II SA/Rz 52/24

II SA/Rz 52/24 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-05-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /sprawozdawca/
Karina Gniewek-Berezowska /przewodniczący/
Piotr Godlewski
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Samorząd terytorialny
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 147 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 40
art. 18 ust. 1 i ust. 2, art. 30 ust. 2 pkt 3, art. 93 ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.
Dz.U. 2021 poz 679
art. 12 ust. 1, art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g
Ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Karina Gniewek - Berezowska Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 maja 2024 r. sprawy ze skargi Wojewody Podkarpackiego na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 18 października 2023 r. nr LXXI/587/2023 w przedmiocie wyrażenia zgody na podwyższenie kapitału zakładowego Miejskiego Zakładu Komunalnego w [...]sp. z o.o. I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Rady Miejskiej w [...] na rzecz skarżącego Wojewody Podkarpackiego kwotę 480 zł /słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Uzasadnienie
Rada Miejska w [...] uchwałą z dnia 18 października 2023 r., nr [...], działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm., dalej: "u.s.g.") w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1999 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2021 r., poz. 679 ze zm.) podjęła uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na podwyższenie kapitału zakładowego Miejskiego Zakładu Komunalnego (MZK) [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] i objęcia w zamian nowych udziałów.
W § 1 tej uchwały wskazano, że wyraża się zgodę na podwyższenie kapitału zakładowego MZK [...] Sp. z o.o., do której Gmina [...] jako jedyny wspólnik, wniesie wkład pieniężny o wartości 200.000,00 zł obejmując w zamian udziały o wartości nominalnej 200.000,00 zł w ilości 400 nowo utworzonych udziałów o wartości 500,00 zł każdy. Po wniesieniu wkładu pieniężnego opisanego w ust. 1 kapitał zakładowy Spółki wyniesie 14 240 500,00 zł i składać się będzie z 28481 udziałów po 500,00 zł każdy. Pokrycie udziałów przez Gminę [...] w podwyższonym kapitale zakładowym nastąpi poprzez wypłatę kwoty 200 000 zł na rachunek spółki w terminie do dnia 31 grudnia 2023 z budżetu Gminy na rok 2023. W § 2 wskazano, że wszystkie nowo utworzone udziały w ilości 400 w podwyższonym kapitale zakładowym obejmuje Gmina [...] jako jedyny wspólnik Spółki. Wykonanie uchwały powierzono Burmistrzowi Gminy i Miasta [...] (§ 3 uchwały). Wskazano, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 4 uchwały).
W uzasadnieniu do uchwały wskazano, że środki finansowe z podwyższenia kapitału zakładowego zostaną przeznaczone na zakup materiałów budowlanych w celu wykonania rozbudowy sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej w rejonie ulic: W., P. i G. w N. i pochodzić będą z budżetu Gminy i Miasta [...].
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Wojewoda Podkarpacki (dalej: "Wojewoda"), wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Uzasadniając swoje stanowisko Wojewoda podał, że art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. wskazuje, że do wyłącznej kompetencji rady miasta należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących określania zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez wójta. Zatem powyższe upoważnienie nie przyznaje radzie prawa do określenia zasad obejmowania udziałów, jak i wnoszenia wkładów do spółek, w tym wkładów niepieniężnych (aportów), a tym bardziej podejmowania uchwał indywidualnych w tych sprawach. Wyjątkiem jest przypadek, gdy przedmiotem aportu jest nieruchomość, rada gminy może określać zasady wnoszenia takiego aportu lub wyrazić zgodę w indywidualnej sprawie, jednakże wtedy podstawę działania będzie stanowił art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a u.s.g, gdyż wniesienie jako aportu nieruchomości stanowić będzie zbycie tej nieruchomości. Z treści uchwały jednoznacznie wynika, że przedmiotem wkładu nie jest nieruchomość a wkład pieniężny. Brak było zatem podstaw do podjęcia uchwały w sprawie wyrażenia zgody na pokrycie obejmowanych udziałów za środki pieniężne. Decyzja w tym przypadku pozostawiona została przez ustawodawcę organowi wykonawczemu, jako czynność dokonywana w ramach gospodarowaniem mieniem komunalnym na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 3 u.s.g. Wykonywanie uprawnień, jakie wynikają