II SA/Kr 980/25

II SA/Kr 980/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne
Ochrona przyrody
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono decyzję organu II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1478
art. 88, art. 89
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Kamila Maśloch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2025 r. sprawy ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 18 czerwca 2025 r., znak: SKO.OŚ/4170/129/2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącej Z.R. kwotę 1164 (tysiąc sto sześćdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Z. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 18 czerwca 2024 r., znak: SKO.Oś/4170/129/2025 utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] i Gminy S. z 18 marca 2025 r., znak: [...] o wymierzeniu Z. R. kary pieniężnej w wysokości 38.780,00 zł za usunięcie bez zezwolenia 1 sz. drzewa z nieruchomości położonej w S. , działka nr [...].
Stan sprawy przedstawia się następująco:
Z. R. zwróciła się z wnioskiem z 12 grudnia 2022 r. do Burmistrza [...] i Gminy S. o wydanie zezwolenia na usunięcie czterech drzew z nieruchomości stanowiącej działki nr [...] i [...] w S. , w tym dębu rosnącego na działce nr [...] Jako przyczynę usunięcia drzewa wskazano brak możliwości realizacji inwestycji zgodnej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Do wniosku dołączono m.in. rysunki obrazujące kolizję planowanej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z drzewami znajdującymi się na ww. działkach.
Decyzją z 31 marca 2023 r. Burmistrz [...] i Gminy S., znak: [...] odmówił usunięcia dębu szypułkowego o obwodzie pnia na wysokości 130 cm – 277 cm rosnącego na działce nr [...] w S. .
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 1 czerwca 2023 r., znak: [...], wskutek odwołania Z. R., uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją z 31 lipca 2023 r. Burmistrz [...] i Gminy S., znak: [...] zezwolił na usunięcie dębu szypułkowego o obwodzie pnia na wysokości 130 cm – 277 cm rosnącego na działce nr [...] w S. . Decyzję wydano pod warunkiem zastąpienia drzewa innymi drzewami z gatunku liściastych, w nieprzekraczalnym terminie do dnia 30 czerwca 2024 r. oraz naliczono opłatę w wysokości 19.390 zł., której termin uiszczenia odroczony został do dnia 30 czerwca 2027 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 14 grudnia 2023 r., znak: [...], wskutek odwołania Towarzystwa na Rzecz Ochrony Przyrody, uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją z 8 kwietnia 2024 r. Burmistrz [...] i Gminy S., znak: [...] zezwolił na usunięcie dębu szypułkowego o obwodzie pnia na wysokości 130 cm – 277 cm rosnącego na działce nr [...] w S. . Decyzję wydano pod warunkiem zastąpienia drzewa innymi drzewami z gatunku liściastych, w łącznej liczbie 20 sztuk na działkach gminnych nr [...] i [...] w S. , zgodnie z planem nasadzeń zastępczych, w nieprzekraczalnym terminie do 31 grudnia 2024 r. oraz naliczono opłatę w wysokości 19.390 zł., której termin uiszczenia odroczony został do 31 grudnia 2027 r. Ustalono również termin usunięcia drzewa – do dnia 31 grudnia 2024 r. W punkcie 6 decyzji wskazano, że przekroczenie w/w terminów skutkuje wygaśnięciem decyzji, w tym zezwolenia na usunięcie drzewa.
Wnioskiem z 17 grudnia 2024 r. Z. R. zwróciła się o wydłużenie okresu obowiązywania decyzji do dnia 31 grudnia 2025 r. ze względu na przedłużające się postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działkach nr [...] i [...] w S. .
Decyzją z 30 grudnia 2024 r. Burmistrz [...] i Gminy S. orzekł na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania, za zgodą strony, o zmianie ostatecznej decyzji Burmistrza [...] i Gminy S. z 8 kwietnia 2024 r. w zakresie punktu 2, 3, 4 i 5. W zakresie punktu 5 Burmistrz ustalił termin usunięcia drzewa do dnia 31 grudnia 2025 r.
Postanowieniem z 7 stycznia 2025 r. Burmistrz [...] i Gminy S. na podstawie art. 111 §1a Kodeksu postępowania administracyjnego z urzędu w sposób następujący uzupełnił decyzję Burmistrza [...] i Gminy S. z 8 kwietnia 2024 r. zmienioną decyzją z 30 grudnia 2024 r. zezwalającą na wycięcie drzewa z działki nr [...]: "w punkcie 2 orzeczenia decyzji dodaje się numery działek gminnych: [...], [...], [...] w m. S. ". Ustalono przy tym brzmienie punktu 2 decyzji.
W dniu 8 stycznia 2025 r. Z. R. złożyła oświadczenie o wykonanych nasadzeniach zastępczych na działkach nr: [...], [...], [...] w S. .
W dniu 8 stycznia 2025 r. dokonano wizji lokalnej, w wyniku której stwierdzono wykonanie nasadzeń (vide: protokół z 8 stycznia 2025 r. – k . 353).
W dniu 31 grudnia 2024 r. zawiadomiono o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa przed uzyskaniem pozwolenia na budowę planowanej inwestycji na działce nr [...] w S. .
W dniu 12 lutego 2025 r. odbyła się wizja lokalna na działce nr [...], w trakcie której Z. R. oświadczyła, że zostało wycięte drzewo zgodnie z wydaną decyzją i w terminie wyznaczonym w decyzji [...] (k. 57 – tom II akt adm.).
Decyzją z 18 marca 2025 r. Burmistrz [...] i Gminy S. na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 3 i art. 89 ust. 1 w zw. z art. 83s ust. 5 i art. 84 ust. 1 ustawy z dna 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. 2024 r. poz. 1478, dalej: u.o.p.) wymierzył Z. R. administracyjną karę pieniężną w wysokości 38.780 złotych "za usunięcie bez zezwolenia 1 sztuki drzewa (zezwolenie na usunięcie drzew może być wykonane pod warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę) z nieruchomości położonej w m. S. , dz. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji podano, że ustalając wysokość opłaty wzięto pod uwagę obwód pnia wynikający z decyzji z 12 grudnia 2022 r. Wysokość opłaty ustalono na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów (Dz. U. 2017 poz. 1330).
W wyniku odwołania Z. R. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wskazaną na wstępie decyzją z 18 czerwca 2025 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium przedstawiło dotychczasowy stan sprawy i wskazało, że ustawa o ochronie przyrody ustanawia regułę, iż usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości. Zezwolenie takie wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Przywołano również art. 88 ust. 1 u.o.p., zgodnie z którym wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za: 1) usuniecie drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia; 2) usunięcie drzewa lub krzewu bez zgody posiadacza nieruchomości; 3) zniszczenie drzewa lub krzewu; 4) uszkodzenie drzewa spowodowane wykonywaniem prac w obrębie korony drzewa; 5) usunięcie drzewa pomimo sprzeciwu organu, o którym mowa w art. 83f ust. 8, i bez zezwolenia, o którym mowa w art. 83f ust. 16; 6) usunięcie drzewa bez dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 83f ust. 4, % lub przed upływem terminu, o którym mowa w art. 83f ust. 8. Według art. 88 ust. 2 ustawy, kara powyższa jest nakładana na posiadacza nieruchomości, albo właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego (tzw. urządzeń przesyłowych płynów, pary, gazu, energii elektrycznej), albo na inny podmiot, jeżeli działał bez zgody posiadacza nieruchomości. Natomiast zgodnie z treścią art. 83d ust. 5 ustawy jeżeli przyczyną usunięcia drzewa lub krzewu jest realizacja inwestycji wymagającej uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu może zostać wykonane pod warunkiem uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, które kolidują z drzewami lub krzewami, będącymi przedmiotem zezwolenia. Przepisu nie stosuje się do inwestycji liniowych celu publicznego.
Następnie Kolegium wskazało, że w świetle przepisów, organ nie dysponuje swobodą przy nakładaniu kary za nielegalną wycinkę drzew lub krzewów, a może nią obciążyć tylko któryś z wymienionych w art. 88 ust. 2 u.o.p. podmiotów. Natomiast wybór właściwego podmiotu uzależniony jest od deliktu (jednego z wymienionych w ust. 1 art. 88 ustawy), który zaistniał w danym przypadku. Administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości dwukrotnej opłaty za usunięcie drzewa lub krzewu, a w przypadku, w którym usunięcie drzewa lub krzewu jest zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty, administracyjną karę pieniężną ustala się w wysokości takiej opłaty, która byłaby ponoszona, gdyby takiego zwolnienia nie było. W myśl art. 85 ust. 4 u.o.p. opłatę za usunięcie drzewa ustala się mnożąc liczbę cm obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm i stawkę opłaty. Jednocześnie wobec wydania na podstawie art. 85 ust. 4b u.o.p. przepisów wykonawczych, dla obliczenia kary stosuje się stawki opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew w zależności od obwodu pnia określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów (Dz. U. poz. 1330). Podstawową zasadą jest, że do wyliczenia kary przyjmuje się faktyczny obwód drzewa na wysokości 130 cm powyżej powierzchni terenu, a dopiero w przypadku braku takich danych mają zastosowanie inne metody wyliczenia obwodu pnia, określone w art. 89 ust. 3 i 4 u.o.p.
