II SA/LU 125/25

II SA/Lu 125/25 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-03-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grzegorz Grymuza /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 15 listopada 2024 r., znak: SKO.41/3170/OS/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 15 listopada 2024 r., znak: SKO.41/3170/OS/2024, utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 25 czerwca 2024 r.,
znak: MOPR.D-OZ.4611.2381.5.2024 w przedmiocie odmowy umorzenia S. S. należności powstałych z tytułu wypłaconych świadczeń
z funduszu alimentacyjnego.
Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu 21 listopada 2024 r.
W dniu 29 listopada 2024 r., skarżący złożył osobiście w siedzibie tut. Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II SPP/Lu 266/24 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Dnia 3 stycznia 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) S. S. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2025 r. Sąd, po rozpoznaniu sprzeciwu S. S. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 grudnia
2024 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W dniu 12 lutego 2025 r. S. S. wniósł, za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na wskazane wyżej rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 15 listopada 2024 r. Do skargi nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.
W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z przekazanych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja, została skutecznie doręczona skarżącemu 21 listopada
2024 r. (potwierdzenie odbioru – k. 11 akt adm.). Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu wypadał w sobotę 21 grudnia 2024 r. Stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Powyższe oznacza, że termin do wniesienia skargi upływał w poniedziałek
23 grudnia 2024 r.
Tymczasem skarga S. S. została wniesiona dopiero 12 lutego 2025 r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności.
Bez wpływu na ocenę zachowania przedmiotowego terminu pozostaje okoliczność, złożenia przez skarżącego, w terminie do wniesienia skargi, wniosku
o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony w toku postępowania, jak i przed wszczęciem postępowania, czyli jeszcze zanim zostanie złożona skarga. Podmiot domagający się od sądu administracyjnego ochrony prawnej może dążyć do tego, aby jego skargę sporządził profesjonalny prawnik i w tym celu w terminie otwartym na wniesienie tej skargi zwrócić się do sądu administracyjnego o przyznanie mu prawa pomocy w tym zakresie. Należy jednak zaznaczyć, że wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika profesjonalnego, złożony zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. przed wszczęciem postępowania, nie wstrzymuje biegu terminu przewidzianego na złożenie skargi do sądu administracyjnego, ewentualnie może stanowić okoliczność, którą Sąd mógłby wziąć pod uwagę przy badaniu podstaw do przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2024 r. sygn. akt I OZ 5/24, postanowienie NSA z dnia 4 sierpnia 2023 r. sygn. akt I OZ 315/23).
W tym kontekście należy zauważyć, że art. 53 p.p.s.a. nie zawiera regulacji analogicznej do art. 177 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, na wniosek złożony po wydaniu orzeczenia bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie - wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie. Artykuł 53 p.p.s.a. w zakresie, w jakim odnosi się do decyzji administracyjnych, początek biegu terminu do wniesienia skargi bezwzględnie natomiast wiąże z dniem doręczenia decyzji skarżącemu (por. postanowienie NSA z 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II OZ 2/21).
Jeżeli więc strona po doręczeniu jej decyzji będącej następnie przedmiotem skargi zwróci się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, odstępując przy tym od samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi na tę decyzję, a okres realizacji tego wniosku przekroczy długość terminu do wniesienia skargi - wnosząc skargę już po upływie terminu, zmuszona jest jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, od uwzględnienia którego uzależnione będzie nadanie skardze dalszego biegu. W niniejszej sprawie skarżący wnosząc skargę w takich właśnie okolicznościach nie zawarł jednak w treści skargi wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.