II SA/Lu 156/22

II SA/Lu 156/22 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2022-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Brygida Myszyńska-Guziur /sprawozdawca/
Grażyna Pawlos-Janusz /przewodniczący/
Joanna Cylc-Malec
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Sygn. powiązane
III OSK 2630/22 - Wyrok NSA z 2025-11-25
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1566
art. 34, art. 100, art. 389, art. 400, art. 403
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) Protokolant Specjalista Agnieszka Wojtas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2022 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w L. Państwowego Gospodarstwa Wodnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.
Uzasadnienie
P. S.A. z siedzibą w P. (dalej jako "strona", "skarżąca", "Spółka", "wnioskodawca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia 17 grudnia 2021 r. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego.
Rozstrzygnięcie organu zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:
W dniu 27 lipca 2021 r. Spółka zwróciła się do Dyrektora Zarządu Zlewni w Zamościu PGW Wody Polskie z wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innego podmiotu ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego pochodzących z ręcznej myjni samochodowej na Stacji Paliw [...] S.A. Nr [...]. Ponadto wniesiono także o wygaszenie decyzji Starosty Łęczyńskiego z dnia 9 października 2017 r. zmienionej decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni w Zamościu nr 28/D/ZUZ/208 znak: LU.ZUZ.3.421.95.2018.DO z dnia 4 maja 2018 r. Do wniosku dołączono m.in. operat wodnoprawny, opis prowadzenia zamierzonej działalności niezawierający określeń specjalistycznych oraz zgodę Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. sp. z o.o. w Ł. (dalej również jak "przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne") na odprowadzanie ścieków przemysłowych z ręcznej myjni samochodowej do urządzeń kanalizacyjnych stanowiących ich własność z dnia 1 lipca 2021 r., wypisy z rejestru gruntów, sprawozdania z wykonania analiz ścieków przemysłowych pochodzących ze stacji paliw [...] S.A. nr [...] w Ł..
Zawiadomieniem z dnia 13 sierpnia 2021 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w Zamościu poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie, możliwości zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. Dodatkowo informacja w tym zakresie została podana do publicznej wiadomości przez wywieszenie obwieszczenia na tablicach ogłoszeń Zarządu Zlewni w Zamościu, Urzędu Miasta Ł. i Starostwa Powiatowego w Ł. oraz na stronach BIP tych instytucji.
W zakreślonym w zawiadomieniu terminie pismem z dnia 19 sierpnia 2021 r. Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. sp. z o.o. powtórzyło treść zgody zawartej w piśmie z dnia 1 lipca 2021 r. W pkt 1 pisma ponownie wskazano, że ścieki przemysłowe wprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych nie powinny zawierać substancji zanieczyszczających wymienionych w załączniku nr 1 do pisma w ilościach przekraczających wartości wskaźników określonych w tym załączniku. Pomiary stężeń tych substancji musza być wykonywane przez dostawcę ścieków przemysłowych nie rzadziej niż raz na kwartał (pkt 2 pisma).
Pismem z dnia 23 września 2021 r. organ pierwszej instancji wezwał pełnomocnika wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w zakresie rozbieżności odnośnie ilości substancji zanieczyszczających w ściekach przemysłowych wprowadzanych do sieci kanalizacyjnej wskazanych do badań. Z załączonej zgody właściciela urządzeń kanalizacyjnych wynikało, że należy wykonywać badania próbek ścieków z określeniem 20 wskaźników, zaś wniosek wskazywał tylko 2 wskaźniki.
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 8 października 2021 r. pełnomocnik wnioskodawcy wyjaśnił, że we wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego uwzględniono te substancje, które były wskazane w decyzji Starosty Łęczyńskiego, których obecność wynika ze specyfiki prowadzonej w obiekcie działalności. Co do pierwiastków takich jak: chrom, ołów, kadm, miedź, cynk, nikiel, arsen, wanad wyniki pomiarów z lat 2018 - 2021 wykazywały śladową zawartość w próbkach pobranych do analiz (zawartość od 10 do 100 razy mniejsza niż dopuszczalna norma wskazana w zgodzie). Obecności srebra nie stwierdzono (wynik poniżej granicy oznaczalności metody). Parametry zawiesiny ogólnej, CHZTcr, BZT5, azotu ogólnego, rtęci były przekroczone tylko jednokrotnie, ewentualnie ich podwyższone zawartości stwierdzono jedynie na początku działalności myjni, co następnie zostało wyeliminowane. W zakresie chlorków, siarczanów, ogólnego węgla organicznego i indeksu fenolowego ich obecność nigdy nie została stwierdzona w wielkościach ponadnormatywnych. Wyjaśniono ponadto, że ze względu na specyfikę działalności, wieloletnie doświadczenie pozwala stwierdzić, że w ściekach przemysłowych wprowadzanych do urządzeń kanalizacyjnych z przedmiotowej myjni samochodowej są węglowodory ropopochodne oraz fosfor ogólny. W związku z tym zawarcie w pozwoleniu wodnoprawnym wszystkich substancji wskazanych w zgodzie właściciela urządzeń kanalizacyjnych nie jest zasadne. Dodatkowo pełnomocnik wnioskodawcy przekazał karty charakterystyki substancji wykorzystywanych w myjni samochodowej.
W wyniku przeprowadzonego postepowania Dyrektor Zarządu Zlewni w Zamościu decyzją z dnia 27 października 2021 r. w:
pkt I udzielił dla [...] S.A. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, tj. wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innego podmiotu, należących do Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. Sp. z o.o., ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego pochodzących z ręcznej myjni samochodowej zlokalizowanej na Stacji Paliw [...] S.A. Nr [...] w obrębie Ł., jednostka ewid. Ł. - miasto, pow. [...], woj. [...];
pkt II ustalił, w dostosowaniu do rodzaju działalności, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki ilości odprowadzanych ścieków oraz najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń dla węglowodorów ropopochodnych - 15 mg/l, fosforu ogólnego - 20 mg/l;
pkt III umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wygaszenia decyzji Starosty Łęczyńskiego znak: OS.6341.26.11.2017 z dnia 9 października 2017, zmienionej decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni w Zamościu nr 28/D/ZUZ/2018, znak: LU.ZUZ.3.421.95.2018.DO z dnia 4 maja 2018 r.;
pkt IV wskazał obowiązki nałożone na wnioskodawcę;
pkt V ustalił okres obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego -4 lata licząc od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że przy udzielaniu pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego należy uwzględnić parametry charakterystyczne dla danego rodzaju ścieków z uwzględnieniem źródła ich powstania oraz konkretnych substancji stosowanych w ramach danego rodzaju działalności. W ściekach odprowadzanych przez wnioskodawcę znajdują się jedynie śladowe ilości substancji szkodliwych takich jak: chrom, ołów, kadm, miedź, cynk, nikiel, arsen, wanad i nie przekraczają one dopuszczalnej zawartości w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Organ pierwszej instancji stwierdził, że dołączone do akt sprawy karty charakterystyki środków myjących stosowanych na terenie myjni potwierdzają, iż jedynymi substancjami szczególnie szkodliwymi dla środowiska wodnego których obecność w ściekach może być związana z prowadzoną działalnością, ze względu na używane produkty są: fosfor ogólny i węglowodory ropopochodne.
Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. sp. z o.o. nie zgadzając się z powyższą decyzją wniosło odwołanie od pkt II decyzji. Zawnioskowano o rozszerzenie decyzji o konieczność wykonywania badań dodatkowych parametrów: ChZT, BZT5, azotu ogólnego oraz zawiesiny ogólnej i wskazano najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników tych zanieczyszczeń. Podniesiono, że w wynikach badań z 2018 r. dostarczonych przez [...] S.A. występowało przekroczeń stężeń w/w parametrów.
Rozpoznając odwołanie Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie decyzją z dnia 17 grudnia 2021 r. zmienił pkt II zaskarżonej decyzji w ten sposób, że wskazał dodatkowo najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń dla: ChZT - 1 200 mg/l, BZT5 - 500 mg/l, azot ogólny - 100 mg/l i zawiesina ogólna - 500 mg/l oraz w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w sprawie wnioskodawca wskazał jako substancje charakterystyczne dla danego profilu usług (świadczonych przez myjnię samochodową) węglowodory ropopochodne i fosfor ogólny proponując dopuszczalną ich wartość na poziomie odpowiednio: 15 mg/l i 20 mg/l co jest zgodne z treścią załącznika nr 2 do Rozporządzenia Ministra Budownictwa z dnia 14 lipca 2006 r. w sprawie sposobu realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych oraz warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1757 – dalej jako "rozporządzenie z 2006 r."). Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że przekazane przez pełnomocnika wnioskodawcy karty katalogowe charakteryzujące substancje wykorzystywane w myjni samochodowej oraz załączone sprawozdania z przeprowadzanych badań ścieków potwierdzają, że pozostałe substancje wymienione w zgodzie właściciela urządzeń kanalizacyjnych nie przekraczają dopuszczalnej zawartości w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi. W ocenie Dyrektora RZGW pełnomocnik wnioskodawcy oraz organ pierwszej instancji skoncentrowali swoją uwagę na kwestii składu ścieków pochodzących z ręcznej myjni samochodowej. Również korespondencja pochodząca od przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego wskazuje jako źródło ścieków ręczną myjnię samochodową. W trakcie prowadzonego postępowania, zdaniem Dyrektora RZGW pominięto okoliczność, że ścieki wprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych pochodzą z ręcznej myjni ścieków oraz z pawilonu stacji paliw, gdzie powstają ścieki bytowe. Na powyższe zwrócono w operacie wodnoprawnym (strona 8, schemat technologiczny). Dyrektor RZGW przyjął, że źródłem ścieków (poza ręczną myjnią samochodową) jest również pawilon stacji paliw skąd pochodzą ścieki bytowe i zasadne jest monitorowanie składu odprowadzanych ścieków w zakresie dodatkowych substancji i ich parametrów w zakresie wskazanym przez przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne. Zdaniem organu odwoławczego przemawia za tym również okoliczność, iż przekroczenia parametrów tych substancji miały miejsce w 2018 r.
W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu, strona wnosząc o uchylenie pkt I zaskarżonej decyzji, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych, zarzuciła naruszenie:
I. prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe zastosowanie:
- art. 407 pkt. 1 Ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2021 r. poz. 2233 ze zm. zwanej dalej: "u.p.w." ), polegające na wydaniu decyzji pozwolenia wodnoprawnego ponad wniosek tj. uwarunkowanej zapisami niezgodnymi, rozszerzonymi w stosunku do złożonego przez skarżącą stronę wniosku;
- § 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, których wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, (Dz. U. z 2019 r. poz. 1220 – dalej jako "rozporządzenie z 2019 r.), polegające na błędnym nałożeniu na stronę skarżącą obowiązków w zakresie badania substancji nie wskazanych w w/w rozporządzeniu;
II. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu przez ten organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 10, 77 §1 oraz art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., zwanej dalej: "k.p.a.").
W uzasadnieniu strona podniosła, że we wniosku z dnia 21 lipca 2021 r. wnioskowała jednoznacznie o dopuszczalne stężenia zanieczyszczeń w ściekach przemysłowych pochodzących z ręcznej myjni samochodowej dla węglowodorów ropopochodnych w ilości nie większej niż 15 mg/l oraz dla fosforu ogólnego nie więcej niż 20 mg/l. Organ pierwszej instancji wydał decyzję w pełni odpowiadającą wnioskowi strony skarżącej, natomiast organ II instancji zmienił pierwotną decyzję rozszerzając zapis o parametry nie wskazane przez podmiot wnioskujący o pozwolenie wodnoprawne. Tym samym, zdaniem Spółki organ odwoławczy naruszył art. 407 pkt 1 u.p.w., który stanowi, że pozwolenie wodnoprawne wydaje się na wniosek. Strona wskazała, że w oparciu o wieloletnie doświadczenia i obserwacje głównym źródłem substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, które mogą wystąpić w ściekach przemysłowych wprowadzanych do urządzeń kanalizacyjnych z ręcznej myjni samochodowej są węglowodory ropopochodne oraz fosfor ogólny. W ściekach nie będą identyfikowane wszystkie z wymienionych w załączniku do zgody Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. sp. z o.o. substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego (w ilości 20 szt.), a jedynie te charakterystyczne dla przedstawionego w operacie profilu usług (myjnia samochodowa) w danym zakładzie/stacji paliw. Podkreślono, że zaskarżona decyzja zmienia warunki korzystania ze środowiska wskazując parametry jakościowe ścieków, których wprowadzanie nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego przy wprowadzaniu do kanalizacji. Organ argumentując zmianę decyzji zwrócił uwagę na fakt, że do kanalizacji sanitarnej Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. Sp. z o.o. wprowadzana jest mieszanina ścieków przemysłowych i ścieków bytowych z budynku stacji paliw. Okoliczność ta nie ma wpływu na konieczność uzyskiwania pozwolenia wodnoprawnego dla odprowadzania ścieków bytowych z obiektu. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy nie przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowania odwoławczego, uznając za wystarczające do wyjaśnienia sprawy jedynie stanowisko Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. Sp. z o.o.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Biorąc pod uwagę zakreśloną kognicję sądów administracyjnych i przyczyny wzruszenia decyzji organów administracji publicznej Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób określony w przywołanych wyżej przepisach, co tym samym uzasadnia oddalenie skargi w całości.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Lublinie Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, na podstawie której organ ten - w postępowaniu odwoławczym zainicjowanym przez Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. sp. z o.o. odwołaniem od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Zamościu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie udzielającej [...] S.A. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód tj. wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych, będących własnością Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. sp. z o.o., ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, pochodzących z ręcznej myjni samochodowej uchylił pkt II decyzji organu pierwszej instancji i określił dodatkowo najwyższe dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń dla: ChZT, BZT5, azotu ogólnego oraz zawiesiny ogólnej.
Na wstępnie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 34 pkt 3 u.p.w., wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innych podmiotów ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1 u.p.w., stanowi szczególne korzystanie z wód, a co za tym idzie - stosownie do przepisu art. 389 pkt 2 u.p.w. - wymaga pozwolenia wodnoprawnego. Na podstawie natomiast art. 400 ust. 3 u.p.w., pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie do wód lub do urządzeń kanalizacyjnych, będących własnością innych podmiotów, ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 albo art. 100 ust. 1, wydaje się na okres nie dłuższy niż 4 lata, liczony od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Podkreślić należy, że z art. 403 ust. 2 pkt 3 u.p.w. wynika, że w dostosowaniu do rodzaju działalności, której dotyczy pozwolenie wodnoprawne, w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się w szczególności: ilość ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi, lub do urządzeń kanalizacyjnych, w tym maksymalną ilość m3 na sekundę, średnią ilość m3 na dobę oraz dopuszczalną ilość m3 na rok oraz stan i skład wprowadzanych ścieków albo minimalny procent redukcji substancji zanieczyszczających w procesie oczyszczania ścieków, a w przypadku ścieków przemysłowych - dopuszczalne ilości substancji zanieczyszczających, "w szczególności" ilości substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1, wyrażone w jednostkach masy przypadających na jednostkę wykorzystywanego surowca, materiału, paliwa lub powstającego produktu oraz przewidywany sposób i efekt ich oczyszczania.
Zgodnie zatem z ww. przepisem, pozwolenie wodnoprawne winno zawierać m.in. skład wprowadzanych ścieków oraz minimalny procent substancji zanieczyszczających. Użyty w tym przepisie zwrot "w szczególności ilości substancji szczególnie szkodliwych" oznacza, że katalog takich substancji nie został ograniczony tylko do wykazu substancji szczególnie kwalifikowanych, lecz także takich substancji, które będą przekazywane do urządzeń kanalizacyjnych, a które - poprzez swoją szkodliwość - mogą wpływać na pogorszenie stanu wody i środowiska.
Wskazać również należy, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają również akty niższego rzędu, niż u.p.w., tj. rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, których wprowadzanie w ściekach przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego z dnia 28 czerwca 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1220 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Budownictwa z dnia 14 lipca 2006 r. w sprawie realizacji obowiązków dostawców ścieków przemysłowych oraz warunków wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1757).
Rozporządzenie z 2019 r. określa substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, których wprowadzanie w ściekach przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego (§1). Substancje, o których mowa w ust. 1, są określone w załączniku do rozporządzenia (§2).
Stosownie do § 8 rozporządzenia z 2006 r. - ścieki przemysłowe mogą być wprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych, jeżeli:
1) nie stanowi to zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia osób obsługujących urządzenia kanalizacyjne, stanu konstrukcji budowlanych i prawidłowego działania tych urządzeń oraz oczyszczalni ścieków, a także dla spełnienia przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne warunków pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi i stosowania osadów ściekowych;
2) spełnione są przez dostawcę ścieków przemysłowych warunki posiadanego pozwolenia wodnoprawnego, gdy takie pozwolenie jest wymagane na podstawie przepisów Prawa wodnego;
3) temperatura tych ścieków nie przekracza 35°C, a odczyn pH mieści się w przedziale od 6,5 do 9,5, z wyłączeniem ścieków zawierających cyjanki i siarczki, dla których pH mieści się w przedziale od 8 do 10;
4) są podatne na mechaniczno-biologiczne procesy oczyszczania.