Organ odwoławczy wskazał następnie, że w przedmiotowym postępowaniu mamy do czynienia z czynem wskazanym w art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy, tj. z usunięciem drzewa bez wymaganego zezwolenia. Co prawda, Z. R. uzyskała zezwolenie na usunięcie dębu szypułkowego rosnącego na działce nr [...] w m. S. (obwód pnia 277cm) - decyzja Burmistrza [...] i Gminy S. z dnia 8 kwietnia 2024r. znak: [...], zezwalająca na usunięcie dębu szypułkowego z naliczoną opłatą za usunięcie drzewa z odroczonym 3-letnim terminem płatności pod warunkiem zachowania żywotności wykonanych nasadzeń zastępczych w liczbie 20 szt. drzew liściastych, z wyznaczonym terminem usunięcia drzewa do dnia 31 grudnia 2024r. Niemniej, przedmiotowe zezwolenie na usunięcie drzewa zostało wydane z powodu kolizji z planowaną inwestycją pn: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w części parteru wraz z infrastrukturą techniczną: WLZ wraz z wewn. instalacją elektryczną, wewn. i zewn. instalacją wodociągową, wewn., i zewn. instalacją kanalizacji sanitarnej, wewn. i zewn. instalacją kanalizacji deszczowej, instalacją c.o. i c.w.u. oraz tarasem naziemnymi utwardzeniami, wraz z rozbiórką istniejącego budynku garażowego i ogrodzenia na terenie inwestycji na dz. nr [...], [...] w m. S. , gm. S. sygn. [...]
W tym miejscu przywołano treść art. 83d ust. 5 ustawy, zgodnie z którym jeżeli przyczyną usunięcia drzewa lub krzewu jest realizacja inwestycji wymagającej uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu może zostać wykonane pod warunkiem uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, które kolidują z drzewami lub krzewami, będącymi przedmiotem zezwolenia. Natomiast jak wynika z akt sprawy, w szczególności z treści odwołania, Pani Z. R. w dacie usunięcia dębu szypułkowego (30 grudnia 2024 r.) nie uzyskała pozwolenia na budowę dla w/w inwestycji. Kolegium wskazuje, że ograniczenia w przystąpieniu do wykonywania uprawnień wynikających z zezwoleń na usunięcie drzew lub krzewów mogą mieć oparcie także w przepisie szczególnym, jakim jest niewątpliwie cytowany wcześniej art. 83d ust. 5 ustawy.
Jak wskazał w wyroku z dnia 17 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt II SA/Go 1015/21: dopiero z chwilą uzyskania przez adresata zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, pozwolenia na budowę lub rozbiórkę, które kolidują z drzewami lub krzewami, będącymi przedmiotem zezwolenia, będzie mogło dojść do wykonania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów. Niewątpliwie ograniczenie, o którym mowa ma związek z postulatem ochrony drzew i zachowania ich wynikającym z przepisów u.o.p. Przy czym podkreślić należy, iż odnośnie możliwości i podstawy do zastosowania tego warunku ogromne znaczenie ma prawidłowa ocena treści wniosku o usunięcie drzew i stanowiska wnioskodawcy, bowiem to na ich podstawie organ może określić zasadność jego zastosowania.
Podkreślono dalej, że uzyskanie zezwolenia na usunięcie drzewa (decyzja z dnia 8 kwietnia 2024 r.) oraz warunek jego wykonania, dotyczący uzyskania przez odwołującą pozwolenia na budowę, są ze sobą powiązane, tworzą całość. Ww. warunek odnosi się do całej decyzji. Ponadto warunek ten jest konsekwencją ustalenia przez organ stanu faktycznego, według którego przyczyną usunięcia drzewa jest kolizja z planowaną inwestycją polegającą na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, co znalazło swoje odzwierciedlenie w decyzji organu I instancji (wskazana przyczyna usunięcia drzewa). Zatem warunek, o którym mowa powiązany jest z treścią decyzji i istotnie związany jest z przesłankami wydania zezwolenia na usunięcie drzewa.
Jak ustalono w toku postępowania działka nr [...] położona w S. na której rosło przedmiotowe drzewo - dąb szypułkowy o obw. pnia 277 cm, jest własnością Z. R.. Lokalizacja drzewa na terenie w/w nieruchomości została potwierdzona na podstawie pomiarów przeprowadzonych w trakcie oględzin w związku z postępowaniem znak [...] w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie dębu szypułkowego o obwodzie pnia 277 cm. Jak wynika z akt sprawy usunięcie drzewa miało miejsce w dniu 30 grudnia 2024 r.
W toku postępowania została przeprowadzona wizja lokalna w dniu 12 lutego 2025 r. podczas której spisano protokół i wykonano dokumentację fotograficzną (w aktach sprawy protokół z dnia 12 lutego 2025 r., k. 57-59). Z. R. oświadczyła, że drzewo zostało usunięcie zgodnie i w terminie wskazanym w decyzji z dnia 8 kwietnia 2024 r. Ponadto oświadczyła, że zgodnie z wytycznymi zawartymi w decyzji zostały wykonane nasadzenia zastępcze w terminie o czym powiadomiono Gminę S. . Z treści protokołu wynika również, że Pani R. złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, niemniej ze względu na procedowanie warunków komunikacyjnych, postępowanie zostało zawieszone. Stąd też w ocenie Kolegium, słusznie organ I instancji uznał, że Pani R. usunęła drzewo bez wymaganego zezwolenia.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie wysokości stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów, wszystkie gatunki drzew rodzaju dąb zostały zakwalifikowane do trzeciej grupy drzew a stawka opłaty za 1 cm obwodu pnia takich drzew o obwodzie pnia od 101 cm wynosi 70 zł. Kolegium stwierdziło, że dokonało weryfikacji przyjętych danych i prawidłowości wyliczenia wysokości kary oraz stwierdziło zasadność i prawidłowość dokonanych wyliczeń, uznając, że organ I instancji słusznie przyjął jako podstawę do wyliczenia kary administracyjnej ustalenia - nie kwestionowane przez stronę w toku postępowania w sprawie wydania zezwolenia - dokonane podczas oględzin.
Jak wynika z orzecznictwa decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej jest decyzją związaną, co oznacza, że w przypadku stwierdzenia usunięcia drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia na właściwym organie spoczywa obowiązek wymierzenia kary pieniężnej niezależnie zarówno od motywów jakimi kierował się usuwający drzewo. Koncepcja zobiektywizowanej odpowiedzialności administracyjnej, o której mowa w art. 88 ust. 1 u.o.p. oznacza, że wystarczy tylko wystąpienie tzw. bezprawia administracyjnego, a więc wykazanie związku przyczynowego między działaniem danego podmiotu a wycięciem drzew i krzewów. Skoro odpowiedzialność została zobiektywizowana, to nieistotnym jest, czy posiadacz nieruchomości dokonał wycięcia osobiście, czy też wynajął w tym celu inny podmiot, czynność tę zlecając, nieistotna z punktu widzenia tej postaci odpowiedzialności jest także świadomość, czy też brak świadomości konieczności uzyskania stosownego zezwolenia (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 września 2021 r., II SA/Gd 237/21).
W ocenie Kolegium zarzuty odwołania stanowiły polemikę ze stanowiskiem organu I instancji, sprzeczną z zebranym materiałem dowodowym oraz utrwalonym orzecznictwem administracyjnym. Stan faktyczny sprawy został ustalony w oparciu o szereg informacji i dowodów, takich jak oświadczenia strony, oględziny, dowody z fotografii, a także dowody z dokumentów. Kolegium po dokonaniu weryfikacji akt sprawy stwierdziło, iż są one kompletne a wnioski wyciągnięte przez organ I instancji znajdują odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym.
Na powyższą decyzję Z. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając zaskarżonej decyzji 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.
- art. 83d ust. 5 u.o.p. w związku z art. w zw. z art. 162 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że w sprawie nie ziściły się przesłanki zezwalające na wycinkę drzewa, podczas gdy skarżąca jest obecnie w trakcie uzyskiwania pozwolenia na budowę;
- art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym przyjęciu, że zaistniały stan faktyczny determinuje przyjęcie, że wycinka drzewa nastąpiła bez zezwolenia, podczas gdy wycinka została dokonana w czasie obowiązywania ważnej decyzji zezwalającej na wycinkę drzewa zgodnie z decyzją z dnia 08.04.2024 r., nr [...], a w ramach postępowania nie wydano decyzji jej wygaszającej, co powoduje konieczność uznania, że decyzja ws. kary została wydana bez podstawy prawnej;
- art. 83d ust. 5 u.o.p. w zw. z art. 107§ 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie pomimo braku wskazania w sentencji decyzji ws. wycinki warunku, jakim jest konieczność uzyskania pozwolenia na budowę i braku uzależnienia wykonania Decyzji ws. wycinki od zaistnienia skutków przewidzianych w tym przepisie, podczas gdy Skarżąca działała w zaufaniu do treści Decyzji ws. wycinki i zrealizowała ją zgodnie z jej treścią;
- art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. w zw. z art. 16 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy kary administracyjnej nałożonej z tytułu usunięcia drzewa bez wymaganego zezwolenia w sytuacji, w której w obrocie prawnym pozostawała ważna i ostateczna decyzja zezwalająca Skarżącej na wycinkę przedmiotowego drzewa oraz uwzględniając, że decyzji ws. wycinki przysługuje domniemanie legalności, które oznacza, że jest ona ważna i powinna być wykonywana dopóki nie zostanie zmieniona, uchylona lub nie zostanie stwierdzona jej nieważność przez właściwy organ i z zachowaniem przepisanego trybu postępowania;
- art. 189d k.p.a. - poprzez niezastosowanie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych tym przepisem, w szczególności poprzez nieuwzględnienie szczególnej sytuacji Skarżącej w zaistniałej sytuacji faktycznej i prawnej, jej interesu oraz braku przyczynienia się Skarżącej do powstania naruszenia prawa i utrzymanie w mocy decyzji nakładającej karę na skarżącą w sytuacji, w której skarżąca działała w zaufaniu do otrzymanej decyzji ws. wycinki, dokonała wycinki w przewidzianym decyzją terminie, a fakt braku uzyskania pozwolenia na budowę nie wynikał z jej niewłaściwego działania, co potwierdza, że skarżąca dokonała wszystkiego, czego można od niej rozsądnie oczekiwać w tej sytuacji;
- art. 2 Konstytucji RP poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że brak jest możliwości uwolnienia się od odpowiedzialności administracyjnej, w sytuacji, gdy Skarżąca wykazała, że uczyniła wszystko, czego można było od niej rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia przepisów nie dopuścić (tj. skarżąca działała w oparciu o funkcjonującą w obrocie ważną decyzją ws. wycinki, która nie zawierała w swojej treści dodatkowych warunków), co jest sprzeczne z podstawowymi zasadami konstytucyjnymi wywodzonymi z klauzuli demokratycznego państwa prawnego oraz zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz zasady bezpieczeństwa prawnego;
