II SA/Sz 127/06

II SA/Sz 127/06 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2006-09-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Danuta Strzelecka-Kuligowska /sprawozdawca/
Maria Mysiak
Stefan Kłosowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska /spr/ Protokolant Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2006r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej budynku o d d a l a skargę
Uzasadnienie
Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 3 pkt 17, art. 81c ust 2 oraz art. 80 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) i art. 123 k.p.a., nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową Nieruchomości przy ul. [...] w [...] obowiązek dostarczenia, w terminie [...] dni od doręczenia postanowienia, ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w [...], wykonanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego. Ekspertyza winna określać jednoznacznie stan techniczny obiektu oraz ewentualne zagrożenia wynikające z jego stanu. Organ orzekł, że koszt wykonania ekspertyzy ponosi strona zobowiązana do jej dostarczenia, a w przypadku niedostarczenia ekspertyzy w zakreślonym terminie, albo w razie dostarczenia ekspertyzy która niedostatecznie wyjaśnia sprawę będąca jej przedmiotem, organ nadzoru budowlanego może zlecić wykonanie ekspertyzy albo wykonanie dodatkowych ekspertyz na koszt osoby zobowiązanej do jej dostarczenia.
Uzasadniając postanowienie organ I instancji wskazał, że postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego przedmiotowego budynku mieszkalnego zostało wszczęte w dniu [...]. W trakcie tego postępowania, w dniu [...], zostały przeprowadzone oględziny stanu technicznego budynku w obecności przedstawicieli zarządcy obiektu, tj. Towarzystwa Budownictwa Społecznego Sp. z o.o. w [...]. W wyniku oględzin stwierdzono, że budynek jest w złym stanie technicznym, bowiem ściany nośne budynku są popękane, stropy drewniane wykazują zużycie użytkowe, widoczne są ugięcia stropów, stropy nie zachowują poziomowości, występują różnice rzędnych na podporach stropów.
W odwołaniu od decyzji strona zobowiązana podniosła, że wbrew poglądom organu I instancji uprawnienie określone w art. 81c ust 2 Prawa budowlanego nie dotyczy sytuacji zagrożenia katastrofą ani stwierdzenia konieczności opróżnienia budynku lub usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, które zostały uregulowane przepisami rozdziału 6, w art. 66 i 67 oraz rozdziału 7 tej ustawy.
Natomiast uprawnienia organów nadzoru budowlanego określone w art. 81c ust. 2 odnoszą się do jakości prowadzenia robót budowlanych, jakości wytwarzanych wyrobów i stanu technicznego budowanego obiektu, nie zaś do nieprawidłowości związanych z utrzymaniem istniejących obiektów budowlanych jak i sposobu postępowania organu nadzoru, uregulowanymi w rozdziale 6 Prawa budowlanego. Strona odwołująca się wskazała, że postępowanie w sprawie złego stanu technicznego obiektu budowlanego, prowadzone jest w trybie określonym w rozdziale 6 ustawy. Przeprowadzone oględziny w toku tego postępowania wykazały występowanie licznych nieprawidłowości, wynikających z długotrwałej eksploatacji obiektu i jego zużycia. Natomiast nie stwierdzono zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia, bądź środowiska, który to stan zagrożenia uzasadniałby nałożenie obowiązku wykonania ekspertyzy w myśl przepisu art. 62 ust. 3 ustawy. Dopiero występowanie takiej sytuacji uprawniałoby organ do wydania postanowienia o konieczności wykonania ekspertyzy. Stanowisko to znajduje uzasadnienie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Nr IV SA 167/97, oraz wyroku tego Sądu z dnia 5 grudnia 2000r. sygn. akt II SA/Gd 1425/98, załączonych do odwołania. W zaistniałej sytuacji zasadne jest wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o art.66 powołanej ustawy, nakazującego usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że ponieważ stwierdzony stan faktyczny budził wątpliwości co do stanu technicznego obiektu, organ I instancji trafnie wydał postanowienie w oparciu o art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nakładające na zarządcę obiektu obowiązek przedłożenia w określonym terminie ekspertyzy technicznej tego obiektu. Wykonanie ekspertyzy pozwoli na jednoznaczne określenie stanu technicznego obiektu oraz wynikające z niego ewentualne zagrożenie oraz nieprawidłowości, co następnie pozwoli na podjęcie stosownych działań w celu ich usunięcia, w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się do argumentów podniesionych w odwołaniu organ wyjaśnił, że art. 81c ust. 2 ustawy dotyczy jakości prowadzenia robót budowlanych, jakości wytwarzanych wyrobów i stanu technicznego nie tylko na etapie budowy obiektu, lecz również na etapie utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego. Zatem postanowienie wydane przez organ I instancji odpowiada prawu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości przy ul. [...] w [..], powtarzając zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w powołanym w skardze wyroku z dnia 5 grudnia 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1425/98 Sąd stwierdził, że przepisy kompetencyjne, do których należy art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego określają uprawnienia organów, w tym do żądania odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. Działania organu podejmowane w trybie art. 81 c ust. 2 zmierzają do wyjaśnienia kwestii technicznych, których celem jest ustalenie stanu faktycznego sprawy, dlatego zostały zastosowane w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Badanie pod tym kątem zaskarżonego postanowienia doprowadziło do uznania przez Sąd, że postanowienie nie narusza prawa.
