II SA/OL 450/25

II SA/Ol 450/25 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-10-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk /przewodniczący/
Grzegorz Klimek /sprawozdawca/
Tadeusz Lipiński
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1130
art.4 ust.2 pkt 2, art.6 ust.2 pkt 1, art.53 ust.4 pkt 8, ust. 5 i ust.5c, art.56, art.59 ust.1, art.60 ust.1, art.61 ust.1 pkt 5 i 6, art.64 ust.1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Lipiński asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) Protokolant referent Natalia Stemplewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi Fundacji O. w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 24 kwietnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (Kolegium), działając na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60, art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 – u.p.z.p.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Fundację (...) (skarżąca, strona) od decyzji z dnia 27 sierpnia 2024 r. wydanej przez Burmistrza O. (organ I instancji) w sprawie ustalenia - na rzecz A. S. i Z. S. - warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr (...) obręb T., gm. O. - utrzymało w mocy decyzję będącą przedmiotem odwołania w całości.
Zakwestionowana decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych sprawy:
W dniu 26 kwietnia 2024 r. do Urzędu Miejskiego w O. wpłynął wniosek A. S. i K. S. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr (...) obręb T., gm. O. We wniosku określono parametry inwestycji oraz zapotrzebowanie w zakresie infrastruktury technicznej.
Decyzją z 27 sierpnia 2024 r. organ pierwszej ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr (...) obręb (...) T., gm. O. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przeprowadzona analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu wykazała spełnienie przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 1-6 u.p.z.p.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wniosła o jej uchylenie. Wskazała, że działka objęta wnioskiem położona jest w graniach obszaru chronionego krajobrazu Otulina Mazurskiego Parku Krajobrazowego - Wschód oraz w granicach obszaru Natura 2000 - "Puszcza Piska" kod PLB 280008. W ocenie Fundacji, duże wątpliwości budzą ustalenia urbanistyczne, gdyż działka położona jest w "pustym polu". Planowana inwestycja zapoczątkuje budowę dużego osiedla typu podmiejskiego przy północnym pobrzeżu Jeziora S.
W uzasadnieniu własnej decyzji Kolegium, przytaczając treść art. 61 ust. 1 u.p.z.p., podniosło, że obszar analizowany został wyznaczony w odległości trzykrotnej szerokości frontu terenu objętego wnioskiem o ustalenie zabudowy (front terenu 75 m x 3 = 165 m). W obszarze analizowanym znalazły się działki zabudowane o numerach 253/4 i 263/3 zabudowane budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi. Nie ma zatem wątpliwości co do tego, że spełniony jest wymóg kontynuacji funkcji w obszarze analizowanym. Wnioskowane zamierzenie inwestycyjne spełnia też pozostałe wymogi niezbędne do uzyskania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Mianowicie, teren objęty wnioskiem posiada dostęp do drogi gminnej, istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, nie jest wymagana zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych. Ponadto, z analizy stanu faktycznego i prawnego wynika zgodność z przepisami odrębnymi, jak też spełnienie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p. Decyzja organu pierwszej instancji zawiera też wszystkie elementy o których mowa w art. 54 w związku z art. 64 u.p.z.p.. W pkt 3.1) ustalono warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, w tym linie nowej zabudowy i charakterystyczne parametry inwestycji. Projekt decyzji został uzgodnionym z organami współdziałającymi w trybie art. 53 ust. 4 u.p.z.p. Wobec powyższych ustaleń zatem, organ pierwszej instancji nie miał podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia, które zostało określone we wniosku strony. Kolegium wyjaśniło, że na etapie ustalania warunków zabudowy ochrona interesów osób trzecich nie jest tak szczegółowa jak na etapie wydawania pozwolenia na budowę. Z materiału dowodowego sprawy wynika też, iż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził zgodność projektu decyzji z przepisami o ochronie przyrody. Decyzja o warunkach zabudowy nie jest też decyzją uznaniową, w związku z czym spełnienie przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 1 -6 u.p.z.p. obliguje organ do wydania decyzji pozytywnej.
W skardze wywiedzionej do Sądu na powyższą decyzję Kolegium strona wniosła o jej uchylenie, jak też uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. Wskazano, że wnioskowana zabudowa dotyczy trawiastego otwartego terenu na przedmiotowej działce nr (...), w znacznej odległości od skupionej zabudowy wsi T., w pobliżu północnego brzegu Jeziora S. i wschodniego brzegu jeziora T. Takie położenie przedmiotowej działki (...) sprawia, że cały jej rejon wokół, wchodzi w zakres udokumentowanego terenu łowieckiego ptaków szponiastych - bielika, kani czarnej, kani rudej, błotniaka stawowego i błotniaka zbożowego, ptaków z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej Rady Europy oraz wchodzi w zasięg ważnych żerowisk innych gatunków z Dyrektywy Ptasiej - żurawia, czajki, gęsi gęgawy, a RDOŚ nie ustalił żadnych faktów w terenie w okresie sezonu lęgowego. Nie można zupełnie się zgodzić z decyzją Kolegium, że analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu została prawidłowo przeprowadzona w świetle art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Stan faktyczny na gruncie nie pozwala na kontynuację funkcji i cech architektoniczno- urbanistycznych, na prawidłowy dostęp do drogi publicznej oraz nie ma zapewnienia wystarczającego uzbrojenia terenu. Przedmiotowa działka (...) jest jako jedyna w tym terenie zabudowana nielegalnie postawionym obiektem w formie barakowozu. Stąd wcześniej w 2023 r. właściciel obiektu chciał obiekt "zalegalizować’ wnioskiem o wydanie warunków zabudowy na dwa budynki rekreacyjne w postępowaniu administracyjnym, a obecnie ponowił próbę występując w obecnym postępowaniu o ustalenie warunków dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Wydana decyzja dotycząca zmienionego wniosku o warunki zabudowy na budynek mieszkalny jednorodzinny jest w tym przyrodniczo i krajobrazowo cennym obszarze zaprzeczeniem zasad urbanistycznych. Teren ten powinien być chroniony wg definicji art. 5 pkt 8 ustawy o ochronie przyrody.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wskazano, że w sprawie obszar analizowany został wyznaczony w odległości trzykrotnej szerokości frontu terenu objętego wnioskiem o ustalenie zabudowy (front terenu 75 m x 3 = 165 m). W obszarze analizowanym znalazły się działki zabudowane o numerach (...) i (...) zabudowane budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi. Nie można się zatem zgodzić z Fundacją co do tego, iż nie jest spełniony wymóg kontynuacji funkcji w obszarze analizowanym. Rozporządzenie określa sposób ustalania w decyzji o warunkach zabudowy wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym wymagania dotyczące ustalania: 1) linii zabudowy; 2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu; 3) szerokości elewacji frontowej; 4) wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki; 5) geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowych) ( § 1 rozporządzenia). W tym zakresie również prawidłowo ustalono gabaryty inwestycji. Wnioskowane zamierzenie inwestycyjne spełnia też pozostałe wymogi niezbędne do uzyskania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Mianowicie, teren objęty wnioskiem posiada dostęp do drogi gminnej, istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, nie jest wymagana zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych. Ponadto, z analizy stanu faktycznego i prawnego wynika zgodność z przepisami odrębnymi, jak też spełnienie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 – p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3).
Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli zaskarżonego aktu w oparciu o wskazane kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w decyzji lokalizacyjnej - co do inwestycji celu publicznego, a w zakresie pozostałych inwestycji w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Wydania takiej decyzji w sytuacji braku planu wymaga w szczególności, w myśl art. 59 ust. 1 u.p.z.p., zmiana zagospodarowania terenu polegająca między innymi na budowie obiektu budowlanego. Właściwy organ nie może odmówić ustalenia warunków nowej zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nieruchomość nie jest objęta planem miejscowym, a zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi (art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p). Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest aktem stosowania prawa, w sposób władczy konkretyzuje uprawnienia wynikające z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Właściwy organ winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać pozytywną decyzję, jeżeli inwestor spełni wszystkie wymagania określone przepisami art. 61 u.p.z.p. Tym samym decyzja o warunkach zabudowy jest rozstrzygnięciem związanym. Jeśli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji, której lokalizacja pozostaje w zgodzie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych, do których odsyła ta ustawa, to organ właściwy w sprawie winien wydać decyzję pozytywną. Koresponduje to z zasadą wolności zagospodarowania terenu, określoną w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., stanowiącą, że każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, w granicach określonych ustawą.
Stosownie do art. 61 ust. 1 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje się w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu (tzw. zasad dobrego sąsiedztwa); 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi; 6) zamierzenie budowlane nie znajdzie się w obszarze: a) w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 273 i 1846 oraz z 2023 r. poz. 595), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, b) strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu, o którym mowa w art. 53 ust. 5e pkt 2, c) strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.
W ocenie Sądu organy prawidłowo także uznały, że spełnione zostały pozostałe warunki określone w art. 61 ust. 1 pkt 2-6 u.p.z.p., pozwalające na wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Teren objęty wnioskiem posiada bowiem dostęp do drogi publicznej (teren inwestycji posiada dostęp do gminnej drogi publicznej - działka ewidencyjna nr (...) – poprzez drogę stanowiącą działkę nr (...), która jest współwłasnością wnioskodawców), istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla planowanej inwestycji, nie jest wymagana zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych, a przedsięwzięcie nie znajdzie się w obszarze, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 6 u.p.z.p. i jest zgodne z przepisami odrębnymi. W tej sytuacji spełnione zostały warunki do wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy. Stwierdzić także należy, że decyzja zawiera wszystkie wymagane przepisami elementy, w tym również charakterystyczne parametry inwestycji.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje fakt, że nieruchomość objęta planowaną inwestycją znajduje się w graniach Otuliny Mazurskiego Parku Krajobrazowego na obszarze, którego obowiązują przepisy Uchwały nr XLIV/635/22 Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 29 listopada 2022 r. w sprawie Mazurskiego Parku Krajobrazowego oraz Planu Ochrony Parku uchwalonego Uchwałą XIX/368/12 Sejmiku Województwa Warmińsko - Mazurskiego z dnia 28 sierpnia 2012 r. w sprawie ustanowienia Ochrony Mazurskiego Parku Krajobrazowego, jak też znajduje się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu Otuliny Mazurskiego Parku Krajobrazowego - Wschód, na obszarze którego obowiązują przepisy Uchwały XLIV/637/22 Sejmiku Województwa Warmińsko - Mazurskiego z dnia 29 listopada 2022 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Otuliny Mazurskiego Parku Krajobrazom – Wschód.
Wyjaśnić przy tym należy, że warunek określony w art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., dotyczący zgodności decyzji o warunkach zabudowy z przepisami odrębnymi, oznacza zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie przyjmuje się, że przepisami odrębnymi mogą być także akty prawa miejscowego, które w myśl art. 87 i art. 94 Konstytucji RP są źródłami powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organów, które je ustanowiły (zob. wyrok NSA z 26 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 943/06, dostępny w CBOSA). Do przepisów odrębnych zalicza się regulacje dotyczące ochrony środowiska, przyrody, gruntów rolnych i leśnych, zabytków, uzdrowisk, ochrony granic, czy obszarów morskich. Tym samym w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy na uwadze należy mieć również ograniczenia mogące wynikać z samego usytuowania nieruchomości.
Stosownie do art. 53 ust. 4 u.p.z.p. mającego zastosowanie w kontrolowanej spawie z uwagi na odesłanie zawarte w art. 64 ust. 1 tej ustawy, decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uprzednim uzgodnieniu tej decyzji z organami wymienionymi we wskazanym przepisie. W odniesieniu do obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody, po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 53 ust. 4 pkt 8 u.p.z.p.). W związku z powyższą regulacją należy podkreślić, że obowiązkiem organu administracji prowadzącego postępowanie główne (tj. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy) jest przygotowanie projektu zamierzonego rozstrzygnięcia (decyzji) w oparciu o żądanie inwestora, tj. treść złożonego wniosku. Z kolei obowiązkiem organu współdziałającego (uzgadniającego) jest ocena dopuszczalności zaakceptowania przedłożonego projektu decyzji. Ocena ta przy tym odbywa się w granicach wynikających z właściwości rzeczowej (kompetencji) organu uzgadniającego. Jak podkreśla się w judykaturze, obowiązek uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy z właściwym organem ochrony środowiska, w sytuacjach przewidzianych w art. 53 ust. 4 pkt 8 u.p.z.p., jest podyktowany koniecznością ochrony dobra publicznego, jakim jest szeroko rozumiana ochrona środowiska (w tym środowiska przyrodniczego). Powierzenie uzgodnienia wyspecjalizowanemu organowi w założeniu ma gwarantować fachową ocenę zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami szczególnymi, określającymi cele, zasady i formy ochrony przyrody (por. np. wyrok NSA z 1 października 2021 r., sygn. akt II OSK 170/21, wyrok WSA w Warszawie z 24 marca 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 2052/20). Zaznaczyć przy tym trzeba, że zakres kompetencji organu uzgadniającego jest ograniczony, bowiem nie może on zastępować organu wydającego decyzję co do istoty sprawy i nie może wkraczać w sferę nieobjętą jego właściwością (wyrok NSA z 21 października 2020 r., sygn. akt II OSK 1867/20).
Decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska (art. 60 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 4 pkt 8 u.p.z.p.). zatem to organ uzgadniający uprawniony jest do zajęcia stanowiska w kwestii ewentualnej ochrony przyrodniczej terenu i ograniczeń w zabudowie i zagospodarowaniu, a stanowisko to jest wiążące dla organu prowadzącego postępowanie główne i nie może być przez ten organ samodzielnie weryfikowane. Stosownie do art. 53 ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane. Przy czym, stosownie do art. 53 ust. 5c u.p.z.p. niewyrażenie stanowiska w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektu decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1, przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska uznaje się za uzgodnienie decyzji. W rozpoznawanej sprawie doszło do tzw. "milczącego uzgodnienia" przez RDOŚ decyzji w sprawie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Natomiast organ administracji, wydając decyzję ustalającą warunki zabudowy w przypadku "milczącego" uzgodnienia, nie ma obowiązku oceny, czy inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi (por. wyroki NSA: z 6 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 617/17 i z 17 listopada 2022 r., sygn. akt II OSK 1881/12, dostępne w CBOSA).
Odnosząc się w związku z powyższym do argumentacji skargi, że RDOŚ nie ustalił żadnych faktów w terenie w okresie sezonu lęgowego zauważyć należy, że w piśmie z 11 lipca 2024 r., odpowiadając na wniosek organu I instancji o uzgodnienie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na części działki nr (...), obręb T., gmina O., RDOŚ wskazał, że realizacja inwestycji nie stoi w sprzeczności z celami ochrony, dla których zostały wyznaczone powyższe obszary prawnie chronione. Rozpatrując wniosek pod kątem zgodności przedsięwzięcia z przepisami ww. uchwał stwierdzono, że inwestycja nie narusza żadnego zobowiązujących na tym terenie zakazów. Przedmiotowa działka o powierzchni 0,3194 ha została zakwalifikowana jako grunt orny klasu IVa i VI. Znajduje się ona w sąsiedztwie rozproszonej zabudowy mieszkaniowej oraz gospodarczej miejscowości T. Teren ten stanowi obszar otwarty, lekko pofałdowany, zagospodarowany roślinnością trawiastą. Na wyznaczonym terenie brak jest drzew i krzewów o charakterze zadrzewień śródpolnych, nadwodnych czy przydrożnych oraz obszarów wodno-błotnych. Analizowana działka znajduje się poza 100 m strefą ochronną rzek, jezior i innych zbiorników wodnych. Ponadto inwestycja polegająca na budowie budynków mieszkalnych na działce mniejszej niż 0,5 ha nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839, z póżn. zm.). Nie stwierdzono przeciwwskazań dla pozytywnego rozpatrzenia inwestycji. Z kolei w piśmie z 17 lutego 2025 r., odnosząc się do stanowiska Fundacji RDOŚ poinformował, że argument mówiący o zniszczeniu biotopów gatunków ptaków na obszarze Natura 2000 jest nietrafiony. Teren inwestycji oddalony jest od najbliższej działki zabudowanej o około 30 m, a od najbliższych budynków mieszkalnych o 120 m. Przekształcenie tego terenu, w związku z realizacją inwestycji, spowoduje utratę części żerowisk i stanowisk różnych ugrupowań ptaków. Miejsce realizacji inwestycji położone jest w obszarze o szerokim spektrum siedlisk, sprzyjające ornitofaunie. Oddziaływanie to będzie nieistotne z punktu widzenia zachowania lokalnych populacji ptaków, gdyż wpływ inwestycji będzie polegać głównie na zajęciu terenu i możliwym uszczupleniu powierzchni żerowiskowej. Dlatego nie jest prawdopodobne, aby w następstwie tego przedsięwzięcia doszło do strat w lokalnych populacjach ptaków. Tereny wokół miejscowości T. niewątpliwie są dogodnym miejscem żerowania oraz gniazdowania ptactwa, lecz teren inwestycji położony jest w całości poza obszarami Natura 2000.
Ponadto z akt sprawy wynika, że organ I instancji wezwał wnioskodawców do wyjaśnienia czy złożony wniosek ustalenie warunków zabudowy dla w/w inwestycji ma stanowić legalizację budynku rekreacji indywidualnej typu domek holenderski o wymiarach 10,92m x 3,68 m wybudowanego w rai samowoli budowlanej. Wnioskodawcy wyjaśnili że, złożony wniosek nie dotyczy procesu legalizacji budynku rekreacji indywidualnej typu domek holenderski ponieważ nie jest on trwale związany z gruntem i może w każdej chwili zostać przeniesiony, przewieziony lub przeznaczony do rozbiórki.
W tych okolicznościach organ był zobowiązany do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Jak bowiem wskazano wyżej, decyzja w sprawie warunków zabudowy nie jest decyzją uznaniową, co oznacza, że organ właściwy do jej podjęcia jest zobowiązany wydać pozytywną decyzję, jeśli wnioskowane zamierzenie inwestycyjne czyni zadość wszystkim wymogom wynikającym z konkretnych przepisów prawa powszechnie obowiązującego, natomiast ma obowiązek odmówić ustalenia warunków zabudowy tylko wówczas, gdy wnioskowana inwestycja nie spełnia chociażby jednej ustawowej przesłanki wynikającej ze skonkretyzowanej normy prawnomaterialnej. Tego rodzaju decyzja służy jedynie określeniu możliwego sposobu zagospodarowania terenu po spełnieniu wymagań wynikających z obowiązującego prawa. W przypadku spełnienia normatywnych wymagań organ administracji obowiązany jest zatem wydać decyzję określającą warunki zabudowy (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2025 r., sygn. akt II OSK 332/24, dostępny w CBOSA).
Należy zatem uznać, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane w oparciu o właściwie ustalony stan faktyczny i przy prawidłowym zastosowaniu obowiązujących przepisów prawa w tym zakresie. Organy prawidłowo zweryfikowały spełnienie przesłanek do wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalono skargę.