Zgodnie z § 10 rozporządzenia z 2006 r. ścieki przemysłowe wprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych, zawierające substancje zanieczyszczające wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem §15, nie powinny zawierać tych substancji w ilościach przekraczających dopuszczalne wartości wskaźników zanieczyszczeń określonych w tym załączniku.
Na podstawie zaś § 12 ust. 1 rozporządzenia z 2006 r., zakres wskaźników zanieczyszczeń i ich dopuszczalne wartości oraz maksymalną wartość strumienia objętości ścieków przemysłowych, w zależności od specyfiki tych ścieków, ustala przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, uwzględniając m.in. warunki pozwoleń wodnoprawnych, o których mowa w § 8 pkt 1 i 2.
Mając powyższe regulacje na względzie wskazać należy, że w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się skład wprowadzanych ścieków (art. 403 ust. 2 pkt 3 u.p.w.). Przez "skład ścieków" należy rozumieć stężenie zawartych w nich substancji.
W kontrolowanej sprawie zostało wydane pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innego podmiotu ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1 u.p.w. Przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne wyraziło zgodę na odprowadzanie ścieków przemysłowych z ręcznej myjni samochodowej, wskazując ilość ścieków, a także warunki jakie mają spełniać, w tym jakich substancji zanieczyszczających wymienionych w załączniku nr 1 do ww. zgody nie powinny zawierać. W załączniku wymienionych było 20 substancji. Organ pierwszej instancji w swojej decyzji określił zgodnie z wnioskiem Spółki dwa wskaźniki zanieczyszczeń - węglowodory ropopochodne oraz fosfor ogólny. Dyrektor Zarządu Zlewni w Zamościu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie przychylił się do stanowiska strony, że substancje i ich wskaźniki określone w załączniku nr 1 do zgody przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego mają charakter uniwersalny i znajdują się w nim substancje, które nie występują w ściekach odprowadzanych przez wnioskodawcę. Natomiast z uwagi na śladowe ilości w odprowadzanych ściekach substancji szczególne szkodliwych, takich jak: chrom, ołów, kadm, miedz, cynk, nikiel, arsen, wanad, nie przekraczają dopuszczalnej zawartości w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi i z tego względu wnioskodawca ograniczył się do określenia we wniosku jedynie dopuszczalnego stężenia fosforu ogólnego i węglowodorów ropopochodnych. W pkt IV ppkt 1 decyzji organu pierwszej instancji wskazano, że strona zobowiązana jest do przestrzegania warunków określonych przez Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Ł. Sp. z o.o. pismem z dnia 1 lipca 2021 r. Przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne nie zgodziło się z przyjęciem we decyzji organu pierwszej instancji jedynie wskazanych dwóch wskaźników zanieczyszczeń, wnioskując o rozszerzenie decyzji o konieczność wykonania badań dodatkowych parametrów zawiesiny ogólnej, CHZTcr, BZT5, azotu ogólnego, wskazując na przekroczenie stężeń powyższych parametrów w wynikach badań z 2018 r.
Podkreślić w tym miejscu należy, że przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne jest właścicielem urządzeń, do których mają być odprowadzane ścieki przemysłowe zawierające substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska z terenu zakładu innego podmiotu i to przedsiębiorstwo jest podmiotem, na urządzenia którego ścieki te będą miały oddziaływanie. Określenie wymaganego składu ścieków powinno zostać przeanalizowane w toku postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Tym bardziej w sytuacji, gdy przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne, w załączonej do wniosku zgodzie na wprowadzanie ścieków do jego urządzeń wskazuje na 20 substancji, natomiast w decyzji organu pierwszej instancji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego określone są dwa wskaźniki zanieczyszczeń.
W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy dokonał analizy akt sprawy, w tym operatu wodnoprawnego i zwrócił uwagę, że ścieki wprowadzane do urządzeń kanalizacyjnych pochodzą z ręcznej myjni samochodowej, ale także z pawilonu stacji paliw. Z mapy będącej załącznikiem nr III operatu wynika, że studzienka poboru próbek znajduje się bezpośrednio przy połączeniu z miejską kanalizacją sanitarną. Ponadto jak podniosło przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne, w 2018 r. dochodziło do przekroczeń stężeń parametrów wskaźników zanieczyszczeń, o których dodatkowe badania wniosło.
Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo dokonał oceny okoliczności sprawy o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innego podmiotu ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1 u.p.w., a także wziął pod uwagę okoliczność, że ścieki mogą zawierać również substancje zanieczyszczające innego rodzaju. W ocenie Sądu wniosek przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego o rozszerzenie decyzji o konieczność dodatkowych badań wskaźników zanieczyszczeń znajdował uzasadnienie faktyczne i z tego względu organ odwoławczy prawidłowo dokonał zmiany pkt II decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w Zamościu rozszerzając zakres wskaźników zanieczyszczeń o parametry: zawiesiny ogólnej, CHZTcr, BZT5, azotu ogólnego. Jak już wyżej wskazano, zastosowanie wyrażenia "w szczególności" w art. 403 ust. 2 pkt 3 u.p.w. oznacza, że wskazanie w treści pozwolenia wodnoprawnego ilości substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, jest konieczne, ale może być niewystarczające. Dlatego też w okolicznościach konkretnej sprawy należy wziąć pod uwagę wartości innych substancji zanieczyszczających niż substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego. Podkreślić bowiem należy, że celem pozwolenia wodnoprawnego jest umożliwienie szczególnego korzystania z wód z poszanowaniem stanu środowiska naturalnego. Brak ustalenia w treści zaskarżonej decyzji dopuszczalnych ilości substancji zanieczyszczających innych niż substancje szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego mogłoby spowodować, że do urządzeń wodnych przedsiębiorstwa wodnokanalizacyjnego trafiłyby ścieki przemysłowe charakteryzujące się np. bardzo wysokimi stężeniami takich substancji, których skuteczne usunięcie nie byłoby możliwe w procesie oczyszczania. Tym bardziej, gdy jak podnosi przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne w 2018 r. wystąpiły przekroczenia stężeń parametrów wskazanych substancji. Przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne zastrzegło, że ścieki mają spełniać określone parametry zanieczyszczeń i spełnienie tych warunków jest niezbędne by można było wprowadzać je do urządzeń kanalizacyjnych należących do niego. Spełnienie tych warunków, w ocenie Sądu ma wpływ na stan oraz bezpieczeństwo środowiska naturalnego i dlatego powinno podlegać regulacji na podstawie posiadanego przez skarżącą pozwolenia wodnoprawnego. Wskazać ponadto należy, zgodnie z Aart. 407 ust. 5 u.p.w., do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 100 ust. 1, dołącza się zgodę właściciela tych urządzeń lub obowiązującą na dzień złożenia wniosku umowę obejmującą zobowiązanie do odbioru tych ścieków zawartą z właścicielem tych urządzeń. Brak takiej zgody stanowi podstawą do odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego. Zdaniem Sądu, mając na uwadze całokształt okoliczności niniejszej sprawie, wskazanie przez przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne w odwołaniu 4 wskaźników substancji stanowi konkretyzację zgody udzielonej w dniu 1 lipca 2021 r., w której załączniku nr 1 zostało wskazanych 20. Przedsiębiorstwo wodnokanalizacyjne jest właścicielem urządzeń, do których mają być wprowadzane ścieki przemysłowe i jest uprawnione do ustalania warunków, od spełniania których uzależniło możliwość ich wprowadzania do swojej sieci kanalizacyjnej. Spółce zostało udzielone zgodnie z jej wnioskiem pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód, tj. wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych będących własnością innego podmiotu ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego pochodzących z ręcznej myjni samochodowej na Stacji Paliw [...] S.A. Nr [...]. W wyniku poczynionych ustaleń organ odwoławczy uzupełnił pkt II decyzji Dyrektor Zarządu Zlewni w Zamościu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 października 2021 r. o 4 wskaźniki zanieczyszczeń innych substancji zanieczyszczających niż substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego. Powyższe, zdaniem Sądu, nie narusza art. 407 pkt 1 u.p.w. i §1 pkt 2 rozporządzenia z 2019 r.
W ocenie Sądu, przeprowadzone przez organ odwoławczy postępowanie wyjaśniające, odpowiadało wymogom art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. W motywach decyzji sporządzonych zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. organ wyjaśnił przyczyny natury faktycznej i prawnej, które zadecydowały o jej podjęciu. W związku z tym nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące zarówno naruszenia norm prawa procesowego i prawa materialnego. Podkreślić należy, że sam fakt jakoby zaskarżona decyzja była niezgodna z oczekiwaniami i przekonaniami strony, nie oznacza automatycznie jej wadliwości.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, o oddaleniu skargi.