II SA/Rz 95/26

II SA/Rz 95/26 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2026-02-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Stanisław Śliwa /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Samorząd terytorialny
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 229 pkt 3 i art. 238 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na uchwałę Rady Gminy Przeworsk z dnia 27 listopada 2025 r. nr XIV/163/2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działania Wójta Gminy Przeworsk - postanawia – odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Rady Gminy Przeworsk Nr XIV/163/2025 z dnia 27 listopada 2025 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działania Wójta Gminy Przeworsk. Uchwała ta podjęta została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.), dalej "u.s.g." oraz art. 229 pkt 3 i art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), określanej następnie jako "K.p.a."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl z kolei art. 3 § 2 powyższej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wskazane w tym przepisie - w sposób zamknięty - formy działalności organów administracji publicznej. Należy jeszcze wskazać art. 3 § 3 P.p.s.a., wedle którego, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Uchwała, która została zakwestionowana przez Skarżącego zapadła w związku ze złożoną przez Niego w listopadzie 2025 r. skargą na działanie Wójta Gminy Przeworsk związane z brakiem posiadania zatwierdzonego programu opieki nad zabytkami. W podstawie prawnej zaskarżonej uchwały powołano m. in. przepisy umieszczone w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, zatytułowanym "Skargi i wnioski". Umożliwiają one składanie skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych. W myśl art. 227 K.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W świetle zaś art. 229 pkt 3 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 (tj. zleconych z zakresu administracji rządowe) jest rada gminy.
Ta ostatnia regulacja pozostaje w związku z brzmieniem art. 18b ust. 1 u.s.g., wedle którego, rada gminy rozpatruje skargi na działania wójta i gminnych jednostek organizacyjnych; wnioski oraz petycje składane przez obywateli; w tym celu powołuje komisję skarg, wniosków i petycji.
W orzecznictwie sądowym, jak też w nauce prawa administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, w świetle którego, wniesiona w oparciu o powołany art. 227 K.p.a. skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną – zawiadomieniem, o którym mowa w art. 238 K.p.a., określającym obligatoryjne składniki tego zawiadomienia. Podkreśla się również, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji tj. skargi powszechnej w rozumieniu działu VIII nie została wymieniona w art. 3 P.p.s.a. Nie zawiera jej bowiem art. 3 § 2 tego aktu, jak też brak jest przepisu szczególnego w tym zakresie, do którego odsyła art. 3 § 3 P.p.s.a. Przy czym, wskazuje się także, iż jeśli organem, do którego została skierowana taka skarga jest rada gminy, to organ ten rozpoznaje skargę uchwałą. Nie zmienia to jednak faktu, że nadal, ponieważ taka uchwała kończy postępowanie uproszczone jednoinstancyjne, nie przysługuje od niej żaden środek zaskarżenia. Taka forma wynika ze specyfiki działania organów kolegialnych. Nie jest to zatem uchwała stanowiąca akt prawa miejscowego, bądź inna podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, która podlegałaby kognicji sądu administracyjnego na postawie art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 P.p.s.a. Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. są takimi samymi czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi, jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 K.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania [por. Jaśkowska M., Wilbrandt-Gotowicz M., W. A., Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, opubl.: LEX/el. 2019, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 8.05.2009 r. II OSK 689/09, z 12.03.2013 r. I OSK 318/13, z 20.11.2013 r. II OSK 2783/13].
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że przedmiot złożonej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w zamkniętym katalogu form działalności administracji publicznej podlegających sądowej kontroli, a zatem skargę należało odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, § 3 P.p.s.a.