II SA/Po 455/04

Sprawa dotyczyła skargi Spółki "A" z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. o nałożeniu opłaty za usunięcie jednego drzewa (topoli). Prezydent Miasta zezwolił na usunięcie drzewa kolidującego z planowanym poszerzeniem wjazdu i ustalił opłatę, uznając, że teren zakładu, mimo zapisów w planie miejscowym o funkcji przemysłowej, mieszkaniowej i usługowej, nie był przeznaczony na cele nieprzewidujące zadrzewień. Spółka odwołała się, podnosząc naruszenie art. 47g ust. 1 pkt 8 ustawy o ochronie przyrody i argumentując, że teren może być uznany za przeznaczony na cele zadrzewień tylko wtedy, gdy taka funkcja jest jego podstawowym przeznaczeniem w planie miejscowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję organu I instancji, wskazując m.in. na utratę ważności planu zagospodarowania przestrzennego i ogólne cele ochrony przyrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za uzasadnioną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 47g ust. 1 pkt 8 ustawy o ochronie przyrody, opłaty nie pobiera się za usunięcie drzew posadzonych na terenach przeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego na cele nieprzewidujące zadrzewień i zakrzewień. Sąd stwierdził, że zapisy planu miejscowego dla terenu zakładu (funkcja przemysłowa, mieszkaniowa, usługowa z dopuszczeniem innych funkcji nieuciążliwych) wyłączały możliwość przyjęcia, że teren ten był również przeznaczony na cele zadrzewień. Sąd odrzucił argumenty organu odwoławczego odwołujące się do ogólnych przepisów ustawy o ochronie przyrody, wskazując, że art. 47g stanowi wyjątek od zasady pobierania opłat. W konsekwencji, zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały uchylone. Sąd wspomniał również o konieczności ustalenia wieku drzewa przy ponownym rozpoznaniu sprawy, ze względu na zmiany w przepisach.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający