II SA/Po 191/06

Sprawa dotyczyła skargi J. i T.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy nakaz rozbiórki garażu drewnianego, który został wzniesiony w 1995 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę, wskazując, że garaż został posadowiony bezpośrednio przy granicy działki, co narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z 1998 r., który przewiduje linie zabudowy w odległości 4 m od granicy. Skarżący odwołali się, podnosząc, że nie działali samowolnie, posiadali zgodę zarządcy nieruchomości i że plan obowiązujący w chwili budowy nie zakazywał takiej lokalizacji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy, podkreślając, że rozpoczęcie robót budowlanych wymaga pozwolenia na budowę, a naruszenie aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego uniemożliwia legalizację. Skarżący wnieśli skargę do WSA, powtarzając argumenty o braku winy i woli legalizacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, stwierdzając, że budowa bez pozwolenia na budowę jest samowolą budowlaną. Sąd uznał, że garaż jest sprzeczny z aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego, co wyklucza możliwość legalizacji. Podkreślono, że zgoda zarządcy nieruchomości nie zastępuje pozwolenia na budowę, a pismo zarządcy wskazujące na tymczasowość obiektu powinno uświadomić inwestorom brak legalności budowy. W związku z tym, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający