II SA/Kr 540/24

II SA/Kr 540/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-06-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Monika Niedźwiedź /sprawozdawca/
Piotr Fronc /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Planowanie przestrzenne
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art 28
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 147 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Monika Niedźwiedź (spr.) WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Czernichów z dnia 24 kwietnia 2023 r. nr LXIV.641.2023 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Przeginia Narodowa I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie nieruchomości oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...], położonej w Przegini Narodowej w terenie 08 R, II. w pozostałym zakresie skargę oddala, III. zasądza od Gminy Czernichów na rzecz strony skarżącej Wojewody Małopolskiego kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga Wojewody Małopolskiego, w której domaga się on stwierdzenia nieważności we wskazanym zakresie uchwały Nr LXIV.641.2023 Rady Gminy Czernichów z dnia 24 kwietnia 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Przeginia Narodowa.
Wojewoda Małopolski domaga się stwierdzenia nieważności w/w uchwały w zakresie tekstu planu :
- § 10 ust. 2 pkt 4 lit.b tiret drugi § 10 ust. 8 w zakresie wyznaczenia terenów rolniczych oznaczonych na rysunku planu symbolem identyfikacyjnym 08R odnoszącego się do działki nr [...], tj. w zakresie obszaru działki nr [...] położonej w terenie 08 R,
- § 16 ust. 2 pkt 1 w zakresie rysunku planu:
- w zakresie obszaru działki Nr [...] położonej w terenie 08 R; oznaczonej na rysunku planu symbolem identyfikacyjnym 08R
- w zakresie granic oznaczonych na rysunku planu odnoszących się do Rudniańskiego Parku Krajobrazowego wraz z otuliną oraz obszaru Natura 2000 Rudniańskie Modraszki- Kajasówka PLH120077.
Rada Gminy w Czernichowie podjęła uchwałę Nr LXIV.641.2023 z dnia 24 kwietnia 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Przeginia Narodowa. Strona Skarżąca wskazuje, iż ww. uchwała została podjęta na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obowiązującej w dacie podjęcia przedmiotowej uchwały. Przedłożone dokumenty planistyczne oceniono w zakresie spełnienia wymogów przepisów prawa dotyczących: kompletności i zawartości dokumentacji prac planistycznych, prawidłowości wykonania czynności procedury sporządzania planu miejscowego, wynikających z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zwana dalej upzp).
Strona Skarżąca wskazuje, iż w ramach procedury nadzorczej wystąpiła do Gminy z uwagami dotyczącymi uchybień w zakresie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Przeginia Narodowa. Skarżący podnosi, iż zgodnie z zapisami § 10 ust. 2 pkt 4 lit. a; kwestionowanego planu miejscowego dla terenów MN/U-I ustanowiono wskaźnik maksymalnej powierzchni zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej na poziomie 50%. Natomiast w § 10 ust. 2 pkt 4 lit. b tiret drugi wskazano, że minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej ma wynosić 70%. W skardze wskazuje się na brak możliwości realizacji zagospodarowania powierzchni terenu zgodnie z powyżej wskazanymi wskaźnikami urbanistycznymi, które przy maksymalnym wykorzystaniu realizacji, sumarycznie w całości stanowią 120% powierzchni działki budowlanej. Skarżący podnosi, iż nie można zgodzić się z argumentacją Wójta Gminy, wskazującego, iż na etapie projektu budowlanego bardziej restrykcyjny i obligatoryjny w zachowaniu jest minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej, który będzie determinował rozwiązania przyjęte w zagospodarowaniu terenu. Zauważa się bowiem, iż w planie miejscowym określa się zarówno minimalną powierzchnię biologicznie czynną, jak i maksymalną powierzchnię zabudowy. Żaden z przepisów prawa nie nadaje powyższym wskaźnikom rangi, ani wzajemnej współzależności, zatem potencjalny Inwestor ma prawo do maksymalnego wykorzystania terenu pod względem obu wskaźników. Jednocześnie plan miejscowy nie nakłada bezwzględnego obowiązku na Inwestorze kształtowania dachów i ścian pokrytych warstwą wegetatywną mogących stanowić dodatkową powierzchnię biologicznie czynną. Zatem nie można oczekiwać, iż powyższe będzie stanowiło normę bezwzględną na obszarze terenu MN/U-I. Skarżący podnosi, iż stanowienie powyższych parametrów może doprowadzić do konfliktów oraz dobrowolnych interpretacji na etapie sporządzania projektu budowlanego oraz uzyskiwania pozwolenia budowlanego lub zgłoszenia. Skutkować to może zatwierdzaniem projektów i powstawaniem zabudowy niezgodnej z przepisami prawa oraz z intencją organu planistycznego.