2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., ze względu na:
a) brak zgromadzenia wszystkich niezbędnych dowodów, a tym samym brak rozpoznania sprawy w oparciu o pełen materiał dowodowy i bez dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w sytuacji, gdy z akt postępowania jednoznacznie wynika, że skarżąca jest w trakcie uzyskiwania pozwolenia na budowę, a dodatkowo decyzja ws. kary została wydana bez wcześniejszego wygaszenia decyzji ws. wycinki; tym samym uznać należy, że funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji ws. wycinki uniemożliwia uznanie, że usunięcie drzewa nastąpiło bez zezwolenia, a zatem wydanie decyzji ws. kary uznać należy za przedwczesne i nie mające podstaw prawnych ani faktycznych;
b) ich niewłaściwe zastosowanie polegające na arbitralnym, stwierdzeniu Organu, że zarzuty podniesione przez Skarżącą stanowią polemikę ze stanowiskiem organu pierwszej instancji oraz utrwalonym orzecznictwem administracyjnym bez wskazania jednocześnie, na czym ta polemika polega i bez odniesienia się do zarzutów Skarżącej, że organ pierwszej instancji nie ustalił, że nie została wydana decyzja wygaszająca decyzję ws. wycinki;
- art. 8 k.p.a. poprzez utrzymanie nałożonej na skarżącą kary administracyjnej w sytuacji, w której otrzymana decyzja zezwalająca na wycinkę nie zawierała warunku
wynikającego z art. art. 83d ust. 5 u.o.p. oraz zastosowanie w stosunku do skarżącej kary administracyjnej w sytuacji, w której działała ona w oparciu o posiadane ostateczne zezwolenie administracyjne;
- art. 11 i art, 107 § 3 w związku z art. 140 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, polegające na nieprzedstawieniu przez organ w uzasadnieniu Zaskarżonej decyzji jakichkolwiek merytorycznych argumentów odnoszących się do zarzutu skarżącej w zakresie konieczności uprzedniego uchylenia decyzji ws. wycinki, przed wydaniem decyzji ws. kary;
- art. 138 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wyrażające się w utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy istniały przesłanki do jej uchylenia.
W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła przedstawione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze, w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy przy tym wskazać, że na mocy art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
W wyniku rozpoznania sprawy w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiot kontroli sądowej stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 18 czerwca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] i Gminy S. o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej za wycięcie bez zezwolenia drzewa (dębu szypułkowego) z działki nr [...] w S. .
W okolicznościach niniejszej sprawy bezsporne jest to, że skarżąca wycięła drzewo – dąb szypułkowy rosnące na działce nr [...] w dniu 30 grudnia 2024 r.
Bezsporne jest również, że w dacie wycięcia drzewa obowiązywała ostateczna decyzja zezwalająca na wycięcie tego drzewa. Decyzją z 8 kwietnia 2024 r. Burmistrz [...] i Gminy S. orzekł następująco: "po rozpatrzeniu wniosku Pani Z. R. (....) reprezentowanej przez pełnomocnika (...) w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzewa rosnącego na działce ewidencyjnej nr [...] w m. S. z powodu kolizji z planowaną inwestycją pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową wraz z infrastrukturą techniczną na dz. nr [...], [...]" orzekam 1. Zezwolić na usunięcie drzewa rosnącego na działce nr [...] w m. S. (....) dąb szypułkowy (...). 2. Niniejsze zezwolenie wydaje się pod warunkiem zastąpienia wyszczególnionego w pkt 1 niniejszego orzeczenia drzewa innymi drzewami z gatunku platan klonolistny (...), w łącznej ilości 20 sztuk (....) w nieprzekraczalnym terminie do dnia 31.12.2024 r. 3. Należy powiadomić tut. Urząd o zrealizowaniu nowego nasadzenia w terminie do dnia 14.01.2025 r., podając gatunek (lub odmianę), miejsce nasadzenia oraz termin jego wykonania. 4. Naliczyć opłatę za usunięcie drzewa wyszczególnionego w pkt. 1 niniejszego orzeczenia, w wysokości: 19 390 zł (słownie: dziewiętnaście tysięcy trzysta dziewięćdziesiąt złotych 00/100). Termin uiszczenia opłaty zostaje odroczony do dnia 31.12.2027 r. (...) 5. Ustalić termin usunięcia drzewa do dnia 31.12.2024 r. W przypadku ewentualnej wycinki drzewa w trakcie trwania okresu lęgowego ptaków należy zwrócić szczególną uwagę na występowanie gniazd i lęgów ptasich, których w tym okresie nie można usuwać, chyba że zostaną wprowadzone odstępstwa od tego zakazu (zezwolenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie). 6. Przekroczenie w/w terminów skutkuje wygaśnięciem decyzji, w tym zezwolenia na usunięcie drzewa."
Decyzja ta została następnie zmieniona decyzją Burmistrza [...] i Gminy S. z 30 grudnia 2024 r. w zakresie punktów 2, 3, 4, i 5 na podstawie art. 155 k.p.a., uzupełnioną postanowieniem tego organu z 7 stycznia 2025 r. Zakres zmian obejmował wydłużenie terminów określonych w decyzji – do dnia 31.12.2025 r. (termin nasadzeń zastępczych, pkt 2), do dnia 14.01.2026 r. (termin powiadomienia o nasadzeniach zastępczych, pkt 3), do dnia 31.12.2028 r. (termin uiszczenia opłaty, pkt 4), do dnia 31.12.2025 r. (termin usunięcia drzewa, pkt 5). Usunięcie drzewa nastąpiło w terminie określonym pierwotnie w decyzji z 8 kwietnia 2024 r.
Bezsporne jest również i to, że w dniu wycinki drzewa skarżąca nie dysponowała pozwoleniem na budowę dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...].
Zdaniem organów orzekających w sprawie, dokonanie wycinki w opisanych realiach stanowi delikt administracyjny, którego popełnienie skutkuje wymierzeniem administracyjnej kary pieniężnej opisanej w art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. Przywołany przepis stanowi, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usunięcie drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia. Organy przyjęły, że wprawdzie skarżąca uzyskała zezwolenie, ale wykonując je naruszyła art. 83d ust. 5 u.o.p, zgodnie z którym "Jeżeli przyczyną usunięcia drzewa lub krzewu jest realizacja inwestycji wymagającej uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu może zostać wykonane pod warunkiem uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, które kolidują z drzewami lub krzewami, będącymi przedmiotem zezwolenia. Przepisu nie stosuje się do inwestycji liniowych celu publicznego."
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymaga odpowiedzi na trzy zasadnicze pytania. Po pierwsze, czy przyczyną usunięcia drzewa (dębu szypułkowego) z działki nr [...] była realizacja inwestycji wymagającej uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę? Po drugie, jaki charakter prawny ma norma wynikająca z art. 83d ust. 5 u.o.p.? Innymi słowy, w jaki sposób wiąże adresata zezwolenia na usunięcie drzewa. Po trzecie, czy w sytuacji wykonania zezwolenia na wycięcie drzewa przed uzyskaniem pozwolenia na budowę mamy do czynienia z przypadkiem usunięcia drzewa bez zezwolenia, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p.
Odpowiadając na pierwsze pytanie, należało poddać analizie przede wszystkim treść decyzji zezwalającej na wycięcie przedmiotowego drzewa. Jak wskazano powyżej w rozstrzygnięciu decyzji z 8 kwietnia 2024 r. Burmistrza [...] i Gminy S. zawarto sformułowanie o rozpatrzeniu wniosku skarżącej Z. R. w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzewa rosnącego na działce ewidencyjnej nr [...] w S. "z powodu kolizji z planowaną inwestycją pn.: «Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową wraz z infrastrukturą techniczną na dz. nr [...], [...]»". Również w uzasadnieniu decyzji wskazano, że w toku postępowania poprzedzającego udzielenie zezwolenia rozważano kolizję inwestycji planowanej m.in. na działce nr [...] z rosnącym na tej działce dębem szypułkowym. W związku z tą kwestią dokonano oceny dowodów stanowiących analizę architektoniczną i rysunki projektu zagospodarowania terenu. W uzasadnieniu decyzji zezwalającej na wycinkę organ stwierdził: "Uwzględniając obecną możliwość powierzchni zabudowy, zapisy wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dla tego typu zabudowy (zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna; zabudowa wielorodzinna z usługami realizowanymi w części budynku; zabudowa usługowa) – «realizacja budynku o parametrach spełniających ww. wymogi jest zaprzeczeniem racjonalności, funkcjonalności i estetyki takiego budynku, jest niezgodne ze sztuką architektoniczną» (Analiza Architektoniczna)". Powyższe wskazuje, zdaniem Sądu, że przyczyną zezwolenia na wycięcie dębu szypułkowego rosnącego na działce nr [...] w S. było zamierzenie inwestycyjne wymagające pozwolenia na budowę.
Wobec tego należy przejść do odpowiedzi na kolejne pytanie o charakter normy wynikającej z art. 83d ust. 5 u.o.p. W szczególności chodzi o ustalenie, czy norma ta określa warunek obowiązujący z mocy prawa, czy też podstawę sformułowania w decyzji warunku wykonania decyzji.
Zdaniem Sądu, prawidłowa jest taka wykładnia art. 83d ust. 5 u.o.p., według której warunek uzyskania pozwolenia na budowę przed wykonaniem wycinki drzew jest warunkiem nałożonym z mocy prawa. Wskazuje na to określenie "zezwolenie (...) może zostać wykonane pod warunkiem uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę". Tak sformułowany przepis pozwala wywieść z niego normę prawną bezpośrednio skuteczną względem adresata zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu, uprawnionego z tej decyzji, która zobowiązuje go do uzyskania pozwolenia na budowę przed usunięciem drzewa lub krzewu. Również wykładnia systemowa art. 83d u.o.p. uzasadnia stanowisko, że w ust. 5 sformułowany został warunek skuteczny z mocy prawa. W początkowych przepisach art. 83d ust. 1 – 4 u.o.p. określono bowiem jednoznacznie elementy zezwolenia, w tym elementy każdego zezwolenia (ust. 1), elementy dodatkowe zezwolenia w przypadku uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od wykonania nasadzeń zastępczych (ust. 2), elementy dodatkowe zezwolenia w przypadku uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od przesadzenia tego drzewa lub krzewu (ust. 3), elementy fakultatywne zezwolenia w przypadku uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od wykonania nasadzeń zastępczych bądź od przesadzenia tego drzewa lub krzewu (ust. 4). W przypadku opisanym w ust. 5 redakcja przepisu jest odmienna, co zdaniem Sądu, przemawia za przyjęciem, że nie stanowi on upoważnienia do określenia warunku w decyzji (jako obowiązkowego elementu dodatkowego w określonym przypadku), lecz ten warunek określa.
A zatem, w opisanej sytuacji na organie wydającym zezwolenie nie ciąży obowiązek sformułowania w decyzji warunku uzyskania pozwolenia na budowę, ale ciążą na nim obowiązki informacyjne wynikające z zasady informowania, o której stanowi art. 9 k.p.a. Analizując zezwolenie z 8 kwietnia 2024 r. Sąd zauważa niekonsekwencję organu, który nawiązał, w sposób opisany powyżej, w rozstrzygnięciu decyzji do sprawy pozwolenia na budowę, niemniej jednak nie wyjaśnił jednoznacznie w decyzji, ani w uzasadnieniu, ani w pouczeniach, jaki ma to skutek. Brak takiej informacji ma tym większe znaczenie, jeśli przenalizuje się punkty 1-6 zezwolenia, w których zawarto nie tylko części ściśle rozumianego rozstrzygnięcia mające postać uprawnień i nakazów, ale także informacje dotyczące wykonania decyzji (vide: pkt 5, zd. 2 oraz pkt 6). Tak sformułowane zezwolenie, jak słusznie wskazuje skarżąca, mogło sugerować adresatowi, że zawiera kompleksowe rozstrzygnięcie, obejmujące wszystkie istotne prawnie aspekty wydanego zezwolenia.
Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że w piśmiennictwie prezentuje się stanowisko, zgodnie z którym w przypadku opisanym w art. 83d ust. 5 u.o.p. mamy do czynienia z decyzją warunkową, co pociąga za sobą istotne skutki: "Jest to zatem sytuacja, kiedy skutek prawny w postaci zezwolenia na usunięcie drzewa ziści się dopiero po uzyskaniu przez inwestora innej decyzji administracyjnej — pozwolenia na budowę. Otrzymanie administracyjnego pozwolenia na budowę jest zdarzeniem przyszłym i niepewnym, brak jego uzyskania uniemożliwia skorzystanie z zezwolenia na wycięcie, natomiast bezskuteczny upływ wskazanego na to terminu stanowi przesłankę do wygaśnięcia decyzji warunkowej — stosownie do art. 162 § 1 pkt 218. Wygaśnięcie zezwolenia, decyzją wydaną na podstawie art. 162 k.p.a., będzie miało skutek ex tunc, licząc od wskazanego w decyzji zezwalającej terminu do uzyskania pozwolenia budowlanego" (A. Biela, "Wybrane aspekty prawne decyzji zezwalającej na usunięcie drzew i krzewów, "Prawne Problemy Górnictwa i Ochrony Środowiska" nr 2/2019, s. 32). Inny autor zauważa, że za przyjęciem w tym przypadku decyzji warunkowej przemawiają istotne praktyczne względy. Uzależnienie wykonania zezwolenia od wydania innej decyzji naprowadza "na konstrukcję, jaką ustawodawca posługuje się w art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Zgodnie z nim organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. W przypadku zezwoleń na usunięcie drzew lub krzewów niewątpliwie nie ma przepisu szczególnego nakazującego ich wygaszenie w sytuacji nieuzyskania pozwolenia na rozbiórkę albo budowę. Niewątpliwie jednak leży to w interesie społecznym. Skoro bowiem w świetle postanowień art. 83d ust. 5 u.o.p. przyznane w zezwoleniu na usunięcie drzew lub krzewów uprawnienia zostały powiązane z wydaniem decyzji stanowiącej podstawę wykonywania prac budowlanych, to znaczy, że