Orzeczenie · 2023-11-21

II SA/Ol 782/23

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Miejsce
Olsztyn
Data
2023-11-21
NSAAdministracyjneŚredniawsa
policjakara dyscyplinarnapomówieniedobra osobistepostępowanie dyscyplinarneodpowiedzialność funkcjonariuszasąd administracyjny

Sprawa dotyczyła skargi funkcjonariusza Policji, W. H., na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji utrzymujące w mocy karę dyscyplinarną upomnienia. Funkcjonariusz został uznany winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego polegającego na umyślnym naruszeniu dóbr osobistych przełożonego poprzez pomówienie go o przywłaszczenie 300 zł znalezionych na drodze kilkanaście lat wcześniej. Skarżący argumentował, że działał w reakcji obronnej na atak słowny przełożonego i że przełożony wyraził zgodę na wypowiedzenie niekorzystnych dla siebie słów. Podnosił również, że zeznania świadka nie potwierdziły utraty zaufania do przełożonego, a on sam dysponuje dowodami na zaistnienie zdarzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę, uznając, że funkcjonariusz umyślnie naruszył dobra osobiste przełożonego. Sąd podkreślił, że postępowanie dyscyplinarne jest niezależne od postępowania karnego i że brak dowodów na prawdziwość zarzutu przywłaszczenia świadczy o pomówieniu. Sąd odrzucił również zarzuty proceduralne dotyczące naruszenia prawa do obrony, wskazując, że przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące zadawania pytań przez obrońcę nie mają zastosowania w postępowaniu dyscyplinarnym. Sąd uznał, że kara upomnienia była współmierna do popełnionego przewinienia.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Policji za naruszenie dóbr osobistych przełożonych, a także zakres stosowania przepisów k.p.k. w postępowaniu dyscyplinarnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i jego relacji z przełożonym. Interpretacja przepisów k.p.k. ma charakter utrwalony w orzecznictwie NSA.

Zagadnienia prawne (2)

Czy funkcjonariusz Policji, który publicznie zarzuca przełożonemu popełnienie przestępstwa przywłaszczenia, narusza dobra osobiste przełożonego, nawet jeśli działał w reakcji na wcześniejszy atak słowny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, funkcjonariusz umyślnie naruszył dobra osobiste przełożonego poprzez pomówienie go o przywłaszczenie pieniędzy, co stanowi przewinienie dyscyplinarne.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak dowodów na prawdziwość zarzutu przywłaszczenia, w połączeniu z faktem, że zarzut ten podważa honor i dobre imię przełożonego, świadczy o umyślnym naruszeniu dóbr osobistych. Reakcja obronna lub zgoda przełożonego na niekorzystne słowa nie wyłącza odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariusza.

Czy w postępowaniu dyscyplinarnym funkcjonariuszy Policji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące prawa obrońcy do zadawania pytań świadkom?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 171 § 2 k.p.k. nie ma zastosowania w postępowaniu dyscyplinarnym funkcjonariuszy Policji.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na ugruntowane stanowisko orzecznictwa sądów administracyjnych, zgodnie z którym art. 135p ust. 1 ustawy o Policji odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów k.p.k. tylko w zakresie wskazanym w tym przepisie, a nie rozszerzająco. Prawo do zadawania pytań świadkom nie jest objęte tym odesłaniem.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę funkcjonariusza Policji na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie utrzymujące w mocy karę dyscyplinarną upomnienia za umyślne naruszenie dóbr osobistych przełożonego poprzez pomówienie.

Przepisy (14)

Główne

u. Policji art. 132 § ust. 3 pkt 11

Ustawa o Policji

Umyślne naruszenie dóbr osobistych innego policjanta stanowi naruszenie dyscypliny służbowej.

Pomocnicze

u. Policji art. 132 § ust. 1

Ustawa o Policji

Policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej.

u. Policji art. 132a

Ustawa o Policji

Definicja winy umyślnej w kontekście przewinienia dyscyplinarnego.

u. Policji art. 135p § ust. 1

Ustawa o Policji

Odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów k.p.k. w postępowaniu dyscyplinarnym.

k.p.k. art. 284 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący przestępstwa przywłaszczenia.

k.p.k. art. 212 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący przestępstwa zniesławienia.

k.c. art. 23

Kodeks cywilny

Ochrona dóbr osobistych, w tym czci.

