Pełny tekst orzeczenia

II SA/OL 616/06

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Ol 616/06 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2006-12-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Marzenna Glabas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 grudnia 2006r. sprawy ze skargi C. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 163 (sto sześćdziesiąt trzy) zł. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
Decyzją nr "[...]" z dnia "[...]" Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr "[...]" z dnia "[...]", odmawiającą przyznania C. P. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005r. z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych.
W dniu 28 lipca 2006r. w ustawowym terminie C. P. wywiódł od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, zarzucając, iż zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów Kpa oraz ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych. Skarżący zażądał uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, a ponadto wniósł
o zwolnienie go z opłat i kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 2 października 2006r. referendarz sądowy w tutejszym Sądzie odmówił przyznania C. P. prawa pomocy, bowiem skarżący nie wykazał w należyty sposób, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Postanowienie to jest prawomocne.
W tej sytuacji na podstawie zarządzenia z dnia 27 października 2006r. C. P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 163 zł w zawitym terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 listopada 2006r.
W dniu 10 listopada 2006r. C. P. uiścił żądany wpis, wpłacając powyższą kwotę na rachunek bankowy Sądu w "[...]" Banku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w dniu 2 listopada 2006r. Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie uiszczenia wpisu, C. P. dokonał wpłaty żądanej kwoty w dniu 10 listopada 2006 r., a więc z uchybieniem 7-dniowego terminu, który w niniejszej sprawie upłynął w dniu 9 listopada 2006 roku.
Zasadnym jest wskazać, iż w myśl art. 85 cytowanej ustawy czynność
w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Bezskuteczność czynności stanowi ogólny skutek uchybienia terminu, powstający automatycznie w wypadku uchybienia terminu procesowego (por. H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, s. 204).
W związku z powyższym, wobec tego, iż skarżący nie uiścił we wskazanym terminie, wymaganego w sprawie wpisu, na mocy art. 220 § 3 powołanej ustawy skargę należało odrzucić.