalna jest tylko jedna skarga tego samego podmiotu, który dokonał wezwania (por. także postanowienie NSA z 16 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 552/08).
Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, że ponowna skarga na ten sam akt prawa miejscowego jest niedopuszczalna, niezależnie od formalnego charakteru postanowienia Sądu z 31 lipca 2024 r. o odrzuceniu poprzedniej skargi, bo nie następuje to z powodu rzeczy osądzonej, a z uwagi na to, że uprawienie do zaskarżenia tego aktu zostało już niejako skonsumowane. Zatem, pomimo że odrzucenie poprzedniej skargi na przedmiotowe zarządzenie nie rodziło skutku powagi rzeczy osądzonej, to nie ulega wątpliwości, że wnosząc kolejną skargę, po odrzuceniu przez Sąd z przyczyn dotyczących warunków wyczerpania środka zaskarżenia, skarżący utracił już możliwość do merytorycznego rozpoznania sprawy w przedmiocie skargi na te konkretne zarządzenie z 4 kwietnia 2014 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niedopuszczalną skargę odrzucił, o czym orzekł, jak w pkt I postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, Sąd orzekł, jak w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.
Orzeczenia sądów administracyjnych powołane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia są dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.