Pełny tekst orzeczenia

II SA/Kr 460/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Kr 460/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-07-01
Data wpływu
2026-04-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
umorzono postępowanie zażaleniowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 195 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lipca 2026 r. zażalenia A. Ż. i B. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2026 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. Ż. i B. Ż. na postanowienie nr 119/2026 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 19 lutego 2026 r. znak: WSE.7722.70.2025.MZEG w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe.
Uzasadnienie
A. Ż. i B. Ż. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 19 lutego 2026 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Postanowieniem z dnia 16 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wyrokiem z dnia 28 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji.
W 28 maja 2026 r. (data wpływu d Sądu) skarżący wnieśli zażalenie na ww. postanowienie z dnia 16 maja 2026 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 195 § 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: P.p.s.a.) jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie, przed rozpoznaniem zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 maja 2026 r. uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Zgodnie z art. 152 § 1 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Niewywoływanie skutków prawnych, o których mowa w art. 152 § 1 P.p.s.a., oznacza m.in., iż uchylony akt nie podlega wykonaniu, mimo nieprawomocności wyroku, którym został on uchylony. Skoro zaś akt nie podlega wykonaniu, to adresat tego aktu nie jest zobligowany do wykonania obowiązku określonego uchylonym aktem, a co się z tym wiąże - obowiązek nie może być dochodzony w postępowaniu egzekucyjnym.
W tej sytuacji rozpoznanie zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia stało się bezprzedmiotowe, bowiem
w przypadku uwzględnienia skargi nie zachodzi już potrzeba zastosowania tymczasowej ochrony z art. 61 § 3 P.p.s.a. także w odniesieniu do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozpoznanie zażalenia stało się więc bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a., należało orzec, jak
w sentencji postanowienia.