w interesie społecznym leży wyeliminowanie jej z obrotu prawnego przez wygaszenie zezwolenia. To ostatnie nie może bowiem już być wykonane, a zatem stało się bezprzedmiotowe (nie będą wykonywane prace budowlane), a jednocześnie jego dalsze funkcjonowanie w obrocie prawnym nie leży w interesie społecznym, gdyż jego wykonanie nie miałoby uzasadnienia w występujących okolicznościach faktycznych. Za przyjęciem, że wydane zezwolenie stało się bezprzedmiotowe, przemawiają także względy natury dyscyplinującej. Przyjęcie bowiem, że brak uzyskania decyzji stanowiącej podstawę wykonywania prac budowlanych uzasadnia wygaszenie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, stanowi dodatkowy element dyscyplinujący podmioty zainteresowane skorzystaniem z uprawnień wynikających z zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów. Jeżeli bowiem dokona się usunięcia drzew lub krzewów w sytuacji braku wcześniejszego uzyskania decyzji budowlanej, to znaczy, że zezwolenie stało się bezprzedmiotowe i musi zostać wygaszone. To zaś będzie wywoływało taki skutek prawny, że podmiot, który usunął drzewa w sytuacji, kiedy zezwolenie podlega wygaszeniu, uczynił to bez wymaganego zezwolenia. Decyzja wygaszająca zezwolenie będzie bowiem wywoływała taki skutek (ex tunc), jakby nigdy nie było ono wydane. W chwili usunięcia obiektów przyrodniczych nie była bowiem jeszcze wydana decyzja stanowiąca podstawę wykonania prac budowlanych, a zatem skorzystanie z uprawnień wynikających z zezwolenia nie powinno nastąpić. W takim zaś przypadku będą zachodziły podstawy do wszczęcia postępowania w przedmiocie wymierzenia na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. kary pieniężnej za usunięcie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. Oczywiście, aby mogło to nastąpić, wcześniej będzie musiało dojść do wygaszenia zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, tak aby nie funkcjonowało już ono w obrocie prawnym. Pouczenie beneficjentów zezwoleń na usunięcie drzew lub krzewów o takich skutkach ich przedwczesnego wykonania zmusi ich do zachowania szczególnej ostrożności przy dokonywaniu oceny, czy zachodzą już podstawy do skorzystania z przyznanych uprawnień, czy też jeszcze nie" (K. Gruszczyński, [w:] "Ustawa o ochronie przyrody. Komentarz", wyd. VI, Warszawa 2024, art. 83d).
Stanowisko zbieżne z powyższym przyjmuje się w orzeczeniach sądów administracyjnych (por. wyroki: WSA w Krakowie z 9 listopada 2022 r., II SA/Kr 628/22 oraz WSA w Kielcach z 11 stycznia 2023 r., II SA/Ke 544/22, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podziela je również obecnie orzekający Sąd, uznając, że znajduje ono zastosowanie rozpatrywanej sprawie i stanowi jednocześnie odpowiedź na sformułowane powyżej pytanie o zastosowanie art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. w przypadku braku pozwolenia na budowę, gdy przyczyną zezwolenia na wycięcie drzewa była kolizja z inwestycją wymagającą pozwolenia na budowę. Skoro przepis ten wyraża sankcję administracyjną w postaci administracyjnej kary pieniężnej, uzasadnione jest jego ścisłe rozumienie. W konsekwencji jako brak zezwolenia powinna być rozumiana sytuacja, w której w dacie wycinki nie wydano zezwolenia, względnie nie stało się ono ostateczne, a brak jest rygoru natychmiastowej wykonalności, czy wreszcie zezwolenie utraciło moc wskutek stwierdzenia wygaśnięcia (z mocą ex tunc) z powodu niewykonania warunku.
W przedmiotowej sprawie organy nie uwzględniły konieczności stwierdzenia wygaśnięcia decyzji udzielającej zezwolenia na wycinkę ze względu na brak uzyskania pozwolenia na budowę, podczas gdy jest to konieczna przesłanka do wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p. To oznacza, że decyzja wydana została co najmniej przedwcześnie, z istotnym naruszeniem art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p.
Tym samym Sąd uznał, że zarzuty skargi zasługują na uwzględnienie w zakresie zbieżnym z przedstawionymi rozważaniami. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ ustali, czy wydana została decyzja o pozwoleniu na budowę. Jeśli okaże się, że skarżąca nie uzyskała takiego pozwolenia, organy ponownie ocenią zasadność zastosowania art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p., biorąc pod uwagę konieczność uprzedniego stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na wycięcie drzewa.
Wobec powyższego należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., uwzględniając wysokość należnego wpisu sądowego uiszczonego przez skarżącą (1.164 zł).