Skarżący wskazuje, iż sprzeczne z prawem pozostaje ustanowienie przez Gminę Czernichów parametrów maksymalnej powierzchni zabudowy oraz minimalnej powierzchni biologicznie czynnej dla terenów oznaczonych MN/U-I. w przedmiotowym planie miejscowym zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie podjęcia przedmiotowego planu, tj. normą art. 15 ust, 2 pkt 6 upzp. Skarżący podnosi, iż w § 10 ust. 8 przedmiotowego planu wyznaczono tereny rolnicze, oznaczone na rysunku planu symbolem identyfikacyjnym 08R odnoszące się m.in. do działki nr [...]. Skarżący podnosi, iż organ sporządzający plan miejscowy nie uzyskał stosownych zgód na zmianę przeznaczenia powyższego terenu działki nr [...] na cele nieleśne.
Zdaniem Skarżącego powyższe pozostaje w sprzeczności z obowiązującym porządkiem prawnym w dacie podjęcia przedmiotowej uchwały. W szczególności naruszono art. 17 pkt 6 lit. c upzp obowiązującej w dacie podjęcia przedmiotowej uchwały oraz art. 7 ustawy z dnia z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz. U z 2024 r., poz. 82) poprzez brak uzyskania tzw. "zgody leśnej" na przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne. Zgodnie z art. 17 pkt 6 lit. c upzp Wójt Gminy zobowiązany był do wystąpienia o zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne. Norma art. 4 pkt 6 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przez przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze lub nieleśne - rozumie przez to ustalenie innego niż rolniczy lub leśny sposobu użytkowania gruntów rolnych oraz innego niż leśny sposobu użytkowania gruntów leśnych. Zgodnie z art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak dalej zostało wskazane: Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne: 1) gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a, 2) gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa lub upoważnionej przez niego osoby, 3) pozostałych gruntów leśnych - wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej. Zgodnie z cytowaną ustawą, gruntami leśnymi, ( art. 2 ust. 2) są grunty:
1) określone jako lasy w przepisach o lasach; 2) zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej; 3) pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych. Odnosząc się do powyższego, gdzie wskazano odwołanie do ustawy o lasach, lasem jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków;
2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Skarżący podnosi, iż odnosząc się do powyższych zapisów ustawy, zauważa się, że obszar działki nr [...] obr. P. N., oznaczony jako 08R, posiada klasyfikację Ls, zatem konieczne było tutaj uzyskanie decyzji właściwego organu. Zgodnie z informacją, którą Wojewoda Małopolski uzyskał od Starosty Krakowskiego (pismo z dnia 30 sierpnia 2023 r. znak OS-IIL6164,25,2023.ZK) dla wskazanej działki sporządzony został Uproszczony Plan Urządzenia Lasu (dalej UPUL). Potwierdza to zatem o tym, iż wskazana działka wykorzystywana jest dla potrzeb gospodarki leśnej. Zgodnie z treścią miejscowego planu tereny R posiadają przeznaczenie odmienne od użytkowania leśnego, oznaczonego w miejscowym planie jako ZL. Jednocześnie należy tutaj także wrócić uwagę, iż zgodnie z przepisami o ochronie gruntów rolnych i leśnych, wprawdzie nie jest wymagana tzw. zgoda rolna w przypadku przeznaczania gruntów rolnych klas I-III pod lasy. Natomiast już wymagana jest tzw. zgoda leśna w przypadku przeznaczania gruntów leśnych na cele rolne, w związku z czym organy planistyczne gminy przeznaczając użytki leśne oznaczone symbolem Ls pod inne niż leśne przeznaczenie zobowiązane były uzyskać tzw. "zgodę leśną". Niezrozumiałą pozostaje tutaj argumentacja Wójta, iż wskazana działka stanowi grunt pod zadrzewieniami i zakrzewieniami, co zbieżne jest z terenami rolniczymi. Skarżący wskazuje, iż nie można bowiem traktować gospodarki leśnej równoznacznie z użytkowaniem rolnym, gdyż posiadają one odmienne charaktery, funkcje i sposoby w zagospodarowaniu terenu, a także podlegają pod inne przepisy prawa.
Skarżący wskazuje, iż przy sporządzeniu przedmiotowego planu miejscowego, doszło do istotnego naruszenia trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w odniesieniu do gruntów leśnych, znajdujących się w granicach przedmiotowego planu, dla których organ sporządzający plan miejscowy nie uzyskał stosownych zgód na zmianę przeznaczenia na cele nierolne i nieleśne.
