II SA/Rz 1485/22

II SA/Rz 1485/22 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2023-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Elżbieta Mazur-Selwa /przewodniczący sprawozdawca/
Karina Gniewek-Berezowska
Magdalena Józefczyk
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Ochrona przyrody
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 156 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2018 poz 1614
art. 83, art. 83b, art. 83f ust. 12, ust. 15 pkt 1
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk AWSA Karina Gniewek - Berezowska Protokolant starszy specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2023 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 20 września 2022 r. nr SKO.4170/22/2022 w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru usunięcia drzew I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia 28 lutego 2022 r. nr OŚO.6131.20.2022; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie na rzecz skarżącej G. K. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi G.K. (dalej: "skarżąca") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: "SKO"; "Kolegium") z dnia 20 września 2022 r. nr SKO.4170/22/2022 wydana w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru usunięcia drzew.
W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U.
z 2022 r., poz. 2000 ze zm. – dalej: "k.p.a.").
Jak wynika z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wnioskiem z 2 lutego 2022 r. G.K. zwróciła się do Burmistrza Miasta [...] o wydanie zezwolenia na wycinkę ok. 130 drzew gatunek świerk na działkach nr [...] (stanowiącej jej własność) i nr [...] (będącej w jej samoistnym posiadaniu). Wskazała, że około 50 drzew jest uszkodzonych w sposób zagrażający bezpieczeństwu osób, natomiast pozostałe utrudniają jej racjonale korzystanie z działki.
Burmistrz Miasta [...] dnia 28 lutego 2022 r. wydał zaświadczenie, w którym nie stwierdził podstaw do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru usunięcia 150 sztuk drzew gatunku świerk rosnących na terenie działki nr [...].
Natomiast decyzją z 28 lutego 2022 r. nr OŚO.6131.20.2022 Burmistrz Miasta [...], działając na podstawie art. 83f ust. 8, ust. 15 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r., poz. 1614 ze zm. – dalej: "u.o.p.") oraz art. 104 k.p.a., zgłosił sprzeciw do zgłoszenia zamiaru usunięcia 50 sztuk drzew gatunku świerk rosnących na nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] w L.
Organ wskazał, że działka [...] stanowi drogę we władaniu samoistnym Gminy Miasta [...]. Pismem z 25 stycznia 2022 r. Burmistrz wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew różnego gatunku, rosnących w pasie drogowym ww. drogi, gdyż zagrażają bezpieczeństwu osób i mienia zlokalizowanego w zasięgu ich oddziaływania. Organ wskazał, że w sytuacji gdy zgłoszenie dotyczy usunięcia drzew objętych obowiązkiem uzyskania zezwolenia na usunięcie organ może wnieść sprzeciw w drodze decyzji w terminie 14 dni od daty przeprowadzenia oględzin.
Nie zgadzając się z tą decyzją skarżąca złożyła odwołanie. Zarzuciła dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i prawnych. Wyjaśniła, że tylko część działki nr [...] faktycznie stanowi pas drogi polnej, będącej w posiadaniu Gminy Miasta [...]. Pozostała część działki na której rosną drzewa to skarpa stabilizująca granicę działki nr [...]. Wskazała na naruszenie prawa poprzez brak powiadomienia jej jako strony o toczącym się postępowaniu przed Starostą [...].
Wskazaną na wstępie decyzją z 20 września 2022 r. SKO w Rzeszowie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Kolegium wyjaśniło, że decyzja została wydana na podstawie art. 83 u.o.p. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek 1) posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości. Zgodnie z art. 83a ust. 1 u.o.p. zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a w przypadku gdy zezwolenie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków - wojewódzki konserwator zabytków. Stosownie zaś do art. 90 ust. 1 u.o.p. czynności, o których mowa w art. 83-89, w zakresie, w jakim są wykonywane przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, w odniesieniu do nieruchomości będących własnością gminy - z wyjątkiem nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym innego podmiotu - wykonuje starosta.
SKO wskazało, że w związku z faktem, że w ewidencji gruntów działka nr [...] stanowi drogę we władaniu samoistnym Gminy Miasto [...], Burmistrz nie jest organem właściwym do wydania zezwolenia na usunięcia drzew na przedmiotowej nieruchomości. W tym zakresie organ nie ma możliwości przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w zakresie innym niż wynika z ustawy o ochronie przyrody. Kolegium podało, że ustalenie stanu prawnego nieruchomości nie podlega wyjaśnieniu w tym postępowaniu. Także kwestie toczącego się przed innym organem postępowania administracyjnego nie mogą stanowić skutecznego zarzutu w przedmiotowym postępowaniu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyżej opisaną decyzję złożyła G.K. domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz zasądzenia od organu na jej rzecz kosztów postępowania.
Kwestionowanej decyzji zarzuciła:
1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. - poprzez zaniechanie kompleksowego postępowania dowodowego, w zakresie dokonania analizy czy w sprawie z wniosku skarżącej w zakresie nieruchomości o nr ew. [...], istniał uregulowany stan prawny tej nieruchomości, a tym samym czy wymagana była zgoda właścicieli nieruchomości o nr ew. [...], do wydania zezwolenia na usunięcie drzew zgodnie z wnioskiem skarżącej będącej samoistnym posiadaczem części tej nieruchomości, co do której to części skarżąca złożyła przedmiotowe zgłoszenie o usunięcie drzew,
- art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zawarcie w treści uzasadnienia zbyt ogólnikowych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonania kontroli zaskarżonej decyzji. Zarzuciła brak kompleksowego wyjaśnienia sprawy, w wyniku wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji.
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
- art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p. poprzez błędne zastosowanie, w sytuacji kiedy odnośnie nieruchomości o nr [...], o nieuregulowanym stanie prawnym, nie wymaga się zgody właścicieli nieruchomości dla rozpoznania zgłoszenia o usunięcie drzew, natomiast w sytuacji gdy organ I instancji będący jedynie władającym samoistnie (okoliczność do wyjaśnienia w sprawie), mimo braku podstaw dla żądania od wnioskodawcy przedłożenia zgody właścicieli co do nieruchomości o nr ew. [...], wydał błędnie merytoryczną decyzję w postaci sprzeciwu, a następnie organ II instancji utrzymał w mocy wadliwą decyzję, odmawiając uwzględnienia odwołania i opierając o brak właściwości organu I instancji do rozstrzygnięcia w sprawie, ze względu na rzekomą własność gminy - organu I instancji, co do nieruchomości o nr [...], co niewątpliwie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia;
- art. 83 ust. 32 u.o.p. poprzez zaniechanie jego zastosowania, w sytuacji kiedy odnośnie nieruchomości o nr [...], o nieuregulowanym stanie prawnym, nie wymaga się zgody właścicieli nieruchomości dla rozpoznania zgłoszenia o usunięcie drzew, w sytuacji gdy organ I będąc jedynie władającym samoistnie (okoliczność do wyjaśnienia w sprawie), mimo braku podstaw dla żądania od wnioskodawcy (skarżącej) przedłożenia zgody właścicieli co do nieruchomości o nr ew. [...], wydał wadliwą decyzję utrzymaną następnie w mocy przez organ II instancji.
Skarżąca zarzuciła, że organ odwoławczy w sposób nieuzasadniony przyjął, że stan prawny działki o nr [...] jest uregulowany, podczas gdy jest on nieaktualny. Organ I instancji jedynie w części zawiaduje przestrzeń działki o [...], w przestrzeni graniczącej z działką o nr [...]. Zgłoszenie o zamiarze usunięcia drzew dotyczyło części będącej w posiadaniu samoistnym skarżącej. Postępowanie organu I instancji doprowadziło do ingerencji w drzewostan stanowiący własność skarżącej, usytuowany na przestrzeni jej posiadania. Skarżąca zarzuciła wydanie przez organ II instancji decyzji z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., brak kompleksowego wyjaśnienia sprawy, wadliwie przeprowadzonego postępowania dowodowego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium zawnioskowało o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z powołanych przepisów wynika zatem, że sądy administracyjne badają legalność zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron postępowania oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Dokonując kontroli sądowoadministracyjnej w powyższym zakresie, sąd stwierdził, że w sprawie zaistniały podstawy do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, ze względu na wystąpienie przesłanki stwierdzenia nieważności określonej art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. rażącego naruszenia prawa.
Na wstępie niniejszych rozważań Sąd zauważa, że zgodnie z art. 83 u.o.p.:
1. Usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek:
1) posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości;
2) właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 i 2320 oraz z 2021 r. poz.1509 i 2459), zwanej dalej "Kodeksem cywilnym" - jeżeli drzewo lub krzew zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń.
1a. (uchylony).
2. Zgoda właściciela nieruchomości, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie jest wymagana w przypadku wniosku złożonego przez:
1) spółdzielnię mieszkaniową;
2) wspólnotę mieszkaniową, w której właściciele lokali powierzyli zarząd nieruchomością wspólną zarządowi, zgodnie z ustawą z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048);
3) zarządcę nieruchomości będącej własnością Skarbu Państwa.
3. Zgoda właściciela nieruchomości, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie jest wymagana także w przypadku wniosku złożonego przez użytkownika wieczystego lub posiadacza nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, niebędących podmiotem, o którym mowa w ust. 2.
