II SA/Rz 517/25

II SA/Rz 517/25 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-09-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jolanta Kłoda-Szeliga
Maria Mikolik /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Śliwa
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1251
art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maria Mikolik /spr./ Sędziowie NSA Stanisław Śliwa AWSA Jolanta Kłoda-Szeliga Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2025 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 10 lutego 2025 r. nr SKO.4120.158.1995.2024 w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty – skargę oddala –
Uzasadnienie
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie (dalej: "Kolegium", "Organ odwoławczy" lub "Organ II instancji") z 10 lutego 2025 r. nr SKO.4120.158.1995.2024, wydana w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty.
Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu:
Decyzją z [...] listopada 2024 r. nr [...], Starosta [...] (dalej: "Starosta" lub "Organ I instancji") cofnął SK (dalej: "Skarżący") uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów.
Organ I instancji podał, że w piśmie z 30 stycznia 2023 r. Transportowy Dozór Techniczny (dalej: "TDT") Oddział Terenowy z siedzibą w Poznaniu poinformował o podejrzeniu nieprawidłowości podczas wykonywania badań okresowych naczepy ciężarowej [...]. Z pisma oraz dołączonych do niego dokumentów wynikało, że Skarżący 10 grudnia 2020 r. i 1 grudnia 2021 r. przeprowadził okresowe badania techniczne ww. naczepy ciężarowej z zamontowanym urządzeniem technicznym, podlegającym dozorowi technicznemu, tj. cysterną - zbiornikiem ciśnieniowym do przewozu materiałów niezaliczonych jako niebezpieczne produkcji [...], nr fabryczny [...]. Badanie przeprowadzono bez dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego zamontowanego w pojeździe i zostało zakończone wynikiem pozytywnym. Starosta wskazał, że obowiązek uprzedniego uzyskania dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego zamontowanego w pojeździe wynika zaś z art. 81 ust. 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 z późn. zm.) – dalej: "p.r.d.".
W oparciu o pisemne oświadczenie właściciela naczepy ciężarowej ustalono, że cysterna do przewozu materiałów niezaliczonych jako niebezpieczne posiada oryginalną (fabryczną) tabliczkę znamionową zawierającą parametry techniczne tego urządzenia, według których wartość najwyższego ciśnienia dopuszczalnego zbiornika jest równa 2,0 bara, a pojemność całkowita zbiornika jest równa 32.000 litrów. Ustalono również, że zamontowana na pojeździe cysterna ciśnieniowa w dacie przeprowadzonych przez Skarżącego badań nie była objęta dozorem technicznym sprawowanym przez TDT, jak również nie została dopuszczona do eksploatacji na podstawie decyzji wydanej z wynikiem pozytywnym przez Dyrektora TDT. Urządzenie zostało zarejestrowane w ewidencji urządzeń technicznych prowadzonej przez TDT [...] lipca 2009 r., a następnie na wniosek eksploatującego zostało wyrejestrowane [...] grudnia 2013 r. Decyzja nr [...] z [...] lipca 2009 r. zezwalająca na eksploatacje urządzenia była ważna do 31 lipca 2011 r. W dniu [...] grudnia 2022 r. inspektor TDT przeprowadził badanie cysterny z wynikiem pozytywnym i wystawił decyzję zezwalającą na eksploatację urządzenia technicznego nr [...] 2, ważną do grudnia 2024. Zdaniem Organu I instancji, w okresie od 1 sierpnia 2011 r. do 7 grudnia 2022 r. cysterna ciśnieniowa produkcji [...] nie była dopuszczona do eksploatacji przez Dyrektora TDT. Zatem przedmiotem badania technicznego przeprowadzonego przez Skarżącego 10 grudnia 2020 r. i 1 grudnia 2021 r. była naczepa ciężarowa marki [...] wraz z zamontowanym na niej urządzeniem technicznym w postaci cysterny ciśnieniowej produkcji [...]. Wskazują na to w szczególności zeznania KS, a także stanowisko TDT wyrażone w piśmie z 20 maja 2023 r.
