II SA/Rz 919/09

II SA/Rz 919/09 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2009-12-30
Data wpływu
2009-11-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Ryszard Bryk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
ART. 61 PAR. 3, ART. 61 PAR. 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku G. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].07.2009 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].10.2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].07.2009 r., Nr [...].
Uzasadnienie
II SA/Rz 919/09
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...].07.2009 r., Nr [...] wymeldowano skarżącego G. B. z pobytu stałego w F. przy ul. [...].
Od tej decyzji wniósł odwołanie adw. B. L., działający w imieniu G. B.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...].10.2009 r., Nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania ponieważ adw. B. L. nie przedłożył pełnomocnictwa, które upoważniałoby go do reprezentowania w/w strony przed organem odwoławczym, zaś G. B. nie potwierdził dokonanej przez adwokata czynności.
Odpis postanowienia doręczono G. B. w dniu 9.10.2009 r.
Skargę na postanowienie Wojewody [...] wniósł w imieniu G. B. adw. B. L., do której dołączył pełnomocnictwo, opatrzone datą 3.11.2009 r.
W skardze /punkt III -2/ zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].07.2009 r., którą wymeldowano skarżącego z pobytu stałego w miejscowości F. przy ul. [...].
W motywach tego wniosku zawartych w uzasadnieniu skargi podał, że przedmiotowy wniosek wnosi na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wyjaśnił, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą, a jego firma jest zarejestrowana w budynku we F., ul. [...] i nie ma możliwości zarejestrowania firmy w innym miejscu, a prowadzona działalność stanowi jego jedyne źródło utrzymania.
Wymeldowanie go z przedmiotowego budynku stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] stwierdził, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie jest zasadny, bo utrata meldunku oznacza tylko, że określone miejsce zameldowania danej osoby nie jest miejscem zamieszkania tej osoby. Po utracie zameldowania na pobyt stały przy ul. [...] we F., skarżący będzie mógł nadal prowadzić tam działalność gospodarczą. Nie należy bowiem utożsamiać miejsca zamieszkania i zameldowania z miejscem prowadzenia działalności gospodarczej.
Działalność gospodarcza może być prowadzona w innym miejscu niż miejsce zamieszkania osoby, prowadzącej tą działalność. Dodatkowo nadmienił, że zgodnie z art. 21 § 3 pkt 3 k.p.a. w razie braku miejsca zamieszkania lub pobytu w kraju, strona może zarejestrować działalność gospodarczą w organie gminy właściwym według miejsca ostatniego jej zamieszkiwania lub pobytu w kraju.
Uczestnicy postępowania tj. M. B. i Prokurator Rejonowy w S. nie ustosunkowali się do wniosku skarżącego dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].07.2009 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a. wynika, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Wyjątek od tej zasady przewidziany jest w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten m. innymi stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W części opisowej uzasadnienia podano, że przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].10.2009 r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].07.2009 r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w F. przy ul. [...], zaś przedmiotem wniosku zawartego w skardze jest wstrzymanie wykonania w/w decyzji Wójta Gminy [...]. W związku z tym nasuwa się pytanie, czy w sprawie ze skargi na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania /art. 134 k.p.a./ dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji lub inaczej, czy przedmioty tych spraw mieszczą się w granicach tej samej sprawy. Na tle art. 135 p.p.s.a., w którym zawarte jest takie same określenie "w granicach sprawy, której dotyczy skarga" przyjęto zapatrywanie, że sąd kontrolując legalność postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie może w trybie powołanego przepisu uchylić decyzji objętej tym odwołaniem, bo przedmioty tych spraw w znaczeniu materialnoprawnym nie są takie same /por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27.10.2004 r., II SA/Ka 2352/02, OSP nr 3/2007, poz. 25 z aprobującą glosą Z. Kmieciaka. Zdaniem Sądu in merito pojęcie "w granicach tej samej sprawy" zamieszczone w art. 61 § 3 p.p.s.a. ze względu na cel inwestycji wstrzymania należy ujmować szerzej i w związku tym, Sąd przyjął, że w sprawie ze skargi na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania istnieje możliwość wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji.
Przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku należy wyjaśnić, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwaliło się zapatrywanie, że wnioskodawca powinien uprawdopodobnić przesłanki wstrzymania /niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków/, bowiem od tego zależy orzeczenie Sądu /por. postanowienia NSA z dnia 7.04.2005 r., II OZ 201/2005 r., 20.12.2007 r., II OZ 1322/07/.
Uzasadnienie wniosku zawarte w skardze jest ogólnikowe, bowiem nawet nie wskazano jaką działalność gospodarczą prowadzi skarżący we F. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że skarżący od dłuższego czasu przebywa za granicą, zatem nie wykazał, że działalność gospodarcza rzekomo prowadzona we F. stanowi jego główne źródło utrzymania.
Skoro skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek wstrzymania, zatem Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na końcu należy nadmienić, że przesłanek wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, nie można utożsamiać z oceną legalności zaskarżonego postanowienia.