II SA/Po 800/26

II SA/Po 800/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-09-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-09-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Tomasz Świstak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu 25 września 2026 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. B. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lipca 2026 r., nr [...], w przedmiocie kary za zniszczenie drzew, postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. B. kwotę 192 zł (słownie: sto dziewięćdziesiąt dwa złote) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "SKO", "Kolegium") decyzją z 15 lipca 2026 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania M. B. i M. B. orzekło o utrzymaniu w mocy w całości decyzji Burmistrza [...] z 7 maja 2026 r. o wymierzeniu im administracyjnej kary pieniężnej za zniszczenie drzew.
Decyzja SKO doręczona została w dniu 20 lipca 2026 r. M. B., zaś w dniu 21 lipca 2026 r. M. B.. Obu doręczeń dokonano do rąk dorosłego domownika skarżących - M. K..
Skargę na powyższą decyzję, ujętą w piśmie datowanym na 21 sierpnia 2026 r., wywiedli wspólnie M. B. i M. B..
Skargę powyższą złożono zarówno bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, jak i za pośrednictwem organu. Zarówno skarga skierowana bezpośrednio do tut. Sądu, jak i skarga składana za pośrednictwem organu nadane zostały w dniu 25 sierpnia 2026 r. w Urzędzie Pocztowym [...] 1 (k. 14 i 19 akt sądowych).
Także w dniu 25 sierpnia 2026 r. J. B. bez wezwania uiścił wpis od skargi w kwocie 192 zł wpłacając ta kwotę na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi konieczne jest stwierdzenie spełniania wszystkich wymagań formalnych, w tym ustalenie, czy skarga została wniesiona w przewidzianym na dokonanie tej czynności terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ab initio ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżona decyzja Kolegium z 15 lipca 2026 r., nr [...], zgodnie z przekazanymi aktami administracyjnymi, została doręczona odpowiednio 20 lipca 2026 r. skarżącej i 21 lipca 2026 r. skarżącemu.
Tym samym złożenie skargi 25 sierpnia 2026 r. niewątpliwie nastąpiło z uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu, który dla skarżącej upłynął w dniu 19 sierpnia 2026 r., a dla skarżącego 20 sierpnia 2026 r.
Odnosząc się do okoliczności doręczenia skarżącym odpisu decyzji Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 43 K.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem między innymi dorosłemu domownikowi, co nastąpiło w kontrolowanej sprawie. Jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2026 r. I OSK 1130/24, a który to pogląd sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela określony w art. 43 K.p.a. sposób tzw. zastępczego doręczenia pisma opiera się na domniemaniu, że osoba wskazana na potwierdzeniu odbioru pisma, jako domownik adresata i która pokwitowała odbiór pisma, przyjęła je w celu oddania go adresatowi oraz że pismo to zostało mu doręczone. Przy tym, z przepisu tego nie wynika, że norma prawna w nim zawarta wymaga, aby "podjęcie się oddania pisma adresatowi" miało formułę wyraźnego oświadczenia, z którego treści wynikać miałaby zgoda odbiorcy na przyjęcie pisma i zobowiązanie do osobistego oddania go adresatowi. Doręczenie do rąk dorosłego domownika traktowane powinno być jako równoznaczne z doręczeniem stronie i wywołuje ono takie same skutki, łącznie z rozpoczęciem biegu terminów do wystąpienia ze środkami procesowymi. Niestaranność domownika, który odbierając korespondencję zobowiązał się do przekazania pisma adresatowi, nie powinna w sposób automatyczny zwalniać adresata z odpowiedzialności za skutek doręczenia. Adresat będzie zmuszony ponieść konsekwencje zaniedbań domownika, bowiem niedbalstwo domownika jest traktowane tak samo, jak adresata przesyłki.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2. stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 P.p.s.a.