4. Spółdzielnia mieszkaniowa informuje, w sposób zwyczajowo przyjęty, członków spółdzielni, właścicieli budynków lub lokali niebędących członkami spółdzielni oraz osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, a zarząd wspólnoty mieszkaniowej - członków wspólnoty, o zamiarze złożenia wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu, wyznaczając co najmniej 30-dniowy termin na zgłaszanie uwag. Wniosek może być złożony nie później niż w terminie 12 miesięcy od upływu terminu na zgłaszanie uwag.
Zgodnie z art. 83b u.o.p.
Wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu zawiera:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę posiadacza i właściciela nieruchomości albo właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego;
2) oświadczenie o posiadanym tytule prawnym władania nieruchomością albo oświadczenie o posiadanym prawie własności urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego;
3) zgodę właściciela nieruchomości, jeżeli jest wymagana, lub oświadczenie o udostępnieniu informacji, o której mowa w art. 83 ust. 4;
4) nazwę gatunku drzewa lub krzewu;
5) obwód pnia drzewa mierzony na wysokości 130 cm, a w przypadku gdy na tej wysokości drzewo:
a) posiada kilka pni - obwód każdego z tych pni,
b) nie posiada pnia - obwód pnia bezpośrednio poniżej korony drzewa;
6) wielkość powierzchni, z której zostanie usunięty krzew;
7) miejsce, przyczynę, termin zamierzonego usunięcia drzewa lub krzewu, oraz wskazanie czy usunięcie wynika z celu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej;
8) rysunek, mapę albo wykonany przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane projekt zagospodarowania działki lub terenu w przypadku realizacji inwestycji, dla której jest on wymagany zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - określające usytuowanie drzewa lub krzewu w odniesieniu do granic nieruchomości i obiektów budowlanych istniejących lub projektowanych na tej nieruchomości;
9) projekt planu:
a) nasadzeń zastępczych, rozumianych jako posadzenie drzew lub krzewów, w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub o powierzchni nie mniejszej niż powierzchnia usuwanych krzewów, stanowiących kompensację przyrodniczą za usuwane drzewa i krzewy w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska lub
b) przesadzenia drzewa lub krzewu
- jeżeli są planowane, wykonany w formie rysunku, mapy lub projektu zagospodarowania działki lub terenu, oraz informację o liczbie, gatunku lub odmianie drzew lub krzewów oraz miejscu i planowanym terminie ich wykonania;
10) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach albo postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000, w przypadku realizacji przedsięwzięcia, dla którego wymagane jest ich uzyskanie zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, oraz postanowienie uzgadniające wydawane przez właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska w ramach ponownej oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli jest wymagana lub została przeprowadzona na wniosek realizującego przedsięwzięcie;
11) zezwolenie w stosunku do gatunków chronionych na czynności podlegające zakazom określonym w art. 51 ust. 1 pkt 1-4 i 10 oraz w art. 52 ust. 1 pkt 1, 3, 7, 8, 12, 13 i 15, jeżeli zostało wydane.
2. Oświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
3. Wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu składa się w:
1) postaci papierowej albo
2) formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
4. Formularz wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu w formie dokumentu elektronicznego minister właściwy do spraw środowiska udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu.
Wniosek skarżącej z dnia 2 lutego 2022 r. (data wpływu 17 luty 2022 r.) obejmował niewątpliwie "wydanie zezwolenia na wycięcie drzew".
Dotyczył on dwóch działek: dz. [...], stanowiącej własność skarżącej i dz. [...], o nieuregulowanym stanie prawnym, a wg. oświadczenia skarżącej, będącej w jej posiadaniu.
Organ I instancji przeprowadził w dniu 22 lutego 2022 r. oględziny, w trakcie których opisano i zbadano drzewa na dz. [...], a odstąpiono od badania nasadzeń na dz. [...].
Organ wskazał, że działka [...] stanowi drogę we władaniu samoistnym Gminy Miasta [...]. Pismem z 25 stycznia 2022 r. Burmistrz wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew różnego gatunku, rosnących w pasie drogowym ww. drogi, gdyż zagrażają bezpieczeństwu osób i mienia zlokalizowanego w zasięgu ich oddziaływania.
Postępowanie co do zgody na wycięcie drzew na dz. [...] zakończyło się wydaniem zaświadczenia w dniu 28 lutego 2022 r. przez Burmistrza Miasta [...] na podstawie art. 83f ust. 12 u.o.p., w którym zaświadczył on o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru usunięcia 150 sztuk drzew gatunku świerk zasadzonych na dz. [...] w L.
Taki sposób rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 2 lutego 2022 r. co do działki nr [...] można uznać za dopuszczalny.
Przepis art. 83f ust. 1 – 20 statuuje wyjątki od obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów wynikającego z art. 83 u.o.p. oraz uproszczoną procedurę w tym zakresie.
Burmistrz, stwierdzając w trakcie oględzin dopuszczalność zastosowania art. 83f u.o.p. co do zgody na wycięcie drzew na dz. [...], potraktował prawidłowo wniosek skarżącej w tej części jako zgłoszenie z art. 83f ust. 4 u.o.p., wydając zaświadczenie na podstawie art. 83f ust. 12 u.o.p.
Taka kwalifikacja wyraźnego wniosku strony o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew, jako zgłoszenia, była dopuszczalna gdyż doprowadziła do zadośćuczynienia słusznemu żądaniu strony przy zastosowaniu uproszczonej procedury.
W kontrolowanej sprawie istotne jest jednak to, że taką samą operację Burmistrz przeprowadził co do wniosku skarżącej w części dotyczącej dz. [...]. Takie postępowanie nie leżało w interesie wnioskodawczyni, gdyż decyzją z dnia 28 lutego 2022 r. Burmistrz wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru usunięcia 50 sztuk drzew gatunku świerk na dz. [...] w L. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 83f ust. 15 pkt 1 u.o.p., zgodnie z którym organ, o którym mowa w art. 83a ust. 1, wnosi sprzeciw jeżeli zgłoszenie dotyczy usunięcia drzewa objętego obowiązkiem uzyskania zezwolenia na usuniecie. Rażące naruszenie prawa, jakim dotknięta jest decyzja organu I instancji polega na zastosowaniu art. 83f ust. 15 pkt 1 u.o.p., w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o zezwolenie na usunięcie drzew z dz. [...], a nie dokonała zgłoszenia. Burmistrz wydał decyzję – sprzeciw do zgłoszenia, którego strona skarżąca nie złożyła, zarzucając, że powinna ona złożyć wniosek o zezwolenie na usunięcie drzew z tej działki, który to złożyła.
Wadliwe zmodyfikowanie czy też odczytanie wniosku strony co do działki nr [...] przez Burmistrza skutkowało wydaniem decyzji na podstawie art. 18f ust. 15 pkt 1 u.o.p.
Obowiązkiem Burmistrza było rozpoznanie wniosku skarżącej o zezwolenie na wycięcie drzew na dz. [...] stosownie do przepisów ustawy o ochronie przyrody i przepisów k.p.a., mając także na względzie postępowanie przed Starostą [...] z wniosku Burmistrza [...] z dnia 25 stycznia 2022 r.
SKO utrzymując w mocy opisaną wyżej decyzję Burmistrza z dnia 28 lutego 2022 r. powołało w jej podstawie prawnej oprócz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i przepisy ustawy o ochronie przyrody.
Otóż stwierdziło w uzasadnieniu swojej decyzji, że zaskarżona doń decyzja została wydana na podstawie art. 83 u.o.p. Art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p. stanowi, że usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek 1) posiadacza nieruchomości – za zgodą właściciela tej nieruchomości.
Zgodnie z art. 83a ust. 1 ustawy o ochronie przyrody zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a w przypadku gdy zezwolenie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków – wojewódzki konserwator zabytków. Stosownie zaś do art. 90 ust. 1 ustawy czynności, o których mowa w art. 83 – 89, w zakresie, w jakim są one wykonywane przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, w odniesieniu do nieruchomości będących własnością gminy – z wyjątkiem nieruchomości będących w użytkowaniu wieczystym innego podmiotu – wykonuje starosta.
W związku z widnieniem w ewidencji gruntów danych wskazujących, że działka nr [...] stanowi drogę we władaniu samoistnym gminy miasta [....] organ nie jest organem właściwym do wydania zezwolenia na usunięcie drzew na przedmiotowej nieruchomości. Zdaniem SKO, nie ma możliwości przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w zakresie innym niż wynika z ustawy o ochronie przyrody – ustalenie stanu prawnego nieruchomości nie podlega wyjaśnieniu w tym postępowaniu.
SKO, tak jak Burmistrz w swojej decyzji z dnia 28 lutego 2022 r., przyjęło za dopuszczalne wydanie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, mimo braku zgłoszenia zamiaru usunięcia drzew. Uwagi dotyczące rażącego naruszenia prawa w decyzji organu I instancji są aktualne także co do utrzymującej ją w mocy decyzji SKO. SKO zaaprobowało tryb postępowania, dla którego zastosowania warunkiem koniecznym jest dokonanie zgłoszenia, którego zabrakło. Rażące naruszenie art. 83f ust. 15 pkt 1 u.o.p. także przez SKO jest oczywiste. Kwestia zasadności wniosku skarżącej o wycięcie drzew na dz. [...] będzie przedmiotem oceny organów w dalszym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w zw. z art. 135 P.p.s.a. i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.