II SA/Rz 884/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która zmieniła decyzję Starosty w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. SKO ustaliło opłatę na 65% dochodu netto miesięcznie, podczas gdy skarżący uważał, że powinna ona wynosić maksymalnie 65% świadczenia. Sąd administracyjny, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, stwierdził jej nieważność na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. Uzasadnieniem było rażące naruszenie prawa procesowego przez SKO, które, stosując art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., nieprawidłowo orzekło co do istoty sprawy, zamiast uchylić decyzję organu pierwszej instancji i wydać nową. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy ma obowiązek ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, a forma decyzji administracyjnej jest wyłączną formą ponownego rozpoznania. Sąd nie rozpoznał żądania zwrotu nadpłaconych pieniędzy, gdyż takie rozstrzygnięcie wykraczało poza jego kompetencje.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenie prawa procesowego przez organ odwoławczy, w szczególności błędne zastosowanie art. 138 K.p.a. i stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej organu odwoławczego w kontekście ustalania opłat za pobyt w DPS.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ odwoławczy, zmieniając decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, może orzec co do istoty sprawy, czy powinien uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organ odwoławczy, stosując art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i orzec co do istoty sprawy, jednakże w niniejszej sprawie sposób, w jaki SKO rozstrzygnęło, stanowił rażące naruszenie prawa procesowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sposób, w jaki SKO zmieniło decyzję Starosty, stanowił rażące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., ponieważ organ odwoławczy nieprawidłowo orzekł co do istoty sprawy, zamiast uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.
Czy decyzja wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego podlega stwierdzeniu nieważności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, decyzja wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 145 § 1 pkt 2 PPSA, który stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję, stwierdza jej nieważność, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a., w tym rażące naruszenie prawa.
Przepisy (11)
Główne
PPSA art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.
K.p.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, gdy wydano ją z naruszeniem przepisów o właściwości albo gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o postępowaniu, a okoliczności te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2).
K.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy.
Pomocnicze
PPSA art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
K.p.a. art. 15
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji.
u.p.s. art. 35 § 1
Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej
Pobyt w domu pomocy społecznej był odpłatny, opłatę ponosił mieszkaniec domu, nie więcej niż 70 % swojego dochodu.
u.d.j.s.t. art. 87 § 8
Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego
Osoby przyjęte do domu pomocy społecznej przed 1 stycznia 2004 r. oraz osoby posiadające skierowanie wydane przed 1 stycznia 2004 r. ponosiły opłatę na dotychczasowych zasadach.
u.d.j.s.t. art. 66
Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego
Nowelizacja ustawy o emeryturach i rentach z FUS, zmieniająca art. 140 ust. 4 pkt 3, określająca, że wysokość potrąceń z tytułu odpłatności za pobyt w DPS nie mogła przekroczyć 65 % miesięcznego świadczenia.
u.e.r.f.u.s. art. 140 § 4
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Określał granice potrąceń z tytułu odpłatności za pobyt w DPS.
P.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażące naruszenie przepisów prawa procesowego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przy wydawaniu decyzji.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące zwrotu nadpłaconych pieniędzy, które nie mogły zostać uwzględnione przez WSA z uwagi na brak kompetencji.
Godne uwagi sformułowania
sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej • Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną • zaskarżona decyzja musiała podlegać usunięciu z obrotu prawnego, gdyż została wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. • organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji.
Skład orzekający
Jerzy Solarski
przewodniczący
Małgorzata Wolska
sprawozdawca
Stanisław Śliwa
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie prawa procesowego przez organ odwoławczy, w szczególności błędne zastosowanie art. 138 K.p.a. i stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej organu odwoławczego w kontekście ustalania opłat za pobyt w DPS.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie procedur administracyjnych, nawet w sprawach dotyczących opłat za pobyt w DPS. Pokazuje, że błędy formalne mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji.
“Błąd proceduralny SKO doprowadził do stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie opłaty za dom pomocy społecznej.”
Sektor
opieka społeczna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.