Skarżący wskazuje także na naruszenie art. 17 pkt 4 i pkt 12 upzp oraz § 12 pkt 5 i pkt 17 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej RozpPlan) poprzez nie rozpatrzenie przez Wójta wszystkich wniosków i uwag złożonych do sporządzanego planu miejscowego. Zgodnie z art. 17 pkt 4 upzp Wójt sporządza projekt planu miejscowego rozpatrując wnioski, o których mowa w pkt 1, wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Natomiast § 12 pkt 4 RozpPlan wskazuje, iż Wójt sporządza wykaz wniosków złożonych do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia i zgodnie z pkt 5 rozstrzyga w sprawie rozpatrzenia wniosków, o których mowa w pkt 4. Na podstawie zbioru wniosków złożonych do sporządzanego planu miejscowego miejscowości Przeginia Narodowa, wskazuje się, iż powstały wątpliwości w zakresie poprawności ich rozstrzygnięcia; - wniosek nr [...] z dnia 12.09.2008 r., w którym wskazana została działka nr [...] oraz ręcznie dopisana działka nr [...]. Rozpatrzenie Wójta nastąpiło jedynie dla działki nr [...]. Pismem z dnia 6 czerwca 2023 r. znak WI-IV.743.3.76,2023 Skarżący wystąpił do Wójta Gminy o wyjaśnienie powstałych rozbieżności. Jednakże w odpowiedzi z dnia 19 czerwca 2023 r. znak IP.6721.8.2023 nie uzyskano wyjaśnień dlaczego działka została dopisana ołówkiem bez parafowania faktu przez wnioskodawcę, a także braku uwzględnienia jej w rozpatrzeniu. Jednocześnie, zgodnie z art. 17 pkt 12 upzp Wójt rozpatruje uwagi, o których mowa w pkt 11, w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia upływu terminu ich składania, a następnie, zgodnie z pkt 14 przedstawia radzie gminy projekt planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag, o których mowa w pkt 11. Zgodnie z § 12 pkt 17 RozpPlan Wójt sporządza wykaz uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu miejscowego, którego wzór określa załącznik nr 9 do rozporządzenia, a także zgodnie z pkt 17 rozstrzyga w sprawie rozpatrzenia uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu miejscowego. Na podstawie dokumentacji planistycznej stwierdza się, iż zgodnie z rozpatrzeniem Wójta, uwaga z dnia 5 kwietnia 2019 r., znajdująca się pod nr 83, została rozpatrzona pozytywnie w całości. Wskazane pismo wnioskowało o zmianę przeznaczenia terenu ww. działki w całości na tereny budowlane (druk czarnym pismem, podpisany przez wnioskodawcę). Natomiast zgodnie z uchwalonym planem miejscowym nastąpiło uwzględnienie uwagi jedynie w części. Należy zauważyć, iż w przypadku kiedy Wójt uwzględniał jedynie część uwagi, zakres w którym nastąpiło negatywne rozpatrzenie przekazywany był Radzie Gminy do ostatecznego rozstrzygnięcia. Natomiast w przypadku powyższej uwagi nie miało to miejsca.
Jednocześnie zauważa się, iż w dokumentacji planistycznej brak jest dwóch wniosków z dnia 18.03.2014 r. znajdujących się w wykazie pod pozycją 5 i 6. Pismem z dnia 6 czerwca 2023 r. znak WI-IV.743.3.76.2023 Skarżący wystąpił do Wójta Gminy o uzupełnienie brakujących dokumentów w dokumentacji planistycznej. Jednakże nie zostały one przekazane do Skarżącego, zatem nie można jednoznacznie stwierdzić czy faktycznie takie pisma wpłynęły do projektu miejscowego planu, W związku z powyższym wskazuje się na naruszenie trybu procedury planistycznej, poprzez brak rozpatrzenia wszystkich wniosków złożonych do miejscowego planu oraz wszystkich uwag złożonych do projektu planu, a także brak kompletu dokumentów w dokumentacji planistycznej.
Skarżący podnosi, iż w § 16 ust. 2 pkt 1 wskazano, "że w przypadku podjęcia z inicjatywy właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości przeprowadzenia scaleń i podziału nieruchomości ustala się następujące parametry działek uzyskiwane w ich wyniku: "minimalna powierzchnia działki: 700 m˛." Skarżący podnosi, iż treść cytowanego zapisu przedmiotowej uchwały pozostaje w sprzeczności z obowiązującym porządkiem prawnym w szczególności art. 93 ust 2a i 101 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez wskazanie możliwości podziału działek rolnych na mniejsze niż 30 arów oraz ustalenie zasad scaleń i podziałów dla działek rolnych. Przepis art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że: Podział nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha, jest dopuszczalny, pod warunkiem, że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Zgodnie zaś z art. 101 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami przepisów dotyczących scaleń i podziałów nie stosuje się dla obszarów przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne. Z przepisu wynika, że tereny przeznaczone w planie miejscowym na cele rolne można podzielić na działki gruntu o powierzchni nie mniejszej niż 0,3 ha (czyli 30 arów), a na działki mniejsze wyłącznie w dwóch przypadkach wymienionych w przepisie. Jeżeli nie zachodzi żaden z tych przypadków podział jest w ogóle niedopuszczalny (powyższe znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego: I OSK 1558/11 z 30 stycznia 2013 r.).Procedurą zaś scalenia i podziału nie można objąć nieruchomości przeznaczonych na cele rolne lub leśne. Powyższe przepisy planu miejscowego nie określają jakiego typu działek to dotyczy. Nie wprowadzają też żadnych ograniczeń. Zatem można je zastosować dla każdego rodzaju działek, w tym także tych rolnych i leśnych. Co zatem jest niezgodne z przepisami prawa określonymi w ustawie.
