II SA/Rz 1545/24

II SA/Rz 1545/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-09-02
Data wpływu
2024-12-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Paweł Zaborniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 47, art. 176 § 2, art. 178, art. 220 § 3, art. 230 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2025 r. sygn. II SA/Rz 1545/24 wydanego w sprawie ze skargi M.C. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 30 września 2024 r. nr OA.7723.17.1.2024 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia - p o s t a n a w i a – I. odrzucić skargę kasacyjną; II. zwrócić M.C. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 1545/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M.C. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 30 września 2024 r. nr OA.7723.17.1.2024 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Od powyższego wyroku Skarżąca, zastępowana przez zawodowego pełnomocnika – adwokata, wniosła skargę kasacyjną.
W wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2025 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz złożenia dwóch odpisów skargi kasacyjnej wraz z ww. wnioskiem o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lipca 2025 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 286 zł, pouczając, że kwotę tą należy uiścić w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwania przesłano na podany adres pełnomocnika Skarżącej, jednak przesyłka po uprzednim dwukrotnym zawiadomieniu o możliwości odebrania jej w placówce pocztowej, które miały miejsce w dniu 16 lipca 2025 r. oraz w dniu 24 lipca 2025 r., powróciła do sądu z adnotacją o niepodjęciu jej w terminie (k. 50 akt sądowych). Zgodnie z przewidzianą w art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: "P.p.s.a.") fikcją doręczenia pisma, skutek doręczenia ww. korespondencji nastąpił w dniu 30 lipca 2025 r., tj. po upływie 14 dni od daty dokonania pierwszego zawiadomienia o możliwości odbioru korespondencji w placówce pocztowej.
W dniu 4 sierpnia 2025 r. pełnomocnik Skarżącej uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł. Natomiast pozostała do zapłaty kwota wpisu sądowego, jak też ww. braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje;
Zgodnie z art. 176 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: (1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; (2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; (3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2). Z kolei wymogi jakim powinno odpowiadać pismo wnoszone przez stronę do sądu regulują odpowiednio art. 46 i art. 47. Stosownie do art. 47 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Zgodnie z art. 177a P.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie zaś do z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Ponadto stosownie do art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga kasacyjna. W przypadku gdy skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego skargę kasacyjną, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi kasacyjnej, wobec niepodjęcia korespondencji w terminie, uznano za skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej z dniem 30 lipca 2025 r. W związku z powyższym ostatnim dniem terminu wyznaczonego na uzupełnienie powyższych braków był dzień 6 sierpnia 2025 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił powyższych braków skargi kasacyjnej, co w konsekwencji musiało skutkować jej odrzuceniem.
Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.