z posiadania przez gminę udziałów w spółkach kapitałowych należy bezspornie do sfery majątkowej. Natomiast kompetencje organu stanowiącego gminy (rady gminy) ustawodawca zawarł w art. 18 ust. 1 i 2 u.s.g. Przepis ten formułuje zasadę domniemania właściwości rady gminy, przypisując jej wszystkie sprawy należące do zakresu działania gminy, chyba że ustawy stanowią inaczej. W ust. 2 powołanego przepisu ustawodawca wymienił natomiast te kompetencje rady gminy, które stanowią najważniejsze i wyłączne uprawnienia organu uchwałodawczego. Jedną z takich kompetencji w myśl art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. jest podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy przekraczających zakres zwykłego zarządu dotyczących określania zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez wójta. Na mocy tego przepisu gmina jest uprawniona do określenia zasad, a więc ogólnych reguł postępowania przy wnoszeniu, cofaniu i zbywaniu udziałów. Rada może określić zasady wnoszenia, cofania i zbywania udziałów, jakimi winien kierować się organ wykonawczy i to również w stosunku do konkretnego podmiotu, nie może natomiast nakładać jakichkolwiek obowiązków, w tym związanych z obciążeniem finansowym nie mając do tego wyraźnej podstawy prawnej. Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 679), do wnoszenia wkładów oraz obejmowania udziałów stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych, ale również przepisy Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem przepisów ustaw: o samorządzie gminnym, o samorządzie powiatowym, o samorządzie województwa oraz o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowniczych. Aktywa w postaci udziałów w spółce kapitałowej są składnikami majątkowymi gminy, wchodzącymi w skład mienia gminnego w rozumieniu art. 43 u.s.g., a zatem uregulowania zaskarżonej uchwały dotyczą sfery gospodarowania mieniem komunalnym. Rada gminy jest uprawniona wyłącznie do ustalania ogólnych reguł gospodarowania mieniem, w zakresie wnoszenia, cofania lub zbywania udziałów i akcji, natomiast samo gospodarowanie tym mieniem - w tym również objęcie udziałów - należy do kompetencji organu wykonawczego gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Organ stanowiący nie może podejmować rozstrzygnięć, które ustawowo zastrzeżone są do sfery wykonawczej, gdyż byłoby to naruszeniem konstytucyjnej zasady podziału organów gminy na stanowiące i wykonawcze (art. 169 Konstytucji RP).
W ocenie Wojewody zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g i art. 30 ust. 2 pkt 3 u.s.g.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy i Miasta [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej i zasądzenie kosztów postępowania. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślił w określeniu zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez burmistrz o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. mieści się także określenie zasad wnoszenia udziałów do spółek komunalnych w taki sposób, że zgody rady gminy wymaga każdorazowe objęcie przez gminę udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym spółki komunalnej i pokrycie tych kapitałów wkładem pieniężnym - to jest "zwiększenie udziałów następujące formie wkładu pieniężnego". Taka sytuacja zaistniała w stanie faktycznym sprawy. Udzielenie takiej zgody nie ingeruje w uprawnienia Burmistrza, który w dalszym ciągu zachowuje kompetencje do podjęcia wszystkich czynności wymaganych w ramach gospodarowania mieniem komunalnym na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 3 u.s.g. Zdaniem organu stanowisko zaprezentowane przez skarżącego ma charakter niszowy i nie jest utrwalone w praktyce sądowniczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej
Sądy administracyjne są właściwe w sprawach kontroli zgodności z prawem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego oraz aktów organów administracji rządowej stanowiących przepisy prawa miejscowego (art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a.). Istotą sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest zaś ocena legalności zaskarżonych aktów i czynności według stanu prawnego i faktycznego z daty ich podjęcia. Zmiana lub uchylenie zaskarżonej do sądu uchwały nie czyni zbędnym wydania przez sąd wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być zastosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego jej podjęcie. Kontrola sądowa, w przypadku ustalenia sprzeczności aktu prawa miejscowego z obowiązującym prawem, prowadzi do stwierdzenia nieważności takiego aktu.
Uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a., sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 P.p.s.a.). Unormowanie to nie określa, jakiego rodzaju naruszenia prawa są podstawą do stwierdzenia przez sąd nieważności uchwały. Doprecyzowanie przesłanek określających kompetencje sądu administracyjnego w tym względzie następuje w ustawach samorządowych. Z tych względów przepis art. 147 § 1 P.p.s.a. należy stosować wraz z art. 91 u.s.g., zgodnie z którym uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważne (ust. 1); w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa (ust. 4). Oznacza to, że stwierdzenie nieważności (w całości bądź w części) zaskarżonej uchwały, w tym stanowiącej akt prawa miejscowego, następuje w wyniku stwierdzenia istotnego naruszenia prawa przy jej podejmowaniu.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że do istotnych wad uchwały, których wystąpienie skutkuje stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów jednostek samorządu terytorialnego do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por.: wyrok o sygn. akt II SA/Wr 1459/97). Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały w oparciu o wyżej wskazane kryteria sąd stwierdził, że jest ona dotknięta istotnym naruszeniem prawa w zakwestionowanym w skardze zakresie.
Skarga organu nadzoru tj. Wojewody została złożona w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g. Wojewoda jako organ nadzoru, w przeciwieństwie do osób o których mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, nie jest obowiązany wykazywać swojej legitymacji skargowej poprzez wskazanie interesu prawnego i jego naruszenia.
Przedmiotem kontroli Sądu jest legalność uchwały Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia 18 października 2023 r., w której wyraziła zgodę na podwyższenie kapitału zakładowego Miejskiego Zakładu Komunalnego [...] sp. z o.o., dla której Gmina [...] jako jedyny wspólnik, wniesie wkład pieniężny o wartości 200 000 zł obejmując w zamian udziały o wartości nominalnej 200 000 zł w ilości 400 nowo utworzonych udziałów o wartości 500 każdy. Kwestionowana uchwała wpłynęła do organu nadzoru dnia 27 października 2023 r.
Jako podstawę prawną przedmiotowej uchwały wskazano art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. oraz art.. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej.
Zakres działania i zadania należące do właściwości organów gminy, wyznaczają co do zasady przepisy ustawy o samorządzie gminnym. Wprawdzie szczegółowe uregulowania dotyczące kompetencji organów jednostek samorządu terytorialnego mogą wynikać również z przepisów innych ustaw, jednakże regulacje wskazanej ustawy, z uwagi na to, że zawierają przepisy ustrojowe, stanowią podstawę prawną określenia granic aktywności tych organów.
Zadania należące do wyłącznej właściwości rady gminy określone zostały w art. 18 ust. 2 u.s.g. W odniesieniu do tej regulacji dostrzec należy, że wyłączna właściwość rady gminy oznacza zastrzeżenie dla niej kompetencji do podejmowania określonych działań z zakazem przekazania przyznanych w tym zakresie uprawnień innym organom, czy też wchodzenia w kompetencje innego organu. Jeśli określone działania nie mieszczą się w ramach kompetencji rady, nie jest ona uprawniona do podejmowania w tym zakresie jakichkolwiek rozstrzygnięć, zwłaszcza takich, które ograniczają bądź wyłączają kompetencje innych organów, przyznanych im w drodze ustawy.
Zgodnie z art. 18 ust. 1 u.s.g. do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej.
Art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f) u.s.g mówi, że do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących tworzenia i przystępowania do spółek i spółdzielni oraz rozwiązywania i występowania z nich. Z kolei w świetle art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g) u.s.g. do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących określania zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez wójta. Do zadań organu wykonawczego należy natomiast gospodarowanie mieniem komunalnym (art. 30 ust. 2 pkt 3 u.s.g.).