W związku z powyższym kwestionuje się zapisy wprowadzone w uchwale w § 16 ust. 2 pkt 1, jako niezgodne z art. 93 ust. 2a oraz 101 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności w zakresie rysunku planu, tj. - w zakresie granic oznaczonych na rysunku planu odnoszących się Rudniańskiego Parku Krajobrazowego wraz z otuliną oraz obszaru Natura 2000 Rudniańskie Modraszki- Kajasówka PLH120077 Skarżący podnosi, iż doszło tym samym do naruszenia przepisów o ochronie przyrody poprzez brak uwzględnienia wszystkich form ochrony przyrody występujących na obszarze objętym zakresem miejscowego planu.
Stosownie do zapisów art. 15 ust. 2 pkt 3 oraz § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego upzp w planie miejscowym ustala się obligatoryjnie: zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu, które powinny być formułowane w formie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów. Kształtowanie tych zasad nie może być jednak sprzeczne z innymi przepisami. W ustawie Prawo ochrony środowiska obowiązek takiego kształtowania przeznaczenia i sposobów zagospodarowania terenów, aby w jak największym stopniu zapewniać zachowanie walorów krajobrazowych. Zgodnie zatem z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy o ochronie przyrody prawnymi formami ochrony przyrody są: - parki narodowe, - rezerwaty przyrody, - parki krajobrazowe. - obszary chronionego krajobrazu, - obszary natura 2000, - pomniki przyrody, - stanowiska dokumentacyjne, - użytki ekologiczne, - zespoły przyrodniczo - krajobrazowe. Formy te podlegają ochronie na mocy przepisów cyt. ustawy o ochronie przyrody oraz aktów ustanawiających dla określonego obszaru wybraną formę ochrony. W odniesieniu do powyższego zauważa się, iż w miejscowym planie ujęto formy ochrony przyrody występujące na jego terenie, poprzez wskazanie w § 8 Obszar planu częściowo znajduje się na terenie: 1) Rudniańskiego Parku Krajobrazowego, dla którego obowiązują szczególne cele ochrony i zakazy określone uchwałą Nr XX/275/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 27 kwietnia 2020 r. (Dz.U. Woj. Małop. z dnia 13 maja 2020 r., poz. 3363) oraz jego otuliny. Dla parku ustanowiono plan ochrony przyjęty uchwałą Nr XLI/631/17 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 25 września 2017 r. (Dz.U. Woj. Małop. z dnia 6 października 2017 r., poz. 6180); 2) otuliny Bielańsko - Tynieckiego Parku Krajobrazowego; 3) obszaru Natura 2000 "Rudniańskie Modraszki-Kajasówka" (PLH120077). W obszarze tym ustala się zakaz dolesiania. Skarżący zauważa jednak, iż Granice Rudniańskiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru Natura 2000 Rudniańskie Modraszki - Kajasówka, zostały błędnie określone na załączniku graficznym.
Zgodnie z uzyskaną przez Wojewodę Małopolskiego opinią Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 30 czerwca 2023 r. zauważone zostało, iż w planie miejscowym wrysowane zostały nieaktualne granice form ochrony przyrody, tj. Rudniańskiego Parku Krajobrazowego wraz z otuliną oraz obszaru Natura 2000 Rudniańskie Modraszki - Kajasówka PLH120077. Jednocześnie wskazuje się, że aktualna granica Rudniańskiego Parku Krajobrazowego wraz z granicą otuliny obowiązuje na podstawie Uchwały Nr XX/275/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 27 kwietnia 2020 roku w sprawie Rudniańskiego Parku Krajobrazowego (Dz, Urz. Woj. Małop. poz. 3363). Natomiast uchwałą nr 9 Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie wyrażenia zgody na przekazanie Komisji Europejskiej dokumentu "Lista zmian w sieci obszarów Natura 2000" (M. P. z 2022 r., poz. 111) została zatwierdzona i przekazana do Komisji Europejskiej lista zmian w sieci Natura 2000, zgodnie z którą wnioskowana była zmiana granicy obszaru Natura 2000 Rudniańskie Modraszki - Kajasówka PLHł20077. Następnie zmiana ta została zatwierdzona decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2023/244 z dnia 26 stycznia 2023 r, w sprawie przyjęcia szesnastego zaktualizowanego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na kontynentalny region biogeograficzny (Dz. Urz. UE L 36 z 07.02,2023, str. 384). Zmiany te nie zostały uwzględnione w uchwale odnoszącej się do miejscowego planu. Tym samym Skarżący nie może tutaj przyjąć argumentacji Wójta, iż projekt planu miejscowego był uzgadniany i opiniowany przez organy ochrony przyrody, których zadaniem było wskazanie na konieczność dokonania korekty w zakresie form ochrony przyrody na tym terenie. Zasadniczo obowiązkiem Wójta na etapie sporządzania planu miejscowego jest wprowadzenie informacji zgodnych ze stanem faktycznym, w tym z ustanowionymi formami ochrony przyrody. Nie można się także zgodzić, iż wskazane oznaczenia na załączniku graficznym posiadają jedynie charakter informacyjny i nie są prawnie wiążące. Z uwagi na treści planu miejscowego, w tym także jego załączniki graficzne, które są analizowane przez organy administracji architektoniczno-budowlanej na etapie wydawania decyzji administracyjnej, w przypadku błędnie oznaczonych granic i obiektów ochrony przyrody, istnieje duże prawdopodobieństwo na brak odniesienia się do odpowiednich przepisów ustawy o ochronie przyrody dla wybranych terenów. Powyższe stanowi o naruszeniu przepisów prawa, z uwagi na brak ujęcia zarówno w części tekstowej, jak i w formie graficznej wszystkich form ochrony przyrody, tj. pomników przyrody, a także niewłaściwe oznaczenie obszarów objętych ochroną.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze odnośnie do § 10 ust. 2 pkt 4 iit. b, wskazano, że regulacja ta była przedmiotem wyjaśnień, zawartych w piśmie Wójta Gminy Czernichów, do Wojewody Małopolskiego znak: IP. gdzie stwierdzono m.in., że przywołane porównanie ustalonych planem wartości dające sumę ponad 100% nie ma istotnego znaczenia gdyż parametry określone planem muszą być spełnione łącznie, a więc kluczowy będzie w tym wypadku wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej jak bardziej restrykcyjny. Ponadto nie jest niemożliwe pełne wykorzystanie maksymalnego wskaźnika powierzchni zabudowy łącznie z dochowaniem minimalnego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej. Rozwiązaniami, które to umożliwiają są dachy i ściany pokryte warstwą wegetatywną, na co wprost wskazuje definicja terenu biologicznie czynnego zawarta w § 3 pkt 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - należy przez to rozumieć teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taka nawierzchnia oraz innych powierzchni zapewniających naturalna wegetację, roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 oraz wodę powierzchniową na tym terenie.
Jeśli chodzi o zapisy § 10 ust. 8 dotyczący wyznaczenia terenów rolniczych, oznaczonych na rysunku planu symbolem identyfikacyjnym 08R odnoszącego się do działki nr [...]. Wg. wyjaśnień głównego projektanta planu, na mapach pozyskanych ze Starostwa Powiatowego w Krakowie, stanowiących postawę sporządzenia projektu planu, w obszarze przedmiotowej działki figurował użytek R, symbolizujący grunty orne, stąd teren ten nie był objęty procedura uzyskania tzw. "zgody leśnej" obejmującej przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne Zmiana użytku, nastąpiła w okresie późniejszym. Wg informacji uzyskanych w Wydziale Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w Krakowie, decyzja o ujawnieniu użytku leśnego w obrębie działki nr [...] położonej w miejscowości P. N., została wydana przez Starostę Krakowskiego w dniu 3 września 2013 r.
Odnośnie do zapisów § 16 ust. 2 pkt 1 wskazano, że wyjaśnienia w tej kwestii zawarto w piśmie Wójta Gminy Czernichów do Wojewody Małopolskiego z dnia 24 lipca 2023 r., gdzie stwierdzono, że zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 8 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w planie miejscowym określa się obowiązkowo szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym. Zgodnie natomiast z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ustalenia dotyczące szczegółowych zasad i warunków scalania i podziału nieruchomości powinny zawierać określenie parametrów dziatek uzyskiwanych w wyniku scalania i podziału nieruchomości, w szczególności: minimalnych lub maksymalnych szerokości frontów dziatek, ich powierzchni oraz określenie kąta położenia granic działek w stosunku do pasa drogowego. Takie też parametry ustala § 16 ust. 2 uchwały ws. planu miejscowego. Zgodnie bowiem z art. 102 ust. 1 zdanie drugie ustawy o gospodarce nieruchomościami szczegółowe warunki scalenia i podziału nieruchomości określa plan miejscowy. Zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami przepisy tego rozdziału (tj. Rozdziału 2) stosuje się do nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele inne niż rolne i leśne. Ustawa stanowi wprost, że do nieruchomości o przeznaczeniu rolnym i leśnym nie stosuje się przepisów o scalaniu i podziale nieruchomości, a w konsekwencji nie ma zastosowania do tych terenów § 16 ust. 2 uchwały ws. planu miejscowego - wyłączenie ze stosowania przepisów planu miejscowego w zakresie scalania i podziału następuje z mocy samej ustawy o gospodarce nieruchomościami, w wyniku ustalenia w planie przeznaczenia rolnego lub leśnego danych nieruchomości.
Kwestie sposobu rozpatrzenia uwag i wniosków również były przedmiotem wyjaśnień zawartych w piśmie Wójta Gminy Czernichów do Wojewody Małopolskiego z dnia 24 lipca 2023 r., zgodnie z którymi wniosek Pana W. W. rozpatrywany był w zakresie działki o numerze ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości P. N. wskazanej w oryginalnym tekście wniosku zredagowanym w technice komputerowej. Natomiast dopisany ołówkiem nr [...], nieopatrzony podpisem czy też parafą, nie był przedmiotem analizy organu i nie podlegał rozpatrzeniu jako nieposiadający znamion oryginału. Organ planistyczny nie posiada wiedzy ani informacji o okolicznościach, w jakich nastąpiło dopisanie ołówkiem numeru [...] na wniosku, dlatego nie jest obiektywnie możliwe udzielenie bardziej dokładnych wyjaśnień. Podniesiono również, iż działka nr [...] nie stanowi własności wnioskodawcy oraz jest przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w całości, a więc sposób rozpatrzenia wniosku w zakresie działki nr [...] w całości uwzględniałby żądanie wnioskodawcy.