Starosta podniósł, że czynności wykonane przez Skarżącego wskazują, iż badanie techniczne zostało przeprowadzone niezgodnie z zakresem i sposobem jego wykonania, a wydanie przez diagnostę zaświadczenia i dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu nastąpiło niezgodnie ze stanem faktycznym oraz wskazanymi przepisami prawa. Powyższe okoliczności wyczerpują przesłanki określone w art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 p.r.d. do cofnięcia uprawnienia diagnosty. W ocenie Organu I instancji powyższe nieprawidłowości stanowią poważne uchybienia zasadom prawidłowego wykonania badań technicznych pojazdów, które mogą powodować zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, a przez to godzić w życie i zdrowie osób korzystających z pojazdu, jak i innych uczestników ruchu drogowego.
Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, decyzją z 10 lutego 2025 r. nr SKO.4120.158.1995.2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję Starosty.
Podzielając w całości stanowisko Organu I instancji Kolegium podało, że stosownie do § 6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 141 z późn. zm.), w przypadku badania technicznego pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, o którym mowa w art. 81 ust. 12 p.r.d., uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Dla zbiorników gazu LPG, dla których nie określono numeru protokołu lub numeru decyzji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego, zamieszcza się numer zbiornika oraz datę ważności decyzji wydanej przez ten organ. Zgodnie natomiast z § 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. z 2012 r., poz. 1468), dozorowi technicznemu podlegają zbiorniki, w tym cysterny, przeznaczone do przewozu materiałów niezaliczonych jako niebezpieczne, które są pod ciśnieniem napełniane, opróżniane lub przewożone, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów x dm3, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bara.
Organ odwoławczy zauważył, że cysterny do przewozu materiałów, niezaliczonych jako niebezpieczne uznać należy za podlegające dozorowi technicznemu nie tylko gdy faktycznie przewożone nim są ciecze lub gazy pod ciśnieniem atmosferycznym. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1194) – dalej: "u.t.d.", dozorowi technicznemu podlegają urządzenia techniczne w toku ich projektowania, wytwarzania, w tym wytwarzania materiałów i elementów, naprawy i modernizacji, obrotu oraz eksploatacji. W art. 5 ust. 2 ustawodawca upoważnił zaś Radę Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, z wyłączeniem urządzeń technicznych w elektrowniach jądrowych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania tych urządzeń. Logiczne jest więc, że w przepisach wydanego rozporządzenia chodzi o to, aby wymienione w nim urządzenia - obiektywnie-konstrukcyjnie przeznaczone do przewozy cieczy lub gazów – mogły być m.in. opróżniane nadciśnieniowo.
Zdaniem Kolegium, Organ administracyjny I instancji prawidłowo ocenił dowody, w oparciu o które dokonał właściwych ustaleń faktycznych pozwalających na ich subsumpcję pod normę prawną z art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 w zw. z art. 81 ust. 12 p.r.d. W ocenie Organu odwoławczego, uchybienie, którego dopuścił się Skarżący, miało charakter istotny. Brak ważnego w dniu badania technicznego dokumentu stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, zgodnie z pkt 6.6 Działu I załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, ma charakter istotny. Po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2022 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów orz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. z 2022 r., poz. 2066), od 1 listopada 2022 r. jest to usterka poważna. Zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie badań technicznych, w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzenia przez diagnostę badań, w przypadku gdy w pojeździe stwierdzono usterki istotne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny. Mając powyższe na uwadze, decyzję Organu I instancji uznać należało za odpowiadającą prawu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, SK wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Organu i instancji, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.
Skarżący wniósł również o zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w sprawie o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. (sygn. SK 17/23).
Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:
1. art. 75, art. 77 w zw. z art. 80 w zw. z art. 81a w zw. z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 z późn zm.) – dalej: "k.p.a.", poprzez dowolną ocenę dowodów, w tym sprzeczną z zasadami wnioskowań logicznych (wyprowadzenie wniosku co do istnienia faktów na podstawie oświadczeń o braku wiedzy), a w szczególności dowodu z przesłuchania osób powiązanych z firmą [...] oraz diagnosty, z których to dowodów wynika, że brak jest po stronie świadków wiedzy co do rzekomo zamontowanej na naczepie [...] cysterny [...] podlegającej dozorowi technicznemu w chwili badania technicznego - świadkowie zeznają, że nie wiedzą czy w chwili badania cysterna pozostawała zamontowana, nie posiadają w tym zakresie dokumentacji, nie byli obecni podczas badania, nie mają wiedzy jakie urządzenie i czy pozostawało zamontowane. Tym samym okoliczności tej nie udało się ustalić, a wątpliwości ta powinna zostać powzięta przez organ i doprowadzić do zastosowania art. 81a k.p.a., organ nie jest uprawniony do samodzielnego uzupełniania treści zeznań świadków ani dowolnej ich interpretacji - jeśli świadek nie wie lub nie pamięta danej okoliczności, to faktów na podstawie jego zeznań ustalić nie można. Brak ewentualnych urzędowych zgłoszeń co do montażu czy demontażu cysterny pozostaje w tym zakresie bez znaczenia, ponownie raport właściwych organów dozoru w tym zakresie nie prowadzi żadną miarą do ustalenia faktu, że cysterna w chwili badania znajdowała się na pojeździe, a tym bardziej, że była to cysterna opisana w decyzji; wobec niemożności przesłuchania bezpośrednich świadków, w tym kierowców pojazdu oraz pozostałych członków organów właściciela można wyłącznie uznać, że faktu zamontowania cysterny w chwili badania nie da się ustalić;
2. art. 84 ust. 3 w zw. z art. 81 ust. 12 p.r.d. w zw. z art. 14 w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 2 u.d.t. w związku z § 1 ust. 1 lit. g) rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2012 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu w zw. z § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu z 20 października 2006 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie projektowania, wytwarzania, eksploatacji, naprawy i modernizacji specjalistycznych urządzeń ciśnieniowych oraz § 6 ust. 2 i 7 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów poprzez błędne zastosowanie tychże przepisów przy mylnym przyjęciu, że rzeczona naczepa ciężarowa wyposażona była w dniach badań technicznych w urządzenie techniczne (cysternę) objęte dozorem technicznym oraz mylnym przyjęciu że przepisy te nakładały na diagnostę obowiązek dodatkowej, ponadnormatywnej identyfikacji urządzeń i obowiązek zakończenia badania wynikiem negatywnym;
3. art. 75 w zw. z 77 w zw. z art. 80 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i dowolną ocenę dowodów, w szczególności zaniechanie ustalenia sposobu oznakowania naczepy ciężarowej oraz cysterny i ustalenia zakresu oznakowania podlegającego weryfikacji w toku badania technicznego przez diagnostę oraz zaniechania ustalenia czy w chwili badania technicznego naczepa ciężarowa stanowiła urządzenie podlegające dozorowi technicznemu; w toku postępowania pominięto dane dotyczące wyrejestrowania urządzenia z dozoru technicznego w 2013 r. w zestawieniu z danymi systemu CEP obejmującymi historię badań pojazdu (znanymi organom z urzędu) wskazującymi na kolejne pozytywne wyniki badań technicznych w latach 2013 – 2019;
4. art. 75 w zw. z art. 84 i art. 85 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z oględzin urządzenia (cysterny) i zasięgnięcia opinii biegłego co to tego, czy w chwili wykonywania badań przez diagnostę urządzenie podlegało dozorowi technicznemu, a zastąpienie tych dowodów zwróceniem się do Transportowego Dozoru Technicznego Oddział Terenowy w Krakowie (który nie działał jako powołany biegły lub instytut) o wskazanie czy cysterna jest urządzeniem podlegających dozorowi technicznemu oraz czy sposób eksploatacji takiego urządzenia ma jakiekolwiek znaczenie w kwestii podlegania dozorowi technicznemu i oparcie ustaleń faktycznych wymagających wiedzy specjalnej i oględzin niemającym podstawy prawnej (brak podstaw do działania w trybie art. 106 k.p.a., względnie niezachowanie tegoż trybu) wystąpieniem czy też innym pismem TDT w Krakowie, a nadto zaniechanie dokonania oględzin;
5. art. 2 Konstytucji oraz art. 65 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zw. z art. 8 Konstytucji RP w zw. z art. 6 oraz. art. 8 k.p.a., poprzez zastosowanie przepisu nakładającego sankcję naruszającą zasadę sprawiedliwości społecznej oraz stanowiącego nieproporcjonalną ingerencję w podmiotowe prawo do wykonywania zawodu, poprzez cofnięcie uprawnień do wykonywania zawodu i uniemożliwienie wykonywania pracy zarobkowej i własnego utrzymania bez uwzględnienia okoliczności podmiotowych i przedmiotowych, co stanowi reakcję rażąco niewspółmierną do zarzucanych i rzekomych błędów diagnosty.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.
Na rozprawie w dniu 3 września 2025 r. oddalono wniosek Skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Po rozpoznaniu sprawy w wyżej wskazanych granicach Sąd stwierdził, że skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
W ocenie Sądu Organy zgromadziły w sposób wyczerpujący materiał dowodowy, który mógł stanowić podstawę ustaleń zmierzających do wykazania, że zaistniały podstawy do cofnięcia Skarżącemu uprawnień diagnosty.
Zgodnie z art. 84 ust. 3 p.r.d. Starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2 pkt 1, stwierdzono:
1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania;
2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami.
W ocenie Organów naruszenie sposobu wykonania badania technicznego oraz dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnie z przepisami miało polegać na wykonaniu badania technicznego z wynikiem pozytywnym wobec pojazdu - naczepy z zamontowanym urządzeniem technicznym (cysterną), podlegającym dozorowi technicznemu bez dokumentu stwierdzającego sprawność tego urządzenia i dopuszczającego go do eksploatacji.
Powyższe działanie doprowadziło do naruszenia art. 81 ust. 12 p.r.d., zgodnie z którym, badanie techniczne pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym podlegającym dozorowi technicznemu może być przeprowadzone po przedstawieniu dokumentu wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego, stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego.
W sprawie nie było kwestionowane, że znajdująca się na naczepie cysterna była urządzeniem podlegającym pod dozór techniczny z uwagi na parametry pracy określone w § 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia z 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu.
Nie budzi również wątpliwości, że w okresie gdy skarżący przeprowadzał badania techniczne wobec tej cysterny nie była wydana decyzja zezwalająca na jej eksploatację. Urządzenie zostało zarejestrowane w ewidencji urządzeń technicznych prowadzonej przez TDT jednak na wniosek eksploatującego zostało wyrejestrowane [...] grudnia 2013 r. Decyzja [...] z [...] lipca 2009 r. zezwalająca na eksploatacje urządzenia była ważna do 31 lipca 2011 r. a dopiero w dniu [...] grudnia 2022 r. inspektor TDT przeprowadził badanie cysterny z wynikiem pozytywnym i wystawił decyzję zezwalającą na eksploatację urządzenia technicznego nr [...], ważną do grudnia 2024. Zatem w okresie gdy Skarżący wykonał badania techniczne pojazdu (tj. w roku 2020 i 2021) cysterna ciśnieniowa produkcji [...], nr fabryczny [...] nie była dopuszczona do eksploatacji przez Dyrektora TDT.
Sposób wykonania badania technicznego urządzenia podlegającego pod dozór techniczny został ściśle określony i wynika nie tylko z przytoczonego wyżej art. 81 ust. 12 p.r.d. ale również z przepisów wykonawczych.
Zgodnie z pkt 6.5 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 776 z późn. zm.) - w przypadku badania urządzenia technicznego podlegającego organom dozoru technicznego stanowiącego wyposażenie pojazdu - metodą oceny stanu technicznego jest sprawdzenie dokumentów przed przystąpieniem do badania technicznego pojazdu. Usterką skutkującą uznaniem stanu technicznego za niezadowalający jest brak ważnego w dniu badania technicznego dokumentu stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego, wydanego przez właściwy organ dozoru technicznego. W latach, kiedy Skarżący przeprowadzał badania okresowe powyższa usterka była kwalifikowana jako istotna (obecnie jest oceniana jako poważna).
Zgodnie z § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy w pojeździe stwierdzono usterki istotne, uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o nich w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu i określa wynik badania technicznego jako negatywny. Uprawniony diagnosta informuje posiadacza pojazdu o konieczności przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, o którym mowa w ust. 6.
Jak stanowi § 6 ust. 7 ww. rozporządzenia, w przypadku badania technicznego pojazdu z zamontowanym urządzeniem technicznym, o którym mowa w art. 81 ust. 12 ustawy, uprawniony diagnosta w rejestrze zamieszcza informacje o dopuszczeniu urządzenia technicznego do eksploatacji, podając numer i datę wystawienia protokołu oraz decyzji dopuszczającej urządzenie do eksploatacji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego. Dla zbiorników gazu LPG, dla których nie określono numeru protokołu lub numeru decyzji wydanej przez właściwy organ dozoru technicznego, zamieszcza się numer zbiornika oraz datę ważności decyzji wydanej przez ten organ.
Wprowadzenie wymogu sprawdzenia przez diagnostę, czy odnośnie do urządzenia technicznego podlegającego dozorowi technicznemu istnieje dokument stwierdzający sprawność urządzenia, służy dodatkowej kontroli (poza kontrolą sprawowaną przez organy dozoru technicznego), czy sprawność tego urządzenia jest badana przez właściwy organ dozoru i czy urządzenie nie zagraża bezpieczeństwu. Obowiązek nałożony na diagnostów z art. 81 ust. 12 p.r.d. służy eliminowaniu możliwości eksploatacji tych urządzeń bez stosownych zezwoleń właśnie m.in. przez odmowę badania i wydania zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu z umieszczonym na nim urządzeniem podlegającym dozorowi technicznemu (tak wyrok NSA z 8 listopada 2017 r. II GSK 1575/17, LEX nr 2414466).
Nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, że Skarżący nie wywiązał się z obowiązków, wynikających z § 6 ust. 2 i ust. 7 ww. rozporządzenia, gdyż mimo braku ważnej decyzji zezwalającej na eksploatację cysterny zakończył badanie okresowe z wynikiem pozytywnym.
Powyższe prowadzi do wniosku, że zaistniała podstawa do cofnięcia uprawnień diagnosty wymieniona w art. 84 ust. 3 pkt 1 p.r.d., gdyż badanie techniczne zostało przeprowadzone niezgodnie ze sposobem wykonania określonym w art. 81 ust. 12 p.r.d. oraz w pkt 6.5. załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach. Zaistniała również podstawa do cofnięcia uprawnień, określona w art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d., gdyż diagnosta dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnie z przepisami – tj. § 6 ust. 2 i ust. 7 ww. rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2012 r.
W ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania a w konsekwencji mylnego zastosowania przepisów stanowiących podstawę do cofnięcia uprawnień diagnosty. Skarżący w szczególności kwestionował, że naczepa ciężarowa wyposażona była w dniach badań technicznych w urządzenie techniczne (cysternę) objęte dozorem technicznym. Jednak tezy stawiane przez Skarżącego nie zostały potwierdzone w toku postępowania dowodowego.
