II SA/Ol 723/24

II SA/Ol 723/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-02-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Klimek
Piotr Chybicki
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 746/24 - Postanowienie NSA z 2024-12-19
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 725
art. 50 i art. 51
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Dnia 11 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Piotr Chybicki asesor WSA Grzegorz Klimek Protokolant st. specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2025 roku sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie doprowadzenia części obiektu do stanu poprzedniego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej K. sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 997 złotych (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Z akt administracyjnych przekazanych wraz ze skargą wynika, że decyzją z 01.03.2018 r. Prezydent [...] udzielił [...] sp. z o.o. pozwolenia na przebudowę lokali usługowych na przedszkole w budynku wielorodzinnym mieszkalno-usługowym w [...] przy ul. [...].
Wojewoda Warmińsko-Mazurski decyzją z 23.04.2019 r. uchylił ww. decyzję o pozwoleniu na budowę i umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę lokali usługowych na przedszkole. Podstawą uchylenia pozwolenia na budowę było wykazanie w toku postępowania wznowieniowego, że w dniu wydania wskazanej decyzji inwestor nie miał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stopniu uprawniającym do otrzymania ww. pozwolenia na budowę. Uchwała Wspólnoty z 27.10.2017 r. uprawniała jedynie do wykonania otworów w ścianach nośnych ww. budynku pomiędzy lokalami nr 4-11. W związku z powyższym inwestor nie posiadał prawa do wykonania wszystkich robót objętych zatwierdzonym projektem budowlanym (m.in. na przejście instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarowa przez strop nad garażem – poziom piwnicy – oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej). Zgoda ta nie obejmowała również pozwolenia na użytkowanie tych lokali z przeznaczeniem na przedszkole.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 22.10.2019 r. sygn. akt II SA/O1 425/19 oddalił skargę na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z 23.04.2019 r.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 21.02.2023r. sygn. akt II OSK 526/20 oddalił skargę kasacyjną od powołanego wyroku WSA w Olsztynie.
Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] (PINB, organ I instancji) pismem z 27.03.2023r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie robót budowlanych wykonanych w celu połączenia lokali usługowych nr od 4 do 11 i przystosowaniem ich na przedszkole: tj. wykonanie otworów w ścianach nośnych ww. budynku pomiędzy lokalami nr 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 oraz na przejście instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem (poziom piwnicy) oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej, w budynku przy ul. [...] w [...].
PINB decyzją z 5 kwietnia 2024 r., działając w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nakazał [...] sp. z o.o. (skarżąca, strona, spółka) doprowadzenie części obiektu – lokali usługowych nr 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 oraz infrastruktury technicznej (instalacji wodno-kanalizacyjnej i przeciwpożarowej) obsługującej ww. lokale, a przeprowadzonej w kondygnacji garażowej budynku przy ul. [...] w [...] do stanu poprzedniego, tj. sprzed rozpoczęcia robót budowlanych objętych decyzją z 01.03.2018 r. (dotyczącą pozwolenia na przebudowę ww. lokali z przeznaczeniem na przedszkole). W uzasadnieniu wskazano, na brak przedłożenia, pomimo wezwań, dokumentów potwierdzających zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej z zakresu przedmiotowych robót budowlanych.
W związku z tym zasadne było nałożenie obowiązku zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, tj. nakaz doprowadzenia obiektu/jego części do stanu poprzedniego.
Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła strona, zarzucając naruszenie art. 7 oraz art. 80 k.p.a. – poprzez brak dokonania przez organ I instancji wyczerpującej analizy treści uchwały współwłaścicieli przy ul. [...] w [...] nr [...] z dnia 27.10.2017r., podczas gdy w ocenie spółki treść tej uchwały wskazuje, że zgoda ww. Wspólnoty obejmowała zarówno zgodę na wykonanie otworów w ścianach nośnych tego budynku pomiędzy lokalami nr 4-11, jak i inne prace niezbędne do zakończenia robót, w tym także do przejścia instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej.
Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB, organ odwoławczy) decyzją z 31 lipca 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że [...] sp. z o.o. jest zarówno następcą prawnym inwestora (zmiana nazwy spółki) jak i właścicielem lokali usługowych nr 4-11 przy ul. [...] w [...] (co potwierdzają wpisy w dziale II ksiąg wieczystych tych lokali). Tym samym powołana Spółka jest adresatem nałożonego obowiązku zobowiązanym do jego wykonania.
WINB wskazał, że skarżąca nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tj. zgody na legalizację wszystkich robót wykonanych na podstawie pozwolenia na budowę (decyzji Prezydenta [...] z 01.03.2018 r.), które w trybie wznowieniowym zostało usunięte z obiegu prawnego (m.in. na przejście instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem – poziom piwnicy – oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej; zgoda ta nie obejmowała również pozwolenia na użytkowanie tych lokali z przeznaczeniem na przedszkole).
Pomimo wezwania przez organ I instancji (pismem z 13.07.2023 r.), wielokrotnych wniosków [...] sp. z o.o. o przedłużenie terminu oraz umożliwieniu stronom skorzystania z uprawnień wynikających z art. 10 k.p.a. (również w trybie odwoławczym), zgoda Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w [...] na legalizację wszystkich wykonanych w ramach przedmiotowej inwestycji robót budowlanych nie została przedłożona.
Tym samym brak możliwości przystąpienia do legalizacji przedmiotowych robót budowlanych (nie ma pełnego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), co jak zasadnie wskazał organ I instancji, skutkuje koniecznością wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nakazującej przywrócenie do stanu poprzedniego. Zaniechanie dalszych robót w tej sprawie jest niemożliwe, albowiem roboty te zostały w całości zakończone, a ponadto tego rodzaju orzeczenie legalizowałoby zakres prac wykonanych bez prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Podobnie nakaz rozbiórki części obiektu nie wchodzi w rachubę, albowiem zakres przedmiotowych prac skutkował przebudową lokali w legalnie istniejącym budynku przy ul. [...] w [...] (nie doszło do powstania nowej części obiektu). W ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo dokonał ustalenia w zakresie braku legitymowania się przez spółkę prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – na cały zakres wykonanych robót w ramach przedmiotowej inwestycji, co skutkowało koniecznością wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, w zakresie przywrócenia do stanu poprzedniego.
Skargę na decyzję WINB z dnia 31 lipca 2024 r. wywiodła strona, zarzucając naruszenie:
- art. 105 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania z powodu podjęcia przez współwłaścicieli nieruchomości WM [...] uchwały nr [...] z dnia 30 kwietnia 2024 r., na podstawie której właścicielowi lokali nr 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 przy ul. [...] w [...], tj. [...] sp. z o. o. w [...], udzielono zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, tj. na przejście instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem (poziom piwnicy) oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej oraz wykonanie otworów w ścianach nośnych pomiędzy ww. lokalami w celu przystosowania tych lokali na przedszkole.
W razie nieuwzględnienia przez organ niniejszej skargi w trybie autokontroli, zaskarżonej decyzji zarzucono również:
- naruszenie art. 7 k.p.a., poprzez niedokonanie przez organ wyczerpującej analizy treści uchwały współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w [...] nr [...] z dnia 27 października 2017 r., podczas gdy treść ww. uchwały wskazuje, że zgoda Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] obejmowała zarówno zgodę na wykonanie otworów w ścianach nośnych ww. budynku pomiędzy lokalami nr 4-11, jak i inne prace niezbędne do zakończenia robót, w tym także do przejścia instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej;
- naruszenie art. 80 k.p.a., poprzez dokonanie przez organ błędnej oceny treści uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] nr [...] z dnia 27 października 2017 r., podczas gdy zebrany materiał dowodowy wskazuje na to, że zgoda współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w [...] – wyrażona w ww. uchwale – obejmowała zarówno zgodę na wykonanie otworów w ścianach nośnych ww. budynku pomiędzy lokalami nr 4 - 11, jak i inne prace niezbędne do zakończenia robót, w tym także do przejścia instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej.
Skarżąca zwróciła się o przeprowadzenie przez organ autokontroli z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania z powodu podjęcia przez współwłaścicieli nieruchomości WM [...] uchwały nr [...] z dnia 30 kwietnia 2024 r. (załączonej do skargi). W konsekwencji wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz umorzenie postępowania przed organem I instancji, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Organ podniósł, że załączona do skargi uchwała nr [...] nie zawiera informacji jakoby była uchwalona w trybie mieszanym czy indywidualnego zbierania głosów (dla ustalenia daty jej podjęcia byłaby to istotna okoliczność, wskazująca na datę zebrania podpisów członków Wspólnoty, reprezentujących większość udziału, a nie datę sporządzenia projektu uchwały). Wskazano, że na liście podpisów brakuje 55 głosów. Natomiast na 72 wpisach jest parafka tej samej osoby (nieczytelny podpis, brak możliwości ustalenia imienia i nazwiska tej osoby), która nie występuje w sprawie jako pełnomocnik 72 członków Wspólnoty.
