II SA/Ol 233/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrzył skargę D. S. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Miejskiego Urzędu Pracy odmawiającą przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Problem prawny dotyczył interpretacji art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowi, że prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem rozwiązał stosunek pracy za porozumieniem stron, chyba że nastąpiło to z powodu zmiany miejsca zamieszkania. D. S. rozwiązał stosunki pracy za porozumieniem stron w dniu 15 kwietnia 2005 r., a następnie zarejestrował się jako bezrobotny 4 października 2005 r. Organy administracji uznały, że rozwiązanie stosunku pracy było spowodowane podjęciem nowej pracy w innym mieście (W.), a zmiana miejsca zamieszkania była jedynie skutkiem tej decyzji, a nie jej przyczyną. W związku z tym, zgodnie z ich interpretacją, D. S. nie spełniał przesłanki wyjątku od zasady wykluczającej prawo do zasiłku. Skarżący argumentował, że podjęcie pracy w W. wiązało się ze zmianą miejsca zamieszkania i to właśnie ta zmiana była pierwotną przyczyną rozwiązania stosunków pracy w O. Sąd przychylił się do argumentacji skarżącego, dokonując wykładni art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy. Sąd uznał, że przepis ten nie wymaga badania przyczyn zmiany miejsca zamieszkania, a jedynie faktu jej wystąpienia jako przyczyny rozwiązania stosunku pracy. Sąd podkreślił, że racjonalny ustawodawca nie chciałby pozbawiać zasiłku osób aktywnych na rynku pracy, które podejmują działania w celu znalezienia zatrudnienia w innych miejscowościach. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że D. S. miał prawo do zasiłku dla bezrobotnych.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający