II SA/Kr 421/25

II SA/Kr 421/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-07-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /sprawozdawca/
Magda Froncisz
Mirosław Bator /przewodniczący/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 115 poz 741
art 124
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art 28 i art 125
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1121
art 211 ust 2 , 3 , 4
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Magda Froncisz Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Migda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2025 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 14 lutego 2025 r., znak WS-VI.7536.1.45.2024.PB w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 lutego 2025 r. znak: WS-VI.7536.1.45.2024.PB, działając na podstawie art. 9a w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r., poz. 1145) oraz art. 138 § 1 pkt 3
w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. Wojewoda Małopolski po rozpatrzeniu odwołania Państwowego Przedsiębiorstwa Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty Tatrzańskiego z dnia 2 lipca 2024 r.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że decyzją z dnia 2 lipca 2024 r. znak GN.6853.1.7.2024 Starosta Tatrzański orzekł:
I) o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewid. [...] obręb S., jedn. ewid. P. , poprzez udzielenie zezwolenia spółce T. D. S.A. na wykonanie prac związanych z realizacją celu publicznego w ramach zadania "Budowa stacji transformatorowej słupowej 15/0,4 kV oraz powiązań z istniejącą siecią nNO,4kV w miejscowości S. M." obejmującego budowę nowej infrastruktury technicznej - sieci napowietrznej SN 15kV, wymianę stanowiska słupowego nNO,4kV na SN/nN 15/0,4kV. Długość projektowanej infrastruktury technicznej na:
a. działce ewid. nr [...] obręb S. wynosi 70,1 m;
b. łączna powierzchnia zajętości na czas prowadzenia prac wynosić będzie 780 m2 i mieści się w całości na przedmiotowej działce ewidencyjnej, zgodnie z załącznikiem graficznym Projekt Zagospodarowania Terenu (E-03) stanowiącym załącznik nr 1 do niniejszej decyzji;
c. powierzchnia trwałej zajętości działki po wykonaniu prac wynosić będzie 185 m2 strefa kontrolowana średnio wynosi 1,3 m od osi projektowanej/istniejącej infrastruktury technicznej, co obustronnie daje 2,6 m szerokości strefy kontrolowanej zgodnie z załącznikiem graficznym Projekt Zagospodarowania Terenu (E-02) stanowiącym załącznik nr 2 do niniejszej decyzji; d. ograniczenie sposobu korzystania polega w szczególności na dostępie do nieruchomości na czas wykonania prac związanych z budową nowej infrastruktury technicznej- sieci napowietrznej SN 15kV, wymianę stanowiska słupowego nNO,4kV na SN/nN 15/0,4kV; dostępie do nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, naprawą, remontem, modernizacją, wymianą oraz usuwaniem awarii ww. sieci, na części nieruchomości niezbędnej do wykonania tych czynności;
II) o zobowiązaniu spółki T. D. S.A. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego niezwłocznie po dokonaniu inwestycji
Organ l instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do zastosowania regulacji art. 124 i 124a w zw. z art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosło Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. podnosząc, że dopiero w grudniu 2021 r. w ramach modernizacji operatu ewidencji gruntów
i budynków operatem numer [...] działka ewidencyjna nr [...] została podzielona na działki nr: [...] (....), [...], (....), do [...] włącznie. Projekt operatu opisowo - kartograficznego, sporządzony dla obrębu ewidencyjnego S. , położonego w jednostce ewidencyjnej P. , wyłożony do wglądu w dniach roboczych od 21 października 2021 r. do 12 listopada 2021 r. w siedzibie Starostwa Powiatowego w Z. stał się z dniem 4 grudnia 2021 r. operatem ewidencji gruntów i budynków (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego z dnia 1 lutego 2022 r. poz. 761). Organ l instancji wbrew przepisom art. 6, 7, 77, 80 k.p.a. wywiódł, że przedmiotowa nieruchomość stanowi nieruchomość o nieuregulowanym stanie prawnym, o którym mowa w art. 113 ust. 6 u.g.n. Nie zgromadził jednak w tym zakresie kompletnego materiału dowodowego, pominął przeprowadzony podział działek oraz istnienie prawa PGW WP RZGW w K. wpisanego w ewidencji gruntów i budynków.
Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy podał, że nieruchomość oznaczona jako działka ewid. nr [...] obr. S. , jedn. ewid. P. stanowi nieruchomość o nieuregulowanym stanie prawnym ze względu na brak założonej księgi wieczystej. Powyższe potwierdza pismo Sądu Rejonowego w Z. z 20 czerwca 2023 r. znak Dz. Ko 53/23. Ponadto w odwołaniu Państwowego Gospodarstwa Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. potwierdził, iż działka nr [...] nie posiada założonej księgi wieczystej. Odpowiednie zastosowanie w nin. sprawie znajdują więc przepisy art. 114 ust. 3 zd. 1 i ust. 4 w związku z art. 124a i art. 113 ust. 6 i 7 u.g.n., zgodnie z którymi przepisy art. 124 ust. 1-2 i 4-7, art. 124b oraz art. 125 i art. 126 stosuje się odpowiednio do nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym. Do postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z tych nieruchomości stosuje się art. 114 ust. 3 i 4, art. 115 ust. 3 i 4 oraz art. 118a ust. 2 i 3 (art. 124a u.g.n.).
Następnie organ wyjaśnił, że w przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym informację o zamiarze wywłaszczenia starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości oraz na stronach internetowych starostwa powiatowego, a także przez ogłoszenie w prasie o zasięgu ogólnopolskim. Jeżeli ograniczenie dotyczy części nieruchomości, ogłoszenie zawiera również informację o zamiarze wszczęcia postępowania w sprawie podziału tej nieruchomości (art. 114 ust. 3 u.g.n.). Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3, nie zgłoszą się osoby, które wykażą, że przysługują im prawa rzeczowe do nieruchomości, można wszcząć postępowanie w sprawie podziału i postępowanie wywłaszczeniowe (art. 114 ust. 4 u.g.n.).
W niniejszej sprawie, działając na podstawie art. 124a w związku z art. 114 ust. 3 i 4 u.g.n., Starosta Tatrzański w dniu 8 lutego 2024 r. zamieścił w prasie o zasięgu ogólnopolskim - www.infopublikator.pl, na stronie BIP oraz na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w Z., jak również na tablicy ogłoszeń urzędu, informację o zamiarze wszczęcia postępowania w sprawie wydania w trybie art. 124 w związku z art. 124a ww. ustawy, decyzji o ograniczeniu sposób korzystania z nieruchomości położonej w obrębie S., jedn. ewid. P. działka ewid. nr [...] poprzez udzielenie zezwolenia na realizację celu publicznego w ramach zadania "Budowa stacji transformatorowej słupowej 15/0,4kV oraz powiązań z istniejącą siecią nNO,4kV w miejscowości S. M." obejmującego budowę nowej infrastruktury technicznej- sieci napowietrznej SN 15kV, wymianę stanowiska słupowego nNO,4kV na SN/nN 15/0,4kV.
Organ odwoławczy dodał, że zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. uprawnienie do złożenia odwołania od orzeczeń organu l instancji przysługuje tylko stronie w rozumieniu art. 28 k.p.a., a więc osobie, której interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie lub, gdy żąda ona od organu czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zgodnie z utrwalonymi w tej materii poglądami doktryny postępowania administracyjnego, uprawnienie do złożenia odwołania przysługuje także podmiotowi, niebędącemu stroną, którego interes prawny w obaleniu decyzji organu l instancji wynika z przekonania podmiotu, że decyzja organu l instancji dotyczy jego praw i obowiązków. Dla skutecznego wniesienia odwołania wystarczające jest, bowiem przyjęcie tzw. subiektywnej koncepcji legitymacji procesowej strony. Skuteczne jest zatem odwołanie wniesione na podstawie przekonania podmiotu, że decyzja organu l instancji dotyczy jego praw i obowiązków, a w związku z tym ma interes w zakwestionowaniu tego rozstrzygnięcia. Twierdzenie takie poddawane jest jednak weryfikacji przez organ odwoławczy. Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.
W rejestrze gruntów ujawniony jest Skarb Państwa - Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie jako właściciel działki. Na podstawie informacji z rejestru gruntu ustalono również, iż działka ewidencyjna [...] obr. S. nie jest objęta księgą wieczystą oraz nie istnieją inne dokumenty stwierdzające prawa rzeczowe do nieruchomości. Nadto pismem z 20 czerwca 2023 r. nr Dz.Ko. 53/23 Sąd Rejonowy V Wydział Ksiąg Wieczystych poinformował, iż nie ustalono księgi wieczystej prowadzonej dla działki ewidencyjnej nr [...] położonej w S. Zgodnie więc z art. 113 ust. 6 u.g.n. organ l instancji prawidłowo uznał, że przedmiotowa nieruchomość ma nieuregulowany stan prawny.
Organ odwoławczy wyjaśnił nadto, że interes prawny określony w art. 28 k.p.a. ma charakter materialnoprawny, czyli oparty jest na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie istnieje norma prawna, przewidująca w określonym stanie faktycznym i prawnym, w odniesieniu do konkretnego podmiotu, wydanie określonej decyzji. Przyjmuje się, że podmiot ma interes prawny w konkretnym postępowaniu, jeżeli pomiędzy jego sytuacją prawną, a przedmiotem tego postępowania istnieje - uzasadnione treścią normy prawa materialnego - realne, rzeczywiste powiązanie, czyniące go bezpośrednio zainteresowanym w tym postępowaniu i w konsekwencji uprawnionym do udziału w nim w charakterze strony. Statusu strony nie może zatem uzyskać podmiot, który ma wyłącznie interes faktyczny w rozstrzygnięciu danej sprawy, niepoparty jednak żadnymi przepisami prawa, mogącymi stanowić podstawę skierowania żądania w zakresie podjęcia przez organ czynności w tej konkretnej sprawie.
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podał, że z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2023 r., poz. 1478 ze zm.) Wody Polskie wykonują zadania dotychczasowego Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, dotychczasowych dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz marszałków województw związane z utrzymaniem wód oraz pozostałego mienia Skarbu Państwa związanego z gospodarką wodną, a także inwestycjami
w gospodarce wodnej (art. 526). Z dniem wejścia w życie ustawy Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa:
1) wód, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2-4 ustawy uchylanej w art. 573 lub ich części
oraz gruntów pokrytych tymi wodami, z wyłączeniem gruntów pokrytych wodami, o których
mowa w art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy uchylanej w art. 573;
2) nieruchomości gruntowych położonych w międzywalu, nieruchomości pod wałami
przeciwpowodziowymi oraz wałów przeciwpowodziowych wraz z urządzeniami wodnymi
związanymi z nimi funkcjonalnie, przyległych do wód, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy uchylanej w art. 573, a także położonych na tych nieruchomościach budynków
oraz innych urządzeń;
3) nieruchomości innych niż określone w pkt 2, oddanych dotychczas w trwały zarząd
regionalnych zarządów gospodarki wodnej będących państwowymi jednostkami
budżetowymi oraz położonych na tych nieruchomościach budynków i innych urządzeń
oraz lokali.
Organ zauważył przy tym, że zgodnie z art. 528 ust. 6 i 9 ww. ustawy, reprezentację Skarbu Państwa, o której mowa w ust. 1, potwierdza, w drodze decyzji, na wniosek właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich właściwy wojewoda. Na podstawie decyzji, o której mowa w ust. 6, dokonuje się wpisu w księdze wieczystej oraz w ewidencji gruntów i budynków. Tak więc, w razie braku tytułu prawnego do nieruchomości, warunkiem koniecznym do uznania kompetencji Wód Polskich do reprezentowania Skarbu Państwa i wykonywania uprawnień właścicielskich niezbędne jest legitymowanie się stosowną decyzją wojewody, której odwołująca się nie przedstawiła. Natomiast dane z ewidencji gruntów i budynków nie mają charakteru wiążącego w zakresie przysługiwania praw rzeczowych do nieruchomości.
Na powyższą decyzję Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:
1) art. 28 w zw. z art. 138 1 pkt 3 k.p.a. poprzez uznanie, iż strona skarżąca nie jest stroną w niniejszym postępowaniu, w konsekwencji umorzenie postępowania odwoławczego i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji, obarczonej wadami, w tym powodującymi jej nieważność;
2) art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. w zw. 2 oraz art. 211 ust. 2, art. 218 ust. 5 oraz art. 258 ust. 1, 5, art. 528 ust. 1 pkt. 1, ust. 6, 8, 9 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne poprzez ich błędną wykładnię skutkującą umorzeniem postępowania odwoławczego
i utrzymania decyzji organu I instancji w mocy, w związku z przyjęciem, iż strona skarżąca nie posiada kompetencji do reprezentacji Skarbu Państwa i wykonywania praw właścicielskich wobec braku legitymowania się decyzją Wojewody, o której mowa w art. 528 ust 6 ustawy Prawo wodne, w sytuacji gdy, prawo własności Skarbu Państwa do przedmiotowego gruntu (grunty pokryte wodami płynącymi) oraz obligatoryjna reprezentacja jego praw przez Wody Polskie, wynika z mocy ustawy (art. 528 ust. 1, art. 258 ustawy Prawo wodne), a decyzja Wojewody wydana w trybie art. 528 ust.6 ustawy Prawo wodne jest jedynie decyzją potwierdzającą stan wynikający z ustawy.
