II SA/Kr 491/26

II SA/Kr 491/26 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-06-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel /sprawozdawca/
Monika Niedźwiedź
Sebastian Pietrzyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art 113 par 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) Sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargi P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 6 marca 2026 r. znak SKO.ZP/415/429/2025 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej skargę oddala.
Uzasadnienie
II SA/Kr 491/26
UZASADNIENIE
Decyzją nr 42/C/2025 z 12 listopada 2025 r., znak: WAP.6733.5.1.2025, Prezydent Miasta Tarnowa ustalił P. sp. z o.o. w W. lokalizację inwestycji celu publicznego na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z WLZ oraz kanalizacji kablowej o oznaczeniu [...] na działce nr [...] obr[...] przy ul. [...] w T., w skład której będą wchodzić:
< wieża stalowa wraz z antenowymi konstrukcjami wsporczymi i instalacją radiokomunikacyjną o wysokości ok. 31,3 m;
< anteny sektorowe 6 szt. HW A03120PA00 (po 2 na azymucie 60°, 180°, 300°,) na wys. 29,30 m n.p.t.;
< anteny radioliniowe: 1 szt. (RL1) o śr. 0,3 m na azymucie 65° na wys. 26,0 m n.p.t., 1 szt. (RL2) o śr. 0,3 m na azymucie 162° na wys. 26,0 m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3 m na azymucie 255° na wys. 26,0 m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3 m na azymucie 349° na wys. 26,0 m n.p.t.;
< zespół urządzeń nadawczo-odbiorczych (RRU) oraz transmisyjnych (ODU) umieszczonych w pobliżu anten sektorowych i radioliniowych a także urządzeń zasilających i realizujących m.in. funkcje cyfrowego przetwarzania sygnałów umiejscowionych w szafach systemowych posadowionych u podstawy wieży.
Postanowieniem z 21 listopada 2025 r., znak: WAP.6733.5.1.2025, wydanym na podstawie art. 113 § 1 kpa, Prezydent Miasta Tarnowa sprostował decyzję własną w ten sposób, że na pierwszej stronie w wierszach 20-22 zmienił sformułowanie "anteny radioliniowe: 4szt. (RL1-RL4) o śr.0,3m na azymucie 65°, 162°, 255°, 349° na wys. 26,00m n.p.t., 1szt. (RL2) o śr. 0,3m na azymucie 142° na wys. 32,5m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3m na azymucie 238° na wys. 32,5m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3m na azymucie 286° na wys. 32,5m n.p.t." na sformułowanie: "anteny radioliniowe: 1szt. (RL1) o śr.0,3m na azymucie 65°, na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL2) o śr. 0,3m na azymucie 162° na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3m na azymucie 255° na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3m na azymucie 349° na wys. 26,0m n.p.t.".
Postanowieniem z 6 marca 2026 r., znak: SKO.ZP/415/429/2025, wydanym po rozpatrzeniu zażalenia P. w K. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało postanowienie organu pierwszej instancji w mocy, wskazując przy tym, że omyłka pojawiła się w części wstępnej (przy określeniu przedmiotu wniosku, czyli przed formułą "ustalam lokalizację inwestycji celu publicznego"), a nie w rozstrzygnięciu. Oczywistość omyłki wynika z faktu, że wniosek, postępowanie i rozstrzygnięcie dotyczą "anten radioliniowych: 1szt. (RL1) o śr.0,3m na azymucie 65°, na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL2) o śr. 0,3m na azymucie 162° na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3m na azymucie 255° na wys. 26,0m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3m na azymucie 349° na wys. 26,0m n.p.t.".
Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowień organów obu instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, zarzucając przy tym naruszenie:
1) art. 113 § 1 kpa, bo sprostowano merytoryczne błędy uzasadniające uchylenie decyzji, w której podano nieprawidłową wysokość zawieszenia i błędne wartości azymutów oraz pominięto antenę RL1, zaś zdanie, w którym parametry te określono, jest wewnętrznie sprzeczne;
2) art. 33 § 3 kpa, bo pełnomocnicy spółki byli upoważnieni jedynie w sprawach budowy, rozbiórki i eksploatacji stacji bazowych, a nie w sprawach ustalenia lokalizacji stacji bazowych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sprawa niniejsza została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. W świetle art. 119 pkt 3 (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi było postanowienie wymienione w art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Tarnowa w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji tego organu nr 42/C/2025 z 12 listopada 2025 r.
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 113 Kpa, organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. (§ 1) Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. (§ 3)
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie wskazuje się, że błąd pisarski rozumiany jest jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery. Omyłki to natomiast inne postacie wadliwości decyzji administracyjnej o podobnym charakterze do wymienionych błędów. Wyznacznikiem oczywistości omyłki jest możność natychmiastowego i niepozostawiającego wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Błędy pisarskie i omyłki powinny być zatem oczywiste, czyli łatwo dostrzegalne, niewymagające przeprowadzenia badań. Wszystkie te wady muszą mieć też charakter techniczny i nieistotny (J. Borkowski, B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 19, 2024, art. 113 i powołane tam orzecznictwo, Wyrok WSA w Poznaniu z 11.03.2026 r., II SA/Po 66/26, LEX nr 4034510).
W niniejszej sprawie porównanie zapisu prostowanego oraz zapisu sprostowanego zaskarżonym postanowieniem prowadzi do wniosku, że możliwe jest "natychmiastowe i niepozostawiającego wątpliwości wykrycie uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy."
Po pierwsze, wniosek spółki P. dotyczący ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego sformułowany został (w zakresie anten radioliniowych) dokładnie tak, jak to wynika ze sprostowanej treści decyzji.
Po wtóre, w sprostowanej decyzji nie określono liczby czy szczegółowych parametrów żadnej z anten radioliniowych w taki sposób, że można byłoby zasadnie twierdzić, że nastąpiła zmiana rozstrzygnięcia lub modyfikacji stanu faktycznego ustalonego w sprawie. W każdym z tych tekstów (prostowanym i sprostowanym zaskarżonym postanowieniem) jest ta sama liczba anten radioliniowych (cztery: od RL1 do RL4), anteny mają ta samą średnicę (0,3m), tą sama wysokość zawieszenia ( 26 m) oraz umieszczone są na tych samych azymutach (65, 162, 255, 349).
Po trzecie, jak słusznie wskazało Kolegium, sprostowanie nie dotyczy nawet rozstrzygnięcia sprawy, lecz części wstępnej orzeczenia, w którym organ omyłkowo błędnie określił przedmiot wniosku P. sp. z o.o., samo zaś rozstrzygnięcie decyzji w zakresie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, które następuje w dalszej części orzeczenia jest prawidłowe i pozostaje zgodne z wnioskiem i przedmiotem postępowania.
Zmiana w gruncie rzeczy dotyczy jedynie usunięcia z tej wstępnej części decyzji sformułowania :"1 szt. (RL2) ośr. 0,3 na azymucie 142° na wys. 32,5m n.p.t., 1 szt. (RL3) o śr. 0,3m na azymucie 238? na wys. 32,5m n.p.t., 1 szt. (RL4) o śr. 0,3m na azymucie 286° na wys. 32,5m n.p.t." – w pozostałym zakresie organ opisał każdą z czterech anten radioliniowych z osobna, niczego w tym zakresie nie zmieniając.
Zatem zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 113 jest nieuzasadniony.
Natomiast zarzut naruszenia art. 33 § 3 kpa, dotyczący tego, że "pełnomocnicy spółki byli upoważnieni jedynie w sprawach budowy, rozbiórki i eksploatacji stacji bazowych, a nie w sprawach ustalenia lokalizacji stacji bazowych" nie może być przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, albowiem sprostowania decyzji organ dokonał z urzędu. Natomiast kwestie te mogą być rozważane przez Sąd rozpatrujący skargę na decyzję ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego, która to skarga Stowarzyszenia został zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Kr 502/26.
Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.