II SA/Ol 736/26

II SA/Ol 736/26 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-09-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Beata Jezielska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art.53 par.1 i par.4, art.54 par.1, art.58 par.1 pkt 2 i par.3, art.83 par.2, art.232 par.1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 1691
art.44 par.1-4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia 2 czerwca 2026 r. nr (...) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej W. J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z 2 czerwca 2026 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta O. z 31 marca 2026 r. w sprawie zatrzymania skarżącej prawa jazdy kategorii B. Decyzja ta została doręczona skarżącej na podany przez nią adres w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 26 czerwca 2026 r.
W dniu 16 sierpnia 2026 r. (data nadania pocztowego) W. J. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę do tut. Sądu na powyższą decyzję. Przy czym w treści skargi podała, że zaskarżoną decyzję doręczono jej w dniu 15 lipca 2026 r., a w związku z tym, w jej ocenie, skarga została wniesiona w terminie.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wraz z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Wskazać należy, że stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Przy czym termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako: k.p.a.). Zgodnie z art. art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Stosownie do art. 44 § 2 k.p.a. zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.).
Ze znajdującego się w aktach niniejszej sprawy elektronicznego potwierdzenia odbioru (karta EPO) wynika, że zaskarżona decyzja Kolegium została wysłana na adres wskazywany przez skarżącą zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i obecnie w skardze. Wobec nieobecności adresatki przesyłki, operator pocztowy w dniu 12 czerwca 2026 r. pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej awizo. Przesyłka była awizowana powtórnie 22 czerwca 2026 r., ale nie została podjęta. W związku z tym, stosownie do wskazanych wyżej przepisów k.p.a., przesyłkę należało uznać za doręczoną z dniem 26 czerwca 2026 r. Tym samym, termin do wniesienia skargi od przedmiotowej decyzji, z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a., upłynął 27 lipca 2026 r. Natomiast skarga została wniesiona 16 sierpnia 2026 r. (data nadania pocztowego), a zatem z uchybieniem terminu.
W tej sytuacji skarżącej należy wyjaśnić, że doręczenie jej decyzji – jak podała w skardze - w dniu 15 lipca 2026 r., a w rzeczywistości – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – w dniu 17 lipca 2026 r. nie może być uznane za datę, od której liczony jest termin do wniesienia skargi. Doręczenie to nastąpiło bowiem na wniosek skarżącej, skierowany do organu w piśmie z 9 lipca 2026 r. Przy czym organ, doręczając skarżącej wnioskowaną decyzję poinformował, od jakiego terminu należy liczyć termin do wniesienia skargi. Tym samym doręczenie to nie wywołuje skutków prawnych doręczenia wynikających z przepisów k.p.a.
Zauważyć przy tym należy, że w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu (art. 41 § 1 k.p.a.). W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny (art. 41 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie skarżąca nie poinformowała organów o zmianie adresu do korespondencji w związku ze studiami w innymi mieście, a wręcz przeciwnie - jako adres do korespondencji w każdym piśmie podawała swój adres zameldowania w Olsztynie. Zatem doręczenie dokonane pod tym adresem należy uznać za skuteczne. Należy przy tym wyjaśnić, że - jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym - ewentualny brak pouczenia przez organ administracji o obowiązku wynikającym z art. 41 § 1 k.p.a. (a więc obowiązku zawiadomienia organu administracji publicznej o każdej zmianie adresu) nie może powodować, że doręczenie pod dotychczasowym adresem będzie nieskuteczne. Obowiązek powiadomienia organu o zmianie miejsca zamieszkania wynika bowiem z przepisów powszechnie obowiązującego prawa i jako taki powinien być stronom znany, choć oczywiście organ powinien pouczyć o treści art. 41 § 1 i 2 k.p.a. strony postępowania, bowiem zobligowany jest do tego na podstawie art. 9 k.p.a. Ewentualnych negatywnych skutków doręczenia zastępczego dokonanego pod dotychczasowym adresem zamieszkania strona może uniknąć, wnosząc o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej (por. wyrok NSA z 11 marca 2024 r., sygn. akt II OSK 550/14, dostępny w CBOSA).
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.