Treść uwagi zarejestrowanej w wykazie pozycją nr 83 dotyczącej działki o numerze ewidencyjnym [...], złożonej przez Państwo Z. i J. S. brzmi w całości cyt. (pisownia oryginalna): "...pod zabudowę mieszkaniową, dom jednorodzinny w P. N. o powierzchni...". Z treści uwagi w żaden sposób nie wynika intencja, aby cała działka została przeznaczona pod zabudowę. Jedyne co wynika wprost, to oczekiwanie, aby na tej działce była możliwość wybudowania jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Taka możliwość została składającym uwagę zapewniona, co wynikało z pozytywnego uwzględnienia uwagi. Uwaga jako uwzględniona w całości nie była przedmiotem ponownego rozpatrzenia przez radę gminy. Odnośnie do wniosków złożonych do planu przez Panią D. K. w dniu 18 marca 2014 r. - w oparciu o informacje uzyskane od głównego projektanta planu - potwierdzone zostało, iż faktycznie wnioski takie zostały złożone, stanowiły przedmiot analizy i zostały rozstrzygnięte zgodnie z treścią wykazu. Natomiast Organ planistyczny nie jest w stanie wyjaśnić przyczyn braku wniosków w dokumentacji planistycznej.
W zakresie granic oznaczonych na rysunku planu odnoszących się do Rudniańskiego Parku Krajobrazowego wraz z otuliną oraz obszaru Natura 2000 Rudniańskle ModraszkI - Kaiasówka PLH120077 wskazano w odpowiedzi na skargę, że odniesienie do przedmiotowych kwestii znalazło się w przytaczanym już piśmie Wójta Gminy Czernichów do Wojewody Małopolskiego. Stwierdzono tam, że wszelkie formy ochrony przyrody są ustanawiane, a ich funkcjonowanie jest regulowane przez przepisy odrębne, ustawę o ochronie przyrody. Plan miejscowy w zakresie rodzajów, granic czy oznaczeń form ochrony przyrody stanowi wyłącznie warstwę informacyjną, która nie wywiera żadnych skutków prawnych. Jakiekolwiek braki czy też nieścisłości w tym zakresie nie stanowią istotnego naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego. Należy jedynie ubolewać, że organy ochrony przyrody pomimo wielokrotnego uzgadniania i opiniowania projektu planu nie wskazały na konieczność dokonania korekt w tej materii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2492), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz.1634), dalej p.p.s.a.", kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Na zasadzie art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa art. 3 § 2 pkt 5, sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
W myśl art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 977, dalej u.p.z.p) istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
Tryb sporządzania planu odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia studium, czy też planu miejscowego począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium lub planu, a skończywszy na uchwaleniu studium lub planu (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1037/17).
Natomiast zasady sporządzania planu miejscowego rozumiane są jako wartości i merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy dotyczące m.in. zawartych w akcie planistycznym ustaleń. Pojęcie zasad sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego należy wiązać ze sporządzaniem aktu planistycznego, a więc zawartością aktu planistycznego (częścią tekstową, graficzną i załącznikami), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje.
Zarzuty skargi jedynie częściowo okazały się zasadne.
Za uzasadnione w świetle zarzutów skargi Sąd uznał żądanie stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały w zakresie wyznaczenia terenów rolniczych oznaczonych na rysunku planu symbolem identyfikacyjnym 08R odnoszącego się do działki nr [...], tj. w zakresie obszaru działki nr [...] położonej w terenie 08 R. Nie budzi wątpliwości, że działka nr ewid.[...] stanowi użytek oznaczony jako Ls, a dla tej działki został sporządzony uproszczony plan urządzenia lasu, co potwierdza leśny kierunek wykorzystania działki. Jak zasadnie wskazuje skarżący zgodnie z art. 7 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak dalej zostało wskazane: Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne: 1) gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a, 2) gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa lub upoważnionej przez niego osoby, 3) pozostałych gruntów leśnych - wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej. Zgodnie z cytowaną ustawą, gruntami leśnymi, ( art. 2 ust. 2) są grunty:
1) określone jako lasy w przepisach o lasach; 2) zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej; 3) pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych. W świetle ustawy o lasach, lasem jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków;
2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Skarżący podnosi, iż odnosząc się do powyższych zapisów ustawy, zauważa się, że obszar działki nr [...] obr. P. N., oznaczony jako 08R, posiada klasyfikację Ls, zatem konieczne było tutaj uzyskanie decyzji właściwego organu.
Brak tej zgody w odniesieniu do działki nr ewid.[...] stanowi o istotnym naruszeniu trybu sporządzenia planu. Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że zmiana przeznaczenia z rolnego na leśne nastąpiła dopiero w 2013 r., zatem już po podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu. Z akt sprawy wynika, że w 2017 r. występowano o uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na nie cele nieleśne szeregu działek. Taką zgodę uzyskano na mocy decyzji Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 12 lipca 2017 r. (tom I akt planistycznych) odnośnie do działek [...]. Nie było wśród nich przedmiotowej działki.
Natomiast w pozostałym zakresie Sąd nie uwzględnił zarzutów skargi i skargę oddalił z następujących powodów.
Odnosząc się do zarzutu wadliwego ustalenia w §10 ust. 2 pkt 4 lit b tiret drugi parametrów dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami w ten sposób, że ustalono w pkt 4 lit. a maksymalną powierzchnię zabudowy 50 %, zaś w pkt b tiret drugie maksymalny udział powierzchni biologicznie czynnej w terenach MN/U-I 70 %, co daje łącznie 120 %, Sąd w tym zakresie przychyla się do stanowiska Gminy. W § 3 pkt 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zawarto definicję terenu biologicznie czynnego. Przez teren biologicznie czynny należy rozumieć teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację, roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m˛ oraz wodę powierzchniową na tym terenie. Taka definicja nie wyklucza współistnienia tak ukształtowanych parametrów i wskaźników. W świetle tego przepisu powierzchnia biologicznie czynna może bowiem znajdować się np. na dachu budynku, nie ograniczając wskaźnika powierzchni zabudowy.
W odpowiedzi na zarzuty dotyczące zawartych w planie regulacji dotyczących scalania i podziału nieruchomości należy wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p. w planie miejscowym ustala się szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym. Zgodnie z § 4 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (znajdującego zastosowanie na podstawie § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r., Dz.U. z 2021 poz. 2424) wskazano jako obligatoryjny element planu ustalenia dotyczące szczegółowych zasad i warunków scalania i podziału nieruchomości, które powinny zawierać określenie parametrów działek uzyskiwanych w wyniku scalania i podziału nieruchomości, w szczególności minimalnych lub maksymalnych szerokości frontów działek, ich powierzchni oraz określenie kąta położenia granic działek w stosunku do pasa drogowego. Obiekcje skarżącego budzi fakt, że regulacje te będą miały zastosowanie do terenów rolniczych, których scalanie uregulowane jest na poziomie ustawowym. Należy jednak zauważyć, że w obszarze objętym ustaleniami zaskarżonej uchwały wyznaczone zostały nie tylko tereny przeznaczone pod tereny rolnicze i to do ich scalania i podziału będą miały zastosowanie zasady określone w § 16 uchwały. Natomiast podział i scalanie nieruchomości rolnych nastąpi niezależnie od ustaleń planu, zgodnie z przepisami ustawy z 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (zob. również wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 206/22). Innymi słowy postanowienia planu nie wykluczają zastosowania regulacji ustawowych.
Odnosząc się do zarzutu nieaktualnego wyznaczenia granic Rudniańskiego Parku Krajobrazowego wraz z otuliną oraz obszaru Natura 2000 Rudniańskie Modraszki Kajasówka, nie kwestionując tego faktu, należy zauważyć, że granice te mają w planie charakter informacyjny, zatem nie determinują prawnie czy dany teren leży w granicach danej formy ochrony przyrody. Decydujące w tym zakresie są pierwotne akty ustanawiające te formy ochrony przyrody (zatem uchwała nr XX/275/20 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 27 kwietnia 2020 r. w sprawie Rudniańskiego Parku Krajobrazowego, Dz.Urz. Woj. Małop. z 2020, poz. 3363 oraz decyzja wykonawcza Komisji Europejskiej nr 2023/244 z dnia 26 stycznia 2023 r. w sprawie przyjęcia szesnastego z aktualizowanego wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty składających się na kontynentalny region biogeograficzny, Dz.Urz. UE L z 2023, nr 36, s. 384). Dlatego okoliczność powyższa nie może stanowić podstawy do podważenia ważności planu jako aktu prawa miejscowego.
