II SA/Lu 419/26

II SA/Lu 419/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-09-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jacek Czaja /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 30 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 29/25 postanawia I. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; II. zwrócić S. S. - kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Uzasadnienie
Pismem z 29 czerwca 2026 r. S. S. (dalej jako: skarżący) wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 11 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Lu 29/25, którym to wyrokiem Sąd oddalił jego skargę na postanowienie Wojewody z 26 listopada 2024 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Jako ustawową podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 273 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wywodząc, że po wydaniu prawomocnego wyroku wszedł w posiadanie nowego dowodu w postaci opinii biegłego Z. S. z 25 maja 2026 r., sporządzonej na polecenie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. w toku postępowania przygotowawczego o sygn. akt [...] Z treścią tej opinii skarżący zapoznał się 4 czerwca 2026 r. Zdaniem skarżącego, z dokumentu tego wynikają nowe okoliczności faktyczne dotyczące niezgodności wykonania linii energetycznej z dokumentacją projektową oraz normami technicznymi, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymogów sąd skargę o wznowienie odrzuca.
Dokonując wstępnej kwalifikacji skargi o wznowienie postępowania, stosownie do powołanego powyżej art. 280 § 1 p.p.s.a. należy mieć na uwadze, że dla wykazania, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia nie wystarczy samo jej przytoczenie we wniesionej skardze. Trzeba bowiem wykazać, że taka ustawowa podstawa w danej sprawie rzeczywiście istnieje, a więc należy przytoczyć fakty i okoliczności mieszczące się w dyspozycji przepisu prawnego, określającego podstawę wznowienia postępowania (zob. postanowienie NSA z 28 lutego 2026 r. sygn akt I GSK 134/12).
W niniejszej sprawie, skarżący domaga się wznowienia postępowania powołując się na podstawę określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a. W myśl tego przepisu można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Wykrycie nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych w rozumieniu powołanego przepisu odnosi się wyłącznie do takich faktów i dowodów, które istniały już w czasie trwania poprzedniego postępowania, lecz nie były wówczas znane ani stronie, ani sądowi, a strona z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła ich wówczas powołać (zob. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 273 oraz zacytowane tam orzeczenie NSA z 3 września 2004 r. OSK 446/04). Pojęcie wykrycia (ujawnienia) dotyczy zatem elementów stanu faktycznego lub materiału dowodowego istniejących historycznie w dacie orzekania przez sąd, a jedynie nieujawnionych w toku zakończonego postępowania.
Przesłanka ta nie obejmuje natomiast dowodów, które powstały po wydaniu prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne. Dowód wytworzony po dacie wydania wyroku jest dowodem nowym, a nie dowodem później wykrytym.
W rozpoznawanej sprawie prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, którego dotyczy wniosek o wznowienie, został wydany 11 marca 2025 r. Natomiast dowód, na który powołuje się skarżący – w postaci opinii biegłego sporządzony został 25 maja 2026 r. (czyli ponad rok po wydaniu wyroku).
Oczywistym jest zatem, że dokument ten w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie istniał. Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a., wspomniany w przepisie środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 802 oraz powołana tam uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1969 r., nr 12, poz. 208).
W związku z powyższym, skoro skarżący oparł skargę na dokumencie powstałym po wydaniu prawomocnego wyroku, skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji zbędne stało się również badanie zachowania terminu, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a., gdyż bieg tego terminu odnosić się może wyłącznie do podstawy prawnie istniejącej.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 273 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
W związku z odrzuceniem skargi należało jednocześnie - stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 złotych, o czym orzeczono w punkcie II sentencji.