Z porównania przywołanych przepisów wynika, że w omawianej materii rada gminy jest uprawniona wyłącznie do podejmowania uchwał w sprawach tworzenia i przystępowania do spółek i spółdzielni oraz rozwiązywania i występowania z nich, a także ustalania ogólnych zasad gospodarowania mieniem, w zakresie wnoszenia, cofania bądź zbywania udziałów i akcji. Samo gospodarowanie tym mieniem należy do kompetencji organu wykonawczego gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta).
Art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f) u.s.g. ani też art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g) u.s.g. nie zawierają upoważnienia dla rady do uregulowania tych kwestii w sposób odmienny, niż w ustawie, co do podziału kompetencji pomiędzy radę i wójta (burmistrza, prezydenta).
Badana uchwała stanowi indywidualną zgodę na podwyższenie kapitału zakładowego spółki poprzez objęcie udziałów, a co za tym idzie nie wypełnia dyspozycji art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g) u.s.g. Jedynym udziałowcem istniejącej już Spółki jw. jest Gmina [...], a w takiej sytuacji art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f) u.s.g. również nie znajduje zastosowania. Nie można zatem tu mówić o "przystępowaniu" do Spółki już w 100% należącej do Gminy i tym bardziej o "tworzeniu" takiej istniejącej Spółki.
Przepisy ustawowe nie zawierają upoważnienia do uregulowania w sposób odmienny kwestii zakresu podziału kompetencji pomiędzy radę i wójta (burmistrza, prezydenta). Oznacza to, że rada nie ma prawa przyznać sobie innego rodzaju uprawnienia, jeżeli przepis rangi ustawowej tego nie przewiduje. W badanej uchwale doszło więc do naruszenia przez Radę Miasta kompetencji organu wykonawczego gminy, przewidzianych w art. 30 ust. 2 pkt 3 u.s.g.
Sąd w całości podziela stanowisko skarżącego, że na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a u.s.g. gmina jest uprawniona do określenia zasad, a więc ogólnych reguł postępowania przy wnoszeniu, cofaniu i zbywaniu udziałów. Przy czym przez pojęcie "zasady" należy rozumieć zbiór podstawowych reguł postępowania organu dla organu wykonawczego z pominięciem szczegółowych postanowień przewidzianych do konkretyzacji w umowie zawieranej przez gminę reprezentowaną przez jej organ wykonawczy. Nie ulega przy tym wątpliwości, że rada może określić zasady wnoszenia, cofania i zbywania udziałów, jakimi winien kierować się organ wykonawczy i to również w stosunku do konkretnego podmiotu, nie może natomiast nakładać jakichkolwiek obowiązków, w tym związanych z obciążeniem finansowym nie mając do tego wyraźnej podstawy prawnej. Zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej do wnoszenia wkładów oraz obejmowania udziałów stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych, ale również przepisy Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem przepisów ustaw: o samorządzie gminnym, o samorządzie powiatowym, o samorządzie województwa oraz o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowniczych. Aktywa w postaci udziałów w spółce kapitałowej są składnikami majątkowymi gminy, wchodzącymi w skład mienia gminnego w rozumieniu art. 43 u.s.g., a zatem uregulowania zaskarżonej uchwały dotyczą sfery gospodarowania mieniem komunalnym. Z porównania przywołanych wyżej przepisów wynika, że w omawianej materii rada gminy jest uprawniona wyłącznie do ustalania ogólnych reguł gospodarowania mieniem, w zakresie wnoszenia, cofania lub zbywania udziałów i akcji, natomiast samo gospodarowanie tym mieniem - w tym również objęcie udziałów - należy do kompetencji organu wykonawczego gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Przepis art. 18 ust. pkt 9 lit. g u.s.g. nie zawiera upoważnienia dla rady gminy do wyrażania zgody na objęcie udziałów przez organ wykonawczy w drodze indywidualnych uchwał (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 2716/00 (w:) OSS 2002/4/101). Skoro przepis art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. dokonują podziału kompetencji stanowiących dotyczących określania przez wójta zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji to jakiekolwiek od nich materialne odstępstwa muszą być traktowane, jako sprzeczne z zasadą podziału władz organów administracji publicznej na stanowiące i wykonawcze. Niedopuszczalne jest bowiem aby inny organ podejmował działania, do których nie został uprawniony. Organ stanowiący niee może podejmować rozstrzygnięć, które ustawowo zastrzeżone są do sfery wykonawczej, gdyż byłoby to naruszeniem konstytucyjnej zasady podziału organów gminy na stanowiące i wykonawcze (art. 169 Konstytucji RP). Zważywszy na to wskazać trzeba, że art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. f u.s.g. ani też art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. nie zawierają upoważnienia dla rady do uregulowania tych kwestii w sposób odmienny, niż w ustawie, co do podziału kompetencji pomiędzy radę i wójta (burmistrza, prezydenta). Kwestionowana uchwała stanowi indywidualną zgodę na podwyższenie kapitału zakładowego spółki poprzez objęcie udziałów, w zamian za wniesienie wkładów pieniężnych i w konsekwencji tego nie wypełnia dyspozycji wynikającej z art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. Podkreślenia wymaga, że organ wykonujący kompetencję prawodawcy zawartą w upoważnieniu ustawowym, jest obowiązany działać ściśle w granicach tego upoważnienia. W państwie prawa organy władzy publicznej działają w granicach i na podstawie prawa. Z konstytucyjnej zasady praworządności (art. 7 Konstytucji RP) wynika, że zadania i kompetencje, sposób ich wykonania oraz więzi między podmiotami administracji publicznej są uregulowane prawnie. Realizując kompetencję organ musi uwzględniać treść normy ustawowej. Odstąpienie od tej zasady z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Zwrócić należy uwagę, że Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie wskazywał w swoim orzecznictwie, że każdy wypadek niewłaściwej realizacji upoważnienia ustawowego stanowi jednocześnie naruszenie zawartych w Konstytucji przepisów, które określają tryb i warunki wydawania aktów podustawowych (zob. m.in. wyroki TK: z dnia 5 listopada 2001 r., U 1/OI, OTK 2001, Nr 8, poz. 247; z dnia 30 stycznia 2006 r., SK 39/04, OTK-A 2006, Nr 1, poz. 7; z dnia 22 lipca 2008 r., K 24/07, OTK-A 2008, Nr 6, poz. 110). W zaskarżonej uchwale doszło do naruszenia przez Radę Miasta kompetencji organu wykonawczego gminy, przewidzianych w art. 30 ust. 2 pkt 3 u.s.g.
Stanowisko takie utrwalone jest zarówno w piśmiennictwie jak i orzecznictwie (por. Bitner Michał, Rozgraniczenie kompetencji organów jednostki samorządu terytorialnego dotyczących tworzenia spółek oraz wyposażania ich w majątek, LEX (w szczególności pkt 5 artykułu) czy wyrok NSA z dnia 29 listopada 2016 r., II OSK 1160/16 czy wyrok NSA z dnia 8 marca 2022 r., I OSK 1088/21).
Powołanym przez organ wyrokiem NSA z dnia 25 stycznia 2011 r., I OSK 1917/10, został uchylony wskazywany także w odpowiedzi na skargę wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 lipca 2010 r., III SA.Kr 193/10).
W wyroku z dnia 25 stycznia 2011 r., I OSK 1917/10 NSA potwierdził ww stanowisko tut. Sądu, iż "art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. stanowi podstawę do podejmowania uchwał o charakterze generalnym. Powyższy przepis przewiduje wyłączną dla rady gminy kompetencję do podejmowania uchwał w sprawach majątkowych gminy przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących określania zasad wnoszenia, cofania i zbywania udziałów i akcji przez wójta. Użycie przez ustawodawcę zwrotu "dotyczących określania zasad" wskazuje na konieczność ustalenia przez radę gminy ogólnych norm postępowania, którymi winien kierować się organ wykonawczy gminy przy wnoszeniu, cofaniu i zbywaniu udziałów i akcji".
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.