II SA/Po 608/26

II SA/Po 608/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-08-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-07-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Paweł Daniel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 54 § 3, art. 161 § 1 pkt 3, § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 04 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia 24 kwietnia 2026 r. nr [...] w przedmiocie stypendium postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Odwoławczej Komisji Stypendialnej na rzecz strony skarżącej kwotę 697;- zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
A. K., reprezentowany przez r. K. (dalej jako: "strona skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że decyzją z dnia 14 lipca 2025 r., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną do Sądu decyzję z dnia 24 kwietnia 2025 r. (decyzja w aktach administracyjnych sprawy) oraz przyznał skarżącej wnioskowane stypendium w maksymalnej wysokości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu.
O bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. można mówić, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stanie się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania, albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi powinno skutkować jej odrzuceniem. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. będziemy mieć do czynienia m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie. Z taką sytuacją będziemy mieć do czynienia w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego (uchylony).
W niniejszej sprawie Odwoławcza Komisji Stypendialna we wspomnianym trybie – tzw. autokontroli – uchyliła w całości zaskarżoną decyzję. W takiej sytuacji procesowej, tj. wobec skutecznego wzruszenia rozstrzygnięcia stanowiącego przedmiot skargi w niniejszej sprawie, sama skarga jako środek zaskarżenia utraciła swój byt, co powoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1. sentencji postanowienia.
Stosownie zaś do treści art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (art. 201 § 1 P.p.s.a.).
Mając zatem na uwadze, że skarżącą zastępował w niniejszym postępowaniu pełnomocnik będący radcą prawnym, zastosowanie będzie miał art. 205 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W przedmiotowej sprawie na zasądzone koszty składał się wpis od skargi w wysokości 200;- zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17;- zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego obliczone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.), w wysokości 480;- zł.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2. sentencji postanowienia.