II SA/Ol 522/25

II SA/Ol 522/25 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-03-30
Data wpływu
2025-08-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk /przewodniczący/
Ewa Osipuk
Tadeusz Lipiński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Wójta Gminy W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 522/25 w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia 26 maja 2025 r., nr Rep. 460/IN/25 w przedmiocie wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z 9 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 522/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 26 maja 2025 r. w przedmiocie wydania zaświadczenia, uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji oraz zasądził od SKO na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
Wnioskiem z 2 marca 2026 r. Wójt Gminy W. zwrócił się o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści ww. wyroku, gdyż w ocenie organu sąd nie zawarł w uzasadnieniu wyroku oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie natomiast z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Ponadto, zgodnie z art. 33 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądem administracyjnym oprócz stron, mogą brać udział uczestnicy na prawach strony, o których mowa w § 1 i § 1a (to jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony; oraz osoba, która brała udział w postępowaniu i nie wniosła skargi, a wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony, jeżeli przed rozpoczęciem rozprawy złoży wniosek o przystąpienie do postępowania, o ile przepis szczególny przewiduje, że strony postępowania przed organem administracji publicznej są zawiadamiane o aktach lub innych czynnościach tego organu przez obwieszczenie lub w inny sposób publicznego ogłaszania) oraz pozostali uczestnicy, których dotyczy § 2 tego artykułu (to jest osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności, jeżeli sąd dopuścił te podmioty do udziału w sprawie). W myśl bowiem art. 12 p.p.s.a. obie kategorie uczestników postępowania traktuje się tak jak strony.
Wójt Gminy W., będący organem pierwszej instancji, nie był stroną lub uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zapadł powyższy wyrok, ani organem, którego działanie było przedmiotem skargi.
W konsekwencji przedmiotowy wniosek o wykładnię wyroku, złożony przez nieuprawniony podmiot, należało odrzucić jako niedopuszczalny.
Z tych względów, działając na podstawie art. 158 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 w zw.
z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.