Konstytucja RP art. 30

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Ochrona godności człowieka.

Konstytucja RP art. 47

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Ochrona czci i dobrego imienia.

Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i § 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zasada legalności w kontroli działalności administracji publicznej.

p.p.s.a. art. 3 § § 1 w zw. z art. 145 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kontroli sądu administracyjnego.

p.p.s.a. art. 133 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Obowiązek sądu do kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa oddalenia skargi.

zarządzenie nr 805 art. 21 § w zw. z § 1 ust. 2 załącznika

Zarządzenie Komendanta Głównego Policji

Zasady etyki zawodowej policjanta - obowiązek okazywania szacunku przełożonemu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Funkcjonariusz umyślnie naruszył dobra osobiste przełożonego poprzez pomówienie go o przywłaszczenie pieniędzy bez dowodów. • Postępowanie dyscyplinarne jest niezależne od postępowania karnego. • Przepisy k.p.k. dotyczące prawa obrońcy do zadawania pytań świadkom nie mają zastosowania w postępowaniu dyscyplinarnym. • Kara upomnienia była współmierna do popełnionego przewinienia.

Odrzucone argumenty

Przełożony pierwszy zaatakował słownie skarżącego, a skarżący działał w obronie własnej. • Przełożony wyraził zgodę na wypowiedzenie niekorzystnych dla niego słów. • Zeznania świadka nie potwierdziły utraty zaufania do przełożonego. • Skarżący dysponuje dowodami na zaistnienie zdarzenia (jego zeznania). • Naruszenie prawa do obrony poprzez niezawiadamianie o czynnościach procesowych.

Godne uwagi sformułowania

umyślnie naruszył dobro osobiste przełożonego, pomawiając go o to, że w bliżej nieokreślonym czasie, około 16-20 lat temu, podczas pełnionej wspólnie służby, przywłaszczył on znalezioną na drodze kopertę z zawartością pieniędzy w kwocie 300 złotych • nie mając żadnych dowodów potwierdzających przedmiotowy fakt • przełożony w prowadzonej rozmowie jako pierwszy zaczął atakować słownie skarżącego • skarżący jedynie w reakcji obronnej uprzedził go, żeby przestał, bo zostaną przytoczone słowa dla niego niekorzystne, na co sam pokrzywdzony wyraził zgodę, co w konsekwencji wyłącza bezprawność działania naruszającego dobro osobiste • ani przez chwilę nie miał wątpliwości, że przedstawiona przez niego sytuacja nie miała miejsca, a w jego oczach przełożony nie stracił niczego • przestępstwo przywłaszczenia z art. 284 k.k. jest czynem ściganym z oskarżenia publicznego i zostało ujawnione w obecności naczelnika • nie sposób podzielić poglądów obrońcy skarżącego, że skoro pokrzywdzony wyraził na to zgodę (...), to miał prawo wypowiedzieć każde słowo, nie ponosząc przy tym odpowiedzialności • nie budzi wątpliwości Sądu, że publiczne zarzucenie przełożonemu popełnienia czynu zabronionego podważyło jego honor i dobre imię, a także uprawnienie do bycia Policjantem.

Skład orzekający

Katarzyna Matczak

przewodniczący

Marzenna Glabas

sprawozdawca

Tadeusz Lipiński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Policji za naruszenie dóbr osobistych przełożonych, a także zakres stosowania przepisów k.p.k. w postępowaniu dyscyplinarnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i jego relacji z przełożonym. Interpretacja przepisów k.p.k. ma charakter utrwalony w orzecznictwie NSA.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje konflikt między funkcjonariuszem a przełożonym oraz konsekwencje dyscyplinarne pomówienia. Jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem pracy i dyscyplinarnym.

Policjant ukarany za pomówienie przełożonego o kradzież sprzed lat. Czy reakcja obronna usprawiedliwia zarzuty?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst