Pełny tekst orzeczenia

II SA/Ol 364/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Ol 364/26 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2026-09-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 37 par. 1, art. 46 par. 3, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 25 września 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 25 września 2026 roku sprawy ze skargi B.G. i J.G. na postanowienie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 18 marca 2026 r. nr WIN-III.7581.9.2026.MJ w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
B.G. i J.G. (dalej: "skarżący"), reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Wojewody Warmińsko-Mazurskiego (dalej: "Wojewoda") z dnia 18 marca 2026 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Od skargi został uiszczony wpis w wysokości 100 zł.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 19 maja 2026 r. Przewodniczącej Wydziału II, pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu wyjaśniono, że dołączone do skargi pełnomocnictwo uprawnia do reprezentowania tylko przed sądami powszechnymi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 maja 2026 r., a zatem termin na uzupełnienie braków formalnych upływał 5 czerwca 2026 r.
W dniu 10 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżących nadesłał pełnomocnictwo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, że był na długotrwałym wyjeździe rodzinnym uniemożliwiającym wypełnienie zobowiązania sądu.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2026 r., sygn. akt II SA/Ol 364/26 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 10 września 2026 r., sygn. akt I OZ 317/26 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei z art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Bowiem w przypadku osób reprezentowanych przez pełnomocnika, jak stanowi przepis art. 37 §1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma (k. 26 akt sądowych), pełnomocnik skarżących otrzymał w dniu 29 maja 2026 r. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego podpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem 5 czerwca 2026 r.
W wyznaczonym terminie braki te nie zostały jednak uzupełnione, dopiero 10 czerwca 2026 r. pełnomocnik skarżących nadesłał pełnomocnictwo.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i
§ 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.