W odpowiedzi w piśmie z 24 września 2024 r. skarżąca, działając przez pełnomocnika wskazała, że wszelkie dywagacje organu odwoławczego na temat uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej [...] nr [...] są bezzasadne. Uchwała ta byłą jedną z uchwał poddanych pod głosowanie w kwietniu 2024 r. Uchwała ta uzyskała wymaganą większość głosów. W związku z tym uchwała weszła w życie. Co istotne zaś, uchwała ta nie została zaskarżona a prawo do jej zaskarżenia przysługuje tylko właścicielowi lokalu wchodzącego w skład tej wspólnoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności
z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1267).
Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia
z prawem, nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach,
a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa uchyla go lub stwierdza jego nieważność.
Nadto wskazania wymaga, że sąd orzeka na podstawie akt sprawy
co wynika z treści art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.). Sąd rozstrzygając sprawę nie jest też związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja WINB z 31 lipca 2024 r., którym to rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 5 kwietnia 2024 r. – podjętą w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy Prawo budowlane – o nakazaniu skarżącej doprowadzenia części obiektu – lokali usługowych nr 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 oraz infrastruktury technicznej (instalacji wodno-kanalizacyjnej i przeciwpożarowej) obsługującej ww. lokale, a przeprowadzonej w kondygnacji garażowej budynku przy ul. [...] w [...], do stanu poprzedniego, tj. sprzed rozpoczęcia robót budowlanych objętych uchyloną w trybie wznowieniowym (z powodu braku zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane – brak zgody WM ul. [...]) decyzją o pozwoleniu na budowę z 1 marca 2018 r.
Zakwestionowanie rozstrzygnięcie podjęte zostało w trybie naprawczym przewidzianym art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), dalej Prawo budowlane. Wyjaśnić należy, że na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego organ administracji publicznej w drodze decyzji:
1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo
2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.
W przedmiotowej sprawie organy stwierdziły, że skarżąca nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tj. zgody na legalizację wszystkich robót wykonanych na podstawie pozwolenia na budowę (decyzji Prezydenta [...] z 1 marca 2018 r.), które w trybie wznowieniowym zostało usunięte z obiegu prawnego. Brak było bowiem zgody m.in. na przejście instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem – poziom piwnicy – oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej. Zgoda ta nie obejmowała również pozwolenia na użytkowanie rzeczonych lokali z przeznaczeniem na przedszkole.
Organy nadzoru budowlanego wskazały, że w postępowaniu naprawczym nadal nie została przedstawiona zgoda Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w [...] na legalizację wszystkich wykonanych w ramach przedmiotowej inwestycji robót budowlanych. Dlatego też nałożono na stronę obowiązek doprowadzenia części obiektu – określonych lokali usługowych do stanu poprzedniego, a więc stanu sprzed rozpoczęcia robót budowlanych objętych decyzją z 1 marca 2018 r.
Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lutego 2023 r. sygn.. akt II OSK 526/20 przyjął, że "Niesporne jest, iż złożone oświadczenie przez skarżącą Spółkę o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane w budynku przy ul. [...] w [...] oparte zostało na zgodzie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na wykonywanie robót budowlanych w ww. budynku. Niemniej jednak w uchwale Wspólnoty Mieszkaniowej z 27 października 2017 r. nr [...] członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej postanowili wyrazić zgodę spółce [...] - w sposób nieodwołalny i bezterminowy - na ingerencję w elementy konstrukcyjne budynku przy ul. [...] w [...] poprzez realizację robót budowlanych polegających na wykonaniu otworów w ścianach nośnych budynku pomiędzy lokalami nr 4, 5, 6, 7, 8, 9,10 i 11". Zaznaczono, że zgoda ta obejmuje także zgodę na podjęcie wszystkich czynności o charakterze fakultatywnym lub prawnym - w tym wystąpienie z wnioskiem o wydanie stosownych decyzji administracyjnych - które zgodnie z obowiązującym prawem są niezbędne do rozpoczęcia, prowadzenia lub zakończenia wspomnianych robót budowlanych". Taki zakres udzielonej zgody, jak słusznie uznał to organ odwoławczy a co właściwe zaakceptował Sąd I instancji, powoduje że obejmuje ona wyłącznie zgodę na wykonanie otworów okiennych w ścianach nośnych. Natomiast, co jest niesporne w realiach tej sprawy, projekt budowlany obejmujący przebudowę istniejącego lokalu usługowego na przedszkole określał znacznie szerszy zakres prac, polegający m.in. na przejściu instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem (poziom piwnicy) oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej. Słusznie więc w zaskarżonym wyroku wskazano, iż skarżąca nie miała zgody na tego rodzaju prace budowlane, które w znaczny sposób ingerują we wspólne części budynku i z całą pewnością wychodzą poza lokale należące do skarżącej. Natomiast kluczowe jest to, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji, że skarżąca spółka nie posiadała zgody na montaż instalacji wraz z wykonaniem przejść przez strop. (...)".
Spółka w skardze niezasadnie zarzuca więc, że już w 2017 r. dysponowała nieruchomością na cele budowlane w pełnym zakresie robót o których mowa w decyzji Prezydenta [...] z 1 marca 2018 r. Zgoda udzielona przez Wspólnotę Mieszkaniową obejmowała bowiem jedynie wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu otworów w ścianach nośnych budynku pomiędzy lokalami nr 4, 5, 6, 7, 8, 9,10 i 11.
Niemniej jednak organy błędnie przyjęły w niniejszym postępowaniu, że spółka w momencie wykonania otworów w ścianach nośnych pomiędzy lokalami numer 4-11 nie dysponowała nieruchomością na cele budowlane, w odniesieniu do tychże konkretnych robót budowlanych. Spółka bowiem w tym zakresie posiadała zgodę Wspólnoty Mieszkaniowej, w związku z powyższym brak było podstaw do żądania pismem z 13 lipca 2023 r. ponownej zgody obejmującej również te roboty budowlane (obejmujące wykonanie otworów w ścianach nośnych). W konsekwencji organ I instancji tej okoliczności nie uwzględnił w wydanej decyzji nakazując doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, tj. sprzed rozpoczęcia robót budowlanych objętych decyzją z 1 marca 2018 r., pomimo tego, że spółka posiadała już wówczas zgodę na wykonanie otworów w ścianach nośnych budynku. Brak było więc podstaw do nakazywania doprowadzenia części budynku – lokali usługowych nr 4-11 – do stanu poprzedniego w zakresie otworów w ścianach nośnych budynku. Już tylko z tej przyczyny zaskarżona decyzja winna zostać uchylona.
Należy ponadto zwrócić uwagę na to, że do skargi strona załączyła uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] nr [...] z dnia 30 kwietnia 2024 r. (akta sądowe, k. - 4) o wyrażeniu zgody właścicielowi lokali nr 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 11 przy ulicy [...] w [...], tj. [...] sp. z o.o. w [...], na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, tj. na przejście instalacją kanalizacyjną i przeciwpożarową przez strop nad garażem (poziom piwnicy) oraz rozprowadzenie tej instalacji w kondygnacji garażowej oraz wykonanie otworów w ścianach nośnych pomiędzy ww. lokalami w celu przystosowania tych lokali na przedszkole, które to prace zostały już wykonane w 2018 r. na podstawie uchwały współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w [...] nr [...] z dnia 27 października 2017 r. Uchwała jest podejmowana na potrzeby Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Należy zauważyć, że wskazana uchwała została podjęta przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Uchwała zatem istniała w momencie podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niewątpliwie stanowi ona istotny nowy dowód, który istniał
(i nie był znany organowi odwoławczemu) w momencie podjęcia decyzji przez WINB, co już stanowi co najmniej podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.). Wskazana uchwała ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, dlatego też organ w toku ponownego rozpoznania sprawy musi uwzględnić tą uchwałę. Innymi słowy organ ponownie rozpoznając sprawę zobligowany jest wziąć pod uwagę treść tej uchwały.
Dodać trzeba, że sąd w niniejszym postępowaniu nie jest władny rozstrzygnąć tego, czy rzeczona uchwała została wydana prawidłowo czy też obarczona jest wadą prawną. Pozostaje to poza kompetencją sądu rozpoznającego kwestię legalności decyzji wydanej w postępowaniu naprawczym. Potencjalna wadliwość uchwały może być podnoszona przez uprawnione do tego osoby w procedurze przed sądem powszechnym.
Natomiast wniosek o umorzenie postępowania administracyjnego w I instancji jest na obecnym etapie przedwczesny. Organy winny bowiem ocenić wykonane roboty budowlane mając na uwadze przedmiotową uchwałę z 30 kwietnia 2024 r., jak i stan zgodności z prawem wykonanych robót budowlanych, tj. czy ewentualnie występuje konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia ich do i stanu zgodności z prawem.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę zaprezentowane wskazania sądu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i c) p.p.s.a., Sąd w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w pkt II na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone na rzecz strony skarżącej koszty złożyły się: wpis od skargi w kwocie 500 zł, opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł - stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).