II SA/Po 229/22

II SA/Po 229/22 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2022-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Tomasz Świstak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 54 par. 3, art. 160 par. 1 pkt 3 i par. 2, art. 201 par. 1, art. 239 par. 1 pkt 1 lit. h
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2022 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: umorzyć postępowanie.
Uzasadnienie
B. M. wniosła do tutejszego Sądu w dniu [...] lutego 2022 r. (data nadania pocztowego) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...], którą zostało utrzymana w mocy decyzja Prezydenta Miasta G. z dnia [...] października 2021 r. nr [...] przyznająca skarżącej dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy od [...] października 2021 r. do [...] marca 2022 r. w wysokości [...] zł miesięcznie wraz z ryczałtem w kwocie [...]zł (łącznie [...] zł).
Skarga wpłynęła do organu [...] marca 2022 r. (k. 2 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę Kolegium podniosło, że uwzględniło skargę w całości, zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W aktach administracyjnych znajduje się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2022 r. nr [...], w której na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: P.p.s.a.) organ odwoławczy:
1. uchylił zaskarżoną decyzję własną w całości oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] października 2021 r. nr [...];
2. przyznał B. M. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł [miesięcznie], w tym ryczałt w kwocie [...]zł, na okres 6 miesięcy od [...] października 2021 r. do [...] marca 2022 r.
Odpowiedź na skargę została doręczona skarżącej w dniu [...] kwietnia 2022 r.
W wykonaniu wezwania sądowego, Kolegium w piśmie z dnia [...] maja 2022 r. oświadczyło, że decyzja autokontrolna z dnia [...] marca 2022 r. została doręczona stronie w dniu [...] kwietnia 2022 r. (do pisma dołączono kopię zwrotnego potwierdzania odbioru tejże decyzji) nie została za pośrednictwem tego organu wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga taka do chwili wydawania niniejszego postanowienia nie wpłynęła również bezpośrednio do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu.
Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a. (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, z późn. zm.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.
W niniejszej sprawie Kolegium we wspomnianym trybie – tzw. autokontroli – uchyliło w całości zaskarżoną decyzje własną oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przyznało stronie dodatek mieszkaniowy w wyżej kwocie obejmującej zwiększenie normatywu mieszkaniowego. Rozstrzygnięcie to uwzględnia żądanie strony zawarte w odwołaniu i skardze.
W takich warunkach, wobec skutecznego wzruszenia orzeczenia stanowiącego przedmiot skargi w niniejszej sprawie, również sama skarga jako środek zaskarżenia utraciła swój byt, co powoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Sąd wyjaśnia również, że odstąpiono od rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania (art. 201 § 1 P.p.s.a.), pomimo zawarcia takiego wniosku w skardze. Skarżąca była bowiem ustawowo zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie (art. 239 § 1 pkt 1 lit. h P.p.s.a.), a nie wykazała poniesienia innych kosztów postępowania.
Tomasz Świstak