II SA/Ol 1050/10

Sprawa dotyczyła skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia 20 października 2010 r., która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji z dnia 2 września 2010 r. i umorzyła postępowanie w przedmiocie podwyższenia uposażenia i składników stałych w latach 1998-2009. Organ odwoławczy uzasadnił swoją decyzję odpadnięciem przedmiotu orzekania, wskazując, że prawo funkcjonariusza do uposażenia zostało ustalone i wykonane, a także odpadnięciem podstawy prawnej z uwagi na wejście w życie z dniem 13 sierpnia 2010 r. ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej. Nowa ustawa odmiennie reguluje sposób załatwiania spraw i rozpatrywania sporów, wyłączając niektóre z nich spod kontroli sądu administracyjnego. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i błędną interpretację prawa materialnego, domagając się stwierdzenia naruszenia prawa lub nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Sąd uznał, że merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe tylko wtedy, gdy skarga spełnia wymogi formalne i przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd wskazał, że zgodnie z nową ustawą o Służbie Więziennej, sprawy dotyczące ustalenia uposażenia i dodatków o charakterze stałym nie są rozpatrywane w postępowaniu administracyjnym, a tym samym nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, ponieważ nie zostały wymienione w art. 218 ust. 1 ustawy. Sprawy te, nawet wszczęte przed wejściem w życie nowej ustawy, są prowadzone na podstawie jej przepisów (art. 268 ust. 1). Wobec tego skarga została uznana za niedopuszczalną.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający