II SA/Lu 164/26

II SA/Lu 164/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-04-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-03-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bartłomiej Pastucha. /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na uchwałę nr XLVII/476/2002 Rady Gminy Biała Podlaska z dnia 14 sierpnia 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biała Podlaska obejmującego teren miejscowości R. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
A. O. (dalej jako "skarżący") pismem z dnia 19 stycznia 2026 r. (doprecyzowanym pismem z dnia 2 lutego 2026 r. – k. 18) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę nr XLVII/476/2002 Rady Gminy Biała Podlaska z dnia 14 sierpnia 2002 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Biała Podlaska obejmującego teren miejscowości R. (Dz. Urz. Woj. Lubel. z dnia 19 września 2002 r. Nr 111, poz. 2492). Powyższą uchwałą skarżący zakwestionował w części, w jakiej dotyczy ona działki nr [...] położonej przy ul. W. w miejscowości R., którą nabył w 2024 r. Skarżący zarzucił, że w uchwale, w odniesieniu do ww. nieruchomości, nie wprowadzono żadnych kolizji budowlanych, podczas gdy nad działką przebiega linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia, uniemożliwiając jej zabudowę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 października 2024 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli wezwanie takie zostało przez skarżącego skierowane do organu – również do przedstawienia jego kopii wraz z dowodem nadania, a także do przedstawienia kopii odpowiedzi organu na złożone wezwanie, jeżeli takową odpowiedź skarżący otrzymał, wraz z informacją o dacie, w jakiej odpowiedź została doręczona skarżącemu.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 25 marca 2025 r. wskazał, że w dniu 10 grudnia 2025 r. złożył do Wójta Gminy Biała Podlaska pismo, w którym wniósł o udzielenie odpowiedzi na 4 pytania dotyczące zaświadczenia o przeznaczeniu w planie miejscowym działki nr [...], wydanego poprzedniej właścicielce tej nieruchomości i przedstawionego skarżącemu podczas transakcji jej zakupu w 2024 r. Odpowiedź na to pismo doręczono skarżącemu w dniu 29 grudnia 2025 r. Jednocześnie skarżący podał, że nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa, bowiem - jak wyjaśnił - nie jest prawnikiem i był przekonany, że swój błąd "organ może naprawić z własnej inicjatywy".
Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Prawną podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm., dalej jako "u.s.g."). Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Należy jednak zwrócić uwagę, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej jako "ustawa nowelizująca"), która wprowadziła zmiany m.in. do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako "p.p.s.a.") oraz do powołanej u.s.g.
W konsekwencji, zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (u.s.g.), art. 6, art. 7 i art. 11 w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy. Zatem dla ustalenia, jakie brzmienie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 u.s.g. należy stosować w danej sprawie, rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała nr XLVII/476/2002 została podjęta przed wejściem w życie ww. ustawy nowelizującej (14 sierpnia 2002 r.), a zatem zastosowanie w sprawie znajdą przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed omawianej nowelizacji, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Z kolei art. 101 ust. 1 u.s.g. w poprzednim stanie prawnym stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Wynikająca z przepisu przejściowego art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej konieczność zastosowania w niniejszej sprawie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., oznacza zatem, że dopuszczalność skargi uwarunkowana jest wyczerpaniem środków zaskarżenia, co winno polegać na poprzedzeniu skargi skierowaniem do organu gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie spełnił powyższego warunku, co zresztą sam przyznał w piśmie z dnia 25 marca 2024 r., złożonym w odpowiedzi na wezwanie Sądu. Podkreślić należy, że dołączonego do ww. pisma wniosku skarżącego złożonego do Wójta Gminy Biała Podlaska w dniu 10 grudnia 2024 r., nie można zakwalifikować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. Wniosek ten (oznaczony jako "Wniosek o udzielenie odpowiedzi") ogranicza się bowiem wyłącznie do pytań skarżącego dotyczących postanowień planu miejscowego odnoszących się do działki nr [...] oraz przyczyn braku określonych informacji w wydanym wypisie z planu. Nie zawiera natomiast żadnych zarzutów co do legalności postanowień planu miejscowego.
Niewyczerpanie przez skarżącego obligatoryjnego trybu poprzedzającego wniesienie skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., czyni skargę niedopuszczalną.
Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.