II SA/LU 453/04

II SA/Lu 453/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-11-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-08-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jerzy Stelmasiak
Joanna Cylc-Malec /sprawozdawca/
Maciej Kierek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
art.32 ust.4 pkt.2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec – sprawozdawca, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Stażysta Monika Kowalik, po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu zażalenia S.K. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2004 r. wstrzymujące z urzędu wykonanie ostatecznej decyzji tegoż organu o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbudowę, modernizację istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, łącznie z przyłączem energetycznym na działce nr [...] przy ul. K. w Z. – Wojewoda decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podał, że wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2004 r. A. i J. S. zwrócili się do Wydziału Planowania Przestrzennego, Budownictwa i Ochrony Zabytków Urzędu Miasta Z. o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego zezwolenia na budowę przy ul. K. dla S.K., podając, że jako współwłaściciele domu i działki nie wyrażali zgody na jego rozbudowę.
W związku z tym Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji podając w swoim uzasadnieniu, że powodem tego jest podanie przez inwestora w oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nieprawdziwych danych.
Ponadto organ I instancji po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej ustalił, że faktycznie istnieje rozbieżność pomiędzy tym co podał inwestor w swoim oświadczeniu, a stanem faktycznym, gdzie udziały do tej nieruchomości posiada J.S.
W skardze na decyzję Wojewody S.K. zarzuca naruszenie prawa materialnego, tj. art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane oraz art. 156 § 1 pkt 1 kpa poprzez błędne uznanie, że skarżący nie wykazał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 152 § 1 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. W związku z powyższym wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi podnosi, że już na etapie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu J.S. wniósł zastrzeżenie, że nie zgadza się na planowaną inwestycję. W związku z brakiem merytorycznego uzasadnienia zastrzeżenia te nie zostały uwzględnione.
W tym stanie rzeczy Prezydent Miasta wydał decyzję o pozwoleniu na budowę, po wcześniejszym zapoznaniu się z dołączoną do akt dokumentacją, z której jednoznacznie wynikało, że właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest Miasto Z.
Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że w swoim oświadczeniu z dnia 14 lipca 2003 r. podał nieprawdę, gdyż w dacie składania oświadczenia posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z żoną K. na prawie współwłasności i zgodę wszystkich współwłaścicieli na wykonanie robót budowlanych objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę.
Niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym jest ustalenie organu, że J.S. jest współwłaścicielem działki położonej w Z., a oznaczonej nr [...]. Z odpisu księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości jednoznacznie wynika, że właścicielem działki jest Miasto Z., natomiast J.S. jest wieczystym współużytkownikiem przedmiotowej działki.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie, podnosząc, że oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane nie podlega weryfikacji przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Na rozprawie budowlanej inwestor stwierdził, że nie działał świadomie i rozmyślnie w sprawie ograniczenia własności J.S. do tej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z brzmieniem art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prawem takim jest tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych (art. 3 ust. 11 wyżej cyt. ustawy).
W sprawie niniejszej bezsporny jest fakt, że skarżący i jego małżonka są współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości.
Oprócz nich współużytkownikiem wieczystym jest J.S., którego inwestor nie ujawnił w oświadczeniu z dnia 14 lipca 2003 r. Podkreślenia wymaga fakt, że z oświadczenia tego wynika, iż inwestor posiada zgodę wszystkich współwłaścicieli na wykonywanie robót budowlanych, podczas gdy już w 2001 r. J.S. w piśmie kierowanym do Urzędu Miejskiego oświadcza, iż nie wyraża zgody na rozbudowę budynku przy ul. K.
Należy uznać, że rozbudowa i modernizacja istniejącego budynku jednorodzinnego łącznie z przyłączem energetycznym wykracza poza zwykły zarząd rzeczą wspólną, a wobec tego wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli (w tym wypadku współużytkowników wieczystych). Brak takiej zgody jest równoznaczny z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością.
Wydanie pozwolenia na budowę bez zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości stanowi naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Słusznie zatem organ postanowił wznowić postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia [...]sierpnia 2003 r. o pozwoleniu na rozbudowę i modernizację budynku, a następnie wstrzymał z urzędu wykonanie tej decyzji.
Mając zatem na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w wyroku.