II SA/Ol 1149/23

II SA/Ol 1149/23 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-11-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-12-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Ewa Osipuk
Piotr Chybicki /sprawozdawca/
Tadeusz Lipiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Ochrona przyrody
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OZ 316/24 - Postanowienie NSA z 2024-08-27
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 916
art. 84 ust. 1,3, 7 i 8
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 30 par. 4, art. 162
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) Protokolant starszy referent Aneta Krygielska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2024 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew oddala skargę.
Uzasadnienie
Z akt sprawy przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu wynika, że decyzją z 16 marca 2017 r. działający z upoważnienia Prezydenta Olsztyna Dyrektor Wydziału Środowiska (dalej organ I instancji) zezwolił D. G. (dalej skarżąca) na usunięcie 4 drzew oraz 200 m2 skupin zadrzewień/zakrzewień o nr inw. [...] według inwentaryzacji zieleni, rosnących na nieruchomości o nr geod. [...] przy ul. K. w O. kolidujących z realizacją budynku hotelowego z funkcją gastronomiczną i wybudowanym garażem wraz z odcinkiem wjazdu do garażu, chodnikami i stanowiskami postojowymi. Ustalono opłatę za usunięcie tychże drzew i skupin w wysokości [...] zł. Nałożono obowiązek dokonania nasadzeń zastępczych w ilości 16 drzew (określonych gatunków) oraz 77 krzewów ozdobnych (określonych gatunków) na terenie działki o nr geod. [...] zgodnie z opracowanym projektem nasadzeń kompensacyjnych w terminie do 30 listopada 2022 r. Odroczono termin uiszczenia opłaty na okres trzech lat od dnia upływu terminu wykonania nasadzeń zastępczych tj. do 30 listopada 2022r. Zobowiązano D. G. do przedłożenia informacji o faktycznym terminie wykonania nasadzeń, jednak nie później niż do 15 grudnia 2019 r. Załącznikiem do decyzji była, między innymi, "inwentaryzacja zieleni, projekt gospodarki drzewostanem i projekt nasadzeń kompensacyjnych".
Na wniosek skarżącej z 23 grudnia 2019 r. działający z upoważnienia Prezydenta Olsztyna Dyrektor Wydziału Środowiska decyzją z 7 stycznia 2020 r. zmienił decyzję z dnia 16 marca 2017 r. przedłużając termin wykonania nasadzeń zastępczych do 30 listopada 2020 r., odraczając uiszczenie opłaty do 30 listopada 2023r. i zobowiązując skarżącą do przedłożenia informacji o faktycznym terminie wykonania nasadzeń, jednak nie później niż do 15 grudnia 2020r. Na kolejny wniosek skarżącej (z dnia 24 listopada 2020r.) organ I instancji decyzją z 10 grudnia 2020 r. zmienił decyzję z dnia 16 marca 2017 r. przedłużając termin wykonania nasadzeń zastępczych do 30 maja 2022 r. odraczając uiszczenie opłaty do 30 maja 2025 r. i zobowiązując skarżącą do przedłożenia informacji o faktycznym terminie wykonania nasadzeń, jednak nie później niż do 15 czerwca 2022r.
Pismem z 20 czerwca 2022 r. organ I instancji zwrócił się do skarżącej o udzielenie informacji czy zostały dokonane nasadzenia zastępcze określone w pkt 4 decyzji z dnia 16 marca 2017 r.
Pismem z dnia 26 czerwca 2022r. (data wpływu do organu 7 lipca 2022r.) skarżąca wystąpiła o "zmianę realizacji" decyzji z dnia 16 marca 2017r. z uwagi na trwającą na działce o nr [...] budowę. Podała, że nastąpiła trzykrotna zmiana właściciela nieruchomości. Zwróciła się o "przepisanie" warunków decyzji na B. sp. z o. o. z siedzibą w O., który od grudnia 2021r. jest nowym właścicielem "inwestycji".
Decyzją z 13 września 2022 r. organ pierwszej instancji orzekł o pobraniu opłaty za usunięcie 4 drzew oraz 200m2 skupin zadrzewień/zakrzewień z nieruchomości o nr geod. [...] przy ul. K. w Olsztynie w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji opisano tok postępowania w sprawie. Podano, że nie była możliwa kolejna zmiana decyzji z dnia 16 marca 2017 r. bowiem upłynął termin 30 maja 2022r. na wykonanie nasadzeń zastępczych. W dniu 17 sierpnia 2022r. przeprowadzono oględziny działki o nr geod. [...], o czym strona została poinformowana, w toku których ustalono, że trwa budowa obiektu hotelowego. Drzewa i skupiny zadrzewień/zakrzewień określone w decyzji z dnia 16 marca 2017r. zostały usunięte. Nie zostały wykonane nasadzenia zastępcze. Z tego powodu organ orzekł o pobraniu opłaty.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła skarżąca podnosząc, że nie powinna być jej adresatem gdyż obecnym właścicielem działki o nr geod. [...] jest B. sp. z o. o. z siedzibą w O. W ocenie strony powyższa okoliczność powoduje, że postępowanie wobec niej powinno zostać umorzone. Odwołująca stwierdziła również, że to nowemu właścicielowi przysługuje prawo strony w postępowaniu. Uzasadniając swoje stanowisko strona podniosła, że już w czasie gdy upłynął termin dokonania nasadzeń zastępczych B. sp. z o. o. z siedzibą w O. była właścicielką działki o nr geod. [...]. Nabywając tą nieruchomość Spółka ta zobowiązała się do wykonania na niej nasadzeń, co wynika z § 5 ust. 5 aktu notarialnego dokumentującego tą transakcję. Autorka odwołania zauważyła, że istniała podstawa do zmiany adresata decyzji dnia 16 marca 2017 r., bowiem ta wskazywała, że nasadzenia powinny mieć miejsce w granicach działki [...], a nowy właściciel zobowiązał się do wykonania nasadzeń zastępczych we własnym zakresie w terminie wskazanym w decyzji. Skarżąca nie będąc właścicielem nie miała prawnej ani faktycznej możliwości przymuszenia obecnego właściciela do wykonania nasadzeń.
Decyzją z [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 84 ust. 1 -3, 7 i 8 Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody posiadacz nieruchomości ponosi opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu. Opłaty naliczane są w zezwoleniu na usunięcie drzewa lub krzewu i pobierane przez organ właściwy do wydania tego zezwolenia. W przypadku naliczenia opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu oraz uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od przesadzenia tego drzewa lub krzewu albo wykonania nasadzeń zastępczych, organ właściwy do wydania zezwolenia odracza termin uiszczenia opłaty za jego usunięcie na okres 3 lat od dnia upływu terminu wskazanego w zezwoleniu na jego przesadzenie lub wykonanie nasadzeń zastępczych. W przypadku niewykonania nasadzeń zastępczych, o których mowa w ust. 3, lub części z nich, zgodnie z zezwoleniem na usunięcie drzewa lub krzewu, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. Decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 4, 5 i 7 wydaje organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu.
Kolegium wskazało, że nie budzi wątpliwości, że drzewa określone w pkt 1 decyzji z dnia 16 marca 2017r. zostały usunięte, a w terminie do 30 maja 2022r. skarżąca nie wywiązała się z obowiązku dokonania nasadzeń zastępczych wynikającego z pkt 4 tejże decyzji. W takiej sytuacji stosownie do art. 84 ust. 7 ustawy organ pierwszej instancji prawidłowo wydał decyzję o obowiązku uiszczenia opłaty w wysokości wynikającej z pkt 3 decyzji z dnia 16 marca 2017 r. Kolegium podkreśliło, że fakt zbycia nieruchomości nie miał żadnego wpływu na wynik postępowania, bowiem adresatem uprawnień i obowiązków wynikających z decyzji z dnia 16 marca 2017r. była wyłącznie skarżąca. Zmiana właściciela nieruchomości nie powoduje przeniesienia praw i obowiązków z ostatecznej decyzji administracyjnej dotyczącej zezwolenia na usuniecie drzew. Kolegium wskazało również, że dla obciążenia skarżącej opłatą nie miał znaczenia zapis § 5 ust. 5 przewidziany w przedstawionym przez stronę akcie notarialnym, w którym nabywca nieruchomości zobowiązał się do wykonania nasadzeń zastępczych stosownie do decyzji z dnia 16 marca 2017r. bowiem w drodze umów o charakterze zobowiązaniowym nie można przenosić obowiązków o charakterze administracyjnym. W opinii Kolegium nie zasługiwała również na uwzględnienie argumentacja, że B. sp. z o. o. z siedzibą w Olsztynie przysługuje status strony w postępowaniu. Decyzja z dnia 16 marca 2017r. w żadnym stopniu nie dotyczyła bowiem praw i obowiązków tejże spółki.
Pismem z 4 grudnia 2023 r. skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie wywiodła D. G. zarzucając Kolegium naruszenie:
- art. 7 k.p.a., art. 7b k.p.a. oraz art. 8 k.p.a. poprzez brak uwzględnienie wszystkich okoliczności niniejszej sprawy i uwzględnienia sytuacji skarżącej, która wynikła po zbyciu nieruchomości, w odniesieniu do której istniał obowiązek dokonania nasadzeń zastępczych;
- naruszenie przepisu art. 162 k.p.a. poprzez brak zastosowania.
Skarżąca w motywach skargi wskazała, że przyczyną przedłużania się procesu inwestycyjnego były problemy finansowe które ostatecznie doprowadziły do kontynuowania tego przedsięwzięcia przez kolejny podmiot B. sp. z o. o. z siedzibą w Olsztynie - obecnego właściciela działki o nr geod. [...]. Skarżąca podkreśliła, że spółka nie jest z nią w żaden sposób związana, zaś do nabycia własności nieruchomości - w odniesieniu do której istniał obowiązek dokonania nasadzeń do dnia 30 maja 2022 roku - doszło w dniu 3 grudnia 2021 roku. Nabywając nieruchomość Spółka zobowiązała się do wykonania na niej nasadzeń, co wynika z § 5 ust. 5 aktu notarialnego dokumentującego tą transakcję.
Skarżąca stwierdziła, że w tych okolicznościach nie sposób uznać, by obciążenie jej kwotą [...] zł było zgodne ze słusznym interesem obywateli (w tym też strony) i zasadą proporcjonalności, tym bardziej iż zagospodarowanie terenu inwestycji przewiduje dokonanie nasadzeń i bez wątpienia zostaną one dokonane po zakończeniu inwestycji.
Skarżąca podkreśliła następnie, że decyzja z dnia 16 marca 2017 roku zawierała zezwolenie na usunięcie 4 drzew oraz 200m2 skupin zadrzewień/zakrzewień, o nr inw. [...] wg inwentaryzacji zieleni, rosnących na nieruchomości o nr geod. [...] przy ul. K. w O. Jednocześnie decyzją nałożono obowiązek dokonania nasadzeń zastępczych w ilości 16 drzew oraz 77 krzewów ozdobnych, ostatecznie do dnia 30 maja 2022 roku. Pobranie opłaty, za usuniecie drzew zostało zaś odroczone do dnia 30 maja 2025 roku i było uzależnione od skutecznego dokonania nasadzeń zastępczych. Zdaniem skarżącej decyzja z 16 marca 2017 r. należy zatem do kategorii rozstrzygnięć, o których mowa w treści art. 162 § 2 k.p.a. Brak dopełnienia zastrzeżonych czynności w wyznaczonym terminie winien skutkować jej uchyleniem w drodze decyzji (za skutkiem ex nunc) i dopiero później rozstrzygnięciem w przedmiocie uiszczenia opłaty. Nie mogą bowiem znajdować się w obrocie prawnym decyzje:
a) zobowiązujące stronę do dokonania nasadzeń zastępczych;
b) nakładające na stronę obowiązek uiszczenia opłaty za usunięcie drzew/krzewów wobec niedokonania tych samych nasadzeń zastępczych
Już tylko to uchybienie to - zdaniem strony skarżącej - winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – zwanej dalej p.p.s.a.).
Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. (§ 1).
Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięć decyzji organów obu instancji w kontrolowanej sprawie są przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1478, dalej u.o.p.). Stosownie do art. 84 ust. 7 u.o.p., w przypadku niewykonania nasadzeń zastępczych, o których mowa w ust. 3, lub części z nich, zgodnie z zezwoleniem na usunięcie drzewa lub krzewu, naliczona opłata jest przeliczana w sposób proporcjonalny do liczby drzew lub powierzchni krzewów, które nie zostały wykonane zgodnie z zezwoleniem. W myśl art. 84 ust. 8 u.o.p., decyzje w sprawach, o których mowa w ust. 4, 5 i 7 wydaje organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu.
W okolicznościach kontrolowanej sprawy niesporne jest, że ostateczną decyzją z dnia 16 marca 2017 r. skarżąca uzyskała zezwolenie na usunięcie 4 drzew oraz 200m2 skupin zadrzewień/zakrzewień o nr inw. [...] według inwentaryzacji zieleni, rosnących na nieruchomości o nr geod. [...] przy ul. K. w O. Z tego tytułu ustalona została opłata w wysokości [...] zł, jednak jej płatność została odroczona do 30 listopada 2022r., bowiem na stronę nałożono obowiązek dokonania nasadzeń zastępczych w terminie do 30 listopada 2019r. (pkt 4 decyzji). Z inicjatywy skarżącej decyzja powyższa była zmieniana w zakresie terminu wykonania nasadzeń zastępczych - ostatecznie do 30 maja 2022r. oraz uiszczenia opłaty - do 30 maja 2025r. Nie jest również sporne, że drzewa określone w pkt 1 decyzji z dnia 16 marca 2017r. zostały usunięte, a w terminie do 30 maja 2022r. skarżaca nie wywiązała się z obowiązku dokonania nasadzeń zastępczych wynikającego z pkt 4 tejże decyzji.
Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowi w pierwszej kolejności zakwestionowany przez skarżącą status strony w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji w przedmiocie zobowiązania do uiszczenia opłaty z tytułu usunięcia drzew. Skarżąca uznaje, że w związku ze sprzedażą działki na której zlokalizowane były usunięte drzewa jak również na której dokonane miały być nasadzenia zastępcze, utraciła status strony postępowania. W jej opinii interes prawny w postepowaniu zobowiązania do uiszczenia opłaty z tytułu usunięcia drzew posiada aktualny właściciel działki na której ma dojść do nasadzeń. W dalszej kolejności skarżąca podniosła, że decyzja z 16 marca 2017 r. w przedmiocie zgody na usunięcie 4 drzew oraz 200 m2 skupin zadrzewień/zakrzewień, oraz ustalająca opłatę za usunięcie tychże drzew i skupin w wysokości [...] zł., jak również kreująca obowiązek dokonania nasadzeń zastępczych należy do kategorii rozstrzygnięć, o których mowa w treści art. 162 § 2 k.p.a. Decyzja winna zostać zatem usunięta z obrotu prawnego i nie może stanowić podstawy obciążenia skarżącej opłatą za usuniecie drzew.
Sąd nie podziela stanowiska Skarżącej. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zmiana decyzji polegająca na wygaszeniu w stosunku do jej adresata obowiązku wniesienia opłaty i wykonania nasadzeń jest przeniesieniem tego obowiązku na inną stronę. Taka możliwość, wobec faktu, że przeniesienia decyzji nie regulują przepisy k.p.a., musiałaby mieć umocowanie w innym odrębnym przepisie. Podobnie jak ma to miejsce w przypadku art. 40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane kreującego możliwość przeniesienia pozwolenia na budowę. Analogicznego uregulowania uprawniającego do przeniesienia decyzji o zezwoleniu na wycinkę drzew nie zawiera ustawa o ochronie przyrody stanowiąca podstawę wydanych zezwoleń. Wszystkie uprawnienia i obowiązki wynikające z decyzji o pozwoleniu na wycinkę adresowane są do podmiotu, który był wnioskodawcą i z tych przyczyn nie mogą one być przeniesione na inny podmiot lub rozdzielone pomiędzy dwoma lub większą liczbą podmiotów. Oznacza to, że zarówno obowiązek uiszczenia opłaty za usuniecie drzew, jak również stosowne zezwolenie na ich wycięcie dotyczą wyłącznie adresata decyzji administracyjnej. W tym kontekście wskazać należy, że zmiana decyzji w przedmiocie zgody na wycinkę drzew, polegająca na rozdzieleniu uprawnienia (zezwoleni na wycinkę drzew) i obowiązku (w zakresie kompensacji przyrodniczej) nie może nastąpić nawet w trybie art. 155 k.p.a. (Wyrok NSA z 23.09.2016 r., II OSK 3119/14). Tym bardziej zmiana taka nie może nastąpić automatycznie, z mocy prawa, na skutek sprzedaży prawa do nieruchomości na której zlokalizowane były drzewa objęte zezwoleniem na wycinkę jak i na której zlokalizowane miały być nasadzenia kompensacyjne. Podkreślić bowiem należy, że skarżąca – abstrahując od prawnej skuteczności takich działań –nie podjęła nawet próby przeniesienia zezwolenia wynikającego z decyzji z 16 marca 2017 r. na inny podmiot. Mając na uwadze treść skargi oraz poprzedzającego ją odwołania, przyjąć należało, że skarżąca zakłada, ze transfer obowiązku wynikającego z decyzji z 16 marca 2017 r. nastąpił z mocy samego prawa.
