II SA/Po 819/26

II SA/Po 819/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-10-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Paweł Daniel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 7 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na decyzję Wojewody z dnia 23 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. odmówić G. D. przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
G. D. (dalej jako: "Skarżący") wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia 23 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy. W skardze Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy.
Wraz ze skargą nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda (dalej jako: "Organ") wniósł o jej odrzucenie, a ewentualnie oddalenie, wyjaśniając, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jak wynika z analizy akt administracyjnych sprawy zaskarżoną decyzję z 23 grudnia 2025 r. doręczono Skarżącemu w trybie art. 44 § 1 pkt 1 w zw. z § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej w skrócie: "k.p.a.") w dniu 13 stycznia 2026 r. (k. 44 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przewidziany w art. 53 § 1 P.p.s.a. upłynął zatem w dniu 12 lutego 2026 r. (czwartek).
Skarga na przedmiotową decyzję została wniesiona pismem nadanym w zagranicznej placówce pocztowej w dniu 19 sierpnia 2026 r. (data stempla pocztowego na kopercie - k. 5 akt sądowych), a więc z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
Stosownie zaś do art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy jest niewątpliwe, że skarga nie może zostać uwzględniona. Prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych. W orzecznictwie do przypadków spełniających to kryterium zaliczono zarówno dość oczywistą sytuację, w której "bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości", że skarga nie może zostać uwzględniona, w szczególności gdy podlega ona odrzuceniu (zob. postanowienie NSA z 17.07.2014 r., II OZ 700/14, LEX nr 1495334, zob. też M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, R. Stankiewicz, Warszawa 2025, s. 1273).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. zobowiązany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono w punkcie 1. sentencji postanowienia.
Powyższe stanowiło o oczywistej bezzasadności skargi, co z kolei obligowało Sąd do odmowy przyznania prawa pomocy stosownie do art. 247 P.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 2. sentencji postanowienia.