W wyniku kontroli dokonanej przez TDT w dniu 29 września 2022r. doszło do ujawnienia, że naczepa objęta badaniami okresowymi, wykonanymi przez Skarżącego wyposażona jest w urządzenie techniczne podlegające pod dozór techniczny. W okresie gdy Skarżący wykonywał badania techniczne urządzenie techniczne nie posiadało ważnej decyzji o dopuszczeniu do eksploatacji.
Skarżący w toku postępowania wskazywał, że w dniu kiedy wykonywał badania naczepa nie była wyposażona w urządzenie techniczne podlegające pod dozór techniczny. Ta teza była weryfikowana w toku postępowania wyjaśniającego. Organ w tym zakresie przesłuchiwał świadków, tj. wspólnika spółki będącej właścicielem przedmiotowego pojazdu ([...]), jak również prezesa zarządu spółki ([...]) w związku z przekształceniem sp. j. w sp. z o.o. Osoby te zeznały, że nic im nie wiadomo/nie mają wiedzy na temat tego, aby urządzenie techniczne w postaci cysterny było kiedykolwiek demontowane z naczepy. Prezes zarządu zeznał, że nie znalazł w firmie dokumentów świadczących o demontażu naczepy.
W ocenie Sądu zeznania te nie potwierdziły w żaden sposób, aby doszło do demontażu naczepy. Istotna jest tutaj w szczególności informacja o braku dokumentów, potwierdzających demontaż naczepy. W świetle obowiązujących przepisów prawa, urządzenie podlegające pod dozór techniczny nie może być we własnym zakresie demontowane. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019r. dokonanie naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego, z wyjątkiem urządzeń, o których mowa w art. 15 ust. 1, wymaga uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego.
Modernizacja urządzenia technicznego odbywa się na podstawie dokumentacji technicznej uzgodnionej z organem właściwej jednostki dozoru technicznego w zakresie zgodności tej dokumentacji z warunkami technicznymi dozoru technicznego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej (art. 17 ust. 1a ww. ustawy).
Zatem zeznania o braku odnalezienia dokumentów potwierdzających demontaż cysterny pozostają spójne z treścią przepisów prawa, które regulują zasady modernizacji urządzeń. Zeznania te nie potwierdziły więc, by doszło do demontażu cysterny z urządzenia. Trafnie w tym kontekście SKO w Krośnie zwraca uwagę na treść oświadczenia Skarżącego z 28 maja 2023r. kiedy to wyjaśniał, że tabliczka znamionowa pojazdu nie posiadała informacji z której wynikałoby, że w naczepie może występować ciśnienie powyżej 0,5 bara. Pojazd tabliczki znamionowej urządzenia również nie posiadał. W oświadczeniu tym Skarżący nie twierdził, że naczepa nie była wyposażona w urządzenie techniczne, lecz że nie była wyposażona w tabliczkę znamionową urządzenia technicznego. Zarzut dotyczący braku ustalenia, czy pojazd był wyposażony w urządzenie techniczne podlegające dozorowi technicznemu pojawił się w pierwszym odwołaniu z 19 października 2023r. Jednak przeprowadzone dowody nie potwierdziły, by podczas eksploatacji pojazdu doszło do demontażu cysterny.
Wbrew zarzutom nie zachodziły również podstawy do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Kwalifikacja przedmiotowej cysterny do urządzeń podlegających pod dozór techniczny została wyjaśniona w toku postępowania. Parametry decydujące o podleganiu pod dozór techniczny wynikają z tabliczki znamionowej urządzenia, przy czym w parciu o wyjaśnienia prezesa zarządu spółki, która jest właścicielem przedmiotowego pojazdu ustalono, że pojazd jest wyposażony w oryginalną tabliczkę znamionową urządzenia. Parametry techniczne urządzenia oraz kwestie związane z podleganiem pod dozór techniczny zostały również zweryfikowane w oparciu o wielokrotne wyjaśnienia, udzielane przez Transportowy Dozór Techniczny.