Jak ustaliły organy orzekające w sprawie, czego w skardze nie zakwestionowano, stan techniczny budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w [...] budzi wątpliwości. Z protokołu oględzin znajdującego się w aktach sprawy oraz wydanych w sprawie decyzji wynika, że budynek jest w złym stanie technicznym, ściany nośne budynku są popękane, stropy drewniane wykazują zużycie użytkowe, widoczne są ugięcia stropów, stropy nie zachowują poziomowości, występują różnice rzędnych na podporach stropów. Zarzut skargi, podniesiony także w odwołaniu od decyzji, sprowadza się do tego, że w przedmiotowej sprawie organy orzekające w sprawie niezasadnie wydały orzeczenie na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, ponieważ przepis ten dotyczy jakości prowadzenia robót budowlanych, jakości wytwarzanych wyrobów budowlanych, a nie nieprawidłowości związanych z utrzymaniem istniejących obiektów budowlanych, nie określa także sposobu postępowania (procedury) organów nadzoru budowlanego, uregulowanej już w rozdziale 6 Prawa budowlanego.
Pogląd ten nie jest trafny.
Zgodnie z art. 81c ust 1 ustawy Prawo budowlane, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu zadań określonych przepisami prawa budowlanego mogą żądać od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, informacji lub udostępnienia dokumentów:
1) związanych z prowadzeniem robót, przekazywaniem obiektu budowlanego do użytkowania, utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego;
2) świadczących o dopuszczeniu wyrobu budowlanego do obrotu albo jednostkowego zastosowania w obiekcie budowlanym.
Natomiast, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego mogą nałożyć na osoby o których mowa w ust. 1, w drodze postanowienia, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia (art. 81c ust 2 tej ustawy). Zatem przepisy powyższe znajdują zastosowanie także w sprawach związanych z utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego, a obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz może być nałożony na właściciela lub zarządcę użytkowanego obiektu budowlanego. Uprawnienie to ma na celu umożliwienie prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie stanu technicznego obiektu budowlanego, a postanowienie nakładające obowiązek dostarczenia ekspertyzy ma charakter dowodowy. Wystarczającą przesłanką do wydania postanowienia na podstawie cytowanego wyżej przepisu, są uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego. W momencie wydania takiego postanowienia nie jest jeszcze możliwe ustalenie, czy obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, jak wywiedziono w skardze. Wydanie postanowienia na podstawie ww. przepisu nie oznacza, że postępowanie administracyjne nie toczyło się w trybie określonym w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane, dotyczącym utrzymania obiektów budowlanych.
Natomiast przytoczony w skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 425/98 dotyczy kwestii związanych z możliwością wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, mającego na celu wykonanie obowiązku polegającego na dostarczeniu ekspertyzy technicznej, nie dotyczy więc sprawy będącej przedmiotem skargi, ewentualnie dalszego toku postępowania administracyjnego.
Także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 1999 r. Nr IV SA 167/97 powołany w skardze, nie stanowi dowodu na poparcie zarzutów skargi. Dotyczy bowiem możliwości wydania postanowienia, nakładającego m. in. obowiązek wykonania ekspertyzy, na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego.
Także zarzut skargi, iż w niniejszej sprawie obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego powinien zostać nałożony na podstawie art. 62 ust 3 Prawa budowlanego, nie jest zasadny. Przepis ten stanowi, iż w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie dla: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska – właściwy organ nakazuje przeprowadzenie okresowej kontroli, o której mowa w ust. 1, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Jak wynika z zaskarżonych decyzji, w wyniku oględzin budynku położonego przy ul. [...] w [...] stwierdzono, że stan techniczny budynku budzi wątpliwości. Z protokołu oględzin, ani z decyzji wydanych w sprawie nie wynika natomiast, by na tym etapie postępowania w tym budynku organ stwierdził stan zagrożenia, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy.
Z powyższych względów, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270; zm. Dz. U z 2004 r. Nr 162 poz. 1692).