Choć skarżąca wprost nie powołała przepisu art. 30 § 4 k.p.a., to jednoznacznie wskazać należy, że nie mógł on mieć zastosowania w sprawie, już choćby z tej przyczyny, że zmiana struktury własnościowej działki nastąpiła po zakończeniu postępowania administracyjnego i wydaniu decyzji z 16 marca 2017 r. której jedyną strona była skarżąca. Nawet ewentualnie nie można zatem rozważań możliwości następstwa procesowego, bowiem to dotyczy zmian jakie zachodzą w trakcie toczącego się postępowania (przed jego zakończeniem i wydaniem ostatecznej decyzji).
Wreszcie podnieść należy, że jakiekolwiek czynności cywilnoprawne, w tym umowy o charakterze zobowiązującym, nie mogą wywoływać skutków w sferze modyfikacji treści stosunków administracyjnoprawnych. Treść § 5 ust. 5 notarialnej umowy sprzedaży działki, w którym kupujący zobowiązał sią do wykonania nasadzeń zastępczych, o których mowa w decyzji z 16 marca 2017 r., ewentualnie do naprawienia szkody wynikłej wobec skarżącej w przypadku braku umorzenia opłaty o której mowa ww. decyzji, kreuje powstanie między skarżącą a nabywcą nieruchomości powstanie stosunku o charakterze cywilnoprawnym. Wynikające z niego zobowiązanie – dotyczące wykonania nasadzeń zastępczych – w żaden sposób nie może wpłynąć na zmianę podmiotową w zakresie treści obowiązku administracyjnoprawnego wynikającego z decyzji z 16 marca 2017 r.
Wreszcie wskazać należy, ze Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi. Granice sprawy, poza które sądowi nie wolno wyjść, oznaczone są rodzajem aktu administracyjnego, będącego przedmiotem zaskarżenia. Uchylenie zaskarżonego aktu może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy jego wydanie nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) p.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja SKO z 31 października 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Olsztyna z 13 września 2022 r. o pobraniu opłaty za usuniecie drzew i skupin zadzrewień/zakrzewień. Poza granicami sprawy znalazła się ostateczna decyzja o udzieleniu pozwolenia na usunięcie drzew i skupin zadzrewień/zakrzewień z 16 marca 2017r. Jest ona funkcjonalnie powiązana z decyzją stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie lecz stanowi odrębny akt podlegający samodzielnej kontroli instancyjnej i w ramach odrębnego postepowania. W niniejszej sprawie nie istnieją zatem podstawy do badania i oceny decyzji z 16 marca 2017 przez Sąd.
Tylko na marginesie wskazać należy, że w przypadku wydania decyzji zezwalającej na usunięcie drzew pod warunkiem ich przesadzenia lub zastąpienia innymi i w związku z tym odroczenia terminu uiszczenia opłaty za ich usunięcie w trybie art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, a następnie stwierdzenia niewykonania tego warunku w wyznaczonym w decyzji terminie, zgodnie z art. 84 ust. 7 ustawy musi być podjęte rozstrzygnięcie o pobraniu opłaty. Wprawdzie w orzecznictwie podkreśla się, że określenie w decyzji administracyjnej terminu ważności powoduje, że decyzja ta wygasa z upływem terminu, na który została wydana (wyroki NSA z 17 września 2009 r. II OSK 1406/08 i 13 stycznia 2015 r., (II OSK 134/14 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), jednak w wyroku z dnia 25 marca 2015 r. (II OSK 2024/13, także wyrok NSA z dnia 21 października 2015 r. (II OSK 1544/15 opubl. w CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł, że niewykonanie nałożonych warunków z decyzji w całości bądź w części może skutkować jedynie obowiązkiem uiszczenia opłaty wskazanej w decyzji zezwalającej na wycinkę drzew, a nie jej wygaszeniem na podstawie art. 162 § 1 pkt 2 k.p.a. Uwagi te maja jednak charakter jedynie uzupełniający, bowiem, co należy podkreślić ocena ostatecznej decyzji Prezydenta Olsztyna z 16 marca 2017 r., leży poza granicami niniejszej sprawy. Rozstrzyganie na podstawie art. 162 k.p.a. stanowi odrębne postępowanie, zakończone odrębną podlegającą samodzielnemu zaskarżeniu decyzją.
Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę jako niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a.