Zgodnie z § 7 pkt 9 powoływanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. "Projekt rysunku planu miejscowego powinien zawierać w razie potrzeby oznaczenia elementów informacyjnych, niebędących ustaleniami projektu planu miejscowego". W tym kontekście przyjmuje się, że załącznik graficzny może zawierać zarówno ustalenia normatywne, jak i nienormatywne. Taką możliwość wyraźnie przewiduje przepis § 7 pkt 9 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. Tym samym, z woli prawodawcy, cześć graficzna zawiera w sobie tylko elementy normatywne wymienione w § 7 pkt 9 rozporządzenia, (które są ustaleniami planu miejscowego), chyba że rada gminy postanowi zamieścić w niej również elementy czysto informacyjne. Takie ustalenia zamieszczono w załączniku graficznym do zaskarżonego planu, w którym przewidziano "elementy ustaleń rysunku planu" oraz "elementy informacyjne oznaczone na rysunku planu", w ramach których wskazano granice Rudniańskiego Parku Krajobrazowego oraz obszaru Natura 2000 Rudniańskie Modraszki Kajasówka. Planowanie przestrzenne nie polega na informowaniu, lecz na przesądzeniu o sposobie zagospodarowania określonego terenu, dlatego brak jest podstaw, aby elementy informacyjne planu stanowiły o istotnym naruszeniu zasad planowania i procedury planistycznej. Umieszczenie takich elementów planu nie świadczy o nadaniu im charakteru normatywnego i nie jest uznawane za naruszenie zasad sporządzenia planu miejscowego. Wyraźne bowiem wskazanie w części tekstowej oraz graficznej planu, że są to tylko elementy informacyjne nie pozwala na przyjęcie odmiennego stanowiska i stwierdzenia, że doszło do istotnego naruszenia, o jakim mowa w art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Ponadto nie pozwala na to sama wykładnia pojęcia "informacja", które odnosi się faktu polegającego na przekazywaniu wiadomości o czymś lub zakomunikowaniu czegoś. Pojęcie to nie zawiera w sposobie elementu normatywnego, który miałby decydować o nałożeniu konkretnych praw i obowiązków (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 594/23).
Odnośnie do wniosków z dnia 18 marca 2014 r. organ wskazuje, że wnioski takie były przedmiotem analizy i zostały rozstrzygnięte negatywnie. Sposób ich rozstrzygnięcia, wynikający z tabeli "Wykaz wniosków do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla projektu planu miejscowego miejscowości Przeginia Narodowa" (tom I akt planistycznych) pozostaje zgodny z ustaleniami planistycznymi. W pkt 5 i 6 tabeli odnośnie do wniosków D. K. dotyczących działki [...] wskazano: "prośba o ujęcie w planie zagospodarowania przestrzennego działki na cele budowlane" w rozstrzygnięciu uwag wskazano "wniosek nieuwzględniony", zaś w uzasadnieniu rozstrzygnięcia odwołano się do postanowień Studium, w którym tereny te znajdują się w terenach rolniczych i terenach rolniczych z przewagą łąk i pastwisk, chronionych przed zabudową. Według ustaleń planu miejscowego zachowano takie właśnie przeznaczenie (rolnicze) działki [...] W tym stanie faktycznym brak jest w ocenie Sądu podstaw do kwestionowania procedury planistycznej w tym aspekcie. Mimo braku w/w wniosków ich treść oraz rozstrzygnięcie w przedmiocie została odnotowana w dokumentacji planistycznej i znajduje następnie odzwierciedlenie w ustaleniach planistycznych.
Odnosząc się do zarzutu braku rozpatrzenia w pełni wniosku nr 33, który dotyczył działki [...] oraz działki [...], wskazać należy, co następuje. Analiza wniosku (k. 33, tom I akt planistycznych) wskazuje, że działka nr [...] została dopisana ręcznie, ołówkiem, bez żadnej adnotacji kto i w jakim celu taką adnotacje uczynił. Dlatego też nie można skutecznie organowi postawić zarzutu naruszenia trybu sporządzania planu. Sąd po sprawdzeniu wniosku nr 33 uznał za prawidłowe stanowisko organu, że nie są jasne okoliczności dopisania na wniosku tego numeru działki, co nie obligowało organu do jego rozpatrzenia w zakresie wątpliwego dopisku.
Odnosząc się do zarzutu, iż uwaga z dnia 5 kwietnia 2019 r. zgłoszona pod pozycją 83 (tom I, k. 83 akt planistycznych) dotycząca działki nr [...], została rozpatrzona przez Wójta pozytywnie w całości (w całości przeznaczyć działkę na cele budowlane), podczas gdy zdaniem Wojewody w planie znalazło to odzwierciedlenie jedynie w części, zatem Wójt powinien był przekazać ją Radzie Gminy do ostatecznego rozstrzygnięcia, co nie miało miejsca stwierdzić należy, co następuje. Analiza akt sprawy (w szczególności załącznika graficznego do zaskarżonej uchwały oraz wykazu uwag i ich rozstrzygnięcia, s. 16, pozycja 83 tabeli znajdującej się w tomie II akt planistycznych), prowadzi do wniosku, że uwaga została uwzględniona. Działka nr [...] ma przeznaczenie pod zabudowę (inwestycyjne), leży w obszarze 16 MN-I. Wobec powyższego zarzut ten uznać należy za nieuzasadniony.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie obszaru działki nr [...] położonej w terenie 08 R; oznaczonej na rysunku planu symbolem identyfikacyjnym 08R, jako że potwierdziły się w odniesieniu do niej zarzuty istotnego naruszenia trybu sporządzania planu w postaci braku zgody na przeznaczenie gruntu leśnego na cele nieleśne.
Jednakże pozostałe zarzuty podnoszone w skardze, jak wykazano powyżej, nie zasługują na uwzględnienie, dlatego w tym zakresie skarga została oddalona.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a zasądzając od organu na rzecz skarżącego Wojewody kwotę 480 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.