Wobec zgłoszonego w skardze wniosku o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - z uwagi na to, że w TK w sprawie o sygn. SK 17/23 rozpatrywana będzie skarga, przedmiotem której jest zbadanie konstytucyjności art. 84 ust. 3 pkt 2 Prawa ruchu drogowym, który był podstawą materialnoprawną decyzji wydanej w niniejszej sprawie - trzeba wskazać, że z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku, między innymi, postępowania toczącego się przed TK, to sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu. Zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - z uwagi na użyte w nim sformułowanie "może" ma więc charakter fakultatywny i nawet merytoryczne powiązanie spraw - w tym rozstrzyganej w postępowaniu przed TK - nie uzasadnia automatycznie wniosku o zasadności zawieszenie postępowania sądowego. Ocenę celowości zawieszenia postępowania w sytuacjach uregulowanych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ustawodawca pozostawił sądowi orzekającemu (por. wyrok NSA z 17 stycznia 2018 r., II GSK 2792/17),
W powołanej skardze konstytucyjnej wniesiono o stwierdzenie, że art. 84 ust. 3 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym, w zakresie, w jakim nakłada na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych bez uwzględnienia okoliczności podmiotowych i przedmiotowych, jest niezgodny z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji RP. Tymczasem orzecznictwo NSA - właśnie z uwagi na dotkliwość sankcji cofnięcia diagnoście uprawnień - nie tylko dopuszcza ale i nakazuje wnikliwe i staranne badanie każdego tego rodzaju sprawy, ocenę czy z błahych powodów nie dochodzi do pozbawienia uprawnień decydujących o statusie zawodowym diagnosty a także materialnym całej jego rodziny (por. np. wyrok NSA z 31 sierpnia 2006 r. I OSK 1151/05). Zagadnienie zgodności z Konstytucją przepisu art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 Prawa o ruchu drogowym było wielokrotnie przedmiotem oceny sądów administracyjnych. W orzecznictwie sądowym nie uznano tego przepisu za naruszający zasady konstytucyjne, w tym zasadę wolności i praw, zasadę proporcjonalności, jak i zasadę państwa prawnego. W wyroku NSA z 30.03.2023 r., II GSK 51/20 (LEX nr 3582292) wskazano, że przy ocenie czy może budzić wątpliwość zgodność z Konstytucją wskazanych regulacji, istnieje konieczność uwzględnienia celu regulacji zawartej w art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 Prawa o ruchu drogowym i wprowadzenia obowiązku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, z uwagi na konstytucyjnie chronione wartości - życie i zdrowie uczestników ruchu drogowego, które są narażane na skutek dopuszczenia do tego ruchu pojazdów stwarzających zagrożenie z uwagi na ich nieodpowiedni stan techniczny. Przepisy te nie tylko korzystają więc z domniemania zgodności z Konstytucją, ale i zasadnie przyjmuje się, że są one wyrazem konieczności ochrony podstawowych wartości konstytucyjnych (zob. wyrok NSA z 8 lipca 2021 r., II GSK 1213/18 i powołane tam liczne orzeczenia).
Z przyczyn powyżej wskazanych, mając na uwadze, że przedmiotowa sprawa dotyczy uchybienia kwalifikowanego uprzednio jako usterka istotna a obecnie poważna Sąd nie stwierdził konieczności zawieszenia postępowania sądowego w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym orzeczono na rozprawie w dniu 3 września 2025 roku.
Podsumowując Sąd nie stwierdził, by w toku postępowania doszło do takich naruszeń przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Organy I oraz II instancji dokonały w sprawie prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o wyczerpujący materiał dowody, które mogły w konsekwencji stanowić podstawę do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień diagnosty.
Z tych powodów orzeczono o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.