W konsekwencji prawidłowa wykładnia winna prowadzić do wniosku, iż grunt będący przedmiotem niniejszej sprawy nie jest gruntem o nieuregulowanym stanie prawnym, gdyż jest gruntem pokrytym wodami płynącymi w całości (użytek "Wp"- powierzchniowe wody płynące) stanowi bez wyjątku własność Skarbu Państwa, wyłączony jest z obrotu cywilnoprawnego i nie ma do niego zastosowania ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami- u.g.n. (co wynika wprost z art. 218 ust. 5 ustawy Prawo wodne oraz art. 21 i 21a u.g.n.);
3) art. 7 i 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie wadliwych ustaleń faktycznych oraz brak właściwej weryfikacji dokumentacji geodezyjnej, sporządzonej na potrzeby postępowania, skutkujących niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 220 ust 1 oraz ust. 6 ustawy Prawo wodne, jak również pominięciu faktów wynikających z mapy stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji Starosty Tatrzańskiego z dnia 2 lipca 2024 r., co skutkowało wadliwym przyjęciem, że działka ewid. nr [...] nie jest gruntem pokrytym wodami płynącymi (użytek "Wp"), w sytuacji jest w sposób bezsprzeczny jest ona gruntem pokrytym wodami płynącymi, co wynika wprost z mapy stanowiącej załącznik nr 1 do decyzji Starosty Tatrzańskiego z dnia 2 lipca 2024 r. oraz jest oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako użytek- Wp- powierzchniowe wody płynące;
4) art. 211 ust. 2, 3. 4 oraz art. 212 ust. 2 i art. 218 ust. 5 ustawy z dnia 20 lipca 2017 Prawo wodne w zw. z art. 21 i 21a u.g.n. - poprzez ich niezastosowanie wskutek czego organ II instancji błędnie umorzył postępowanie odwoławcze utrzymując decyzję organu I instancji w mocy, w sytuacji, gdy przedmiotowy grunt jest gruntem pokrytym wodami płynącymi w całości, prawo własności do niego przysługuje Skarbowi Państwa, a Wody Polskie z mocy ustawy wykonują obligatoryjną reprezentację jego praw co wynika z art. 528 ust. 1, art. 258 ustawy Prawo wodne, w konsekwencji Starosta nie ma kompetencji do zarządzania przedmiotowym zasobem (gruntem) w trybie ustawy u.g.n.
5) art. 124 i art. 124a w zw. z art. 113 ust. 6 u.g.n. poprzez ich zastosowanie,
w sytuacji, gdy do gruntów pokrytych wodami, w tym do działki ewid. nr [...], w całości stanowiącej użytek "Wp", ustawa u.g.n. nie ma zastosowania, co wynika wprost z art. 218 ust. 5 ustawy Prawo wodne oraz art. 21 i 21 a u.g.n.
Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi
i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
W tak zakreślonych ramach skarga okazała się uzasadniona.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody Małopolskiego z 14 lutego 2025 r. umarzająca, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r. poz. 725, dalej: k.p.a.), postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie RZGW w Krakowie, obecnego skarżącego.
Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem Sąd stwierdza, że skarga jest zasadna. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy działka nr [...] obręb S. jest nieruchomością o nieuregulowanym stanie prawnym oraz czy Wodom Polskim reprezentującym Skarb Państwa przysługuje status strony postępowania, a co za tym idzie, czy organ Wód Polskich mógł skutecznie złożyć odwołanie od w/w decyzji Starosty Tatrzańskiego. Rozstrzygając powyższe wątpliwości przyznać należy rację argumentacji strony skarżącej.
Ustawa z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne (Dz.U. 2024 poz. 1087, dalej: P.w.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., wprowadziła nowy stan prawny w zakresie dotyczącym gospodarowania wodami (art. 1) i spraw własności wód oraz gruntów pokrytych wodami, a także zasad gospodarowania tymi składnikami jako mieniem Skarbu Państwa (art. 2). Zgodnie z art. 218 ust. 1 P.w. grunty pokryte śródlądowymi wodami płynącymi stanowią własność Skarbu Państwa i są zasobem nieruchomości Skarbu Państwa. Przy czym na mocy art. 528 ust. 1 pkt 1 P.w., z dniem wejścia w życie tej ustawy to Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują uprawnienia właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do stanowiących własność Skarbu Państwa wód, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2-4 ustawy uchylanej w art. 573, lub ich części oraz gruntów pokrytych tymi wodami, z wyłączeniem gruntów pokrytych wodami, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy uchylanej w art. 573 (to jest ustawy z 18.07.2001r. – Prawo wodne).
Jednocześnie zgodnie z przepisami art. 240 ust. 3 pkt 11 u.p.w. Wody Polskie poprzez regionalne zarządy gospodarki wodnej reprezentują Skarb Państwa w stosunku do mienia, o którym mowa w art. 258 ust. 1, 5 oraz 7 i 8 u.p.w. Sam zaś przepis art. 258 ust. 1 u.p.w. stanowi, że Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa oraz wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do wód, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1, oraz do gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi.
Zatem jak wynika z przytoczonych przepisów - z mocy samego prawa grunty zajęte pod wody płynące stanowią własność Skarbu Państwa. Zatem nie jest tak jak przyjął organ, że działka nr [...] to nieruchomość o nieuregulowanym stanie prawnym. Nie ma w tym przypadku znaczenia dla sprawy fakt istnienia lub nieistnienia księgi wieczystej, założonej dla nieruchomości gruntowej będącej wodą płynącą. Kwestia, iż przedmiotowa nieruchomość ma uregulowany stan prawny, wynika z mocy przepisów ustawy Prawo wodne, wymienionych powyżej, a brak księgi wieczystej lub brak decyzji wojewody stanu tego nie zmienia. Decyzja taka ma jedynie znaczenie deklaratoryjne. Skarb Państwa, na mocy art. 211 i art. 218 ust. 1, art. 212 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy Prawo wodne, jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości gruntowej – tj. działki nr [...], i reprezentowany jest przez Wody Polskie, zgodne z art. 528 ust. 1 pkt 1 oraz art. 258 ust.1 i 3 pr. wod. Reprezentację tę wykonują Regionalne Zarządy Gospodarki Wodnej, co również wynika z mocy ustawy - art. 240 ust. 3 pkt 9 i 11. Reprezentację powyższą, jedynie potwierdza decyzją deklaratoryjną Wojewoda Małopolski w trybie art. 528 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 528 ust. 6 ustawy Prawo wodne w oparciu o art. 258 ust.1 i 3 ustawy Prawo wodne. Wody Polskie reprezentują Skarb Państwa i wykonują prawa właścicielskie w stosunku do wód i do gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi oraz dokonują w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa czynności prawnych w stosunku do wód, o których mowa w art. 212 ust. 1 pkt 1, oraz gruntów pokrytych tymi wodami (por. wyrok WSA w Krakowie z 7 listopada 2023 r., II SA/Kr 1040/23, LEX nr 3662438; wyrok WSA we Wrocławiu z 5 października 2023 r., II SA/Wr 248/23, LEX nr 3617636, wyrok NSA z 28 października 2020 r., II OSK1636/20, LEX nr 3125134).
Z przytoczonych również przepisów i orzeczeń wynika w sposób jednoznaczny wynika również to, iż Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie przysługiwał status strony postępowania jakie toczyło się przed Starostą Tatrzańskim, a co za tym idzie strona ta mogła złożyć skutecznie odwołanie od wydanej w tej sprawie decyzji z dnia 2 lipca 2022 r. W tej sytuacji skarżona decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 14 lutego 2025 r. znak: WS.VI.7536.1.45.2024.PB umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty Tatrzańskiego z 2 lipca 2022 r. wywołane odwołaniem wniesionym przez Wody Polskie – jest niezgodna z prawem, wobec czego musi zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.
Sąd w tym miejscu nie wypowiada się w kwestii merytorycznych zarzutów do decyzji Starosty Tatrzańskiego podnoszonych tak w odwołaniu jak i skardze, albowiem jest to zadanie organu odwoławczego w administracyjnym toku instancji. Wypowiadanie się przez Sąd na obecnym etapie postępowania sądowego byłoby przedwczesne i godziłoby w zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Przy ponownym badaniu sprawy Wojewoda Małopolski zajmie się szczegółową analizą i odniesie do podnoszonych przez stronę skarżącą merytorycznych zarzutów i argumentów odwołania.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.